יחזקאל
Chapter 18
Hebrew Old Testament, wo…
vs Freedom Bible (Thai)
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)
Freedom Bible (Thai)
1וַיְהִ֥י דְבַר־יְהוָ֖ה אֵלַ֥י לֵאמֹֽר׃
1พระ​ดำรัส​ของ​พระ​ยาห์เวห์​มา​ถึง​ข้าพเจ้า​อีก​ว่า​
2מַה־לָּכֶ֗ם אַתֶּם֙ מֹֽשְׁלִים֙ אֶת־הַמָּשָׁ֣ל הַזֶּ֔ה עַל־אַדְמַ֥ת יִשְׂרָאֵ֖ל לֵאמֹ֑ר אָבוֹת֙ יֹ֣אכְלוּ בֹ֔סֶר וְשִׁנֵּ֥י הַבָּנִ֖ים תִּקְהֶֽינָה׃
2“พวก​เจ้า​หมายความ​ว่า​อย่างไร​ จึง​ใช้​สุภาษิต​นี้​เกี่ยว​กับ​แผ่น​ดิน​อิสราเอล​ว่า​ ‘พ่อ​กิน​องุ่น​เปรี้ยว​ แต่​ลูก​กลับ​เข็ด​ฟัน​’?
3חַי־אָ֕נִי נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֣י יְהוִ֑ה אִם־יִֽהְיֶ֨ה לָכֶ֜ם ע֗וֹד מְשֹׁ֛ל הַמָּשָׁ֥ל הַזֶּ֖ה בְּיִשְׂרָאֵֽל׃
3พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​ พระ​ยาห์เวห์​ตรัส​ว่า​ “เรา​มี​ชีวิต​อยู่​แน่​ฉันใด​ พวก​เจ้า​จะ​ไม่​ใช้​สุภาษิต​นี้​ใน​อิสราเอล​อีก​
4הֵ֤ן כָּל־הַנְּפָשׁוֹת֙ לִ֣י הֵ֔נָּה כְּנֶ֧פֶשׁ הָאָ֛ב וּכְנֶ֥פֶשׁ הַבֵּ֖ן לִי־הֵ֑נָּה הַנֶּ֥פֶשׁ הַחֹטֵ֖את הִ֥יא תָמֽוּת׃ ס
4ชีวิต​ทุก​ชีวิต​เป็น​ของ​เรา​ ทั้ง​ชีวิต​ของ​พ่อ​และ​ชีวิต​ของ​ลูก​เป็น​ของ​เรา​ ชีวิต​ใด​ทำบาป​ ชีวิต​นั้น​จะ​ตาย​
5וְאִ֖ישׁ כִּי־יִהְיֶ֣ה צַדִּ֑יק וְעָשָׂ֥ה מִשְׁפָּ֖ט וּצְדָקָֽה׃
5“ถ้า​คน​หนึ่ง​เป็น​คน​ชอบ​ธรรม​ ทำ​สิ่ง​ที่​ถูก​ต้อง​และ​ยุติธรรม​
6אֶל־הֶֽהָרִים֙ לֹ֣א אָכָ֔ל וְעֵינָיו֙ לֹ֣א נָשָׂ֔א אֶל־גִּלּוּלֵ֖י בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֑ל וְאֶת־אֵ֤שֶׁת רֵעֵ֙הוּ֙ לֹ֣א טִמֵּ֔א וְאֶל־אִשָּׁ֥ה נִדָּ֖ה לֹ֥א יִקְרָֽב׃
6ไม่​กิน​ของ​ถวาย​ตาม​สถาน​บูชา​บน​ภูเขา​ ไม่​เงย​หน้า​หวัง​พึ่ง​รูป​เคารพ​ของ​ชน​อิสราเอล​ ไม่​ทำให้​ภรรยา​ของ​เพื่อน​บ้าน​เป็น​มลทิน​ และ​ไม่​เข้า​ใกล้​หญิง​ขณะ​นาง​มี​มลทิน​
7וְאִישׁ֙ לֹ֣א יוֹנֶ֔ה חֲבֹלָת֥וֹ חוֹב֙ יָשִׁ֔יב גְּזֵלָ֖ה לֹ֣א יִגְזֹ֑ל לַחְמוֹ֙ לְרָעֵ֣ב יִתֵּ֔ן וְעֵירֹ֖ם יְכַסֶּה־בָּֽגֶד׃
7ไม่​ข่มเหง​ใคร​ คืน​ของ​ประกัน​แก่​ลูก​หนี้​ ไม่​ปล้น​ชิง​ แบ่ง​อาหาร​ให้​คน​หิว​ และ​ให้​เสื้อผ้า​แก่​คน​เปลือย​กาย​
8בַּנֶּ֣שֶׁךְ לֹֽא־יִתֵּ֗ן וְתַרְבִּית֙ לֹ֣א יִקָּ֔ח מֵעָ֖וֶל יָשִׁ֣יב יָד֑וֹ מִשְׁפַּ֤ט אֱמֶת֙ יַֽעֲשֶׂ֔ה בֵּ֥ין אִ֖ישׁ לְאִֽישׁ׃
8ไม่​ให้​กู้​โดย​คิด​ดอกเบี้ย​ ไม่​เอา​กำไร​เกิน​ควร​ ยับยั้ง​มือ​จาก​ความ​ผิด​ ตัดสิน​ระหว่าง​คน​กับ​คน​อย่าง​เที่ยง​ธรรม​
9בְּחֻקּוֹתַ֧י יְהַלֵּ֛ךְ וּמִשְׁפָּטַ֥י שָׁמַ֖ר לַעֲשׂ֣וֹת אֱמֶ֑ת צַדִּ֥יק הוּא֙ חָיֹ֣ה יִֽחְיֶ֔ה נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה׃
9ดำเนิน​ตาม​ข้อ​กำหนด​ของ​เรา​ และ​รักษา​คำ​ตัดสิน​ของ​เรา​ ทำ​ทุก​อย่าง​ด้วย​ความ​ซื่อสัตย์​ คน​ผู้​นั้น​เป็น​คน​ชอบ​ธรรม​ เขา​จะ​มี​ชีวิต​อยู่​แน่​” พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​ พระ​ยาห์เวห์​ตรัส​ดังนี้​
10וְהוֹלִ֥יד בֵּן־פָּרִ֖יץ שֹׁפֵ֣ךְ דָּ֑ם וְעָ֣שָׂה אָ֔ח מֵאַחַ֖ד מֵאֵֽלֶּה׃
10“แต่​ถ้า​เขา​มี​ลูกชาย​ที่​เป็น​โจร​ เป็น​คน​หลั่ง​เลือด​ และ​ทำ​สิ่ง​ใด​สิ่ง​หนึ่ง​เหล่า​นี้​
11וְה֕וּא אֶת־כָּל־אֵ֖לֶּה לֹ֣א עָשָׂ֑ה כִּ֣י גַ֤ם אֶל־הֶֽהָרִים֙ אָכַ֔ל וְאֶת־אֵ֥שֶׁת רֵעֵ֖הוּ טִמֵּֽא׃
11หรือ​ลูก​คน​นั้น​ไม่​ทำความ​ดี​เหล่า​นั้น​เลย​ แต่​กลับ​ กิน​ของ​ถวาย​ตาม​สถาน​บูชา​บน​ภูเขา​ ทำให้​ภรรยา​ของ​เพื่อน​บ้าน​เป็น​มลทิน​
12עָנִ֤י וְאֶבְיוֹן֙ הוֹנָ֔ה גְּזֵל֣וֹת גָּזָ֔ל חֲבֹ֖ל לֹ֣א יָשִׁ֑יב וְאֶל־הַגִּלּוּלִים֙ נָשָׂ֣א עֵינָ֔יו תּוֹעֵבָ֖ה עָשָֽׂה׃
12ข่มเหง​คน​ยากจน​และ​คน​ขัดสน​ ปล้น​ชิง​ ไม่​คืน​ของ​ประกัน​ เงย​หน้า​หวัง​พึ่ง​รูป​เคารพ​ และ​ทำ​สิ่ง​น่า​รังเกียจ​
13בַּנֶּ֧שֶׁךְ נָתַ֛ן וְתַרְבִּ֥ית לָקַ֖ח וָחָ֑י לֹ֣א יִֽחְיֶ֗ה אֵ֣ת כָּל־הַתּוֹעֵב֤וֹת הָאֵ֙לֶּה֙ עָשָׂ֔ה מ֣וֹת יוּמָ֔ת דָּמָ֖יו בּ֥וֹ יִהְיֶֽה׃
13ให้​กู้​โดย​คิด​ดอกเบี้ย​ และ​เอา​กำไร​เกิน​ควร​จาก​คน​ยากจน​ เขา​จะ​มี​ชีวิต​อยู่​หรือ​? เขา​จะ​ไม่มี​ชีวิต​อยู่​ เขา​ทำ​สิ่ง​น่า​รังเกียจ​เหล่า​นี้​ทั้งหมด​ เขา​จะ​ต้อง​ตาย​แน่​ เลือด​ของ​เขา​จะ​ตก​บน​ตัว​เขา​เอง​
14וְהִנֵּה֙ הוֹלִ֣יד בֵּ֔ן וַיַּ֕רְא אֶת־כָּל־חַטֹּ֥את אָבִ֖יו אֲשֶׁ֣ר עָשָׂ֑ה וַיִּרְאֶ֕ה וְלֹ֥א יַעֲשֶׂ֖ה כָּהֵֽן׃
14“แต่​ถ้า​คน​นั้น​มี​ลูกชาย​ซึ่ง​เห็น​บาป​ทั้งหมด​ที่​พ่อ​ทำ​ แล้ว​เกรง​กลัว​และ​ไม่​ทำ​ตาม​
15עַל־הֶֽהָרִים֙ לֹ֣א אָכָ֔ל וְעֵינָיו֙ לֹ֣א נָשָׂ֔א אֶל־גִּלּוּלֵ֖י בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֑ל אֶת־אֵ֥שֶׁת רֵעֵ֖הוּ לֹ֥א טִמֵּֽא׃
15ไม่​กิน​ของ​ถวาย​ตาม​สถาน​บูชา​บน​ภูเขา​ ไม่​เงย​หน้า​หวัง​พึ่ง​รูป​เคารพ​ของ​ชน​อิสราเอล​ ไม่​ทำให้​ภรรยา​ของ​เพื่อน​บ้าน​เป็น​มลทิน​
16וְאִישׁ֙ לֹ֣א הוֹנָ֔ה חֲבֹל֙ לֹ֣א חָבָ֔ל וּגְזֵלָ֖ה לֹ֣א גָזָ֑ל לַחְמוֹ֙ לְרָעֵ֣ב נָתָ֔ן וְעֵר֖וֹם כִּסָּה־בָֽגֶד׃
16ไม่​ข่มเหง​ใคร​ ไม่​ยึด​สิ่ง​ใด​เป็น​ของ​ประกัน​ ไม่​ปล้น​ชิง​ แต่​แบ่ง​อาหาร​ให้​คน​หิว​ และ​ให้​เสื้อผ้า​แก่​คน​เปลือย​กาย​
17מֵעָנִ֞י הֵשִׁ֣יב יָד֗וֹ נֶ֤שֶׁךְ וְתַרְבִּית֙ לֹ֣א לָקָ֔ח מִשְׁפָּטַ֣י עָשָׂ֔ה בְּחֻקּוֹתַ֖י הָלָ֑ךְ ה֗וּא לֹ֥א יָמ֛וּת בַּעֲוֹ֥ן אָבִ֖יו חָיֹ֥ה יִחְיֶֽה׃
17ยับยั้ง​มือ​ไม่​เอา​เปรียบ​คน​ยากจน​ ไม่​รับ​ดอกเบี้ย​หรือ​กำไร​เกิน​ควร​ ทำ​ตาม​คำ​ตัดสิน​ของ​เรา​ และ​ดำเนิน​ตาม​ข้อ​กำหนด​ของ​เรา​ เขา​จะ​ไม่​ตาย​เพราะ​ความ​ผิด​ของ​พ่อ​ เขา​จะ​มี​ชีวิต​อยู่​แน่​
18אָבִ֞יו כִּֽי־עָ֣שַׁק עֹ֗שֶׁק גָּזַל֙ גֵּ֣זֶל אָ֔ח וַאֲשֶׁ֥ר לֹא־ט֛וֹב עָשָׂ֖ה בְּת֣וֹךְ עַמָּ֑יו וְהִנֵּה־מֵ֖ת בַּעֲוֹנֽוֹ׃
18ส่วน​พ่อ​ของ​เขา​ เพราะ​กดขี่​อย่าง​โหด​ร้าย​ ปล้น​พี่​น้อง​ของ​ตน​ และ​ทำ​สิ่ง​ไม่​ดี​ท่ามกลาง​ประชาชน​ของ​ตน​ เขา​จะ​ตาย​เพราะ​ความ​ผิด​ของ​ตน​
19וַאֲמַרְתֶּ֕ם מַדֻּ֛עַ לֹא־נָשָׂ֥א הַבֵּ֖ן בַּעֲוֹ֣ן הָאָ֑ב וְהַבֵּ֞ן מִשְׁפָּ֧ט וּצְדָקָ֣ה עָשָׂ֗ה אֵ֣ת כָּל־חֻקּוֹתַ֥י שָׁמַ֛ר וַיַּעֲשֶׂ֥ה אֹתָ֖ם חָיֹ֥ה יִחְיֶֽה׃
19“แต่​พวก​เจ้า​ถาม​ว่า​ ‘ทำไม​ลูก​จึง​ไม่​รับ​ความ​ผิด​ของ​พ่อ​?’ ก็​เพราะ​ลูก​ทำ​สิ่ง​ที่​ถูก​ต้อง​และ​ยุติธรรม​ รักษา​ข้อ​กำหนด​ทั้งหมด​ของ​เรา​และ​ปฏิบัติ​ตาม​ เขา​จึง​จะ​มี​ชีวิต​อยู่​แน่​
20הַנֶּ֥פֶשׁ הַחֹטֵ֖את הִ֣יא תָמ֑וּת בֵּ֞ן לֹא־יִשָּׂ֣א׀ בַּעֲוֹ֣ן הָאָ֗ב וְאָב֙ לֹ֤א יִשָּׂא֙ בַּעֲוֹ֣ן הַבֵּ֔ן צִדְקַ֤ת הַצַּדִּיק֙ עָלָ֣יו תִּֽהְיֶ֔ה וְרִשְׁעַ֥ת הָרָשָׁ֖ע עָלָ֥יו תִּֽהְיֶֽה׃ ס
20ชีวิต​ใด​ทำบาป​ ชีวิต​นั้น​จะ​ตาย​ ลูก​จะ​ไม่​รับ​ความ​ผิด​ของ​พ่อ​ และ​พ่อ​จะ​ไม่​รับ​ความ​ผิด​ของ​ลูก​ ความ​ชอบ​ธรรม​ของ​คน​ชอบ​ธรรม​จะ​ตก​แก่​เขา​เอง​ และ​ความ​ชั่ว​ของ​คน​ชั่ว​ก็​จะ​ตก​แก่​เขา​เอง​
21וְהָרָשָׁ֗ע כִּ֤י יָשׁוּב֙ מִכָּל־חַטֹּאתָיו֙ אֲשֶׁ֣ר עָשָׂ֔ה וְשָׁמַר֙ אֶת־כָּל־חֻקּוֹתַ֔י וְעָשָׂ֥ה מִשְׁפָּ֖ט וּצְדָקָ֑ה חָיֹ֥ה יִחְיֶ֖ה לֹ֥א יָמֽוּת׃
21“แต่​ถ้า​คน​ชั่ว​หัน​จาก​บาป​ทั้งหมด​ที่​ตน​ทำ​ รักษา​ข้อ​กำหนด​ทั้งหมด​ของ​เรา​ และ​ทำ​สิ่ง​ที่​ถูก​ต้อง​และ​ยุติธรรม​ เขา​จะ​มี​ชีวิต​อยู่​แน่​ เขา​จะ​ไม่​ตาย​
22כָּל־פְּשָׁעָיו֙ אֲשֶׁ֣ר עָשָׂ֔ה לֹ֥א יִזָּכְר֖וּ ל֑וֹ בְּצִדְקָת֥וֹ אֲשֶׁר־עָשָׂ֖ה יִֽחְיֶֽה׃
22การ​ล่วง​ละเมิด​ทั้ง​ปวง​ที่​เขา​เคย​ทำ​จะ​ไม่​ถูก​นำ​มา​จดจำ​เอา​โทษ​เขา​ เขา​จะ​มี​ชีวิต​อยู่​เพราะ​ความ​ชอบ​ธรรม​ที่​เขา​ทำ​
23הֶחָפֹ֤ץ אֶחְפֹּץ֙ מ֣וֹת רָשָׁ֔ע נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֣י יְהוִ֑ה הֲל֛וֹא בְּשׁוּב֥וֹ מִדְּרָכָ֖יו וְחָיָֽה׃ ס
23พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​ พระ​ยาห์เวห์​ตรัส​ว่า​ เรา​พอใจ​ใน​การ​ตาย​ของ​คน​ชั่ว​หรือ​? เรา​ไม่​ได้​พอใจ​ที่​เขา​หัน​จาก​ทาง​ของ​ตน​แล้ว​มี​ชีวิต​อยู่​หรือ​?
24וּבְשׁ֨וּב צַדִּ֤יק מִצִּדְקָתוֹ֙ וְעָ֣שָׂה עָ֔וֶל כְּכֹ֨ל הַתּוֹעֵב֜וֹת אֲשֶׁר־עָשָׂ֧ה הָרָשָׁ֛ע יַעֲשֶׂ֖ה וָחָ֑י כָּל־צִדְקֹתָ֤יו אֲשֶׁר־עָשָׂה֙ לֹ֣א תִזָּכַ֔רְנָה בְּמַעֲל֧וֹ אֲשֶׁר־מָעַ֛ל וּבְחַטָּאת֥וֹ אֲשֶׁר־חָטָ֖א בָּ֥ם יָמֽוּת׃
24“แต่​เมื่อ​คน​ชอบ​ธรรม​หัน​จาก​ความ​ชอบ​ธรรม​ไป​ทำความ​ผิด​ และ​ทำ​สิ่ง​น่า​รังเกียจ​ทุก​อย่าง​อย่าง​ที่​คน​ชั่ว​ทำ​ เขา​จะ​มี​ชีวิต​อยู่​หรือ​? ความ​ชอบ​ธรรม​ทั้งหมด​ที่​เขา​เคย​ทำ​จะ​ไม่​ถูก​จดจำ​ เขา​จะ​ตาย​เพราะ​ความ​ไม่​ซื่อสัตย์​และ​บาป​ที่​ตน​ทำ​
25וַאֲמַרְתֶּ֕ם לֹ֥א יִתָּכֵ֖ן דֶּ֣רֶךְ אֲדֹנָ֑י שִׁמְעוּ־נָא֙ בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֔ל הֲדַרְכִּי֙ לֹ֣א יִתָּכֵ֔ן הֲלֹ֥א דַרְכֵיכֶ֖ם לֹ֥א יִתָּכֵֽנוּ׃
25“แต่​พวก​เจ้า​พูด​ว่า​ ‘ทาง​ของ​พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​ไม่​ยุติธรรม​’ ชน​อิสราเอล​เอ๋ย​ จง​ฟัง​ ทาง​ของ​เรา​ไม่​ยุติธรรม​หรือ​? หรือ​ว่า​ทาง​ของ​พวก​เจ้า​ต่าง​หาก​ที่​ไม่​ยุติธรรม​?
26בְּשׁוּב־צַדִּ֧יק מִצִּדְקָת֛וֹ וְעָ֥שָׂה עָ֖וֶל וּמֵ֣ת עֲלֵיהֶ֑ם בְּעַוְל֥וֹ אֲשֶׁר־עָשָׂ֖ה יָמֽוּת׃ ס
26เมื่อ​คน​ชอบ​ธรรม​หัน​จาก​ความ​ชอบ​ธรรม​ไป​ทำความ​ผิด​และ​ตาย​ เขา​ตาย​เพราะ​ความ​ผิด​ที่​ตน​ทำ​
27וּבְשׁ֣וּב רָשָׁ֗ע מֵֽרִשְׁעָתוֹ֙ אֲשֶׁ֣ר עָשָׂ֔ה וַיַּ֥עַשׂ מִשְׁפָּ֖ט וּצְדָקָ֑ה ה֖וּא אֶת־נַפְשׁ֥וֹ יְחַיֶּֽה׃
27แต่​เมื่อ​คน​ชั่ว​หัน​จาก​ความ​ชั่ว​ที่​ตน​ทำ​ แล้ว​ทำ​สิ่ง​ที่​ถูก​ต้อง​และ​ยุติธรรม​ เขา​จะ​รักษา​ชีวิต​ของ​ตน​ไว้​
28וַיִּרְאֶ֣ה וַיָּ֔שָׁב מִכָּל־פְּשָׁעָ֖יו אֲשֶׁ֣ר עָשָׂ֑ה חָי֥וֹ יִחְיֶ֖ה לֹ֥א יָמֽוּת׃
28เพราะ​เขา​พิจารณา​แล้ว​หัน​จาก​การ​ล่วง​ละเมิด​ทั้งหมด​ที่​ตน​ทำ​ เขา​จะ​มี​ชีวิต​อยู่​แน่​ เขา​จะ​ไม่​ตาย​
29וְאָֽמְרוּ֙ בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֔ל לֹ֥א יִתָּכֵ֖ן דֶּ֣רֶךְ אֲדֹנָ֑י הַדְּרָכַ֞י לֹ֤א יִתָּֽכְנּוּ֙ בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֔ל הֲלֹ֥א דַרְכֵיכֶ֖ם לֹ֥א יִתָּכֵֽן׃
29แต่​ชน​อิสราเอล​ยัง​พูด​ว่า​ ‘ทาง​ของ​พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​ไม่​ยุติธรรม​’ ชน​อิสราเอล​เอ๋ย​ ทาง​ของ​เรา​ไม่​ยุติธรรม​หรือ​? หรือ​ว่า​ทาง​ของ​พวก​เจ้า​ต่าง​หาก​ที่​ไม่​ยุติธรรม​?
30לָכֵן֩ אִ֨ישׁ כִּדְרָכָ֜יו אֶשְׁפֹּ֤ט אֶתְכֶם֙ בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֔ל נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֣י יְהוִ֑ה שׁ֤וּבוּ וְהָשִׁ֙יבוּ֙ מִכָּל־פִּשְׁעֵיכֶ֔ם וְלֹֽא־יִהְיֶ֥ה לָכֶ֛ם לְמִכְשׁ֖וֹל עָוֹֽן׃
30“เพราะ​ฉะนั้น​ ชน​อิสราเอล​เอ๋ย​ เรา​จะ​พิพากษา​พวก​เจ้า​แต่ละ​คน​ตาม​ทาง​ของ​ตน​” พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​ พระ​ยาห์เวห์​ตรัส​ “จง​กลับ​มา​ หัน​จาก​การ​ล่วง​ละเมิด​ทั้ง​ปวง​ เพื่อ​ความ​ผิด​จะ​ไม่​กลาย​เป็น​เหตุ​ให้​พวก​เจ้า​พินาศ​
31הַשְׁלִ֣יכוּ מֵעֲלֵיכֶ֗ם אֶת־כָּל־פִּשְׁעֵיכֶם֙ אֲשֶׁ֣ר פְּשַׁעְתֶּ֣ם בָּ֔ם וַעֲשׂ֥וּ לָכֶ֛ם לֵ֥ב חָדָ֖שׁ וְר֣וּחַ חֲדָשָׁ֑ה וְלָ֥מָּה תָמֻ֖תוּ בֵּ֥ית יִשְׂרָאֵֽל׃
31จง​โยน​การ​ล่วง​ละเมิด​ทั้งหมด​ที่​พวก​เจ้า​ทำ​ทิ้ง​ไป​ และ​สร้าง​ใจ​ใหม่​และ​วิญญาณ​ใหม่​ให้​ตนเอง​ ชน​อิสราเอล​เอ๋ย​ ทำไม​พวก​เจ้า​จึง​จะ​ตาย​?
32כִּ֣י לֹ֤א אֶחְפֹּץ֙ בְּמ֣וֹת הַמֵּ֔ת נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֣י יְהוִ֑ה וְהָשִׁ֖יבוּ וִֽחְיֽוּ׃ פ
32เพราะ​เรา​ไม่​พอใจ​ใน​การ​ตาย​ของ​ผู้​ใด​” พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​ พระ​ยาห์เวห์​ตรัส​ “เพราะ​ฉะนั้น​จง​กลับ​มา​ แล้ว​มี​ชีวิต​อยู่​!”

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.