حِزْقِيَال 11
Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)Translation
Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)
Freedom Bible (Thai)
1ثُمَّ رَفَعَنِي رُوحٌ وَأَتَى بِي إِلَى بَابِ بَيْتِ ٱلرَّبِّ ٱلشَّرْقِيِّ ٱلْمُتَّجِهِ نَحْوَ ٱلشَّرْقِ، وَإِذَا عِنْدَ مَدْخَلِ ٱلْبَابِ خَمْسَةٌ وَعِشْرُونَ رَجُلًا، وَرَأَيْتُ بَيْنَهُمْ يَازَنْيَا بْنَ عَزُورَ، وَفَلَطْيَا بْنَ بَنَايَا رَئِيسَيِ ٱلشَّعْبِ.
1แล้วพระวิญญาณยกข้าพเจ้าขึ้นและพาไปยังประตูด้านตะวันออกของพระนิเวศพระยาห์เวห์ซึ่งหันไปทางตะวันออก ที่ทางเข้าประตูมีชายยี่สิบห้าคน ข้าพเจ้าเห็นยาอาซันยาห์บุตรอัสซูร์กับเปลาทียาห์บุตรเบไนยาห์ ซึ่งเป็นผู้นำของประชาชน อยู่ท่ามกลางพวกเขา
2فَقَالَ لِي: «يَا ٱبْنَ آدَمَ، هَؤُلَاءِ هُمُ ٱلرِّجَالُ ٱلْمُفَكِّرُونَ بِٱلْإِثْمِ، ٱلْمُشِيرُونَ مَشُورَةً رَدِيئَةً فِي هَذِهِ ٱلْمَدِينَةِ.
2พระองค์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า “มนุษย์เอ๋ย คนเหล่านี้เป็นผู้คิดการชั่วและให้คำปรึกษาที่เลวร้ายในเมืองนี้
3اَلْقَائِلُونَ: مَا هُوَ قَرِيبٌ بِنَاءُ ٱلْبُيُوتِ! هِيَ ٱلْقِدْرُ وَنَحْنُ ٱللَّحْمُ.
3พวกเขาพูดว่า ‘ยังไม่ถึงเวลาสร้างบ้าน เมืองนี้เป็นหม้อ และเราเป็นเนื้อ’
4لِأَجْلِ ذَلِكَ تَنَبَّأْ عَلَيْهِمْ. تَنَبَّأْ يَا ٱبْنَ آدَمَ».
4เพราะฉะนั้นจงพยากรณ์กล่าวโทษพวกเขา มนุษย์เอ๋ย จงพยากรณ์”
5وَحَلَّ عَلَيَّ رُوحُ ٱلرَّبِّ وَقَالَ لِي: «قُلْ: هَكَذَا قَالَ ٱلرَّبُّ: هَكَذَا قُلْتُمْ يَابَيْتَ إِسْرَائِيلَ، وَمَا يَخْطُرُ بِبَالِكُمْ قَدْ عَلِمْتُهُ.
5แล้วพระวิญญาณของพระยาห์เวห์ลงมาเหนือข้าพเจ้า และพระองค์ตรัสว่า “จงพูดว่า ‘พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ ชนอิสราเอลเอ๋ย พวกเจ้าพูดเช่นนั้น และเรารู้ความคิดที่ผุดขึ้นในใจของพวกเจ้า
6قَدْ كَثَّرْتُمْ قَتْلَاكُمْ فِي هَذِهِ ٱلْمَدِينَةِ وَمَلَأْتُمْ أَزِقَّتَهَا بِٱلْقَتْلَى.
6พวกเจ้าได้ฆ่าคนมากมายในเมืองนี้ และทำให้ถนนเต็มไปด้วยศพ’
7لِذَلِكَ هَكَذَا قَالَ ٱلسَّيِّدُ ٱلرَّبُّ: قَتْلَاكُمُ ٱلَّذِينَ طَرَحْتُمُوهُمْ فِي وَسْطِهَا هُمُ ٱللَّحْمُ وَهِيَ ٱلْقِدْرُ. وَإِيَّاكُمْ أُخْرِجُ مِنْ وَسْطِهَا.
7“‘เพราะฉะนั้น พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ “คนที่พวกเจ้าฆ่าและทิ้งไว้กลางเมืองต่างหากคือเนื้อ และเมืองนี้คือหม้อ แต่พวกเจ้าจะถูกนำออกจากกลางเมือง
8قَدْ فَزِعْتُمْ مِنَ ٱلسَّيْفِ، فَٱلسَّيْفُ أَجْلِبُهُ عَلَيْكُمْ، يَقُولُ ٱلسَّيِّدُ ٱلرَّبُّ.
8พวกเจ้ากลัวดาบ และเราจะนำดาบมาเหนือพวกเจ้า” พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้
9وَأُخْرِجُكُمْ مِنْ وَسْطِهَا وَأُسَلِّمُكُمْ إِلَى أَيْدِي ٱلْغُرَبَاءِ، وَأُجْرِي فِيكُمْ أَحْكَامًا.
9“เราจะนำพวกเจ้าออกจากกลางเมือง มอบพวกเจ้าไว้ในมือคนต่างชาติ และพิพากษาพวกเจ้า
10بِٱلسَّيْفِ تَسْقُطُونَ. فِي تُخْمِ إِسْرَائِيلَ أَقْضِي عَلَيْكُمْ، فَتَعْلَمُونَ أَنِّي أَنَا ٱلرَّبُّ.
10พวกเจ้าจะล้มด้วยดาบ เราจะพิพากษาพวกเจ้าที่เขตแดนอิสราเอล แล้วพวกเจ้าจะรู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์
11هَذِهِ لَا تَكُونُ لَكُمْ قِدْرًا، وَلَا أَنْتُمْ تَكُونُونَ ٱللَّحْمَ فِي وَسْطِهَا. فِي تُخْمِ إِسْرَائِيلَ أَقْضِي عَلَيْكُمْ،
11เมืองนี้จะไม่เป็นหม้อสำหรับพวกเจ้า และพวกเจ้าจะไม่เป็นเนื้ออยู่กลางหม้อนั้น เราจะพิพากษาพวกเจ้าที่เขตแดนอิสราเอล
12فَتَعْلَمُونَ أَنِّي أَنَا ٱلرَّبُّ ٱلَّذِي لَمْ تَسْلُكُوا فِي فَرَائِضِهِ، وَلَمْ تَعْمَلُوا بِأَحْكَامِهِ، بَلْ عَمِلْتُمْ حَسَبَ أَحْكَامِ ٱلْأُمَمِ ٱلَّذِينَ حَوْلَكُمْ».
12แล้วพวกเจ้าจะรู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์ เพราะพวกเจ้าไม่ได้ดำเนินตามข้อกำหนดของเรา ไม่ได้ทำตามคำตัดสินของเรา แต่ทำตามกฎเกณฑ์ของประชาชาติที่อยู่รอบพวกเจ้า”’”
13وَكَانَ لَمَّا تَنَبَّأْتُ أَنَّ فَلَطْيَا بْنَ بَنَايَا مَاتَ. فَخَرَرْتُ عَلَى وَجْهِي وَصَرَخْتُ بِصَوْتٍ عَظِيمٍ وَقُلْتُ: «آهِ، يَا سَيِّدُ ٱلرَّبُّ، هَلْ تُفْنِي أَنْتَ بَقِيَّةَ إِسْرَائِيلَ؟».
13ขณะที่ข้าพเจ้ากำลังพยากรณ์ เปลาทียาห์บุตรเบไนยาห์ก็เสียชีวิต ข้าพเจ้าจึงซบหน้าลงและร้องเสียงดังว่า “โอ พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์! พระองค์จะทรงทำลายชนอิสราเอลที่เหลืออยู่จนหมดสิ้นหรือ?”
14وَكَانَ إِلَيَّ كَلَامُ ٱلرَّبِّ قَائِلًا:
14พระดำรัสของพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าว่า
15«يَا ٱبْنَ آدَمَ، إِخْوَتُكَ إِخْوَتُكَ ذَوُو قَرَابَتِكَ، وَكُلُّ بَيْتِ إِسْرَائِيلَ بِأَجْمَعِهِ، هُمُ ٱلَّذِينَ قَالَ لَهُمْ سُكَّانُ أُورُشَلِيمَ: ٱبْتَعِدُوا عَنِ ٱلرَّبِّ. لَنَا أُعْطِيَتْ هَذِهِ ٱلْأَرْضُ مِيرَاثًا.
15“มนุษย์เอ๋ย พี่น้องของเจ้า ญาติของเจ้า และชนอิสราเอลทั้งหมด คือผู้ที่ชาวเยรูซาเล็มพูดกับพวกเขาว่า ‘จงอยู่ให้ห่างจากพระยาห์เวห์ แผ่นดินนี้ยกให้พวกเราเป็นกรรมสิทธิ์แล้ว’
16لِذَلِكَ قُلْ: هَكَذَا قَالَ ٱلسَّيِّدُ ٱلرَّبُّ: وَإِنْ كُنْتُ قَدْ أَبْعَدْتُهُمْ بَيْنَ ٱلْأُمَمِ، وَإِنْ كُنْتُ قَدْ بَدَّدْتُهُمْ فِي ٱلْأَرَاضِي، فَإِنِّي أَكُونُ لَهُمْ مَقْدِسًا صَغِيرًا فِي ٱلْأَرَاضِي ٱلَّتِي يَأْتُونَ إِلَيْهَا.
16“เพราะฉะนั้นจงบอกพวกเขาว่า ‘พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ แม้เราจะให้พวกเขาไปอยู่ไกลท่ามกลางประชาชาติ และกระจายพวกเขาไปตามดินแดนต่าง ๆ แต่ในดินแดนที่พวกเขาไปอยู่นั้น เราจะเป็นสถานบริสุทธิ์ให้พวกเขาชั่วระยะหนึ่ง’
17لِذَلِكَ قُلْ: هَكَذَا قَالَ ٱلسَّيِّدُ ٱلرَّبُّ: إِنِّي أَجْمَعُكُمْ مِنْ بَيْنِ ٱلشُّعُوبِ، وَأَحْشُرُكُمْ مِنَ ٱلْأَرَاضِي ٱلَّتِي تَبَدَّدْتُمْ فِيهَا، وَأُعْطِيكُمْ أَرْضَ إِسْرَائِيلَ.
17“เพราะฉะนั้นจงบอกว่า ‘พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ เราจะรวบรวมพวกเจ้าจากชนชาติต่าง ๆ และนำพวกเจ้ากลับมาจากดินแดนที่พวกเจ้ากระจัดกระจายอยู่ แล้วเราจะมอบแผ่นดินอิสราเอลให้พวกเจ้า
18فَيَأْتُونَ إِلَى هُنَاكَ وَيُزِيلُونَ جَمِيعَ مَكْرُهَاتِهَا، وَجَمِيعَ رَجَاسَاتِهَا مِنْهَا.
18“‘พวกเขาจะกลับมาที่นั่น และกำจัดสิ่งน่าขยะแขยงและสิ่งน่ารังเกียจทั้งหมดออกไป
19وَأُعْطِيهِمْ قَلْبًا وَاحِدًا، وَأَجْعَلُ فِي دَاخِلِكُمْ رُوحًا جَدِيدًا، وَأَنْزِعُ قَلْبَ ٱلْحَجَرِ مِنْ لَحْمِهِمْ وَأُعْطِيهِمْ قَلْبَ لَحْمٍ،
19เราจะให้พวกเขามีใจเป็นหนึ่ง และใส่วิญญาณใหม่ไว้ภายใน เราจะเอาใจหินออกจากร่างของพวกเขา แล้วให้ใจเนื้อแก่พวกเขา
20لِكَيْ يَسْلُكُوا فِي فَرَائِضِي وَيَحْفَظُوا أَحْكَامِي وَيَعْمَلُوا بِهَا، وَيَكُونُوا لِي شَعْبًا، فَأَنَا أَكُونُ لَهُمْ إِلَهًا.
20เพื่อพวกเขาจะดำเนินตามข้อกำหนดของเรา รักษาคำตัดสินของเราและปฏิบัติตาม พวกเขาจะเป็นประชาชนของเรา และเราจะเป็นพระเจ้าของพวกเขา
21أَمَّا ٱلَّذِينَ قَلْبُهُمْ ذَاهِبٌ وَرَاءَ قَلْبِ مَكْرُهَاتِهِمْ وَرَجَاسَاتِهِمْ، فَإِنِّي أَجْلِبُ طَرِيقَهُمْ عَلَى رُؤُوسِهِمْ، يَقُولُ ٱلسَّيِّدُ ٱلرَّبُّ».
21แต่คนที่ใจยังติดตามสิ่งน่าขยะแขยงและสิ่งน่ารังเกียจของตน เราจะให้การกระทำของพวกเขาย้อนกลับมาสนองตัวพวกเขาเอง’ พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้”
22ثُمَّ رَفَعَتِ ٱلْكَرُوبِيمُ أَجْنِحَتَهَا وَٱلْبَكَرَاتِ مَعَهَا، وَمَجْدُ إِلَهِ إِسْرَائِيلَ عَلَيْهَا مِنْ فَوْقُ.
22แล้วพวกเครูบกางปีก โดยมีล้ออยู่ข้าง ๆ และความรุ่งโรจน์ของพระเจ้าแห่งอิสราเอลอยู่เหนือพวกเขา
23وَصَعِدَ مَجْدُ ٱلرَّبِّ مِنْ عَلَى وَسْطِ ٱلْمَدِينَةِ وَوَقَفَ عَلَى ٱلْجَبَلِ ٱلَّذِي عَلَى شَرْقِيِّ ٱلْمَدِينَةِ.
23ความรุ่งโรจน์ของพระยาห์เวห์เคลื่อนขึ้นจากกลางเมือง และไปหยุดอยู่บนภูเขาทางตะวันออกของเมือง
24وَحَمَلَنِي رُوحٌ وَجَاءَ بِي فِي ٱلرُّؤْيَا بِرُوحِ ٱللهِ إِلَى أَرْضِ ٱلْكَلْدَانِيِّينَ إِلَى ٱلْمَسْبِيِّينَ، فَصَعِدَتْ عَنِّي ٱلرُّؤْيَا ٱلَّتِي رَأَيْتُهَا.
24พระวิญญาณยกข้าพเจ้าขึ้น และพระวิญญาณของพระเจ้าพาข้าพเจ้ากลับไปในนิมิตยังพวกเชลยในแผ่นดินเคลเดีย แล้วนิมิตที่ข้าพเจ้าเห็นก็เลื่อนขึ้นจากข้าพเจ้าไป
25فَكَلَّمْتُ ٱلْمَسْبِيِّينَ بِكُلِّ كَلَامِ ٱلرَّبِّ ٱلَّذِي أَرَانِي إِيَّاهُ.
25ข้าพเจ้าจึงเล่าให้พวกเชลยฟังทุกสิ่งที่พระยาห์เวห์ทรงสำแดงแก่ข้าพเจ้า
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.