יחזקאל 36
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)Original language
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)
Freedom Bible (Thai)
1וְאַתָּ֣ה בֶן־אָדָ֔ם הִנָּבֵ֖א אֶל־הָרֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל וְאָ֣מַרְתָּ֔ הָרֵי֙ יִשְׂרָאֵ֔ל שִׁמְע֖וּ דְּבַר־יְהוָֽה׃
1“ส่วนเจ้า มนุษย์เอ๋ย จงพยากรณ์แก่ภูเขาแห่งอิสราเอลว่า ‘ภูเขาแห่งอิสราเอลเอ๋ย จงฟังพระดำรัสของพระยาห์เวห์
2כֹּ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה יַ֣עַן אָמַ֧ר הָאוֹיֵ֛ב עֲלֵיכֶ֖ם הֶאָ֑ח וּבָמ֣וֹת עוֹלָ֔ם לְמֽוֹרָשָׁ֖ה הָ֥יְתָה לָּֽנוּ׃
2พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ เพราะศัตรูพูดถึงพวกเจ้าว่า “สะใจ! สถานบูชาบนที่สูงแต่โบราณตกเป็นของเราแล้ว”’
3לָכֵן֙ הִנָּבֵ֣א וְאָמַרְתָּ֔ כֹּ֥ה אָמַ֖ר אֲדֹנָ֣י יְהוִ֑ה יַ֣עַן בְּיַ֡עַן שַׁמּוֹת֩ וְשָׁאֹ֨ף אֶתְכֶ֜ם מִסָּבִ֗יב לִֽהְיוֹתְכֶ֤ם מֽוֹרָשָׁה֙ לִשְׁאֵרִ֣ית הַגּוֹיִ֔ם וַתֵּֽעֲל֛וּ עַל־שְׂפַ֥ת לָשׁ֖וֹן וְדִבַּת־עָֽם׃
3เพราะฉะนั้นจงพยากรณ์ว่า ‘พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ เพราะพวกเขาทำให้พวกเจ้าร้างเปล่าและกลืนกินจากทุกด้าน เพื่อให้เป็นกรรมสิทธิ์ของประชาชาติที่เหลือ พวกเจ้าจึงกลายเป็นเรื่องที่คนพูดถึงและเป็นข่าวร้ายในหมู่ประชาชน
4לָכֵן֙ הָרֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל שִׁמְע֖וּ דְּבַר־אֲדֹנָ֣י יְהוִ֑ה כֹּֽה־אָמַ֣ר אֲדֹנָ֣י יְ֠הוִה לֶהָרִ֨ים וְלַגְּבָע֜וֹת לָאֲפִיקִ֣ים וְלַגֵּאָי֗וֹת וְלֶחֳרָב֤וֹת הַשֹּֽׁמְמוֹת֙ וְלֶעָרִ֣ים הַנֶּעֱזָב֔וֹת אֲשֶׁ֨ר הָי֤וּ לְבַז֙ וּלְלַ֔עַג לִשְׁאֵרִ֥ית הַגּוֹיִ֖ם אֲשֶׁ֥ר מִסָּבִֽיב׃ ס
4เพราะฉะนั้น ภูเขาแห่งอิสราเอลเอ๋ย จงฟังพระดำรัสของพระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสแก่ภูเขา เนินเขา ลำธาร หุบเขา ซากร้าง และเมืองที่ถูกทอดทิ้ง ซึ่งกลายเป็นของปล้นและคำเยาะเย้ยของประชาชาติรอบข้างที่เหลืออยู่
5לָכֵ֗ן כֹּֽה־אָמַר֮ אֲדֹנָ֣י יְהוִה֒ אִם־לֹ֠א בְּאֵ֨שׁ קִנְאָתִ֥י דִבַּ֛רְתִּי עַל־שְׁאֵרִ֥ית הַגּוֹיִ֖ם וְעַל־אֱד֣וֹם כֻּלָּ֑א אֲשֶׁ֣ר נָתְנֽוּ־אֶת־אַרְצִ֣י׀ לָ֠הֶם לְמ֨וֹרָשָׁ֜ה בְּשִׂמְחַ֤ת כָּל־לֵבָב֙ בִּשְׁאָ֣ט נֶ֔פֶשׁ לְמַ֥עַן מִגְרָשָׁ֖הּ לָבַֽז׃
5เพราะฉะนั้น พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ ด้วยไฟแห่งความหึงหวง เราได้พูดกล่าวโทษประชาชาติที่เหลือและเอโดมทั้งหมด ผู้ยึดแผ่นดินของเราเป็นกรรมสิทธิ์ด้วยความยินดีสุดใจและการดูหมิ่น เพื่อเอาไปเป็นของปล้น’
6לָכֵ֕ן הִנָּבֵ֖א עַל־אַדְמַ֣ת יִשְׂרָאֵ֑ל וְאָמַרְתָּ֡ לֶהָרִ֣ים וְ֠לַגְּבָעוֹת לָאֲפִיקִ֨ים וְלַגֵּאָי֜וֹת כֹּֽה־אָמַ֣ר׀ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֗ה הִנְנִ֨י בְקִנְאָתִ֤י וּבַחֲמָתִי֙ דִּבַּ֔רְתִּי יַ֛עַן כְּלִמַּ֥ת גּוֹיִ֖ם נְשָׂאתֶֽם׃
6เพราะฉะนั้นจงพยากรณ์เรื่องแผ่นดินอิสราเอล และบอกภูเขา เนินเขา ลำธาร และหุบเขาว่า ‘พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ เราพูดด้วยความหึงหวงและความเดือดดาล เพราะพวกเจ้าต้องแบกรับความอับอายจากประชาชาติ
7לָכֵ֗ן כֹּ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה אֲנִ֖י נָשָׂ֣אתִי אֶת־יָדִ֑י אִם־לֹ֤א הַגּוֹיִם֙ אֲשֶׁ֣ר לָכֶ֣ם מִסָּבִ֔יב הֵ֖מָּה כְּלִמָּתָ֥ם יִשָּֽׂאוּ׃
7เพราะฉะนั้น พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ เราปฏิญาณว่า ประชาชาติที่อยู่รอบพวกเจ้าจะต้องแบกรับความอับอายของตนเอง
8וְאַתֶּ֞ם הָרֵ֤י יִשְׂרָאֵל֙ עַנְפְּכֶ֣ם תִּתֵּ֔נוּ וּפֶרְיְכֶ֥ם תִּשְׂא֖וּ לְעַמִּ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל כִּ֥י קֵרְב֖וּ לָבֽוֹא׃
8“‘“แต่พวกเจ้า ภูเขาแห่งอิสราเอล จะผลิกิ่งและออกผลให้ประชาชนอิสราเอลของเรา เพราะพวกเขาใกล้จะกลับมาแล้ว
9כִּ֖י הִנְנִ֣י אֲלֵיכֶ֑ם וּפָנִ֣יתִי אֲלֵיכֶ֔ם וְנֶעֱבַדְתֶּ֖ם וְנִזְרַעְתֶּֽם׃
9ดูสิ เราอยู่ฝ่ายพวกเจ้า เราจะหันมาดูแล พวกเจ้าจะถูกไถและหว่าน
10וְהִרְבֵּיתִ֤י עֲלֵיכֶם֙ אָדָ֔ם כָּל־בֵּ֥ית יִשְׂרָאֵ֖ל כֻּלֹּ֑ה וְנֹֽשְׁבוּ֙ הֶֽעָרִ֔ים וְהֶחֳרָב֖וֹת תִּבָּנֶֽינָה׃
10เราจะเพิ่มผู้คนบนพวกเจ้า คือชนอิสราเอลทั้งหมด เมืองต่าง ๆ จะมีคนอาศัย และซากร้างจะถูกสร้างขึ้นใหม่
11וְהִרְבֵּיתִ֧י עֲלֵיכֶ֛ם אָדָ֥ם וּבְהֵמָ֖ה וְרָב֣וּ וּפָר֑וּ וְהוֹשַׁבְתִּ֨י אֶתְכֶ֜ם כְּקַדְמֽוֹתֵיכֶ֗ם וְהֵטִֽבֹתִי֙ מֵרִאשֹׁ֣תֵיכֶ֔ם וִֽידַעְתֶּ֖ם כִּֽי־אֲנִ֥י יְהוָֽה׃
11เราจะเพิ่มทั้งคนและสัตว์บนพวกเจ้า พวกเขาจะทวีจำนวนและเกิดผล เราจะให้พวกเจ้ามีคนอาศัยเหมือนแต่ก่อน และทำให้ดีกว่าในช่วงเริ่มต้น แล้วพวกเจ้าจะรู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์
12וְהוֹלַכְתִּי֩ עֲלֵיכֶ֨ם אָדָ֜ם אֶת־עַמִּ֤י יִשְׂרָאֵל֙ וִֽירֵשׁ֔וּךָ וְהָיִ֥יתָ לָהֶ֖ם לְנַחֲלָ֑ה וְלֹא־תוֹסִ֥ף ע֖וֹד לְשַׁכְּלָֽם׃ ס
12เราจะให้มนุษย์เดินอยู่บนพวกเจ้า คือประชาชนอิสราเอลของเรา พวกเขาจะครอบครองพวกเจ้า และพวกเจ้าจะเป็นมรดกของพวกเขา จะไม่ทำให้พวกเขาสูญเสียลูกหลานอีก”
13כֹּ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה יַ֚עַן אֹמְרִ֣ים לָכֶ֔ם אֹכֶ֥לֶת אָדָ֖ם אָ֑תְּ וּמְשַׁכֶּ֥לֶת גּוֹיַ֖יִךְ הָיִֽית׃
13“‘พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ เพราะคนพูดถึงพวกเจ้าว่า “เจ้าเป็นแผ่นดินที่กินคน และทำให้ชนชาติของตนสูญเสียลูกหลาน”
14לָכֵ֗ן אָדָם֙ לֹא־תֹ֣אכְלִי ע֔וֹד וְגוֹיַ֖יִךְ לֹ֣א תְשַׁכְּלִי ע֑וֹד נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה׃
14เพราะฉะนั้นเจ้าจะไม่กินคนอีก และไม่ทำให้ชนชาติของตนสูญเสียลูกหลานอีก’ พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้
15וְלֹא־אַשְׁמִ֨יעַ אֵלַ֤יִךְ עוֹד֙ כְּלִמַּ֣ת הַגּוֹיִ֔ם וְחֶרְפַּ֥ת עַמִּ֖ים לֹ֣א תִשְׂאִי־ע֑וֹד וְגוֹיַ֙יִךְ֙ לֹא־תַכְשִׁ֣לִי ע֔וֹד נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה׃ ס
15‘เราจะไม่ให้เจ้าได้ยินคำดูหมิ่นจากประชาชาติอีก เจ้าไม่ต้องแบกรับคำเยาะเย้ยจากชนชาติต่าง ๆ และจะไม่ทำให้ชนชาติของตนสะดุดอีก’ พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้”
16וַיְהִ֥י דְבַר־יְהוָ֖ה אֵלַ֥י לֵאמֹֽר׃
16พระดำรัสของพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าอีกว่า
17בֶּן־אָדָ֗ם בֵּ֤ית יִשְׂרָאֵל֙ יֹשְׁבִ֣ים עַל־אַדְמָתָ֔ם וַיְטַמְּא֣וּ אוֹתָ֔הּ בְּדַרְכָּ֖ם וּבַעֲלִֽילוֹתָ֑ם כְּטֻמְאַת֙ הַנִּדָּ֔ה הָיְתָ֥ה דַרְכָּ֖ם לְפָנָֽי׃
17“มนุษย์เอ๋ย เมื่อชนอิสราเอลอาศัยอยู่ในแผ่นดินของตน พวกเขาทำให้แผ่นดินเป็นมลทินด้วยทางและการกระทำของตน ทางของพวกเขาต่อหน้าเราเหมือนความเป็นมลทินของหญิงในช่วงมีประจำเดือน
18וָאֶשְׁפֹּ֤ךְ חֲמָתִי֙ עֲלֵיהֶ֔ם עַל־הַדָּ֖ם אֲשֶׁר־שָׁפְכ֣וּ עַל־הָאָ֑רֶץ וּבְגִלּוּלֵיהֶ֖ם טִמְּאֽוּהָ׃
18เราจึงเทความเดือดดาลลงเหนือพวกเขา เพราะเลือดที่พวกเขาหลั่งบนแผ่นดิน และเพราะทำให้แผ่นดินเป็นมลทินด้วยรูปเคารพ
19וָאָפִ֤יץ אֹתָם֙ בַּגּוֹיִ֔ם וַיִּזָּר֖וּ בָּאֲרָצ֑וֹת כְּדַרְכָּ֥ם וְכַעֲלִילוֹתָ֖ם שְׁפַטְתִּֽים׃
19เรากระจายพวกเขาไปท่ามกลางประชาชาติ และให้กระจัดกระจายตามดินแดนต่าง ๆ เราพิพากษาพวกเขาตามทางและการกระทำ
20וַיָּב֗וֹא אֶל־הַגּוֹיִם֙ אֲשֶׁר־בָּ֣אוּ שָׁ֔ם וַֽיְחַלְּל֖וּ אֶת־שֵׁ֣ם קָדְשִׁ֑י בֶּאֱמֹ֤ר לָהֶם֙ עַם־יְהוָ֣ה אֵ֔לֶּה וּמֵאַרְצ֖וֹ יָצָֽאוּ׃
20เมื่อไปถึงประชาชาติต่าง ๆ พวกเขาทำให้พระนามอันศักดิ์สิทธิ์ของเราเสื่อมความศักดิ์สิทธิ์ เพราะคนพูดถึงพวกเขาว่า ‘คนเหล่านี้เป็นประชาชนของพระยาห์เวห์ แต่กลับต้องออกจากแผ่นดินของพระองค์’
21וָאֶחְמֹ֖ל עַל־שֵׁ֣ם קָדְשִׁ֑י אֲשֶׁ֤ר חִלְּל֙וּהוּ֙ בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֔ל בַּגּוֹיִ֖ם אֲשֶׁר־בָּ֥אוּ שָֽׁמָּה׃ ס
21แต่เราใส่ใจพระนามอันศักดิ์สิทธิ์ของเรา ซึ่งชนอิสราเอลทำให้เสื่อมความศักดิ์สิทธิ์ท่ามกลางประชาชาติที่พวกเขาไปอยู่
22לָכֵ֞ן אֱמֹ֣ר לְבֵֽית־יִשְׂרָאֵ֗ל כֹּ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה לֹ֧א לְמַעַנְכֶ֛ם אֲנִ֥י עֹשֶׂ֖ה בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֑ל כִּ֤י אִם־לְשֵׁם־קָדְשִׁי֙ אֲשֶׁ֣ר חִלַּלְתֶּ֔ם בַּגּוֹיִ֖ם אֲשֶׁר־בָּ֥אתֶם שָֽׁם׃
22“เพราะฉะนั้นจงบอกชนอิสราเอลว่า ‘พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ ชนอิสราเอลเอ๋ย เราไม่ได้ทำสิ่งนี้เพื่อเห็นแก่พวกเจ้า แต่เพื่อเห็นแก่พระนามอันศักดิ์สิทธิ์ของเรา ซึ่งพวกเจ้าทำให้เสื่อมความศักดิ์สิทธิ์ท่ามกลางประชาชาติที่พวกเจ้าไปอยู่
23וְקִדַּשְׁתִּ֞י אֶת־שְׁמִ֣י הַגָּד֗וֹל הַֽמְחֻלָּל֙ בַּגּוֹיִ֔ם אֲשֶׁ֥ר חִלַּלְתֶּ֖ם בְּתוֹכָ֑ם וְיָדְע֨וּ הַגּוֹיִ֜ם כִּי־אֲנִ֣י יְהוָ֗ה נְאֻם֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה בְּהִקָּדְשִׁ֥י בָכֶ֖ם לְעֵינֵיהֶֽם׃
23เราจะทำให้พระนามอันยิ่งใหญ่ของเราศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งถูกทำให้เสื่อมความศักดิ์สิทธิ์ท่ามกลางประชาชาติ และพวกเจ้าเป็นผู้ทำให้เสื่อมความศักดิ์สิทธิ์ท่ามกลางพวกเขา แล้วประชาชาติจะรู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์’ พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัส ‘เมื่อเราสำแดงความศักดิ์สิทธิ์ของเราผ่านพวกเจ้าต่อหน้าต่อตาพวกเขา
24וְלָקַחְתִּ֤י אֶתְכֶם֙ מִן־הַגּוֹיִ֔ם וְקִבַּצְתִּ֥י אֶתְכֶ֖ם מִכָּל־הָאֲרָצ֑וֹת וְהֵבֵאתִ֥י אֶתְכֶ֖ם אֶל־אַדְמַתְכֶֽם׃
24“‘“เราจะนำพวกเจ้าออกจากประชาชาติ รวบรวมจากทุกดินแดน และพากลับสู่แผ่นดินของตน
25וְזָרַקְתִּ֧י עֲלֵיכֶ֛ם מַ֥יִם טְהוֹרִ֖ים וּטְהַרְתֶּ֑ם מִכֹּ֧ל טֻמְאוֹתֵיכֶ֛ם וּמִכָּל־גִּלּ֥וּלֵיכֶ֖ם אֲטַהֵ֥ר אֶתְכֶֽם׃
25เราจะพรมน้ำสะอาดเหนือพวกเจ้า แล้วพวกเจ้าจะสะอาด เราจะชำระพวกเจ้าให้พ้นจากความโสโครกและรูปเคารพทั้งหมด
26וְנָתַתִּ֤י לָכֶם֙ לֵ֣ב חָדָ֔שׁ וְר֥וּחַ חֲדָשָׁ֖ה אֶתֵּ֣ן בְּקִרְבְּכֶ֑ם וַהֲסִ֨רֹתִ֜י אֶת־לֵ֤ב הָאֶ֙בֶן֙ מִבְּשַׂרְכֶ֔ם וְנָתַתִּ֥י לָכֶ֖ם לֵ֥ב בָּשָֽׂר׃
26เราจะให้ใจใหม่แก่พวกเจ้า และใส่วิญญาณใหม่ไว้ภายใน เราจะเอาใจหินออกจากร่างของพวกเจ้า แล้วให้ใจเนื้อ
27וְאֶת־רוּחִ֖י אֶתֵּ֣ן בְּקִרְבְּכֶ֑ם וְעָשִׂ֗יתִי אֵ֤ת אֲשֶׁר־בְּחֻקַּי֙ תֵּלֵ֔כוּ וּמִשְׁפָּטַ֥י תִּשְׁמְר֖וּ וַעֲשִׂיתֶֽם׃
27เราจะใส่พระวิญญาณของเราไว้ภายในพวกเจ้า และทำให้พวกเจ้าดำเนินตามข้อกำหนดของเรา รักษาคำตัดสินและปฏิบัติตาม
28וִישַׁבְתֶּ֣ם בָּאָ֔רֶץ אֲשֶׁ֥ר נָתַ֖תִּי לַאֲבֹֽתֵיכֶ֑ם וִהְיִ֤יתֶם לִי֙ לְעָ֔ם וְאָ֣נֹכִ֔י אֶהְיֶ֥ה לָכֶ֖ם לֵאלֹהִֽים׃
28พวกเจ้าจะอาศัยอยู่ในแผ่นดินที่เราให้แก่บรรพบุรุษ จะเป็นประชาชนของเรา และเราจะเป็นพระเจ้าของพวกเจ้า
29וְהוֹשַׁעְתִּ֣י אֶתְכֶ֔ם מִכֹּ֖ל טֻמְאֽוֹתֵיכֶ֑ם וְקָרָ֤אתִי אֶל־הַדָּגָן֙ וְהִרְבֵּיתִ֣י אֹת֔וֹ וְלֹא־אֶתֵּ֥ן עֲלֵיכֶ֖ם רָעָֽב׃
29เราจะช่วยพวกเจ้าให้พ้นจากความเป็นมลทินทั้งหมด เราจะเรียกข้าวมาและทำให้เพิ่มพูน ไม่ให้ความอดอยากเกิดแก่พวกเจ้า
30וְהִרְבֵּיתִי֙ אֶת־פְּרִ֣י הָעֵ֔ץ וּתְנוּבַ֖ת הַשָּׂדֶ֑ה לְמַ֗עַן אֲ֠שֶׁר לֹ֣א תִקְח֥וּ ע֛וֹד חֶרְפַּ֥ת רָעָ֖ב בַּגּוֹיִֽם׃
30เราจะทำให้ผลไม้และผลผลิตในทุ่งเพิ่มพูน เพื่อพวกเจ้าจะไม่ต้องแบกรับความอับอายเรื่องความอดอยากท่ามกลางประชาชาติอีก
31וּזְכַרְתֶּם֙ אֶת־דַּרְכֵיכֶ֣ם הָרָעִ֔ים וּמַעַלְלֵיכֶ֖ם אֲשֶׁ֣ר לֹֽא־טוֹבִ֑ים וּנְקֹֽטֹתֶם֙ בִּפְנֵיכֶ֔ם עַ֚ל עֲוֹנֹ֣תֵיכֶ֔ם וְעַ֖ל תּוֹעֲבֽוֹתֵיכֶֽם׃
31“‘“แล้วพวกเจ้าจะระลึกถึงทางชั่วและการกระทำที่ไม่ดีของตน และจะรังเกียจตัวเองเพราะความผิดและสิ่งน่ารังเกียจทั้งปวง
32לֹ֧א לְמַעַנְכֶ֣ם אֲנִֽי־עֹשֶׂ֗ה נְאֻם֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה יִוָּדַ֖ע לָכֶ֑ם בּ֧וֹשׁוּ וְהִכָּלְמ֛וּ מִדַּרְכֵיכֶ֖ם בֵּ֥ית יִשְׂרָאֵֽל׃ ס
32เราไม่ได้ทำสิ่งนี้เพื่อเห็นแก่พวกเจ้า” พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัส “จงรู้ไว้ ชนอิสราเอลเอ๋ย จงละอายและอับอายเพราะทางของพวกเจ้า”
33כֹּ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה בְּיוֹם֙ טַהֲרִ֣י אֶתְכֶ֔ם מִכֹּ֖ל עֲוֹנֽוֹתֵיכֶ֑ם וְהֽוֹשַׁבְתִּי֙ אֶת־הֶ֣עָרִ֔ים וְנִבְנ֖וּ הֶחֳרָבֽוֹת׃
33“‘พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ “ในวันที่เราชำระพวกเจ้าให้พ้นจากความผิดทั้งหมด เราจะให้เมืองต่าง ๆ มีคนอาศัย และซากร้างถูกสร้างขึ้นใหม่
34וְהָאָ֥רֶץ הַנְּשַׁמָּ֖ה תֵּֽעָבֵ֑ד תַּ֚חַת אֲשֶׁ֣ר הָיְתָ֣ה שְׁמָמָ֔ה לְעֵינֵ֖י כָּל־עוֹבֵֽר׃
34แผ่นดินที่เคยร้างจะถูกไถ แทนที่จะร้างอยู่ต่อหน้าทุกคนที่ผ่านไป
35וְאָמְר֗וּ הָאָ֤רֶץ הַלֵּ֙זוּ֙ הַנְּשַׁמָּ֔ה הָיְתָ֖ה כְּגַן־עֵ֑דֶן וְהֶעָרִ֧ים הֶחֳרֵב֛וֹת וְהַֽנְשַׁמּ֥וֹת וְהַנֶּהֱרָס֖וֹת בְּצוּר֥וֹת יָשָֽׁבוּ׃
35คนจะพูดว่า ‘แผ่นดินที่เคยร้างเปล่านี้กลายเป็นเหมือนสวนเอเดน เมืองที่เคยพัง ร้าง และถูกทำลาย กลับมีป้อมและมีคนอาศัย’
36וְיָדְע֣וּ הַגּוֹיִ֗ם אֲשֶׁ֣ר יִֽשָּׁאֲרוּ֮ סְבִיבוֹתֵיכֶם֒ כִּ֣י׀ אֲנִ֣י יְהוָ֗ה בָּנִ֙יתִי֙ הַנֶּ֣הֱרָס֔וֹת נָטַ֖עְתִּי הַנְּשַׁמָּ֑ה אֲנִ֥י יְהוָ֖ה דִּבַּ֥רְתִּי וְעָשִֽׂיתִי׃ ס
36แล้วประชาชาติที่เหลืออยู่รอบพวกเจ้าจะรู้ว่าเรา พระยาห์เวห์ เป็นผู้สร้างที่พังขึ้นใหม่และปลูกสิ่งที่เคยร้าง เรา พระยาห์เวห์ ได้พูดไว้และจะทำ”
37כֹּ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה ע֗וֹד זֹ֛את אִדָּרֵ֥שׁ לְבֵֽית־יִשְׂרָאֵ֖ל לַעֲשׂ֣וֹת לָהֶ֑ם אַרְבֶּ֥ה אֹתָ֛ם כַּצֹּ֖אן אָדָֽם׃
37“‘พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ “เราจะยอมให้ชนอิสราเอลมาถามเราเรื่องนี้ เพื่อเราจะทำให้แก่พวกเขา คือเพิ่มผู้คนให้มากเหมือนฝูงแกะ
38כְּצֹ֣אן קָֽדָשִׁ֗ים כְּצֹ֤אן יְרוּשָׁלִַ֙ם֙ בְּמ֣וֹעֲדֶ֔יהָ כֵּ֤ן תִּהְיֶ֙ינָה֙ הֶעָרִ֣ים הֶחֳרֵב֔וֹת מְלֵא֖וֹת צֹ֣אן אָדָ֑ם וְיָדְע֖וּ כִּֽי־אֲנִ֥י יְהוָֽה׃ ס
38เหมือนฝูงสัตว์สำหรับถวายบูชา เหมือนฝูงสัตว์ในเยรูซาเล็มช่วงเทศกาล เมืองที่เคยร้างจะเต็มด้วยฝูงมนุษย์ แล้วพวกเขาจะรู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์”’”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.