Hesekiel 11
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Und mich hob ein Wind auf und brachte mich zum Tor am Hause des HERRN, das gegen Morgen sieht; und siehe, unter dem Tor waren fünfundzwanzig Männer; und ich sah unter ihnen Jaasanja, den Sohn Assurs, und Pelatja, den Sohn Benajas, die Fürsten im Volk.
1แล้วพระวิญญาณยกข้าพเจ้าขึ้นและพาไปยังประตูด้านตะวันออกของพระนิเวศพระยาห์เวห์ซึ่งหันไปทางตะวันออก ที่ทางเข้าประตูมีชายยี่สิบห้าคน ข้าพเจ้าเห็นยาอาซันยาห์บุตรอัสซูร์กับเปลาทียาห์บุตรเบไนยาห์ ซึ่งเป็นผู้นำของประชาชน อยู่ท่ามกลางพวกเขา
2Und er sprach zu mir: Menschenkind, diese Leute haben unselige Gedanken und schädliche Ratschläge in dieser Stadt;
2พระองค์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า “มนุษย์เอ๋ย คนเหล่านี้เป็นผู้คิดการชั่วและให้คำปรึกษาที่เลวร้ายในเมืองนี้
3denn sie sprechen: “Es ist nicht so nahe; laßt uns nur Häuser bauen! Sie ist der Topf, so sind wir das Fleisch.”
3พวกเขาพูดว่า ‘ยังไม่ถึงเวลาสร้างบ้าน เมืองนี้เป็นหม้อ และเราเป็นเนื้อ’
4Darum sollst du, Menschenkind, wider sie weissagen.
4เพราะฉะนั้นจงพยากรณ์กล่าวโทษพวกเขา มนุษย์เอ๋ย จงพยากรณ์”
5Und der Geist des HERRN fiel auf mich, und er sprach zu mir: Sprich: So sagt der HERR: Ich habe also geredet, ihr vom Hause Israel; und eures Geistes Gedanken kenne ich wohl.
5แล้วพระวิญญาณของพระยาห์เวห์ลงมาเหนือข้าพเจ้า และพระองค์ตรัสว่า “จงพูดว่า ‘พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ ชนอิสราเอลเอ๋ย พวกเจ้าพูดเช่นนั้น และเรารู้ความคิดที่ผุดขึ้นในใจของพวกเจ้า
6Ihr habt viele erschlagen in dieser Stadt, und ihre Gassen liegen voll Toter.
6พวกเจ้าได้ฆ่าคนมากมายในเมืองนี้ และทำให้ถนนเต็มไปด้วยศพ’
7Darum spricht der Herr HERR also: Die ihr darin getötet habt, die sind das Fleisch, und sie ist der Topf; aber ihr müßt hinaus.
7“‘เพราะฉะนั้น พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ “คนที่พวกเจ้าฆ่าและทิ้งไว้กลางเมืองต่างหากคือเนื้อ และเมืองนี้คือหม้อ แต่พวกเจ้าจะถูกนำออกจากกลางเมือง
8Das Schwert, das ihr fürchtet, das will ich über euch kommen lassen, spricht der Herr HERR.
8พวกเจ้ากลัวดาบ และเราจะนำดาบมาเหนือพวกเจ้า” พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้
9Ich will euch von dort herausstoßen und den Fremden in die Hand geben und will euch euer Recht tun.
9“เราจะนำพวกเจ้าออกจากกลางเมือง มอบพวกเจ้าไว้ในมือคนต่างชาติ และพิพากษาพวกเจ้า
10Ihr sollt durchs Schwert fallen; an der Grenze Israels will ich euch richten, und sollt erfahren, daß ich der HERR bin.
10พวกเจ้าจะล้มด้วยดาบ เราจะพิพากษาพวกเจ้าที่เขตแดนอิสราเอล แล้วพวกเจ้าจะรู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์
11Die Stadt aber soll nicht euer Topf sein noch ihr das Fleisch darin; sondern an der Grenze Israels will ich euch richten.
11เมืองนี้จะไม่เป็นหม้อสำหรับพวกเจ้า และพวกเจ้าจะไม่เป็นเนื้ออยู่กลางหม้อนั้น เราจะพิพากษาพวกเจ้าที่เขตแดนอิสราเอล
12Und ihr sollt erfahren, daß ich der HERR bin; denn ihr habt nach meinen Geboten nicht gewandelt und habt meine Rechte nicht gehalten, sondern getan nach der Heiden Weise, die um euch her sind.
12แล้วพวกเจ้าจะรู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์ เพราะพวกเจ้าไม่ได้ดำเนินตามข้อกำหนดของเรา ไม่ได้ทำตามคำตัดสินของเรา แต่ทำตามกฎเกณฑ์ของประชาชาติที่อยู่รอบพวกเจ้า”’”
13Und da ich so weissagte, starb Pelatja, der Sohn Benajas. Da fiel ich auf mein Angesicht und schrie mit lauter Stimme und sprach: Ach Herr HERR, du wirst's mit den übrigen Israels gar aus machen!
13ขณะที่ข้าพเจ้ากำลังพยากรณ์ เปลาทียาห์บุตรเบไนยาห์ก็เสียชีวิต ข้าพเจ้าจึงซบหน้าลงและร้องเสียงดังว่า “โอ พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์! พระองค์จะทรงทำลายชนอิสราเอลที่เหลืออยู่จนหมดสิ้นหรือ?”
14Da geschah des HERRN Wort zu mir und sprach:
14พระดำรัสของพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าว่า
15Du Menschenkind, zu deinen Brüdern und nahen Freunden und dem ganzen Haus Israel sprechen wohl die, so noch zu Jerusalem wohnen: Ihr müsset fern vom HERRN sein, aber wir haben das Land inne.
15“มนุษย์เอ๋ย พี่น้องของเจ้า ญาติของเจ้า และชนอิสราเอลทั้งหมด คือผู้ที่ชาวเยรูซาเล็มพูดกับพวกเขาว่า ‘จงอยู่ให้ห่างจากพระยาห์เวห์ แผ่นดินนี้ยกให้พวกเราเป็นกรรมสิทธิ์แล้ว’
16Darum sprich du: So spricht der Herr HERR: Ja, ich habe sie fern weg unter die Heiden lassen treiben und in die Länder zerstreut; doch will ich bald ihr Heiland sein in den Ländern, dahin sie gekommen sind.
16“เพราะฉะนั้นจงบอกพวกเขาว่า ‘พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ แม้เราจะให้พวกเขาไปอยู่ไกลท่ามกลางประชาชาติ และกระจายพวกเขาไปตามดินแดนต่าง ๆ แต่ในดินแดนที่พวกเขาไปอยู่นั้น เราจะเป็นสถานบริสุทธิ์ให้พวกเขาชั่วระยะหนึ่ง’
17Darum sprich: So sagt der Herr HERR: Ich will euch sammeln aus den Völkern und will euch sammeln aus den Ländern, dahin ihr zerstreut seid, und will euch das Land Israel geben.
17“เพราะฉะนั้นจงบอกว่า ‘พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ เราจะรวบรวมพวกเจ้าจากชนชาติต่าง ๆ และนำพวกเจ้ากลับมาจากดินแดนที่พวกเจ้ากระจัดกระจายอยู่ แล้วเราจะมอบแผ่นดินอิสราเอลให้พวกเจ้า
18Da sollen sie kommen und alle Scheuel und Greuel daraus wegtun.
18“‘พวกเขาจะกลับมาที่นั่น และกำจัดสิ่งน่าขยะแขยงและสิ่งน่ารังเกียจทั้งหมดออกไป
19Und ich will euch ein einträchtiges Herz geben und einen neuen Geist in euch geben und will das steinerne Herz wegnehmen aus eurem Leibe und ein fleischernes Herz geben,
19เราจะให้พวกเขามีใจเป็นหนึ่ง และใส่วิญญาณใหม่ไว้ภายใน เราจะเอาใจหินออกจากร่างของพวกเขา แล้วให้ใจเนื้อแก่พวกเขา
20auf daß sie nach meinen Sitten wandeln und meine Rechte halten und darnach tun. Und sie sollen mein Volk sein, so will ich ihr Gott sein.
20เพื่อพวกเขาจะดำเนินตามข้อกำหนดของเรา รักษาคำตัดสินของเราและปฏิบัติตาม พวกเขาจะเป็นประชาชนของเรา และเราจะเป็นพระเจ้าของพวกเขา
21Denen aber, so nach ihres Herzens Scheueln und Greueln wandeln, will ich ihr Tun auf ihren Kopf werfen, spricht der Herr HERR.
21แต่คนที่ใจยังติดตามสิ่งน่าขยะแขยงและสิ่งน่ารังเกียจของตน เราจะให้การกระทำของพวกเขาย้อนกลับมาสนองตัวพวกเขาเอง’ พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้”
22Da schwangen die Cherubim ihre Flügel, und die Räder gingen neben ihnen, und die Herrlichkeit des Gottes Israels war oben über ihnen.
22แล้วพวกเครูบกางปีก โดยมีล้ออยู่ข้าง ๆ และความรุ่งโรจน์ของพระเจ้าแห่งอิสราเอลอยู่เหนือพวกเขา
23Und die Herrlichkeit des HERRN erhob sich aus der Stadt und stellte sich auf den Berg, der gegen Morgen vor der Stadt liegt.
23ความรุ่งโรจน์ของพระยาห์เวห์เคลื่อนขึ้นจากกลางเมือง และไปหยุดอยู่บนภูเขาทางตะวันออกของเมือง
24Und ein Wind hob mich auf und brachte mich im Gesicht und im Geist Gottes nach Chaldäa zu den Gefangenen. Und das Gesicht, so ich gesehen hatte, verschwand vor mir.
24พระวิญญาณยกข้าพเจ้าขึ้น และพระวิญญาณของพระเจ้าพาข้าพเจ้ากลับไปในนิมิตยังพวกเชลยในแผ่นดินเคลเดีย แล้วนิมิตที่ข้าพเจ้าเห็นก็เลื่อนขึ้นจากข้าพเจ้าไป
25Und ich sagte den Gefangenen alle Worte des HERRN, die er mir gezeigt hatte.
25ข้าพเจ้าจึงเล่าให้พวกเชลยฟังทุกสิ่งที่พระยาห์เวห์ทรงสำแดงแก่ข้าพเจ้า
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.