יחזקאל 11
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)Original language
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)
Freedom Bible (Thai)
1וַתִּשָּׂ֨א אֹתִ֜י ר֗וּחַ וַתָּבֵ֣א אֹ֠תִי אֶל־שַׁ֨עַר בֵּית־יְהוָ֤ה הַקַּדְמוֹנִי֙ הַפּוֹנֶ֣ה קָדִ֔ימָה וְהִנֵּה֙ בְּפֶ֣תַח הַשַּׁ֔עַר עֶשְׂרִ֥ים וַחֲמִשָּׁ֖ה אִ֑ישׁ וָאֶרְאֶ֨ה בְתוֹכָ֜ם אֶת־יַאֲזַנְיָ֧ה בֶן־עַזֻּ֛ר וְאֶת־פְּלַטְיָ֥הוּ בֶן־בְּנָיָ֖הוּ שָׂרֵ֖י הָעָֽם׃ פ
1แล้วพระวิญญาณยกข้าพเจ้าขึ้นและพาไปยังประตูด้านตะวันออกของพระนิเวศพระยาห์เวห์ซึ่งหันไปทางตะวันออก ที่ทางเข้าประตูมีชายยี่สิบห้าคน ข้าพเจ้าเห็นยาอาซันยาห์บุตรอัสซูร์กับเปลาทียาห์บุตรเบไนยาห์ ซึ่งเป็นผู้นำของประชาชน อยู่ท่ามกลางพวกเขา
2וַיֹּ֖אמֶר אֵלָ֑י בֶּן־אָדָ֕ם אֵ֣לֶּה הָאֲנָשִׁ֞ים הַחֹשְׁבִ֥ים אָ֛וֶן וְהַיֹּעֲצִ֥ים עֲצַת־רָ֖ע בָּעִ֥יר הַזֹּֽאת׃
2พระองค์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า “มนุษย์เอ๋ย คนเหล่านี้เป็นผู้คิดการชั่วและให้คำปรึกษาที่เลวร้ายในเมืองนี้
3הָאֹ֣מְרִ֔ים לֹ֥א בְקָר֖וֹב בְּנ֣וֹת בָּתִּ֑ים הִ֣יא הַסִּ֔יר וַאֲנַ֖חְנוּ הַבָּשָֽׂר׃
3พวกเขาพูดว่า ‘ยังไม่ถึงเวลาสร้างบ้าน เมืองนี้เป็นหม้อ และเราเป็นเนื้อ’
4לָכֵ֖ן הִנָּבֵ֣א עֲלֵיהֶ֑ם הִנָּבֵ֖א בֶּן־אָדָֽם׃
4เพราะฉะนั้นจงพยากรณ์กล่าวโทษพวกเขา มนุษย์เอ๋ย จงพยากรณ์”
5וַתִּפֹּ֣ל עָלַי֮ ר֣וּחַ יְהוָה֒ וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֗י אֱמֹר֙ כֹּה־אָמַ֣ר יְהוָ֔ה כֵּ֥ן אֲמַרְתֶּ֖ם בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֑ל וּמַעֲל֥וֹת רֽוּחֲכֶ֖ם אֲנִ֥י יְדַעְתִּֽיהָ׃
5แล้วพระวิญญาณของพระยาห์เวห์ลงมาเหนือข้าพเจ้า และพระองค์ตรัสว่า “จงพูดว่า ‘พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ ชนอิสราเอลเอ๋ย พวกเจ้าพูดเช่นนั้น และเรารู้ความคิดที่ผุดขึ้นในใจของพวกเจ้า
6הִרְבֵּיתֶ֥ם חַלְלֵיכֶ֖ם בָּעִ֣יר הַזֹּ֑את וּמִלֵּאתֶ֥ם חוּצֹתֶ֖יהָ חָלָֽל׃ פ
6พวกเจ้าได้ฆ่าคนมากมายในเมืองนี้ และทำให้ถนนเต็มไปด้วยศพ’
7לָכֵ֗ן כֹּֽה־אָמַר֮ אֲדֹנָ֣י יְהוִה֒ חַלְלֵיכֶם֙ אֲשֶׁ֣ר שַׂמְתֶּ֣ם בְּתוֹכָ֔הּ הֵ֥מָּה הַבָּשָׂ֖ר וְהִ֣יא הַסִּ֑יר וְאֶתְכֶ֖ם הוֹצִ֥יא מִתּוֹכָֽהּ׃
7“‘เพราะฉะนั้น พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ “คนที่พวกเจ้าฆ่าและทิ้งไว้กลางเมืองต่างหากคือเนื้อ และเมืองนี้คือหม้อ แต่พวกเจ้าจะถูกนำออกจากกลางเมือง
8חֶ֖רֶב יְרֵאתֶ֑ם וְחֶ֙רֶב֙ אָבִ֣יא עֲלֵיכֶ֔ם נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה׃
8พวกเจ้ากลัวดาบ และเราจะนำดาบมาเหนือพวกเจ้า” พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้
9וְהוֹצֵאתִ֤י אֶתְכֶם֙ מִתּוֹכָ֔הּ וְנָתַתִּ֥י אֶתְכֶ֖ם בְּיַד־זָרִ֑ים וְעָשִׂ֛יתִי בָכֶ֖ם שְׁפָטִֽים׃
9“เราจะนำพวกเจ้าออกจากกลางเมือง มอบพวกเจ้าไว้ในมือคนต่างชาติ และพิพากษาพวกเจ้า
10בַּחֶ֣רֶב תִּפֹּ֔לוּ עַל־גְּב֥וּל יִשְׂרָאֵ֖ל אֶשְׁפּ֣וֹט אֶתְכֶ֑ם וִֽידַעְתֶּ֖ם כִּֽי־אֲנִ֥י יְהוָֽה׃
10พวกเจ้าจะล้มด้วยดาบ เราจะพิพากษาพวกเจ้าที่เขตแดนอิสราเอล แล้วพวกเจ้าจะรู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์
11הִ֗יא לֹֽא־תִהְיֶ֤ה לָכֶם֙ לְסִ֔יר וְאַתֶּ֛ם תִּהְי֥וּ בְתוֹכָ֖הּ לְבָשָׂ֑ר אֶל־גְּב֥וּל יִשְׂרָאֵ֖ל אֶשְׁפֹּ֥ט אֶתְכֶֽם׃
11เมืองนี้จะไม่เป็นหม้อสำหรับพวกเจ้า และพวกเจ้าจะไม่เป็นเนื้ออยู่กลางหม้อนั้น เราจะพิพากษาพวกเจ้าที่เขตแดนอิสราเอล
12וִֽידַעְתֶּם֙ כִּֽי־אֲנִ֣י יְהוָ֔ה אֲשֶׁ֤ר בְּחֻקַּי֙ לֹ֣א הֲלַכְתֶּ֔ם וּמִשְׁפָּטַ֖י לֹ֣א עֲשִׂיתֶ֑ם וּֽכְמִשְׁפְּטֵ֧י הַגּוֹיִ֛ם אֲשֶׁ֥ר סְבִיבוֹתֵיכֶ֖ם עֲשִׂיתֶֽם׃
12แล้วพวกเจ้าจะรู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์ เพราะพวกเจ้าไม่ได้ดำเนินตามข้อกำหนดของเรา ไม่ได้ทำตามคำตัดสินของเรา แต่ทำตามกฎเกณฑ์ของประชาชาติที่อยู่รอบพวกเจ้า”’”
13וַֽיְהִי֙ כְּהִנָּ֣בְאִ֔י וּפְלַטְיָ֥הוּ בֶן־בְּנָיָ֖ה מֵ֑ת וָאֶפֹּ֨ל עַל־פָּנַ֜י וָאֶזְעַ֣ק קוֹל־גָּד֗וֹל וָאֹמַר֙ אֲהָהּ֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה כָּלָה֙ אַתָּ֣ה עֹשֶׂ֔ה אֵ֖ת שְׁאֵרִ֥ית יִשְׂרָאֵֽל׃ פ
13ขณะที่ข้าพเจ้ากำลังพยากรณ์ เปลาทียาห์บุตรเบไนยาห์ก็เสียชีวิต ข้าพเจ้าจึงซบหน้าลงและร้องเสียงดังว่า “โอ พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์! พระองค์จะทรงทำลายชนอิสราเอลที่เหลืออยู่จนหมดสิ้นหรือ?”
14וַיְהִ֥י דְבַר־יְהוָ֖ה אֵלַ֥י לֵאמֹֽר׃
14พระดำรัสของพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าว่า
15בֶּן־אָדָ֗ם אַחֶ֤יךָ אַחֶ֙יךָ֙ אַנְשֵׁ֣י גְאֻלָּתֶ֔ךָ וְכָל־בֵּ֥ית יִשְׂרָאֵ֖ל כֻּלֹּ֑ה אֲשֶׁר֩ אָמְר֨וּ לָהֶ֜ם יֹשְׁבֵ֣י יְרוּשָׁלִַ֗ם רַֽחֲקוּ֙ מֵעַ֣ל יְהוָ֔ה לָ֥נוּ הִ֛יא נִתְּנָ֥ה הָאָ֖רֶץ לְמוֹרָשָֽׁה׃ ס
15“มนุษย์เอ๋ย พี่น้องของเจ้า ญาติของเจ้า และชนอิสราเอลทั้งหมด คือผู้ที่ชาวเยรูซาเล็มพูดกับพวกเขาว่า ‘จงอยู่ให้ห่างจากพระยาห์เวห์ แผ่นดินนี้ยกให้พวกเราเป็นกรรมสิทธิ์แล้ว’
16לָכֵ֣ן אֱמֹ֗ר כֹּֽה־אָמַר֮ אֲדֹנָ֣י יְהוִה֒ כִּ֤י הִרְחַקְתִּים֙ בַּגּוֹיִ֔ם וְכִ֥י הֲפִֽיצוֹתִ֖ים בָּאֲרָצ֑וֹת וָאֱהִ֤י לָהֶם֙ לְמִקְדָּ֣שׁ מְעַ֔ט בָּאֲרָצ֖וֹת אֲשֶׁר־בָּ֥אוּ שָֽׁם׃ ס
16“เพราะฉะนั้นจงบอกพวกเขาว่า ‘พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ แม้เราจะให้พวกเขาไปอยู่ไกลท่ามกลางประชาชาติ และกระจายพวกเขาไปตามดินแดนต่าง ๆ แต่ในดินแดนที่พวกเขาไปอยู่นั้น เราจะเป็นสถานบริสุทธิ์ให้พวกเขาชั่วระยะหนึ่ง’
17לָכֵ֣ן אֱמֹ֗ר כֹּֽה־אָמַר֮ אֲדֹנָ֣י יְהוִה֒ וְקִבַּצְתִּ֤י אֶתְכֶם֙ מִן־הָ֣עַמִּ֔ים וְאָסַפְתִּ֣י אֶתְכֶ֔ם מִן־הָ֣אֲרָצ֔וֹת אֲשֶׁ֥ר נְפֹצוֹתֶ֖ם בָּהֶ֑ם וְנָתַתִּ֥י לָכֶ֖ם אֶת־אַדְמַ֥ת יִשְׂרָאֵֽל׃
17“เพราะฉะนั้นจงบอกว่า ‘พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ เราจะรวบรวมพวกเจ้าจากชนชาติต่าง ๆ และนำพวกเจ้ากลับมาจากดินแดนที่พวกเจ้ากระจัดกระจายอยู่ แล้วเราจะมอบแผ่นดินอิสราเอลให้พวกเจ้า
18וּבָ֖אוּ־שָׁ֑מָּה וְהֵסִ֜ירוּ אֶת־כָּל־שִׁקּוּצֶ֛יהָ וְאֶת־כָּל־תּוֹעֲבוֹתֶ֖יהָ מִמֶּֽנָּה׃
18“‘พวกเขาจะกลับมาที่นั่น และกำจัดสิ่งน่าขยะแขยงและสิ่งน่ารังเกียจทั้งหมดออกไป
19וְנָתַתִּ֤י לָהֶם֙ לֵ֣ב אֶחָ֔ד וְר֥וּחַ חֲדָשָׁ֖ה אֶתֵּ֣ן בְּקִרְבְּכֶ֑ם וַהֲסִ֨רֹתִ֜י לֵ֤ב הָאֶ֙בֶן֙ מִבְּשָׂרָ֔ם וְנָתַתִּ֥י לָהֶ֖ם לֵ֥ב בָּשָֽׂר׃
19เราจะให้พวกเขามีใจเป็นหนึ่ง และใส่วิญญาณใหม่ไว้ภายใน เราจะเอาใจหินออกจากร่างของพวกเขา แล้วให้ใจเนื้อแก่พวกเขา
20לְמַ֙עַן֙ בְּחֻקֹּתַ֣י יֵלֵ֔כוּ וְאֶת־מִשְׁפָּטַ֥י יִשְׁמְר֖וּ וְעָשׂ֣וּ אֹתָ֑ם וְהָיוּ־לִ֣י לְעָ֔ם וַאֲנִ֕י אֶהְיֶ֥ה לָהֶ֖ם לֵאלֹהִֽים׃
20เพื่อพวกเขาจะดำเนินตามข้อกำหนดของเรา รักษาคำตัดสินของเราและปฏิบัติตาม พวกเขาจะเป็นประชาชนของเรา และเราจะเป็นพระเจ้าของพวกเขา
21וְאֶל־לֵ֧ב שִׁקּוּצֵיהֶ֛ם וְתוֹעֲבוֹתֵיהֶ֖ם לִבָּ֣ם הֹלֵ֑ךְ דַּרְכָּם֙ בְּרֹאשָׁ֣ם נָתַ֔תִּי נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה׃
21แต่คนที่ใจยังติดตามสิ่งน่าขยะแขยงและสิ่งน่ารังเกียจของตน เราจะให้การกระทำของพวกเขาย้อนกลับมาสนองตัวพวกเขาเอง’ พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้”
22וַיִּשְׂא֤וּ הַכְּרוּבִים֙ אֶת־כַּנְפֵיהֶ֔ם וְהָאֽוֹפַנִּ֖ים לְעֻמָּתָ֑ם וּכְב֧וֹד אֱלֹהֵֽי־יִשְׂרָאֵ֛ל עֲלֵיהֶ֖ם מִלְמָֽעְלָה׃
22แล้วพวกเครูบกางปีก โดยมีล้ออยู่ข้าง ๆ และความรุ่งโรจน์ของพระเจ้าแห่งอิสราเอลอยู่เหนือพวกเขา
23וַיַּ֙עַל֙ כְּב֣וֹד יְהוָ֔ה מֵעַ֖ל תּ֣וֹךְ הָעִ֑יר וַֽיַּעֲמֹד֙ עַל־הָהָ֔ר אֲשֶׁ֖ר מִקֶּ֥דֶם לָעִֽיר׃
23ความรุ่งโรจน์ของพระยาห์เวห์เคลื่อนขึ้นจากกลางเมือง และไปหยุดอยู่บนภูเขาทางตะวันออกของเมือง
24וְר֣וּחַ נְשָׂאַ֗תְנִי וַתְּבִיאֵ֤נִי כַשְׂדִּ֙ימָה֙ אֶל־הַגּוֹלָ֔ה בַּמַּרְאֶ֖ה בְּר֣וּחַ אֱלֹהִ֑ים וַיַּ֙עַל֙ מֵֽעָלַ֔י הַמַּרְאֶ֖ה אֲשֶׁ֥ר רָאִֽיתִי׃
24พระวิญญาณยกข้าพเจ้าขึ้น และพระวิญญาณของพระเจ้าพาข้าพเจ้ากลับไปในนิมิตยังพวกเชลยในแผ่นดินเคลเดีย แล้วนิมิตที่ข้าพเจ้าเห็นก็เลื่อนขึ้นจากข้าพเจ้าไป
25וָאֲדַבֵּ֖ר אֶל־הַגּוֹלָ֑ה אֵ֛ת כָּל־דִּבְרֵ֥י יְהוָ֖ה אֲשֶׁ֥ר הֶרְאָֽנִי׃ פ
25ข้าพเจ้าจึงเล่าให้พวกเชลยฟังทุกสิ่งที่พระยาห์เวห์ทรงสำแดงแก่ข้าพเจ้า
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.