יחזקאל 16
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)Original language
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)
Freedom Bible (Thai)
1וַיְהִ֥י דְבַר־יְהוָ֖ה אֵלַ֥י לֵאמֹֽר׃
1พระดำรัสของพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าอีกว่า
2בֶּן־אָדָ֕ם הוֹדַ֥ע אֶת־יְרוּשָׁלִַ֖ם אֶת־תּוֹעֲבֹתֶֽיהָ׃
2“มนุษย์เอ๋ย จงทำให้เยรูซาเล็มรู้ถึงสิ่งน่ารังเกียจของนาง
3וְאָמַרְתָּ֞ כֹּה־אָמַ֨ר אֲדֹנָ֤י יְהוִה֙ לִיר֣וּשָׁלִַ֔ם מְכֹרֹתַ֙יִךְ֙ וּמֹ֣לְדֹתַ֔יִךְ מֵאֶ֖רֶץ הַֽכְּנַעֲנִ֑י אָבִ֥יךְ הָאֱמֹרִ֖י וְאִמֵּ֥ךְ חִתִּֽית׃
3และพูดว่า ‘พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสแก่เยรูซาเล็มดังนี้ ถิ่นกำเนิดและชาติกำเนิดของเจ้าอยู่ในแผ่นดินคานาอัน พ่อของเจ้าเป็นชาวอาโมไรต์ แม่ของเจ้าเป็นชาวฮิตไทต์
4וּמוֹלְדוֹתַ֗יִךְ בְּי֨וֹם הוּלֶּ֤דֶת אֹתָךְ֙ לֹֽא־כָרַּ֣ת שָׁרֵּ֔ךְ וּבְמַ֥יִם לֹֽא־רֻחַ֖צְתְּ לְמִשְׁעִ֑י וְהָמְלֵ֙חַ֙ לֹ֣א הֻמְלַ֔חַתְּ וְהָחְתֵּ֖ל לֹ֥א חֻתָּֽלְתְּ׃
4ในวันที่เจ้าเกิด ไม่มีใครตัดสายสะดือ ไม่มีใครล้างเจ้าด้วยน้ำให้สะอาด ไม่ได้เอาเกลือถูตัว และไม่ได้ห่อผ้าให้เลย
5לֹא־חָ֨סָה עָלַ֜יִךְ עַ֗יִן לַעֲשׂ֥וֹת לָ֛ךְ אַחַ֥ת מֵאֵ֖לֶּה לְחֻמְלָ֣ה עָלָ֑יִךְ וַֽתֻּשְׁלְכִ֞י אֶל־פְּנֵ֤י הַשָּׂדֶה֙ בְּגֹ֣עַל נַפְשֵׁ֔ךְ בְּי֖וֹם הֻלֶּ֥דֶת אֹתָֽךְ׃
5ไม่มีใครมองเจ้าด้วยความสงสารจนยอมทำสิ่งเหล่านี้ให้ ไม่มีใครเมตตา แต่เจ้าถูกโยนทิ้งกลางทุ่ง เพราะในวันที่เกิด คนรังเกียจเจ้า
6וָאֶעֱבֹ֤ר עָלַ֙יִךְ֙ וָֽאֶרְאֵ֔ךְ מִתְבּוֹסֶ֖סֶת בְּדָמָ֑יִךְ וָאֹ֤מַר לָךְ֙ בְּדָמַ֣יִךְ חֲיִ֔י וָאֹ֥מַר לָ֖ךְ בְּדָמַ֥יִךְ חֲיִֽי׃
6“‘“เมื่อเราผ่านมาเห็นเจ้าดิ้นอยู่ในกองเลือด เราบอกเจ้าทั้งที่ยังจมอยู่ในเลือดว่า ‘จงมีชีวิต!’ ใช่ เราบอกเจ้าทั้งที่อยู่ในเลือดว่า ‘จงมีชีวิต!’
7רְבָבָ֗ה כְּצֶ֤מַח הַשָּׂדֶה֙ נְתַתִּ֔יךְ וַתִּרְבִּי֙ וַֽתִּגְדְּלִ֔י וַתָּבֹ֖אִי בַּעֲדִ֣י עֲדָיִ֑ים שָׁדַ֤יִם נָכֹ֙נוּ֙ וּשְׂעָרֵ֣ךְ צִמֵּ֔חַ וְאַ֖תְּ עֵרֹ֥ם וְעֶרְיָֽה׃
7เราทำให้เจ้าเติบโตเหมือนพืชในทุ่ง เจ้าเพิ่มพูน เติบใหญ่ และงดงามเต็มวัย ทรวงอกเจริญ ผมยาวขึ้น แต่เจ้ายังเปลือยเปล่าไม่มีอะไรปกคลุม
8וָאֶעֱבֹ֨ר עָלַ֜יִךְ וָאֶרְאֵ֗ךְ וְהִנֵּ֤ה עִתֵּךְ֙ עֵ֣ת דֹּדִ֔ים וָאֶפְרֹ֤שׂ כְּנָפִי֙ עָלַ֔יִךְ וָאֲכַסֶּ֖ה עֶרְוָתֵ֑ךְ וָאֶשָּׁ֣בַֽע לָ֠ךְ וָאָב֨וֹא בִבְרִ֜ית אֹתָ֗ךְ נְאֻ֛ם אֲדֹנָ֥י יְהוִ֖ה וַתִּ֥הְיִי לִֽי׃
8“‘“เมื่อเราผ่านมาอีกครั้งและมองเจ้า ก็เห็นว่าเวลาของเจ้าคือวัยแห่งความรัก เราจึงคลี่ชายเสื้อคลุมเหนือเจ้า ปกปิดความเปลือยเปล่า เราปฏิญาณต่อเจ้าและทำพันธสัญญากับเจ้า” พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัส “แล้วเจ้าก็เป็นของเรา
9וָאֶרְחָצֵ֣ךְ בַּמַּ֔יִם וָאֶשְׁטֹ֥ף דָּמַ֖יִךְ מֵֽעָלָ֑יִךְ וָאֲסֻכֵ֖ךְ בַּשָּֽׁמֶן׃
9“‘“เราล้างเจ้าด้วยน้ำ ชำระเลือดออกจากตัวจนหมด และชโลมเจ้าด้วยน้ำมัน
10וָאַלְבִּישֵׁ֣ךְ רִקְמָ֔ה וָאֶנְעֲלֵ֖ךְ תָּ֑חַשׁ וָאֶחְבְּשֵׁ֣ךְ בַּשֵּׁ֔שׁ וַאֲכַסֵּ֖ךְ מֶֽשִׁי׃
10เราสวมเสื้อปักให้เจ้า ใส่รองเท้าหนังให้ พันกายด้วยผ้าลินินเนื้อดี และคลุมด้วยผ้าไหม
11וָאֶעְדֵּ֖ךְ עֶ֑דִי וָאֶתְּנָ֤ה צְמִידִים֙ עַל־יָדַ֔יִךְ וְרָבִ֖יד עַל־גְּרוֹנֵֽךְ׃
11เราประดับเจ้าด้วยเครื่องประดับ สวมกำไลที่ข้อมือ และสร้อยที่คอ
12וָאֶתֵּ֥ן נֶ֙זֶם֙ עַל־אַפֵּ֔ךְ וַעֲגִילִ֖ים עַל־אָזְנָ֑יִךְ וַעֲטֶ֥רֶת תִּפְאֶ֖רֶת בְּרֹאשֵֽׁךְ׃
12เราใส่ห่วงที่จมูก ใส่ต่างหู และสวมมงกุฎงดงามบนศีรษะ
13וַתַּעְדִּ֞י זָהָ֣ב וָכֶ֗סֶף וּמַלְבּוּשֵׁךְ֙ שֵׁ֤שׁ וָמֶ֙שִׁי֙ וְרִקְמָ֔ה סֹ֧לֶת וּדְבַ֛שׁ וָשֶׁ֖מֶן אָכָ֑לְתְּ וַתִּ֙יפִי֙ בִּמְאֹ֣ד מְאֹ֔ד וַֽתִּצְלְחִ֖י לִמְלוּכָֽה׃
13เจ้าได้รับการประดับด้วยทองและเงิน เสื้อผ้าเป็นผ้าลินินเนื้อดี ผ้าไหม และผ้าปัก เจ้ากินแป้งอย่างดี น้ำผึ้ง และน้ำมัน เจ้างดงามยิ่งนัก จนได้ฐานะเป็นราชินี
14וַיֵּ֨צֵא לָ֥ךְ שֵׁ֛ם בַּגּוֹיִ֖ם בְּיָפְיֵ֑ךְ כִּ֣י׀ כָּלִ֣יל ה֗וּא בַּֽהֲדָרִי֙ אֲשֶׁר־שַׂ֣מְתִּי עָלַ֔יִךְ נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה׃
14ชื่อเสียงเรื่องความงามของเจ้าเลื่องลือไปท่ามกลางประชาชาติ เพราะความงามนั้นสมบูรณ์ด้วยความสง่างามที่เรามอบให้เจ้า” พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้
15וַתִּבְטְחִ֣י בְיָפְיֵ֔ךְ וַתִּזְנִ֖י עַל־שְׁמֵ֑ךְ וַתִּשְׁפְּכִ֧י אֶת־תַּזְנוּתַ֛יִךְ עַל־כָּל־עוֹבֵ֖ר לוֹ־יֶֽהִי׃
15“‘“แต่เจ้ากลับวางใจในความงามของตน และอาศัยชื่อเสียงไปทำตัวเป็นโสเภณี เจ้ามอบตัวให้ทุกคนที่ผ่านไปมา ใครผ่านมาก็ได้เจ้าไป
16וַתִּקְחִ֣י מִבְּגָדַ֗יִךְ וַתַּֽעֲשִׂי־לָךְ֙ בָּמ֣וֹת טְלֻא֔וֹת וַתִּזְנִ֖י עֲלֵיהֶ֑ם לֹ֥א בָא֖וֹת וְלֹ֥א יִהְיֶֽה׃
16เจ้าเอาเสื้อผ้าบางส่วนไปตกแต่งสถานบูชาบนที่สูงด้วยสีต่าง ๆ แล้วทำตัวเป็นโสเภณีที่นั่น สิ่งเช่นนี้ไม่ควรเกิดขึ้นและไม่ควรมีเลย
17וַתִּקְחִ֞י כְּלֵ֣י תִפְאַרְתֵּ֗ךְ מִזְּהָבִ֤י וּמִכַּסְפִּי֙ אֲשֶׁ֣ר נָתַ֣תִּי לָ֔ךְ וַתַּעֲשִׂי־לָ֖ךְ צַלְמֵ֣י זָכָ֑ר וַתִּזְנִי־בָֽם׃
17เจ้ายังเอาเครื่องประดับงดงามซึ่งทำจากทองและเงินของเราที่เราให้เจ้า ไปทำรูปผู้ชาย แล้วเล่นชู้กับรูปเหล่านั้น
18וַתִּקְחִ֛י אֶת־בִּגְדֵ֥י רִקְמָתֵ֖ךְ וַתְּכַסִּ֑ים וְשַׁמְנִי֙ וּקְטָרְתִּ֔י נָתַ֖תְּ לִפְנֵיהֶֽם׃
18เจ้าเอาเสื้อปักของตนไปคลุมรูปเหล่านั้น และวางน้ำมันกับเครื่องหอมของเราต่อหน้าพวกมัน
19וְלַחְמִי֩ אֲשֶׁר־נָתַ֨תִּי לָ֜ךְ סֹ֣לֶת וָשֶׁ֤מֶן וּדְבַשׁ֙ הֶֽאֱכַלְתִּ֔יךְ וּנְתַתִּ֧יהוּ לִפְנֵיהֶ֛ם לְרֵ֥יחַ נִיחֹ֖חַ וַיֶּ֑הִי נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה׃
19แม้แต่อาหารที่เราให้เจ้า ได้แก่แป้งอย่างดี น้ำมัน และน้ำผึ้งที่เราใช้เลี้ยงเจ้า เจ้าก็นำไปวางต่อหน้าพวกมันเป็นเครื่องบูชากลิ่นหอม และเรื่องก็เป็นเช่นนั้น” พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้
20וַתִּקְחִ֞י אֶת־בָּנַ֤יִךְ וְאֶת־בְּנוֹתַ֙יִךְ֙ אֲשֶׁ֣ר יָלַ֣דְתְּ לִ֔י וַתִּזְבָּחִ֥ים לָהֶ֖ם לֶאֱכ֑וֹל הַמְעַ֖ט מִתַּזְנוּתָֽיִךְ׃
20“‘“เจ้ายังเอาลูกชายลูกสาวที่เจ้าให้กำเนิดแก่เรา ไปถวายให้รูปเหล่านั้นกิน การเป็นโสเภณีของเจ้ายังเป็นเรื่องเล็กน้อยอยู่หรือ
21וַֽתִּשְׁחֲטִ֖י אֶת־בָּנָ֑י וַֽתִּתְּנִ֔ים בְּהַעֲבִ֥יר אוֹתָ֖ם לָהֶֽם׃
21เจ้าถึงกับฆ่าลูก ๆ ของเรา แล้วมอบพวกเขาให้รูปเหล่านั้นด้วยการให้ผ่านไฟ?
22וְאֵ֤ת כָּל־תּוֹעֲבֹתַ֙יִךְ֙ וְתַזְנֻתַ֔יִךְ לֹ֥א זָכַ֖רְתְּ אֶת־יְמֵ֣י נְעוּרָ֑יִךְ בִּֽהְיוֹתֵךְ֙ עֵרֹ֣ם וְעֶרְיָ֔ה מִתְבּוֹסֶ֥סֶת בְּדָמֵ֖ךְ הָיִֽית׃
22ท่ามกลางสิ่งน่ารังเกียจและการเป็นโสเภณีทั้งหมด เจ้าไม่เคยนึกถึงวัยเยาว์ของตน เมื่อเจ้าเปลือยเปล่าไม่มีอะไรปกคลุมและดิ้นอยู่ในกองเลือด
23וַיְהִ֕י אַחֲרֵ֖י כָּל־רָעָתֵ֑ךְ א֣וֹי א֣וֹי לָ֔ךְ נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה׃
23“‘“หลังจากเจ้าทำความชั่วทั้งปวงแล้ว วิบัติ วิบัติแก่เจ้า!” พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัส
24וַתִּבְנִי־לָ֖ךְ גֶּ֑ב וַתַּעֲשִׂי־לָ֥ךְ רָמָ֖ה בְּכָל־רְחֽוֹב׃
24“เจ้ายังสร้างซุ้มสูงของตน และทำแท่นสูงไว้ตามถนนทุกสาย
25אֶל־כָּל־רֹ֣אשׁ דֶּ֗רֶךְ בָּנִית֙ רָֽמָתֵ֔ךְ וַתְּתַֽעֲבִי֙ אֶת־יָפְיֵ֔ךְ וַתְּפַשְּׂקִ֥י אֶת־רַגְלַ֖יִךְ לְכָל־עוֹבֵ֑ר וַתַּרְבִּ֖י אֶת־תַּזְנוּתָֽיִךְ׃
25เจ้าสร้างแท่นสูงไว้ทุกหัวถนน ทำความงามของตนให้เป็นสิ่งน่ารังเกียจ เจ้าอ้าขาให้ทุกคนที่ผ่านไปมา และเพิ่มการเป็นโสเภณีของตน
26וַתִּזְנִ֧י אֶל־בְּנֵֽי־מִצְרַ֛יִם שְׁכֵנַ֖יִךְ גִּדְלֵ֣י בָשָׂ֑ר וַתַּרְבִּ֥י אֶת־תַּזְנֻתֵ֖ךְ לְהַכְעִיסֵֽנִי׃
26เจ้ามีเพศสัมพันธ์อย่างผิดศีลธรรมกับชาวอียิปต์เพื่อนบ้านผู้มีเนื้อหนังใหญ่โต และเพิ่มการเป็นโสเภณีของตนเพื่อยั่วยุเราให้โกรธ
27וְהִנֵּ֨ה נָטִ֤יתִי יָדִי֙ עָלַ֔יִךְ וָאֶגְרַ֖ע חֻקֵּ֑ךְ וָאֶתְּנֵ֞ךְ בְּנֶ֤פֶשׁ שֹׂנְאוֹתַ֙יִךְ֙ בְּנ֣וֹת פְּלִשְׁתִּ֔ים הַנִּכְלָמ֖וֹת מִדַּרְכֵּ֥ךְ זִמָּֽה׃
27เพราะฉะนั้นเราได้เหยียดมือออกต่อสู้เจ้า ลดส่วนแบ่งของเจ้า และมอบเจ้าไว้ตามใจผู้ที่เกลียดเจ้า คือพวกหญิงสาวแห่งฟีลิสเตีย ซึ่งยังละอายต่อพฤติกรรมลามกของเจ้า
28וַתִּזְנִי֙ אֶל־בְּנֵ֣י אַשּׁ֔וּר מִבִּלְתִּ֖י שָׂבְעָתֵ֑ךְ וַתִּזְנִ֕ים וְגַ֖ם לֹ֥א שָׂבָֽעַתְּ׃
28เจ้ายังไปทำตัวเป็นโสเภณีกับชาวอัสซีเรีย เพราะเจ้าไม่รู้จักพอ แม้ทำกับพวกเขาแล้วก็ยังไม่รู้จักพอ
29וַתַּרְבִּ֧י אֶת־תַּזְנוּתֵ֛ךְ אֶל־אֶ֥רֶץ כְּנַ֖עַן כַּשְׂדִּ֑ימָה וְגַם־בְּזֹ֖את לֹ֥א שָׂבָֽעַתְּ׃
29เจ้ายิ่งเพิ่มการเป็นโสเภณีไปถึงแผ่นดินพ่อค้า คือเคลเดีย แต่ถึงอย่างนั้นเจ้าก็ยังไม่รู้จักพอ
30מָ֤ה אֲמֻלָה֙ לִבָּתֵ֔ךְ נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֣י יְהוִ֑ה בַּעֲשׂוֹתֵךְ֙ אֶת־כָּל־אֵ֔לֶּה מַעֲשֵׂ֥ה אִשָּֽׁה־זוֹנָ֖ה שַׁלָּֽטֶת׃
30“‘“ใจของเจ้าช่างอ่อนแอต่อความใคร่เสียจริง” พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัส “เจ้าจึงทำสิ่งเหล่านี้ทั้งหมดอย่างโสเภณีหน้าด้าน
31בִּבְנוֹתַ֤יִךְ גַּבֵּךְ֙ בְּרֹ֣אשׁ כָּל־דֶּ֔רֶךְ וְרָמָתֵ֥ךְ עָשִׂ֖ית בְּכָל־רְח֑וֹב וְלֹא־הָיִ֥ית כַּזּוֹנָ֖ה לְקַלֵּ֥ס אֶתְנָֽן׃
31เจ้าสร้างซุ้มสูงไว้ทุกหัวถนน และทำแท่นสูงตามถนนทุกสาย แต่เจ้าก็ไม่เหมือนโสเภณีทั่วไป เพราะเจ้ากลับไม่เห็นค่าของค่าจ้าง
32הָאִשָּׁ֖ה הַמְּנָאָ֑פֶת תַּ֣חַת אִישָׁ֔הּ תִּקַּ֖ח אֶת־זָרִֽים׃
32“‘“หญิงมีชู้เอ๋ย เจ้ารับชายอื่นแทนสามีของตน!
33לְכָל־זֹנ֖וֹת יִתְּנוּ־נֵ֑דֶה וְאַ֨תְּ נָתַ֤תְּ אֶת־נְדָנַ֙יִךְ֙ לְכָל־מְאַֽהֲבַ֔יִךְ וַתִּשְׁחֳדִ֣י אוֹתָ֗ם לָב֥וֹא אֵלַ֛יִךְ מִסָּבִ֖יב בְּתַזְנוּתָֽיִךְ׃
33คนทั่วไปให้ของแก่โสเภณี แต่เจ้ากลับให้ของแก่คนรักทุกคน ติดสินบนให้พวกเขามาหาเจ้าจากทุกด้านเพื่อร่วมการเป็นโสเภณีของเจ้า
34וַיְהִי־בָ֨ךְ הֵ֤פֶךְ מִן־הַנָּשִׁים֙ בְּתַזְנוּתַ֔יִךְ וְאַחֲרַ֖יִךְ לֹ֣א זוּנָּ֑ה וּבְתִתֵּ֣ךְ אֶתְנָ֗ן וְאֶתְנַ֛ן לֹ֥א נִתַּן־לָ֖ךְ וַתְּהִ֥י לְהֶֽפֶךְ׃
34ในการเป็นโสเภณี เจ้ากลับตรงข้ามกับหญิงอื่น ไม่มีใครตามตื้อเจ้า แต่เจ้าเป็นฝ่ายจ่ายค่าจ้าง ทั้งที่ไม่มีใครจ่ายเจ้า เจ้าจึงตรงข้ามกับคนอื่น”’
35לָכֵ֣ן זוֹנָ֔ה שִׁמְעִ֖י דְּבַר־יְהוָֽה׃ פ
35“เพราะฉะนั้น โสเภณีเอ๋ย จงฟังพระดำรัสของพระยาห์เวห์
36כֹּֽה־אָמַ֞ר אֲדֹנָ֣י יְהֹוִ֗ה יַ֣עַן הִשָּׁפֵ֤ךְ נְחֻשְׁתֵּךְ֙ וַתִּגָּלֶ֣ה עֶרְוָתֵ֔ךְ בְּתַזְנוּתַ֖יִךְ עַל־מְאַהֲבָ֑יִךְ וְעַל֙ כָּל־גִּלּוּלֵ֣י תוֹעֲבוֹתַ֔יִךְ וְכִדְמֵ֣י בָנַ֔יִךְ אֲשֶׁ֥ר נָתַ֖תְּ לָהֶֽם׃
36‘พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ เพราะเจ้าระบายความลามกออกมาและเปิดเผยความเปลือยเปล่าด้วยการเป็นโสเภณีกับคนรัก เพราะรูปเคารพน่ารังเกียจทั้งหมดของเจ้า และเพราะเลือดของลูก ๆ ที่เจ้ามอบให้พวกมัน
37לָ֠כֵן הִנְנִ֨י מְקַבֵּ֤ץ אֶת־כָּל־מְאַהֲבַ֙יִךְ֙ אֲשֶׁ֣ר עָרַ֣בְתְּ עֲלֵיהֶ֔ם וְאֵת֙ כָּל־אֲשֶׁ֣ר אָהַ֔בְתְּ עַ֖ל כָּל־אֲשֶׁ֣ר שָׂנֵ֑את וְקִבַּצְתִּי֩ אֹתָ֨ם עָלַ֜יִךְ מִסָּבִ֗יב וְגִלֵּיתִ֤י עֶרְוָתֵךְ֙ אֲלֵהֶ֔ם וְרָא֖וּ אֶת־כָּל־עֶרְוָתֵֽךְ׃
37เราจึงจะรวบรวมคนรักทุกคนที่เจ้าเคยเพลิดเพลิน ทั้งคนที่เจ้ารักและคนที่เจ้าเกลียด เราจะรวบรวมพวกเขาจากทุกด้านมาต่อสู้เจ้า แล้วเปิดเผยความเปลือยเปล่าของเจ้าให้พวกเขาเห็นทั้งหมด
38וּשְׁפַטְתִּיךְ֙ מִשְׁפְּטֵ֣י נֹאֲפ֔וֹת וְשֹׁפְכֹ֖ת דָּ֑ם וּנְתַתִּ֕יךְ דַּ֥ם חֵמָ֖ה וְקִנְאָֽה׃
38เราจะพิพากษาเจ้าอย่างหญิงที่มีชู้และหญิงที่หลั่งเลือด และจะให้เลือดแห่งความเดือดดาลและความหึงหวงตกเหนือเจ้า
39וְנָתַתִּ֨י אוֹתָ֜ךְ בְּיָדָ֗ם וְהָרְס֤וּ גַבֵּךְ֙ וְנִתְּצ֣וּ רָמֹתַ֔יִךְ וְהִפְשִׁ֤יטוּ אוֹתָךְ֙ בְּגָדַ֔יִךְ וְלָקְח֖וּ כְּלֵ֣י תִפְאַרְתֵּ֑ךְ וְהִנִּיח֖וּךְ עֵירֹ֥ם וְעֶרְיָֽה׃
39เราจะมอบเจ้าไว้ในมือพวกเขา พวกเขาจะรื้อซุ้มสูงและทำลายแท่นสูงของเจ้า เปลื้องเสื้อผ้าและเอาเครื่องประดับงดงามไป ทิ้งเจ้าไว้เปลือยเปล่าไม่มีอะไรปกคลุม
40וְהֶעֱל֤וּ עָלַ֙יִךְ֙ קָהָ֔ל וְרָגְמ֥וּ אוֹתָ֖ךְ בָּאָ֑בֶן וּבִתְּק֖וּךְ בְּחַרְבוֹתָֽם׃
40พวกเขาจะระดมคนมาต่อสู้เจ้า เอาหินขว้างจนตาย และใช้ดาบแทงเจ้า
41וְשָׂרְפ֤וּ בָתַּ֙יִךְ֙ בָּאֵ֔שׁ וְעָשׂוּ־בָ֣ךְ שְׁפָטִ֔ים לְעֵינֵ֖י נָשִׁ֣ים רַבּ֑וֹת וְהִשְׁבַּתִּיךְ֙ מִזּוֹנָ֔ה וְגַם־אֶתְנַ֖ן לֹ֥א תִתְּנִי־עֽוֹד׃
41พวกเขาจะเผาบ้านของเจ้าด้วยไฟ และลงโทษเจ้าต่อหน้าหญิงมากมาย เราจะทำให้เจ้าเลิกเป็นโสเภณี และเจ้าจะไม่จ่ายค่าจ้างอีก
42וַהֲנִחֹתִ֤י חֲמָתִי֙ בָּ֔ךְ וְסָ֥רָה קִנְאָתִ֖י מִמֵּ֑ךְ וְשָׁ֣קַטְתִּ֔י וְלֹ֥א אֶכְעַ֖ס עֽוֹד׃
42แล้วความเดือดดาลของเราต่อเจ้าจะสงบ ความหึงหวงของเราจะจากไป เราจะสงบนิ่งและไม่โกรธอีก
43יַ֗עַן אֲשֶׁ֤ר לֹֽא־זָכַרְתְּ֙ אֶת־יְמֵ֣י נְעוּרַ֔יִךְ וַתִּרְגְּזִי־לִ֖י בְּכָל־אֵ֑לֶּה וְגַם־אֲנִ֨י הֵ֜א דַּרְכֵּ֣ךְ׀ בְּרֹ֣אשׁ נָתַ֗תִּי נְאֻם֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה וְלֹ֤א עָשִׂית֙ אֶת־הַזִּמָּ֔ה עַ֖ל כָּל־תּוֹעֲבֹתָֽיִךְ׃
43“‘“เพราะเจ้าไม่ระลึกถึงวัยเยาว์ แต่กลับเดือดดาลต่อเราด้วยเรื่องเหล่านี้ทั้งหมด เราจึงจะให้ผลแห่งทางที่เจ้าเดินย้อนกลับมาตกบนศีรษะของเจ้า” พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัส “แล้วเจ้าจะไม่ทำความลามกนี้เพิ่มเข้าไปในสิ่งน่ารังเกียจทั้งหมดของเจ้าอีก
44הִנֵּה֙ כָּל־הַמֹּשֵׁ֔ל עָלַ֥יִךְ יִמְשֹׁ֖ל לֵאמֹ֑ר כְּאִמָּ֖ה בִּתָּֽהּ׃
44“‘“ทุกคนที่ชอบพูดสุภาษิตจะใช้สุภาษิตนี้กับเจ้าว่า ‘แม่เป็นอย่างไร ลูกสาวก็เป็นอย่างนั้น’
45בַּת־אִמֵּ֣ךְ אַ֔תְּ גֹּעֶ֥לֶת אִישָׁ֖הּ וּבָנֶ֑יהָ וַאֲח֨וֹת אֲחוֹתֵ֜ךְ אַ֗תְּ אֲשֶׁ֤ר גָּֽעֲ֙לוּ֙ אַנְשֵׁיהֶ֣ן וּבְנֵיהֶ֔ן אִמְּכֶ֣ן חִתִּ֔ית וַאֲבִיכֶ֖ן אֱמֹרִֽי׃
45เจ้าเป็นลูกสาวของแม่ผู้รังเกียจสามีและลูก ๆ และเป็นน้องสาวของพี่สาวน้องสาวที่รังเกียจสามีและลูก ๆ เช่นกัน แม่ของเจ้าเป็นชาวฮิตไทต์ พ่อของเจ้าเป็นชาวอาโมไรต์
46וַאֲחוֹתֵ֨ךְ הַגְּדוֹלָ֤ה שֹֽׁמְרוֹן֙ הִ֣יא וּבְנוֹתֶ֔יהָ הַיּוֹשֶׁ֖בֶת עַל־שְׂמֹאולֵ֑ךְ וַאֲחוֹתֵ֞ךְ הַקְּטַנָּ֣ה מִמֵּ֗ךְ הַיּוֹשֶׁ֙בֶת֙ מִֽימִינֵ֔ךְ סְדֹ֖ם וּבְנוֹתֶֽיהָ׃
46พี่สาวของเจ้าคือสะมาเรีย ซึ่งอยู่ทางซ้ายพร้อมลูกสาวทั้งหลาย ส่วนน้องสาวของเจ้าที่อยู่ทางขวาคือโสโดมพร้อมลูกสาวทั้งหลาย
47וְלֹ֤א בְדַרְכֵיהֶן֙ הָלַ֔כְתְּ וּבְתוֹעֲבֽוֹתֵיהֶ֖ן עָשִׂ֑ית כִּמְעַ֣ט קָ֔ט וַתַּשְׁחִ֥תִי מֵהֵ֖ן בְּכָל־דְּרָכָֽיִךְ׃
47เจ้าไม่ได้เพียงทำตามทางของพวกนางหรือทำสิ่งน่ารังเกียจอย่างพวกนาง แต่ไม่นานก็เสื่อมทรามยิ่งกว่าพวกนางในทุกทาง
48חַי־אָ֗נִי נְאֻם֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה אִם־עָֽשְׂתָה֙ סְדֹ֣ם אֲחוֹתֵ֔ךְ הִ֖יא וּבְנוֹתֶ֑יהָ כַּאֲשֶׁ֣ר עָשִׂ֔ית אַ֖תְּ וּבְנוֹתָֽיִךְ׃
48พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสว่า เรามีชีวิตอยู่แน่ฉันใด โสโดมน้องสาวของเจ้าและลูกสาวทั้งหลายของนางไม่เคยทำอย่างที่เจ้ากับลูกสาวทั้งหลายของเจ้าทำ
49הִנֵּה־זֶ֣ה הָיָ֔ה עֲוֹ֖ן סְדֹ֣ם אֲחוֹתֵ֑ךְ גָּא֨וֹן שִׂבְעַת־לֶ֜חֶם וְשַׁלְוַ֣ת הַשְׁקֵ֗ט הָ֤יָה לָהּ֙ וְלִבְנוֹתֶ֔יהָ וְיַד־עָנִ֥י וְאֶבְי֖וֹן לֹ֥א הֶחֱזִֽיקָה׃
49“‘“นี่คือความผิดของโสโดมน้องสาวของเจ้า นางกับลูกสาวทั้งหลายหยิ่งผยอง มีอาหารอุดมและอยู่สุขสบาย แต่ไม่ยื่นมือช่วยคนยากจนและคนขัดสน
50וַֽתִּגְבְּהֶ֔ינָה וַתַּעֲשֶׂ֥ינָה תוֹעֵבָ֖ה לְפָנָ֑י וָאָסִ֥יר אֶתְהֶ֖ן כַּאֲשֶׁ֥ר רָאִֽיתִי׃ ס
50พวกนางหยิ่งยโสและทำสิ่งน่ารังเกียจต่อหน้าเรา เมื่อเราเห็นจึงกวาดพวกนางออกไป
51וְשֹׁ֣מְר֔וֹן כַּחֲצִ֥י חַטֹּאתַ֖יִךְ לֹ֣א חָטָ֑אָה וַתַּרְבִּ֤י אֶת־תּוֹעֲבוֹתַ֙יִךְ֙ מֵהֵ֔נָּה וַתְּצַדְּקִי֙ אֶת־אֲחוֹתַ֔יִךְ בְּכָל־תּוֹעֲבוֹתַ֖יִךְ אֲשֶׁ֥ר עָשִֽׂית׃
51สะมาเรียทำบาปไม่ถึงครึ่งของเจ้า แต่เจ้ากลับทำสิ่งน่ารังเกียจมากกว่าพวกนาง จนเมื่อเทียบกับสิ่งน่ารังเกียจทั้งหมดที่เจ้าทำ พี่สาวน้องสาวของเจ้าดูเป็นฝ่ายชอบธรรม
52גַּם־אַ֣תְּ׀ שְׂאִ֣י כְלִמָּתֵ֗ךְ אֲשֶׁ֤ר פִּלַּלְתְּ֙ לַֽאֲחוֹתֵ֔ךְ בְּחַטֹּאתַ֛יִךְ אֲשֶׁר־הִתְעַ֥בְתְּ מֵהֵ֖ן תִּצְדַּ֣קְנָה מִמֵּ֑ךְ וְגַם־אַ֥תְּ בּ֙וֹשִׁי֙ וּשְׂאִ֣י כְלִמָּתֵ֔ךְ בְּצַדֶּקְתֵּ֖ךְ אַחְיוֹתֵֽךְ׃
52ดังนั้นเจ้าจงแบกรับความอับอายของตน เพราะเจ้าได้ตัดสินพี่สาวน้องสาวของเจ้าเอง บาปที่เจ้าทำน่ารังเกียจกว่าของพวกนาง จนพวกนางดูชอบธรรมกว่าเจ้า จงอับอายและแบกรับความละอาย เพราะเจ้าได้ทำให้พี่สาวน้องสาวของเจ้าดูเป็นฝ่ายชอบธรรม
53וְשַׁבְתִּי֙ אֶת־שְׁבִ֣יתְהֶ֔ן אֶת־שְׁב֤וּת סְדֹם֙ וּבְנוֹתֶ֔יהָ וְאֶת־שְׁב֥וּת שֹׁמְר֖וֹן וּבְנוֹתֶ֑יהָ וּשְׁב֥וּת שְׁבִיתַ֖יִךְ בְּתוֹכָֽהְנָה׃
53“‘“เราจะฟื้นฟูพวกนางจากการเป็นเชลย คือโสโดมกับลูกสาวทั้งหลาย สะมาเรียกับลูกสาวทั้งหลาย และเราจะฟื้นฟูเจ้าจากการเป็นเชลยพร้อมกับพวกนาง
54לְמַ֙עַן֙ תִּשְׂאִ֣י כְלִמָּתֵ֔ךְ וְנִכְלַ֕מְתְּ מִכֹּ֖ל אֲשֶׁ֣ר עָשִׂ֑ית בְּנַחֲמֵ֖ךְ אֹתָֽן׃
54เพื่อเจ้าจะต้องแบกรับความอับอายและละอายต่อทุกสิ่งที่ทำ เพราะสิ่งที่เกิดกับเจ้าทำให้พวกนางรู้สึกได้รับการปลอบใจ
55וַאֲחוֹתַ֗יִךְ סְדֹ֤ם וּבְנוֹתֶ֙יהָ֙ תָּשֹׁ֣בְןָ לְקַדְמָתָ֔ן וְשֹֽׁמְרוֹן֙ וּבְנוֹתֶ֔יהָ תָּשֹׁ֖בְןָ לְקַדְמָתָ֑ן וְאַתְּ֙ וּבְנוֹתַ֔יִךְ תְּשֻׁבֶ֖ינָה לְקַדְמַתְכֶֽן׃
55โสโดมกับลูกสาวทั้งหลายจะกลับสู่สภาพเดิม สะมาเรียกับลูกสาวทั้งหลายจะกลับสู่สภาพเดิม และเจ้ากับลูกสาวทั้งหลายของเจ้าก็จะกลับสู่สภาพเดิม
56וְל֤וֹא הָֽיְתָה֙ סְדֹ֣ם אֲחוֹתֵ֔ךְ לִשְׁמוּעָ֖ה בְּפִ֑יךְ בְּי֖וֹם גְּאוֹנָֽיִךְ׃
56ในวันที่เจ้าหยิ่งผยอง เจ้าไม่เคยเอ่ยถึงโสโดมน้องสาวของเจ้า
57בְּטֶרֶם֮ תִּגָּלֶ֣ה רָעָתֵךְ֒ כְּמ֗וֹ עֵ֚ת חֶרְפַּ֣ת בְּנוֹת־אֲרָ֔ם וְכָל־סְבִיבוֹתֶ֖יהָ בְּנ֣וֹת פְּלִשְׁתִּ֑ים הַשָּׁאט֥וֹת אוֹתָ֖ךְ מִסָּבִֽיב׃
57ก่อนที่ความชั่วของเจ้าจะถูกเปิดเผย ดังในเวลาที่ลูกสาวแห่งซีเรียและคนรอบข้างเยาะเย้ยเจ้า รวมทั้งลูกสาวแห่งฟีลิสเตียซึ่งดูหมิ่นเจ้ารอบด้าน
58אֶת־זִמָּתֵ֥ךְ וְאֶת־תּוֹעֲבוֹתַ֖יִךְ אַ֣תְּ נְשָׂאתִ֑ים נְאֻ֖ם יְהוָֽה׃ ס
58เจ้าต้องรับผลของความลามกและสิ่งน่ารังเกียจของตน” พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้
59כִּ֣י כֹ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה וְעָשִׂ֥יתִי אוֹתָ֖ךְ כַּאֲשֶׁ֣ר עָשִׂ֑ית אֲשֶׁר־בָּזִ֥ית אָלָ֖ה לְהָפֵ֥ר בְּרִֽית׃
59“‘เพราะพระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ “เราจะทำกับเจ้าอย่างที่เจ้าทำ เจ้าได้ดูหมิ่นคำปฏิญาณและทำลายพันธสัญญา
60וְזָכַרְתִּ֨י אֲנִ֧י אֶת־בְּרִיתִ֛י אוֹתָ֖ךְ בִּימֵ֣י נְעוּרָ֑יִךְ וַהֲקִמוֹתִ֥י לָ֖ךְ בְּרִ֥ית עוֹלָֽם׃
60ถึงกระนั้น เราจะระลึกถึงพันธสัญญาที่ทำกับเจ้าในวัยเยาว์ และจะสถาปนาพันธสัญญานิรันดร์กับเจ้า
61וְזָכַ֣רְתְּ אֶת־דְּרָכַיִךְ֮ וְנִכְלַמְתְּ֒ בְּקַחְתֵּ֗ךְ אֶת־אֲחוֹתַ֙יִךְ֙ הַגְּדֹל֣וֹת מִמֵּ֔ךְ אֶל־הַקְּטַנּ֖וֹת מִמֵּ֑ךְ וְנָתַתִּ֨י אֶתְהֶ֥ן לָ֛ךְ לְבָנ֖וֹת וְלֹ֥א מִבְּרִיתֵֽךְ׃
61แล้วเจ้าจะระลึกถึงทางของตนและละอาย เมื่อเจ้ารับพี่สาวและน้องสาวของเจ้ามา เราจะยกพวกนางให้เป็นลูกสาวของเจ้า แต่ไม่ใช่เพราะพันธสัญญาที่เจ้าทำ
62וַהֲקִימוֹתִ֥י אֲנִ֛י אֶת־בְּרִיתִ֖י אִתָּ֑ךְ וְיָדַ֖עַתְּ כִּֽי־אֲנִ֥י יְהוָֽה׃
62เราจะสถาปนาพันธสัญญาของเรากับเจ้า แล้วเจ้าจะรู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์
63לְמַ֤עַן תִּזְכְּרִי֙ וָבֹ֔שְׁתְּ וְלֹ֨א יִֽהְיֶה־לָּ֥ךְ עוֹד֙ פִּתְח֣וֹן פֶּ֔ה מִפְּנֵ֖י כְּלִמָּתֵ֑ךְ בְּכַפְּרִי־לָךְ֙ לְכָל־אֲשֶׁ֣ר עָשִׂ֔ית נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה׃ ס
63เพื่อเจ้าจะระลึกและละอาย จนไม่กล้าเปิดปากอีกเพราะความอับอาย เมื่อเราอภัยทุกสิ่งที่เจ้าทำ” พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้’”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.