Jeremiah 16
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
Freedom Bible (Thai)
1The word of the LORD came also unto me, saying:
1คำจากพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าว่า
2Thou shalt not take thee a wife, neither shalt thou have sons or daughters in this place.
2“เจ้าอย่าแต่งงาน อย่ามีลูกชายหรือลูกสาวในที่นี้”
3For thus saith the LORD concerning the sons and concerning the daughters that are born in this place, and concerning their mothers that bore them, and concerning their fathers that begot them in this land:
3เพราะพระยาห์เวห์กล่าวถึงลูกชายลูกสาวที่เกิดในที่นี้ แม่ที่ให้กำเนิดพวกเขา และพ่อของพวกเขาในแผ่นดินนี้ว่า
4They shall die of grievous deaths; they shall not be lamented, neither shall they be buried, they shall be as dung upon the face of the ground; and they shall be consumed by the sword, and by famine; and their carcasses shall be meat for the fowls of heaven, and for the beasts of the earth.
4“พวกเขาจะตายอย่างทุกข์ทรมาน ไม่มีใครคร่ำครวญหรือฝัง จะเป็นเหมือนมูลสัตว์บนผิวดิน จะถูกทำลายด้วยดาบและความอดอยาก ศพจะเป็นอาหารของนกในท้องฟ้าและสัตว์บนแผ่นดิน”
5For thus saith the LORD: Enter not into the house of mourning, neither go to lament, neither bemoan them; for I have taken away My peace from this people, saith the LORD, even mercy and compassion.
5เพราะพระยาห์เวห์กล่าวว่า “อย่าเข้าบ้านไว้ทุกข์ อย่าไปคร่ำครวญ อย่าร่ำไห้ให้พวกเขา เพราะเราเอาความสงบสุขของเราจากชนชาตินี้แล้ว” พระยาห์เวห์กล่าว “ทั้งความรักมั่นคงและความเมตตาสงสาร
6Both the great and the small shall die in this land; they shall not be buried; neither shall men lament for them, nor cut themselves, nor make themselves bald for them;
6ทั้งคนใหญ่โตและคนเล็กน้อยจะตายในแผ่นดินนี้ ไม่มีใครฝัง ไม่มีใครคร่ำครวญให้พวกเขา ไม่มีใครกรีดตัวเองหรือโกนศีรษะเพื่อพวกเขา
7neither shall men break bread for them in mourning, to comfort them for the dead; neither shall men give them the cup of consolation to drink for their father or for their mother.
7ไม่มีใครแบ่งขนมปังให้ผู้ไว้ทุกข์เพื่อปลอบใจเรื่องผู้ตาย ไม่มีใครยื่นถ้วยให้พวกเขาดื่มเพื่อปลอบใจเรื่องพ่อหรือแม่
8And thou shalt not go into the house of feasting to sit with them, to eat and to drink.
8“เจ้าอย่าเข้าบ้านงานเลี้ยงไปนั่งกินดื่มกับพวกเขา”
9For thus saith the LORD of hosts, the God of Israel: Behold, I will cause to cease out of this place, before your eyes and in your days, the voice of mirth and the voice of gladness, the voice of the bridegroom and the voice of the bride.
9เพราะพระยาห์เวห์แห่งกองทัพ พระเจ้าของอิสราเอล กล่าวดังนี้ “จงฟัง ต่อหน้าเจ้าและในช่วงชีวิตของเจ้า เราจะทำให้เสียงสนุกสนาน เสียงยินดี เสียงเจ้าบ่าวและเจ้าสาวเงียบหายจากที่นี้
10And it shall come to pass, when thou shalt tell this people all these words, and they shall say unto thee: 'Wherefore hath the LORD pronounced all this great evil against us? or what is our iniquity? or what is our sin that we have committed against the LORD our God?'
10เมื่อเจ้าบอกถ้อยคำเหล่านี้ทั้งหมดแก่ชนชาตินี้ แล้วพวกเขาถามว่า ‘ทำไมพระยาห์เวห์ประกาศภัยร้ายใหญ่หลวงทั้งหมดนี้ต่อพวกเรา?’ หรือ ‘ความผิดของพวกเราคืออะไร?’ หรือ ‘พวกเราทำบาปอะไรต่อพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเรา?’
11then shalt thou say unto them: 'Because your fathers have forsaken Me, saith the LORD, and have walked after other gods, and have served them, and have worshipped them, and have forsaken Me, and have not kept My law;
11เจ้าจงบอกว่า ‘เพราะบรรพบุรุษของพวกเจ้าละทิ้งเรา’ พระยาห์เวห์กล่าว ‘ตามเทพเจ้าอื่นไป รับใช้และกราบไหว้ ละทิ้งเรา ไม่รักษาข้อบัญญัติของเรา
12and ye have done worse than your fathers; for, behold, ye walk every one after the stubbornness of his evil heart, so that ye hearken not unto Me;
12พวกเจ้าทำชั่วยิ่งกว่าบรรพบุรุษ ดูเถิด แต่ละคนทำตามความดื้อรั้นของใจชั่วของตน จนไม่ฟังเรา
13therefore will I cast you out of this land into a land that ye have not known, neither ye nor your fathers; and there shall ye serve other gods day and night; forasmuch as I will show you no favour.'
13เราจึงจะเหวี่ยงพวกเจ้าออกจากแผ่นดินนี้ ไปสู่แผ่นดินที่ทั้งพวกเจ้าและบรรพบุรุษไม่เคยรู้จัก ที่นั่นพวกเจ้าจะรับใช้เทพเจ้าอื่นทั้งวันทั้งคืน เพราะเราจะไม่แสดงความโปรดปรานแก่พวกเจ้า’
14Therefore, behold, the days come, saith the LORD, that it shall no more be said: 'As the LORD liveth, that brought up the children of Israel out of the land of Egypt,'
14“เพราะฉะนั้น จงฟัง วันเวลาจะมาถึง” พระยาห์เวห์กล่าว “เมื่อจะไม่มีใครพูดอีกว่า ‘พระยาห์เวห์ผู้พาลูกหลานอิสราเอลออกจากแผ่นดินอียิปต์มีชีวิตอยู่แน่ฉันใด’
15but: 'As the LORD liveth, that brought up the children of Israel from the land of the north, and from all the countries whither He had driven them'; and I will bring them back into their land that I gave unto their fathers.
15แต่จะพูดว่า ‘พระยาห์เวห์ผู้พาลูกหลานอิสราเอลออกจากแผ่นดินทางเหนือ และจากทุกแผ่นดินที่พระองค์ขับไล่พวกเขาไปมีชีวิตอยู่แน่ฉันใด’ เราจะพาพวกเขากลับมายังแผ่นดินที่เราให้บรรพบุรุษ
16Behold, I will send for many fishers, saith the LORD, and they shall fish them; and afterward I will send for many hunters, and they shall hunt them from every mountain, and from every hill, and out of the clefts of the rocks.
16“จงฟัง เราจะเรียกชาวประมงมากมายมา” พระยาห์เวห์กล่าว “พวกเขาจะจับคนเหล่านี้ขึ้นมา แล้วเราจะเรียกนายพรานมากมายมา พวกเขาจะล่าคนเหล่านี้จากภูเขาทุกลูก เนินเขาทุกแห่ง และซอกหินทุกซอก
17For Mine eyes are upon all their ways, they are not hid from My face; Neither is their iniquity concealed from Mine eyes.
17เพราะตาของเรามองดูทางทั้งหมดของพวกเขา ไม่มีอะไรซ่อนจากสายตาเรา ความผิดของพวกเขาไม่พ้นตาเรา
18And first I will recompense their iniquity and their sin double; because they have profaned My land; they have filled Mine inheritance with the carcasses of their detestable things and their abominations.
18ก่อนอื่น เราจะตอบแทนความผิดและบาปของพวกเขาเป็นสองเท่า เพราะพวกเขาทำแผ่นดินของเราแปดเปื้อนด้วยซากสิ่งน่ารังเกียจ ทำมรดกของเราให้เต็มด้วยสิ่งน่ารังเกียจของพวกเขา”
19O LORD, my strength, and my stronghold, and my refuge, in the day of affliction, unto Thee shall the nations come from the ends of the earth, and shall say: 'Our fathers have inherited nought but lies, vanity and things wherein there is no profit.'
19พระยาห์เวห์ พระองค์เป็นกำลังของข้าพเจ้า เป็นป้อมปราการของข้าพเจ้า และเป็นที่ลี้ภัยของข้าพเจ้าในยามทุกข์ยาก ชนชาติทั้งหลายจะมาหาพระองค์จากสุดปลายแผ่นดิน พูดว่า “บรรพบุรุษของพวกเราได้รับมรดกมาแต่คำโกหก สิ่งไร้ค่าและสิ่งที่ไม่ให้ประโยชน์
20Shall a man make unto himself gods, and they are no gods?
20คนควรทำเทพเจ้าให้ตนเองหรือ ทั้งที่ไม่ใช่เทพเจ้าเลย?”
21Therefore, behold, I will cause them to know, this once will I cause them to know My hand and My might; and they shall know that My name is the LORD.
21“เพราะฉะนั้น จงฟัง เราจะทำให้พวกเขารู้ คราวนี้เราจะทำให้รู้จักมือและกำลังของเรา แล้วพวกเขาจะรู้ว่าเรามีนามว่าพระยาห์เวห์”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.