Hesekiel 36
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Und du, Menschenkind, weissage den Bergen Israels und sprich: Höret des HERRN Wort ihr Berge Israels!
1“ส่วนเจ้า มนุษย์เอ๋ย จงพยากรณ์แก่ภูเขาแห่งอิสราเอลว่า ‘ภูเขาแห่งอิสราเอลเอ๋ย จงฟังพระดำรัสของพระยาห์เวห์
2So spricht der Herr HERR: Darum daß der Feind über euch rühmt: Ha! die ewigen Höhen sind nun unser Erbe geworden!
2พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ เพราะศัตรูพูดถึงพวกเจ้าว่า “สะใจ! สถานบูชาบนที่สูงแต่โบราณตกเป็นของเราแล้ว”’
3darum weissage und sprich: So spricht der Herr HERR: Weil man euch allenthalben verwüstet und vertilgt, und ihr seid den übrigen Heiden zuteil geworden und seid den Leuten ins Maul gekommen und ein böses Geschrei geworden,
3เพราะฉะนั้นจงพยากรณ์ว่า ‘พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ เพราะพวกเขาทำให้พวกเจ้าร้างเปล่าและกลืนกินจากทุกด้าน เพื่อให้เป็นกรรมสิทธิ์ของประชาชาติที่เหลือ พวกเจ้าจึงกลายเป็นเรื่องที่คนพูดถึงและเป็นข่าวร้ายในหมู่ประชาชน
4darum hört, ihr Berge Israels, das Wort des Herrn HERRN! So spricht der Herr HERR zu den Bergen und Hügeln, zu den Bächen und Tälern, zu den öden Wüsten und verlassenen Städten, welche den übrigen Heiden ringsumher zum Raub und Spott geworden sind:
4เพราะฉะนั้น ภูเขาแห่งอิสราเอลเอ๋ย จงฟังพระดำรัสของพระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสแก่ภูเขา เนินเขา ลำธาร หุบเขา ซากร้าง และเมืองที่ถูกทอดทิ้ง ซึ่งกลายเป็นของปล้นและคำเยาะเย้ยของประชาชาติรอบข้างที่เหลืออยู่
5ja, so spricht der Herr HERR: Ich habe in meinem feurigen Eifer geredet wider die Heiden und wider das ganze Edom, welche mein Land eingenommen haben mit Freuden von ganzem Herzen und mit Hohnlachen, es zu verheeren und zu plündern.
5เพราะฉะนั้น พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ ด้วยไฟแห่งความหึงหวง เราได้พูดกล่าวโทษประชาชาติที่เหลือและเอโดมทั้งหมด ผู้ยึดแผ่นดินของเราเป็นกรรมสิทธิ์ด้วยความยินดีสุดใจและการดูหมิ่น เพื่อเอาไปเป็นของปล้น’
6Darum weissage von dem Lande Israel und sprich zu den Bergen und Hügeln, zu den Bächen und Tälern: So spricht der Herr HERR: Siehe, ich habe in meinem Eifer und Grimm geredet, weil ihr solche Schmach von den Heiden tragen müsset.
6เพราะฉะนั้นจงพยากรณ์เรื่องแผ่นดินอิสราเอล และบอกภูเขา เนินเขา ลำธาร และหุบเขาว่า ‘พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ เราพูดด้วยความหึงหวงและความเดือดดาล เพราะพวกเจ้าต้องแบกรับความอับอายจากประชาชาติ
7Darum spricht der Herr HERR also: Ich hebe meine Hand auf, daß eure Nachbarn, die Heiden umher, ihre Schande tragen sollen.
7เพราะฉะนั้น พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ เราปฏิญาณว่า ประชาชาติที่อยู่รอบพวกเจ้าจะต้องแบกรับความอับอายของตนเอง
8Aber ihr Berge Israels sollt wieder grünen und eure Frucht bringen meinem Volk Israel; und es soll in kurzem geschehen.
8“‘“แต่พวกเจ้า ภูเขาแห่งอิสราเอล จะผลิกิ่งและออกผลให้ประชาชนอิสราเอลของเรา เพราะพวกเขาใกล้จะกลับมาแล้ว
9Denn siehe, ich will mich wieder zu euch wenden und euch ansehen, daß ihr gebaut und besät werdet;
9ดูสิ เราอยู่ฝ่ายพวกเจ้า เราจะหันมาดูแล พวกเจ้าจะถูกไถและหว่าน
10und will bei euch der Leute viel machen, das ganze Israel allzumal; und die Städte sollen wieder bewohnt und die Wüsten erbaut werden.
10เราจะเพิ่มผู้คนบนพวกเจ้า คือชนอิสราเอลทั้งหมด เมืองต่าง ๆ จะมีคนอาศัย และซากร้างจะถูกสร้างขึ้นใหม่
11Ja, ich will bei euch der Leute und des Viehs viel machen, daß sie sich mehren und wachsen sollen. Und ich will euch wieder bewohnt machen wie vorher und will euch mehr Gutes tun denn zuvor je; und ihr sollt erfahren, daß ich der HERR sei.
11เราจะเพิ่มทั้งคนและสัตว์บนพวกเจ้า พวกเขาจะทวีจำนวนและเกิดผล เราจะให้พวกเจ้ามีคนอาศัยเหมือนแต่ก่อน และทำให้ดีกว่าในช่วงเริ่มต้น แล้วพวกเจ้าจะรู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์
12Ich will euch Leute herzubringen, mein Volk Israel, die werden dich besitzen; und sollst ihr Erbteil sein und sollst sie nicht mehr ohne Erben machen.
12เราจะให้มนุษย์เดินอยู่บนพวกเจ้า คือประชาชนอิสราเอลของเรา พวกเขาจะครอบครองพวกเจ้า และพวกเจ้าจะเป็นมรดกของพวกเขา จะไม่ทำให้พวกเขาสูญเสียลูกหลานอีก”
13So spricht der Herr HERR: Weil man das von euch sagt: Du hast Leute gefressen und hast dein Volk ohne Erben gemacht,
13“‘พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ เพราะคนพูดถึงพวกเจ้าว่า “เจ้าเป็นแผ่นดินที่กินคน และทำให้ชนชาติของตนสูญเสียลูกหลาน”
14darum sollst du nun nicht mehr Leute fressen noch dein Volk ohne Erben machen, spricht der Herr HERR.
14เพราะฉะนั้นเจ้าจะไม่กินคนอีก และไม่ทำให้ชนชาติของตนสูญเสียลูกหลานอีก’ พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้
15Und ich will dich nicht mehr lassen hören die Schmähung der Heiden, und sollst den Spott der Heiden nicht mehr tragen und sollst dein Volk nicht mehr ohne Erben machen, spricht der Herr HERR.
15‘เราจะไม่ให้เจ้าได้ยินคำดูหมิ่นจากประชาชาติอีก เจ้าไม่ต้องแบกรับคำเยาะเย้ยจากชนชาติต่าง ๆ และจะไม่ทำให้ชนชาติของตนสะดุดอีก’ พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้”
16Und des HERRN Wort geschah weiter zu mir:
16พระดำรัสของพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าอีกว่า
17Du Menschenkind, da das Haus Israel in seinem Lande wohnte und es verunreinigte mit seinem Wesen und Tun, daß ihr Wesen vor mir war wie die Unreinigkeit eines Weibes in ihrer Krankheit,
17“มนุษย์เอ๋ย เมื่อชนอิสราเอลอาศัยอยู่ในแผ่นดินของตน พวกเขาทำให้แผ่นดินเป็นมลทินด้วยทางและการกระทำของตน ทางของพวกเขาต่อหน้าเราเหมือนความเป็นมลทินของหญิงในช่วงมีประจำเดือน
18da schüttete ich meinen Grimm über sie aus um des Blutes willen, das sie im Lande vergossen, und weil sie es verunreinigt hatten durch ihre Götzen.
18เราจึงเทความเดือดดาลลงเหนือพวกเขา เพราะเลือดที่พวกเขาหลั่งบนแผ่นดิน และเพราะทำให้แผ่นดินเป็นมลทินด้วยรูปเคารพ
19Und ich zerstreute sie unter die Heiden und zerstäubte sie in die Länder und richtete sie nach ihrem Wesen und Tun.
19เรากระจายพวกเขาไปท่ามกลางประชาชาติ และให้กระจัดกระจายตามดินแดนต่าง ๆ เราพิพากษาพวกเขาตามทางและการกระทำ
20Und sie hielten sich wie die Heiden, zu denen sie kamen, und entheiligten meinen heiligen Namen, daß man von ihnen sagte: Ist das des HERRN Volk, das aus seinem Lande hat müssen ziehen?
20เมื่อไปถึงประชาชาติต่าง ๆ พวกเขาทำให้พระนามอันศักดิ์สิทธิ์ของเราเสื่อมความศักดิ์สิทธิ์ เพราะคนพูดถึงพวกเขาว่า ‘คนเหล่านี้เป็นประชาชนของพระยาห์เวห์ แต่กลับต้องออกจากแผ่นดินของพระองค์’
21Aber ich schonte meines heiligen Namens, welchen das Haus Israel entheiligte unter den Heiden, dahin sie kamen.
21แต่เราใส่ใจพระนามอันศักดิ์สิทธิ์ของเรา ซึ่งชนอิสราเอลทำให้เสื่อมความศักดิ์สิทธิ์ท่ามกลางประชาชาติที่พวกเขาไปอยู่
22Darum sollst du zum Hause Israel sagen: So spricht der Herr HERR: Ich tue es nicht um euretwillen, ihr vom Hause Israel, sondern um meines heiligen Namens willen, welchen ihr entheiligt habt unter den Heiden, zu welchen ihr gekommen seid.
22“เพราะฉะนั้นจงบอกชนอิสราเอลว่า ‘พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ ชนอิสราเอลเอ๋ย เราไม่ได้ทำสิ่งนี้เพื่อเห็นแก่พวกเจ้า แต่เพื่อเห็นแก่พระนามอันศักดิ์สิทธิ์ของเรา ซึ่งพวกเจ้าทำให้เสื่อมความศักดิ์สิทธิ์ท่ามกลางประชาชาติที่พวกเจ้าไปอยู่
23Denn ich will meinen großen Namen, der vor den Heiden entheiligt ist, den ihr unter ihnen entheiligt habt, heilig machen. Und die Heiden sollen erfahren, daß ich der HERR sei, spricht der Herr HERR, wenn ich mich vor ihnen an euch erzeige, daß ich heilig sei.
23เราจะทำให้พระนามอันยิ่งใหญ่ของเราศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งถูกทำให้เสื่อมความศักดิ์สิทธิ์ท่ามกลางประชาชาติ และพวกเจ้าเป็นผู้ทำให้เสื่อมความศักดิ์สิทธิ์ท่ามกลางพวกเขา แล้วประชาชาติจะรู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์’ พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัส ‘เมื่อเราสำแดงความศักดิ์สิทธิ์ของเราผ่านพวกเจ้าต่อหน้าต่อตาพวกเขา
24Denn ich will euch aus den Heiden holen und euch aus allen Landen versammeln und wieder in euer Land führen.
24“‘“เราจะนำพวกเจ้าออกจากประชาชาติ รวบรวมจากทุกดินแดน และพากลับสู่แผ่นดินของตน
25Und will reines Wasser über euch sprengen, daß ihr rein werdet; von all eurer Unreinigkeit und von allen euren Götzen will ich euch reinigen.
25เราจะพรมน้ำสะอาดเหนือพวกเจ้า แล้วพวกเจ้าจะสะอาด เราจะชำระพวกเจ้าให้พ้นจากความโสโครกและรูปเคารพทั้งหมด
26Und ich will euch ein neues Herz und einen neuen Geist in euch geben und will das steinerne Herz aus eurem Fleische wegnehmen und euch ein fleischernes Herz geben;
26เราจะให้ใจใหม่แก่พวกเจ้า และใส่วิญญาณใหม่ไว้ภายใน เราจะเอาใจหินออกจากร่างของพวกเจ้า แล้วให้ใจเนื้อ
27ich will meinen Geist in euch geben und will solche Leute aus euch machen, die in meinen Geboten wandeln und meine Rechte halten und darnach tun.
27เราจะใส่พระวิญญาณของเราไว้ภายในพวกเจ้า และทำให้พวกเจ้าดำเนินตามข้อกำหนดของเรา รักษาคำตัดสินและปฏิบัติตาม
28Und ihr sollt wohnen im Lande, das ich euren Vätern gegeben habe, und sollt mein Volk sein, und ich will euer Gott sein.
28พวกเจ้าจะอาศัยอยู่ในแผ่นดินที่เราให้แก่บรรพบุรุษ จะเป็นประชาชนของเรา และเราจะเป็นพระเจ้าของพวกเจ้า
29Ich will euch von aller Unreinigkeit losmachen und will dem Korn rufen und will es mehren und will euch keine Teuerung kommen lassen.
29เราจะช่วยพวกเจ้าให้พ้นจากความเป็นมลทินทั้งหมด เราจะเรียกข้าวมาและทำให้เพิ่มพูน ไม่ให้ความอดอยากเกิดแก่พวกเจ้า
30Ich will die Früchte auf den Bäumen und das Gewächs auf dem Felde mehren, daß euch die Heiden nicht mehr verspotten mit der Teuerung.
30เราจะทำให้ผลไม้และผลผลิตในทุ่งเพิ่มพูน เพื่อพวกเจ้าจะไม่ต้องแบกรับความอับอายเรื่องความอดอยากท่ามกลางประชาชาติอีก
31Alsdann werdet ihr an euer böses Wesen gedenken und an euer Tun, das nicht gut war, und wird euch eure Sünde und Abgötterei gereuen.
31“‘“แล้วพวกเจ้าจะระลึกถึงทางชั่วและการกระทำที่ไม่ดีของตน และจะรังเกียจตัวเองเพราะความผิดและสิ่งน่ารังเกียจทั้งปวง
32Solches will ich tun, nicht um euretwillen, spricht der Herr HERR, daß ihr's wißt; sondern ihr werdet schamrot werden, ihr vom Hause Israel, über eurem Wesen.
32เราไม่ได้ทำสิ่งนี้เพื่อเห็นแก่พวกเจ้า” พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัส “จงรู้ไว้ ชนอิสราเอลเอ๋ย จงละอายและอับอายเพราะทางของพวกเจ้า”
33So spricht der Herr HERR: Zu der Zeit, wann ich euch reinigen werde von allen euren Sünden, so will ich die Städte wieder besetzen, und die Wüsten sollen wieder gebaut werden.
33“‘พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ “ในวันที่เราชำระพวกเจ้าให้พ้นจากความผิดทั้งหมด เราจะให้เมืองต่าง ๆ มีคนอาศัย และซากร้างถูกสร้างขึ้นใหม่
34Das verwüstete Land soll wieder gepflügt werden, dafür es verheert war; daß es sehen sollen alle, die dadurchgehen,
34แผ่นดินที่เคยร้างจะถูกไถ แทนที่จะร้างอยู่ต่อหน้าทุกคนที่ผ่านไป
35und sagen: Dies Land war verheert, und jetzt ist's wie der Garten Eden; und diese Städte waren zerstört, öde und zerrissen, und stehen nun fest gebaut.
35คนจะพูดว่า ‘แผ่นดินที่เคยร้างเปล่านี้กลายเป็นเหมือนสวนเอเดน เมืองที่เคยพัง ร้าง และถูกทำลาย กลับมีป้อมและมีคนอาศัย’
36Und die Heiden, so um euch her übrigbleiben werden, sollen erfahren, daß ich der HERR bin, der da baut, was zerrissen ist, und pflanzt, was verheert war. Ich, der HERR, sage es und tue es auch.
36แล้วประชาชาติที่เหลืออยู่รอบพวกเจ้าจะรู้ว่าเรา พระยาห์เวห์ เป็นผู้สร้างที่พังขึ้นใหม่และปลูกสิ่งที่เคยร้าง เรา พระยาห์เวห์ ได้พูดไว้และจะทำ”
37So spricht der Herr HERR: Auch darin will ich mich vom Hause Israel finden lassen, daß ich es ihnen erzeige: ich will die Menschen bei ihnen mehren wie eine Herde.
37“‘พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ “เราจะยอมให้ชนอิสราเอลมาถามเราเรื่องนี้ เพื่อเราจะทำให้แก่พวกเขา คือเพิ่มผู้คนให้มากเหมือนฝูงแกะ
38Wie eine heilige Herde, wie eine Herde zu Jerusalem auf ihren Festen, so sollen die verheerten Städte voll Menschenherden werden und sollen erfahren, daß ich der HERR bin.
38เหมือนฝูงสัตว์สำหรับถวายบูชา เหมือนฝูงสัตว์ในเยรูซาเล็มช่วงเทศกาล เมืองที่เคยร้างจะเต็มด้วยฝูงมนุษย์ แล้วพวกเขาจะรู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์”’”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.