Hesekiel 35
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Und des HERRN Wort geschah zu mir und sprach:
1พระดำรัสของพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าอีกว่า
2Du Menschenkind, richte dein Angesicht wider das Gebirge Seir und weissage dawider,
2“มนุษย์เอ๋ย จงหันหน้าไปทางภูเขาเสอีร์ แล้วพยากรณ์กล่าวโทษมัน
3und sprich zu ihm: So spricht der Herr HERR: Siehe, ich will an dich, du Berg Seir, und meine Hand wider dich ausstrecken und will dich gar wüst machen.
3จงบอกว่า ‘พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ ภูเขาเสอีร์เอ๋ย เราเป็นศัตรูกับเจ้า เราจะเหยียดมือออกต่อสู้เจ้า และทำให้เจ้าร้างเปล่าและน่าสะพรึง
4Ich will deine Städte öde machen, daß du sollst zur Wüste werden und erfahren, daß ich der HERR bin.
4เราจะทำลายเมืองต่าง ๆ ของเจ้า เจ้าจะร้างเปล่า แล้วเจ้าจะรู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์
5Darum daß ihr ewige Feindschaft tragt wider die Kinder Israel und triebet sie ins Schwert zur Zeit, da es ihnen übel ging und ihre Missetat zum Ende gekommen war,
5“‘“เพราะเจ้ามีความเป็นศัตรูไม่รู้จบ และมอบชนอิสราเอลไว้แก่อำนาจดาบในเวลาที่พวกเขาประสบภัยพิบัติ ในเวลาแห่งความผิดขั้นสุดท้าย
6darum, so wahr ich lebe, spricht der Herr HERR, will ich dich auch blutend machen, und du sollst dem Bluten nicht entrinnen; weil du Lust zum Blut hast, sollst du dem Bluten nicht entrinnen.
6พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสว่า เรามีชีวิตอยู่แน่ฉันใด เราจะกำหนดเจ้าไว้สำหรับการนองเลือด และเลือดจะไล่ตามเจ้า เพราะเจ้าไม่ได้เกลียดการนองเลือด เลือดจึงจะไล่ตามเจ้า
7Und ich will den Berg Seir wüst und öde machen, daß niemand darauf wandeln noch gehen soll.
7เราจะทำให้ภูเขาเสอีร์ร้างเปล่าและน่าสะพรึง และตัดทั้งคนที่ผ่านไปกับคนที่กลับมาออกจากมัน
8Und will sein Gebirge und alle Hügel, Täler und alle Gründe voll Toter machen, die durchs Schwert sollen erschlagen daliegen.
8เราจะให้ผู้ถูกฆ่าเต็มภูเขา คนที่ถูกดาบฆ่าจะล้มตามเนินเขา หุบเขา และลำธารทุกสายของเจ้า
9Ja, zu einer ewigen Wüste will ich dich machen, daß niemand in deinen Städten wohnen soll; und ihr sollt erfahren, daß ich der HERR bin.
9เราจะทำให้เจ้าร้างเปล่าตลอดไป เมืองต่าง ๆ จะไม่มีคนอาศัย แล้วเจ้าจะรู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์
10Und darum daß du sprichst: Diese beiden Völker mit beiden Ländern müssen mein werden, und wir wollen sie einnehmen, obgleich der HERR da wohnt,
10“‘“เพราะเจ้าพูดว่า ‘ชนสองชาติกับแผ่นดินสองแห่งนี้จะเป็นของเรา เราจะยึดครองมัน’ ทั้งที่พระยาห์เวห์ทรงอยู่ที่นั่น
11darum, so wahr ich lebe, spricht der Herr HERR, will ich nach deinem Zorn und Haß mit dir umgehen, wie du mit ihnen umgegangen bist aus lauter Haß, und ich will bei ihnen bekannt werden, wenn ich dich gestraft habe.
11พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสว่า เรามีชีวิตอยู่แน่ฉันใด เราจะทำกับเจ้าตามความโกรธและความอิจฉาที่เจ้าแสดงออกเพราะเกลียดพวกเขา และเมื่อเราพิพากษาเจ้า เราจะสำแดงตัวท่ามกลางพวกเขา
12Und du sollst erfahren, daß ich, der HERR, all dein Lästern gehört habe, so du geredet hast wider die Berge Israels und gesagt: “Sie sind verwüstet und uns zu verderben gegeben.”
12แล้วเจ้าจะรู้ว่าเรา พระยาห์เวห์ ได้ยินคำดูหมิ่นทั้งหมดที่เจ้าพูดถึงภูเขาแห่งอิสราเอลว่า ‘มันร้างเปล่าแล้ว ถูกมอบให้เราเขมือบ’
13Und ihr habt euch wider mich gerühmt und heftig wider mich geredet; das habe ich gehört.
13พวกเจ้าโอ้อวดต่อต้านเราด้วยปาก และพูดมากมายต่อสู้เรา เราได้ยินแล้ว”
14So spricht nun der Herr HERR: Ich will dich zur Wüste machen, daß sich alles Land freuen soll.
14พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ “เมื่อทั้งโลกชื่นชมยินดี เราจะทำให้เจ้าร้างเปล่า
15Und wie du dich gefreut hast über das Erbe des Hauses Israel, darum daß es wüst geworden, ebenso will ich mit dir tun, daß der Berg Seir wüst sein muß samt dem ganzen Edom; und sie sollen erfahren, daß ich der HERR bin.
15เพราะเจ้าเคยยินดีเมื่อมรดกของชนอิสราเอลร้างเปล่า เราก็จะทำกับเจ้าเช่นนั้น ภูเขาเสอีร์และเอโดมทั้งหมดจะร้างเปล่า แล้วพวกเขาจะรู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์’”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.