Hesekiel 22
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Und des HERRN Wort geschah zu mir und sprach:
1พระดำรัสของพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าอีกว่า
2Du Menschenkind, willst du nicht strafen die mörderische Stadt und ihr anzeigen alle ihre Greuel?
2“มนุษย์เอ๋ย เจ้าจะพิพากษาไหม? เจ้าจะพิพากษาเมืองนองเลือดไหม? ถ้าเช่นนั้นจงทำให้นางรู้ถึงสิ่งน่ารังเกียจทั้งปวง
3Sprich: So spricht der Herr HERR: O Stadt, die du der Deinen Blut vergießest, auf daß deine Zeit komme, und die du Götzen bei dir machst, dadurch du dich verunreinigst!
3จงพูดว่า ‘พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ เมืองเอ๋ย เจ้านองเลือดอยู่ภายในจนเวลาของเจ้ามาถึง และสร้างรูปเคารพทำให้ตัวเองเป็นมลทิน!
4Du verschuldest dich an dem Blut, das du vergießt, und verunreinigst dich an den Götzen, die du machst; damit bringst du deine Tage herzu und machst, daß deine Jahre kommen müssen. Darum will ich dich zum Spott unter den Heiden und zum Hohn in allen Ländern machen.
4เจ้าต้องรับผิดเพราะเลือดที่หลั่ง และเป็นมลทินเพราะรูปเคารพที่สร้าง เจ้าเร่งวันของตนให้ใกล้ และมาถึงปลายปีของเจ้าแล้ว เราจึงทำให้เจ้าเป็นที่ดูหมิ่นของประชาชาติและเป็นที่เยาะเย้ยของทุกดินแดน
5In der Nähe und in der Ferne sollen sie dein spotten, daß du ein schändlich Gerücht haben und großen Jammer leiden müssest.
5ทั้งคนใกล้และคนไกลจะเยาะเย้ยเจ้า เมืองชื่อฉาวที่เต็มไปด้วยความวุ่นวาย
6Siehe, die Fürsten in Israel, ein jeglicher ist mächtig bei dir, Blut zu vergießen.
6“‘“ดูสิ ผู้นำอิสราเอลที่อยู่ในเจ้า ต่างใช้อำนาจของตนเพื่อหลั่งเลือด
7Vater und Mutter verachten sie, den Fremdlingen tun sie Gewalt und Unrecht, die Witwen und die Waisen schinden sie.
7ในเจ้า พวกเขาดูหมิ่นพ่อและแม่ ข่มเหงคนต่างด้าว และข่มเหงเด็กกำพร้ากับหญิงม่าย
8Du verachtest meine Heiligtümer und entheiligst meine Sabbate.
8เจ้าดูหมิ่นของศักดิ์สิทธิ์ของเรา และทำให้วันพักอันศักดิ์สิทธิ์ของเราเสื่อมความศักดิ์สิทธิ์
9Verräter sind in dir, auf daß sie Blut vergießen. Sie essen auf den Bergen und handeln mutwillig in dir;
9ในเจ้ามีคนใส่ร้ายเพื่อให้มีการหลั่งเลือด มีคนกินของถวายตามสถานบูชาบนภูเขา และทำเรื่องลามกท่ามกลางเจ้า
10sie decken auf die Blöße der Väter und nötigen die Weiber in ihrer Krankheit
10ในเจ้ามีคนเปิดเผยความเปลือยเปล่าของภรรยาพ่อ และมีคนข่มเหงหญิงที่มีมลทินเพราะประจำเดือน
11und treiben untereinander, Freund mit Freundes Weibe, Greuel; sie schänden ihre eigene Schwiegertochter mit allem Mutwillen; sie notzüchtigen ihre eigenen Schwestern, ihres Vaters Töchter;
11คนหนึ่งทำสิ่งน่ารังเกียจกับภรรยาของเพื่อนบ้าน อีกคนทำให้ลูกสะใภ้เป็นมลทินอย่างลามก และอีกคนข่มเหงน้องสาวร่วมพ่อของตน
12sie nehmen Geschenke, auf daß sie Blut vergießen; sie wuchern und nehmen Zins voneinander und treiben ihren Geiz wider ihren Nächsten und tun einander Gewalt und vergessen mein also, spricht der Herr HERR.
12ในเจ้ามีคนรับสินบนเพื่อหลั่งเลือด เจ้าเก็บดอกเบี้ยและกำไรเกินควร ใช้การข่มเหงหากำไรจากเพื่อนบ้านอย่างละโมบ และลืมเรา” พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้
13Siehe, ich schlage meine Hände zusammen über den Geiz, den du treibst, und über das Blut, so in dir vergossen ist.
13“‘“เพราะฉะนั้นเราจึงตบมือด้วยความไม่พอใจต่อกำไรทุจริตที่เจ้าหา และต่อเลือดที่หลั่งอยู่ในเจ้า
14Meinst du aber, dein Herz möge es erleiden, oder werden es deine Hände ertragen zu der Zeit, wann ich mit dir handeln werde? Ich, der HERR, habe es geredet und will's auch tun
14ในวันที่เราจัดการเจ้า ใจของเจ้าจะทนได้หรือ? มือของเจ้าจะยังมีกำลังหรือ? เรา พระยาห์เวห์ ได้พูดและจะทำ
15und will dich zerstreuen unter die Heiden und dich verstoßen in die Länder und will deinem Unflat ein Ende machen,
15เราจะกระจายเจ้าไปท่ามกลางประชาชาติ ทำให้กระจัดกระจายตามดินแดนต่าง ๆ และชำระความโสโครกออกจากเจ้า
16daß du bei den Heiden mußt verflucht geachtet werden und erfahren, daß ich der HERR sei.
16เจ้าจะถูกทำให้เสื่อมเกียรติต่อหน้าประชาชาติ แล้วเจ้าจะรู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์”’”
17Und des HERRN Wort geschah zu mir und sprach:
17พระดำรัสของพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าว่า
18Du Menschenkind, das Haus Israel ist mir zu Schlacken geworden und sind alle Erz, Zinn, Eisen und Blei im Ofen; ja, zu Silberschlacken sind sie geworden.
18“มนุษย์เอ๋ย ชนอิสราเอลกลายเป็นกากโลหะสำหรับเรา พวกเขาทั้งหมดเป็นทองสัมฤทธิ์ ดีบุก เหล็ก และตะกั่วอยู่กลางเตาหลอม เป็นกากของเงิน
19Darum spricht der Herr HERR also: Weil ihr denn alle Schlacken geworden seid, siehe, so will ich euch alle gen Jerusalem zusammentun.
19เพราะฉะนั้น พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ ‘เพราะพวกเจ้าทั้งหมดกลายเป็นกากโลหะ เราจะรวบรวมพวกเจ้าไว้กลางเยรูซาเล็ม
20Wie man Silber, Erz, Eisen, Blei und Zinn zusammentut im Ofen, daß man ein Feuer darunter aufblase und zerschmelze es, also will ich euch auch in meinem Zorn und Grimm zusammentun, einlegen und schmelzen.
20เหมือนคนรวบรวมเงิน ทองสัมฤทธิ์ เหล็ก ตะกั่ว และดีบุกใส่ในเตาหลอม แล้วเป่าไฟให้หลอมละลาย เราก็จะรวบรวมพวกเจ้าด้วยความโกรธและความเดือดดาล วางไว้ที่นั่นแล้วหลอมพวกเจ้า
21Ja ich will euch sammeln und das Feuer meines Zorns unter euch aufblasen, daß ihr darin zerschmelzen müsset.
21เราจะรวบรวมพวกเจ้าและเป่าไฟแห่งความเดือดดาลใส่ แล้วพวกเจ้าจะหลอมละลายอยู่ท่ามกลางไฟ
22Wie das Silber zerschmilzt im Ofen, so sollt ihr auch darin zerschmelzen und erfahren, daß ich, der HERR, meinen Grimm über euch ausgeschüttet habe.
22เหมือนเงินหลอมละลายในเตา พวกเจ้าก็จะหลอมละลายอยู่ในเมือง แล้วจะรู้ว่าเรา พระยาห์เวห์ ได้เทความเดือดดาลเหนือพวกเจ้า’”
23Und des HERRN Wort geschah zu mir und sprach:
23พระดำรัสของพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าว่า
24Du Menschenkind, sprich zu ihnen: Du bist ein Land, das nicht zu reinigen ist, wie eines, das nicht beregnet wird zur Zeit des Zorns.
24“มนุษย์เอ๋ย จงบอกแผ่นดินนั้นว่า ‘เจ้าเป็นแผ่นดินที่ไม่ได้รับการชำระและไม่มีฝนในวันแห่งความกริ้ว’
25Die Propheten, so darin sind, haben sich gerottet, die Seelen zu fressen wie ein brüllender Löwe, wenn er raubt; sie reißen Gut und Geld an sich und machen der Witwen viel darin.
25ผู้พยากรณ์ในแผ่นดินสมคบกัน เหมือนสิงโตคำรามฉีกเหยื่อ พวกเขากินชีวิตคน ยึดทรัพย์สมบัติและของมีค่า และทำให้หญิงมากมายเป็นม่าย
26Ihre Priester verkehren mein Gesetz freventlich und entheiligen mein Heiligtum; sie halten unter dem Heiligen und Unheiligen keinen Unterschied und lehren nicht, was rein oder unrein sei, und warten meiner Sabbate nicht, und ich werde unter ihnen entheiligt.
26ปุโรหิตของนางบิดเบือนบทบัญญัติของเรา และทำให้ของศักดิ์สิทธิ์ของเราเสื่อมความศักดิ์สิทธิ์ ไม่แยกของศักดิ์สิทธิ์ออกจากของสามัญ ไม่สอนให้คนรู้ความแตกต่างระหว่างสิ่งไม่สะอาดกับสิ่งสะอาด และเมินเฉยต่อวันพักอันศักดิ์สิทธิ์ของเรา เราจึงถูกทำให้เสื่อมความศักดิ์สิทธิ์ท่ามกลางพวกเขา
27Ihre Fürsten sind darin wie die reißenden Wölfe, Blut zu vergießen und Seelen umzubringen um ihres Geizes willen.
27ผู้นำของนางเป็นเหมือนหมาป่าฉีกเหยื่อ หลั่งเลือดและทำลายชีวิตเพื่อหากำไรทุจริต
28Und ihre Propheten tünchen ihnen mit losem Kalk, predigen loses Gerede und weissagen ihnen Lügen und sagen: “So spricht der Herr HERR”, so es doch der HERR nicht geredet hat.
28ผู้พยากรณ์ของนางฉาบปูนขาวให้พวกเขา โดยเห็นนิมิตเท็จและทำนายคำโกหก พูดว่า ‘พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัส’ ทั้งที่พระยาห์เวห์ไม่ได้พูด
29Das Volk im Lande übt Gewalt; sie rauben getrost und schinden die Armen und Elenden und tun den Fremdlingen Gewalt und Unrecht.
29ประชาชนในแผ่นดินใช้การข่มเหงและปล้นชิง รังแกคนยากจนและคนขัดสน และข่มเหงคนต่างด้าวอย่างอยุติธรรม
30Ich suchte unter ihnen, ob jemand sich zur Mauer machte und wider den Riß stünde vor mir für das Land, daß ich's nicht verderbte; aber ich fand keinen.
30“เรามองหาคนสักคนในหมู่พวกเขาที่จะซ่อมกำแพงและยืนอุดช่องโหว่ต่อหน้าเราเพื่อแผ่นดิน เพื่อเราจะไม่ทำลายมัน แต่หาไม่พบแม้แต่คนเดียว
31Darum schüttete ich meinen Zorn über sie, und mit dem Feuer meines Grimmes machte ich ihnen ein Ende und gab ihnen also ihren Verdienst auf ihren Kopf, spricht der Herr HERR.
31เพราะฉะนั้นเราจึงเทความกริ้วลงเหนือพวกเขา เผาผลาญด้วยไฟแห่งความเดือดดาล และให้ผลแห่งทางที่พวกเขาเดินย้อนกลับมาตกบนศีรษะของพวกเขาเอง” พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.