יחזקאל
Chapter 27
Hebrew Old Testament, wo…
vs Freedom Bible (Thai)
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)
Freedom Bible (Thai)
1וַיְהִ֥י דְבַר־יְהוָ֖ה אֵלַ֥י לֵאמֹֽר׃
1พระ​ดำรัส​ของ​พระ​ยาห์เวห์​มา​ถึง​ข้าพเจ้า​อีก​ว่า​
2וְאַתָּ֣ה בֶן־אָדָ֔ם שָׂ֥א עַל־צֹ֖ר קִינָֽה׃
2“ส่วน​เจ้า​ มนุษย์​เอ๋ย​ จง​เปล่ง​บท​คร่ำครวญ​ถึง​ไท​ระ​
3וְאָמַרְתָּ֣ לְצ֗וֹר הַיֹּשֶׁ֙בֶת֙ עַל־מְבוֹאֹ֣ת יָ֔ם רֹכֶ֙לֶת֙ הָֽעַמִּ֔ים אֶל־אִיִּ֖ים רַבִּ֑ים כֹּ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה צ֕וֹר אַ֣תְּ אָמַ֔רְתְּ אֲנִ֖י כְּלִ֥ילַת יֹֽפִי׃
3และ​บอก​ไท​ระ​ ผู้​ตั้ง​อยู่​ตรง​ทาง​เข้า​สู่​ทะเล​ เป็น​พ่อค้า​ของ​ชนชาติ​ต่าง​ ๆ ตาม​หมู่​เกาะ​มากมาย​ว่า​ พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​ พระ​ยาห์เวห์​ตรัส​ดังนี้​ “ไท​ระ​เอ๋ย​ เจ้า​เคย​พูด​ว่า​ ‘ความ​งาม​ของ​เรา​สมบูรณ์​แบบ​’
4בְּלֵ֥ב יַמִּ֖ים גְּבוּלָ֑יִךְ בֹּנַ֕יִךְ כָּלְל֖וּ יָפְיֵֽךְ׃
4เขตแดน​ของ​เจ้า​อยู่​กลาง​ทะเล​ ช่าง​ต่อ​เรือ​แต่ง​เจ้า​ให้​งดงาม​สมบูรณ์​
5בְּרוֹשִׁ֤ים מִשְּׂנִיר֙ בָּ֣נוּ לָ֔ךְ אֵ֖ת כָּל־לֻֽחֹתָ֑יִם אֶ֤רֶז מִלְּבָנוֹן֙ לָקָ֔חוּ לַעֲשׂ֥וֹת תֹּ֖רֶן עָלָֽיִךְ׃
5พวก​เขา​ใช้​ไม้​สน​ไซ​เปร​ส​จาก​เส​นีร์​ทำ​แผ่น​กระดาน​ทั้งหมด​ ใช้​สน​ซี​ดาร์​จาก​เลบานอน​ทำ​เสา​กระโดง​
6אַלּוֹנִים֙ מִבָּ֔שָׁן עָשׂ֖וּ מִשּׁוֹטָ֑יִךְ קַרְשֵׁ֤ךְ עָֽשׂוּ־שֵׁן֙ בַּת־אֲשֻׁרִ֔ים מֵאִיֵּ֖י כִּתִּיִּֽים׃
6ใช้​ไม้​โอ๊ก​จาก​บา​ชาน​ทำ​พาย​ ใช้​งาช้าง​ฝัง​ใน​ไม้​ไซ​เปร​ส​จาก​หมู่​เกาะ​คิท​ทิม​ทำ​ที่​นั่ง​
7שֵׁשׁ־בְּרִקְמָ֤ה מִמִּצְרַ֙יִם֙ הָיָ֣ה מִפְרָשֵׂ֔ךְ לִהְי֥וֹת לָ֖ךְ לְנֵ֑ס תְּכֵ֧לֶת וְאַרְגָּמָ֛ן מֵאִיֵּ֥י אֱלִישָׁ֖ה הָיָ֥ה מְכַסֵּֽךְ׃
7ใบ​เรือ​ของ​เจ้า​ทำ​จาก​ผ้า​ลินิน​เนื้อ​ดี​ปัก​ลาย​จาก​อียิปต์​ ใช้​เป็น​ธง​ประจำ​เรือ​ ผ้า​สีน้ำเงิน​และ​สี​ม่วง​จาก​หมู่​เกาะ​เอ​ลี​ชาห์​เป็น​หลังคา​คลุม​
8יֹשְׁבֵ֤י צִידוֹן֙ וְאַרְוַ֔ד הָי֥וּ שָׁטִ֖ים לָ֑ךְ חֲכָמַ֤יִךְ צוֹר֙ הָ֣יוּ בָ֔ךְ הֵ֖מָּה חֹבְלָֽיִךְ׃
8ชาว​ไซ​ดอน​และ​อา​ร​วัด​เป็น​ฝีพาย​ ไท​ระ​เอ๋ย​ คน​มี​ปัญญา​ของ​เจ้า​อยู่​ใน​เรือ​ เป็น​นาย​ท้าย​ของ​เจ้า​
9זִקְנֵ֨י גְבַ֤ל וַחֲכָמֶ֙יהָ֙ הָ֣יוּ בָ֔ךְ מַחֲזִיקֵ֖י בִּדְקֵ֑ךְ כָּל־אֳנִיּ֨וֹת הַיָּ֤ם וּמַלָּֽחֵיהֶם֙ הָ֣יוּ בָ֔ךְ לַעֲרֹ֖ב מַעֲרָבֵֽךְ׃
9ผู้​อาวุโส​แห่ง​เก​บาล​ กับ​ช่าง​ฝีมือ​อยู่​ใน​เรือ​ คอย​อุด​รอย​ต่อ​ เรือ​ทุก​ลำ​ใน​ทะเล​พร้อม​ลูก​เรือ​มา​หา​เจ้า​ เพื่อ​ค้าขาย​สินค้า​
10פָּרַ֨ס וְל֤וּד וּפוּט֙ הָי֣וּ בְחֵילֵ֔ךְ אַנְשֵׁ֖י מִלְחַמְתֵּ֑ךְ מָגֵ֤ן וְכוֹבַע֙ תִּלּוּ־בָ֔ךְ הֵ֖מָּה נָתְנ֥וּ הֲדָרֵֽךְ׃
10“‘“เปอร์เซีย ลูด และ​พู​ตอ​ยู่​ใน​กองทัพ​ของ​เจ้า​ เป็น​นักรบ​ของ​เจ้า​ พวก​เขา​แขวน​โล่​และ​หมวก​เกราะ​ไว้​ใน​เจ้า​ ทำให้​เจ้า​ดู​สง่า​งาม​
11בְּנֵ֧י אַרְוַ֣ד וְחֵילֵ֗ךְ עַל־חוֹמוֹתַ֙יִךְ֙ סָבִ֔יב וְגַ֨מָּדִ֔ים בְּמִגְדְּלוֹתַ֖יִךְ הָי֑וּ שִׁלְטֵיהֶ֞ם תִּלּ֤וּ עַל־חוֹמוֹתַ֙יִךְ֙ סָבִ֔יב הֵ֖מָּה כָּלְל֥וּ יָפְיֵֽךְ׃
11ชา​วอาร​วัด​กับ​กองทัพ​ของ​เจ้า​อยู่​บน​กำแพง​โดย​รอบ​ นักรบ​กล้า​อยู่​ตาม​หอคอย​ พวก​เขา​แขวน​โล่​ไว้​รอบ​กำแพง​ ทำความ​งาม​ของ​เจ้า​ให้​สมบูรณ์​
12תַּרְשִׁ֥ישׁ סֹחַרְתֵּ֖ךְ מֵרֹ֣ב כָּל־ה֑וֹן בְּכֶ֤סֶף בַּרְזֶל֙ בְּדִ֣יל וְעוֹפֶ֔רֶת נָתְנ֖וּ עִזְבוֹנָֽיִךְ׃
12“‘“ทาร​ชิ​ช​ค้าขาย​กับ​เจ้า​เพราะ​เจ้า​มี​ทรัพย์สิน​มากมาย​ทุก​ชนิด​ พวก​เขา​แลก​เงิน​ เหล็ก ดีบุก และ​ตะกั่ว​กับ​สินค้า​ของ​เจ้า​
13יָוָ֤ן תֻּבַל֙ וָמֶ֔שֶׁךְ הֵ֖מָּה רֹֽכְלָ֑יִךְ בְּנֶ֤פֶשׁ אָדָם֙ וּכְלֵ֣י נְחֹ֔שֶׁת נָתְנ֖וּ מַעֲרָבֵֽךְ׃
13“‘“ยา​วาน​ ทู​บัล​ และ​เม​เชค​ค้าขาย​กับ​เจ้า​ พวก​เขา​นำ​คน​ไป​ค้าขาย​ รวม​ทั้ง​ภาชนะ​ทอง​สัมฤทธิ์​ เพื่อ​แลก​กับ​สินค้า​
14מִבֵּ֖ית תּוֹגַרְמָ֑ה סוּסִ֤ים וּפָֽרָשִׁים֙ וּפְרָדִ֔ים נָתְנ֖וּ עִזְבוֹנָֽיִךְ׃
14“‘“ชน​ตระกูล​โท​การ​มาห์​แลก​ม้า​ ม้า​ศึก​ และ​ล่อ​กับ​สินค้า​ของ​เจ้า​
15בְּנֵ֤י דְדָן֙ רֹֽכְלַ֔יִךְ אִיִּ֥ים רַבִּ֖ים סְחֹרַ֣ת יָדֵ֑ךְ קַרְנ֥וֹת שֵׁן֙ וְהָבְנִ֔ים הֵשִׁ֖יבוּ אֶשְׁכָּרֵֽךְ׃
15“‘“ชาว​เดด​าน​ค้าขาย​กับ​เจ้า​ หมู่​เกาะ​มากมาย​เป็น​ตลาด​ของ​เจ้า​ พวก​เขา​นำ​งาช้าง​และ​ไม้​มะเกลือ​มา​แลก​
16אֲרָ֥ם סֹחַרְתֵּ֖ךְ מֵרֹ֣ב מַעֲשָׂ֑יִךְ בְּ֠נֹפֶךְ אַרְגָּמָ֨ן וְרִקְמָ֤ה וּבוּץ֙ וְרָאמֹ֣ת וְכַדְכֹּ֔ד נָתְנ֖וּ בְּעִזְבוֹנָֽיִךְ׃
16“‘“ซีเรีย​ค้าขาย​กับ​เจ้า​เพราะ​เจ้า​มี​งาน​ฝีมือ​มากมาย​ พวก​เขา​แลก​มรกต​ ผ้า​สี​ม่วง​ ผ้า​ปัก​ ผ้า​ลินิน​เนื้อ​ดี​ ปะการัง และ​ทับทิม​กับ​สินค้า​ของ​เจ้า​
17יְהוּדָה֙ וְאֶ֣רֶץ יִשְׂרָאֵ֔ל הֵ֖מָּה רֹכְלָ֑יִךְ בְּחִטֵּ֣י מִ֠נִּית וּפַנַּ֨ג וּדְבַ֤שׁ וָשֶׁ֙מֶן֙ וָצֹ֔רִי נָתְנ֖וּ מַעֲרָבֵֽךְ׃
17“‘“ยู​ดาห์​และ​แผ่น​ดิน​อิสราเอล​ค้าขาย​กับ​เจ้า​ พวก​เขา​แลก​ข้าว​สาลี​จา​กมิน​นิท​ ขนม​หวาน​ น้ำ​ผึ้ง​ น้ำมัน และ​ยา​หม่อง​กับ​สินค้า​
18דַּמֶּ֧שֶׂק סֹחַרְתֵּ֛ךְ בְּרֹ֥ב מַעֲשַׂ֖יִךְ מֵרֹ֣ב כָּל־ה֑וֹן בְּיֵ֥ין חֶלְבּ֖וֹן וְצֶ֥מֶר צָֽחַר׃
18“‘“ดามัสกัส​ค้าขาย​กับ​เจ้า​เพราะ​งาน​ฝีมือ​มากมาย​และ​ทรัพย์สิน​ทุก​ชนิด​ โดย​นำ​เหล้า​องุ่น​จาก​เฮล​โบน​และ​ขน​แกะ​ขาว​มา​แลก​
19וְדָ֤ן וְיָוָן֙ מְאוּזָּ֔ל בְּעִזְבוֹנַ֖יִךְ נָתָ֑נּוּ בַּרְזֶ֤ל עָשׁוֹת֙ קִדָּ֣ה וְקָנֶ֔ה בְּמַעֲרָבֵ֖ךְ הָיָֽה׃
19“‘“เว​ดาน​และ​ยา​วาน​แลก​ด้าย​กับ​สินค้า​ของ​เจ้า​ เหล็ก​ตี​ขึ้น​รูป​ อบเชย และ​ว่าน​น้ำหอม​อยู่​ใน​สินค้า​ของ​เจ้า​
20דְּדָן֙ רֹֽכַלְתֵּ֔ךְ בְבִגְדֵי־חֹ֖פֶשׁ לְרִכְבָּֽה׃
20“‘“เดด​าน​ค้าขาย​กับ​เจ้า​ด้วย​ผ้า​รอง​อาน​อย่าง​ดี​สำหรับ​ขี่​สัตว์​
21עֲרַב֙ וְכָל־נְשִׂיאֵ֣י קֵדָ֔ר הֵ֖מָּה סֹחֲרֵ֣י יָדֵ֑ךְ בְּכָרִ֤ים וְאֵילִים֙ וְעַתּוּדִ֔ים בָּ֖ם סֹחֲרָֽיִךְ׃
21“‘“อา​ระ​เบีย​และ​ผู้นำ​ทั้งหมด​ของ​เคด​าร์​เป็น​คู่​ค้า​สำคัญ​ของ​เจ้า​ พวก​เขา​ค้า​ลูก​แกะ​ แกะ​ผู้​ และ​แพะ​กับ​เจ้า​
22רֹכְלֵ֤י שְׁבָא֙ וְרַעְמָ֔ה הֵ֖מָּה רֹכְלָ֑יִךְ בְּרֹ֨אשׁ כָּל־בֹּ֜שֶׂם וּבְכָל־אֶ֤בֶן יְקָרָה֙ וְזָהָ֔ב נָתְנ֖וּ עִזְבוֹנָֽיִךְ׃
22“‘“พ่อ​ค้า​แห่ง​เช​บา​และ​รา​อา​มาห์​ค้าขาย​กับ​เจ้า​ พวก​เขา​แลก​เครื่อง​เทศ​ชั้น​เยี่ยม​ อัญมณี​ทุก​ชนิด​ และ​ทองคำ​กับ​สินค้า​
23חָרָ֤ן וְכַנֵּה֙ וָעֶ֔דֶן רֹכְלֵ֖י שְׁבָ֑א אַשּׁ֖וּר כִּלְמַ֥ד רֹכַלְתֵּֽךְ׃
23“‘“ฮา​ราน​ คัน​เนห์​ เอเดน พ่อ​ค้า​แห่ง​เช​บา​ อัส​ชูร์​ และ​คิ​ลมาด​ค้าขาย​กับ​เจ้า​
24הֵ֤מָּה רֹכְלַ֙יִךְ֙ בְּמַכְלֻלִ֔ים בִּגְלוֹמֵי֙ תְּכֵ֣לֶת וְרִקְמָ֔ה וּבְגִנְזֵ֖י בְּרֹמִ֑ים בַּחֲבָלִ֧ים חֲבֻשִׁ֛ים וַאֲרֻזִ֖ים בְּמַרְכֻלְתֵּֽךְ׃
24พวก​เขา​ค้า​ของ​ชั้น​ดี​ เสื้อ​คลุม​สีน้ำเงิน​และ​ผ้า​ปัก​ หีบ​ไม้​ซี​ดาร์​บรรจุ​เสื้อผ้า​หรู​ผูก​ด้วย​เชือก​ ทั้งหมด​เป็น​สินค้า​ของ​เจ้า​
25אֳנִיּ֣וֹת תַּרְשִׁ֔ישׁ שָׁרוֹתַ֖יִךְ מַעֲרָבֵ֑ךְ וַתִּמָּלְאִ֧י וַֽתִּכְבְּדִ֛י מְאֹ֖ד בְּלֵ֥ב־יַמִּֽים׃
25“‘“เรือ​ทาร​ชิ​ช​เป็นก​อง​คาราวาน​ขน​สินค้า​ของ​เจ้า​ เจ้า​บรรทุก​จน​เต็ม​ และ​รุ่งเรือง​อย่าง​ยิ่ง​กลาง​ทะเล​
26בְּמַ֤יִם רַבִּים֙ הֱבִיא֔וּךְ הַשָּׁטִ֖ים אֹתָ֑ךְ ר֚וּחַ הַקָּדִ֔ים שְׁבָרֵ֖ךְ בְּלֵ֥ב יַמִּֽים׃
26ฝีพาย​นำ​เจ้า​ออก​สู่​ทะเล​ลึก​ แต่​ลม​ตะวัน​ออก​ทำให้​เจ้า​แตก​กลาง​ทะเล​
27הוֹנֵךְ֙ וְעִזְבוֹנַ֔יִךְ מַעֲרָבֵ֕ךְ מַלָּחַ֖יִךְ וְחֹבְלָ֑יִךְ מַחֲזִיקֵ֣י בִדְקֵ֣ך וְֽעֹרְבֵ֣י מַ֠עֲרָבֵךְ וְכָל־אַנְשֵׁ֨י מִלְחַמְתֵּ֜ךְ אֲשֶׁר־בָּ֗ךְ וּבְכָל־קְהָלֵךְ֙ אֲשֶׁ֣ר בְּתוֹכֵ֔ךְ יִפְּלוּ֙ בְּלֵ֣ב יַמִּ֔ים בְּי֖וֹם מַפַּלְתֵּֽךְ׃
27ทรัพย์​สมบัติ​ สินค้า ของ​ค้าขาย​ ลูก​เรือ​ นาย​ท้าย​ ช่าง​อุด​รอย​ต่อ​เรือ​ พ่อค้า​สินค้า​ของ​เจ้า​ นักรบ​ทั้งหมด​ที่​อยู่​ใน​เจ้า​ และ​ฝูง​ชน​ทั้งหมด​ใน​เจ้า​ จะ​จม​ลง​กลาง​ทะเลใน​วัน​ที่​เจ้า​พัง​พินาศ​
28לְק֖וֹל זַעֲקַ֣ת חֹבְלָ֑יִךְ יִרְעֲשׁ֖וּ מִגְרֹשֽׁוֹת׃
28เมื่อ​เสียง​ร้อง​ของ​นาย​ท้าย​ดัง​ขึ้น​ ชายฝั่ง​จะ​สั่น​สะเทือน​
29וְֽיָרְד֞וּ מֵאָנִיּֽוֹתֵיהֶ֗ם כֹּ֚ל תֹּפְשֵׂ֣י מָשׁ֔וֹט מַלָּחִ֕ים כֹּ֖ל חֹבְלֵ֣י הַיָּ֑ם אֶל־הָאָ֖רֶץ יַעֲמֹֽדוּ׃
29ทุก​คน​ที่​จับ​พาย​ ลูก​เรือ​และ​นาย​ท้าย​ทั้งหมด​ใน​ทะเล​ จะ​ลง​จาก​เรือ​ มา​ยืน​บน​แผ่น​ดิน​
30וְהִשְׁמִ֤יעוּ עָלַ֙יִךְ֙ בְּקוֹלָ֔ם וְיִזְעֲק֖וּ מָרָ֑ה וְיַעֲל֤וּ עָֽפָר֙ עַל־רָ֣אשֵׁיהֶ֔ם בָּאֵ֖פֶר יִתְפַּלָּֽשׁוּ׃
30และ​ส่ง​เสียง​ร้อง​ถึง​เจ้า​ ร้องไห้​อย่าง​ขมขื่น​ พวก​เขา​โปรย​ฝุ่น​บน​ศีรษะ​ และ​เกลือก​กลิ้ง​ใน​เถ้า​
31וְהִקְרִ֤יחוּ אֵלַ֙יִךְ֙ קָרְחָ֔ה וְחָגְר֖וּ שַׂקִּ֑ים וּבָכ֥וּ אֵלַ֛יִךְ בְּמַר־נֶ֖פֶשׁ מִסְפֵּ֥ד מָֽר׃
31พวก​เขา​จะ​โกน​ศีรษะ​ไว้​ทุกข์​ให้​เจ้า​ และ​สวม​ผ้า​กระสอบ​ จะ​ร้องไห้​ด้วย​ใจ​ขมขื่น​ ด้วย​ความ​โศก​เศร้า​อย่าง​หนัก​
32וְנָשְׂא֨וּ אֵלַ֤יִךְ בְּנִיהֶם֙ קִינָ֔ה וְקוֹנְנ֖וּ עָלָ֑יִךְ מִ֣י כְצ֔וֹר כְּדֻמָ֖ה בְּת֥וֹךְ הַיָּֽם׃
32ท่ามกลาง​เสียง​ร่ำไห้​ พวก​เขา​จะ​เปล่ง​บท​คร่ำครวญ​ถึง​เจ้า​ และ​ร้อง​ว่า​ ‘มี​ใคร​เหมือน​ไท​ระ​ ผู้​ถูก​ทำให้​เงียบ​งัน​กลาง​ทะเล​?’
33בְּצֵ֤את עִזְבוֹנַ֙יִךְ֙ מִיַּמִּ֔ים הִשְׂבַּ֖עַתְּ עַמִּ֣ים רַבִּ֑ים בְּרֹ֤ב הוֹנַ֙יִךְ֙ וּמַ֣עֲרָבַ֔יִךְ הֶעֱשַׁ֖רְתְּ מַלְכֵי־אָֽרֶץ׃
33เมื่อ​สินค้า​ของ​เจ้า​มา​จาก​ทะเล​ เจ้า​เลี้ยง​ดู​ชนชาติ​มากมาย​ให้​อิ่ม​ เจ้า​ทำให้​กษัตริย์​ทั่ว​โลก​มั่งคั่ง​ ด้วย​ทรัพย์​สมบัติ​และ​สินค้า​มากมาย​
34עֵ֛ת נִשְׁבֶּ֥רֶת מִיַּמִּ֖ים בְּמַֽעֲמַקֵּי־מָ֑יִם מַעֲרָבֵ֥ךְ וְכָל־קְהָלֵ֖ךְ בְּתוֹכֵ֥ךְ נָפָֽלוּ׃
34แต่​เมื่อ​เจ้า​ถูก​ทะเล​ทำลาย​ ใน​ห้วง​น้ำ​ลึก​ สินค้า​และ​ฝูง​ชน​ทั้งหมด​ของ​เจ้า​ก็​จม​ลง​ไป​พร้อม​กัน​
35כֹּ֚ל יֹשְׁבֵ֣י הָאִיִּ֔ים שָׁמְמ֖וּ עָלָ֑יִךְ וּמַלְכֵיהֶם֙ שָׂ֣עֲרוּ שַׂ֔עַר רָעֲמ֖וּ פָּנִֽים׃
35ชาว​หมู่​เกาะ​ทุก​แห่ง​ตก​ตะลึง​เพราะ​เจ้า​ กษัตริย์​ของ​พวก​เขา​หวาด​กลัว​อย่าง​ยิ่ง​ สีหน้า​บิด​เบี้ยว​ด้วย​ความ​ตกใจ​
36סֹֽחֲרִים֙ בָּ֣עַמִּ֔ים שָׁרְק֖וּ עָלָ֑יִךְ בַּלָּה֣וֹת הָיִ֔ית וְאֵינֵ֖ךְ עַד־עוֹלָֽם׃ ס
36พ่อค้า​ท่ามกลาง​ชนชาติ​ต่าง​เป่า​ปาก​เยาะ​เจ้า​ เจ้า​มา​ถึง​จุดจบ​อัน​น่า​สะ​พรึง​ และ​จะ​ไม่มี​อยู่​อีก​”’”

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.