Hesekiel 31
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Und es begab sich im elften jahr, am ersten Tage des dritten Monats, geschah des HERRN Wort zu mir und sprach:
1ในปีที่สิบเอ็ด เดือนที่สาม วันที่หนึ่งของเดือน พระดำรัสของพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าว่า
2Du Menschenkind, sage zu Pharao, dem König von Ägypten, und zu allem seinem Volk: Wem meinst du denn, daß du gleich seist in deiner Herrlichkeit?
2“มนุษย์เอ๋ย จงบอกฟาโรห์กษัตริย์แห่งอียิปต์กับฝูงชนของเขาว่า ‘ในความยิ่งใหญ่ของเจ้า เจ้าเหมือนใคร?
3Siehe, Assur war wie ein Zedernbaum auf dem Libanon, von schönen Ästen und dick von Laub und sehr hoch, daß sein Wipfel hoch stand unter großen, dichten Zweigen.
3ดูสิ อัสซีเรียเคยเป็นเหมือนสนซีดาร์ในเลบานอน กิ่งงดงาม ให้ร่มเงาเหมือนป่า สูงใหญ่ ยอดอยู่ท่ามกลางพุ่มกิ่งหนา
4Die Wasser machten, daß er groß ward, und die Tiefe, daß er hoch wuchs. Ihre Ströme gingen rings um seinen Stamm her und ihre Bäche zu allen Bäumen im Felde.
4น้ำเลี้ยงมัน ห้วงลึกทำให้มันเติบโต แม่น้ำไหลรอบที่ปลูก และส่งลำธารไปยังต้นไม้ทุกต้นในทุ่ง
5Darum ist er höher geworden als alle Bäume im Felde und kriegte viel Äste und lange Zweige; denn er hatte Wasser genug, sich auszubreiten.
5มันจึงสูงกว่าต้นไม้ทุกต้นในทุ่ง กิ่งก้านเพิ่มพูน กิ่งยาวออกเพราะน้ำมากมาย เมื่อมันแผ่กิ่ง
6Alle Vögel des Himmels nisteten auf seinen Ästen, und alle Tiere im Felde hatten Junge unter seinen Zweigen; und unter seinem Schatten wohnten alle großen Völker.
6นกทุกชนิดบนท้องฟ้าทำรังตามกิ่ง สัตว์ทุกชนิดในทุ่งคลอดลูกใต้กิ่ง ประชาชาติใหญ่ทั้งหลายอาศัยใต้ร่มเงา
7Er hatte schöne, große und lange Äste; denn seine Wurzeln hatten viel Wasser.
7มันงดงามด้วยความใหญ่โต และกิ่งยาว เพราะรากอยู่ริมน้ำมากมาย
8Und war ihm kein Zedernbaum gleich in Gottes Garten, und die Tannenbäume waren seinen Ästen nicht zu vergleichen, und die Kastanienbäume waren nichts gegen seine Zweige. Ja, er war so schön wie kein Baum im Garten Gottes.
8แม้สนซีดาร์ในสวนของพระเจ้าก็บดบังมันไม่ได้ ต้นไซเปรสไม่มีกิ่งเหมือนมัน ต้นสนก็เทียบกิ่งของมันไม่ได้ ไม่มีต้นใดในสวนของพระเจ้างามเท่ามัน
9Ich hatte ihn so schön gemacht, daß er so viel Äste kriegte, daß ihn alle lustigen Bäume im Garten Gottes neideten.
9เราทำให้มันงดงามด้วยกิ่งมากมาย จนต้นไม้ทุกต้นในเอเดน ซึ่งอยู่ในสวนของพระเจ้า อิจฉามัน’
10Darum spricht der Herr HERR also: Weil er so hoch geworden ist, daß sein Wipfel stand unter großen, hohen, dichten Zweigen, und sein Herz sich erhob, daß er so hoch geworden war,
10“เพราะฉะนั้น พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ ‘เพราะมันยกตัวสูง ยอดขึ้นไปอยู่ท่ามกลางพุ่มกิ่งหนา และใจยโสเพราะความสูง
11darum gab ich ihn dem Mächtigen unter den Heiden in die Hände, daß der mit ihm umginge und ihn vertriebe, wie er verdient hat mit seinem gottlosen Wesen,
11เราจึงมอบมันไว้ในมือผู้ทรงอำนาจแห่งประชาชาติ เขาจะจัดการมันอย่างแน่นอน เราขับมันออกเพราะความชั่ว
12daß Fremde ihn ausrotten sollten, nämlich die Tyrannen der Heiden, und ihn zerstreuen, und seine Äste auf den Bergen und in allen Tälern liegen mußten und seine Zweige zerbrachen an allen Bächen im Lande; daß alle Völker auf Erden von seinem Schatten wegziehen mußten und ihn verlassen;
12คนต่างชาติ ผู้โหดร้ายแห่งประชาชาติ ฟันมันลงแล้วทิ้งไว้ กิ่งตกตามภูเขาและหุบเขา กิ่งก้านหักอยู่ตามลำธารทั่วแผ่นดิน ชนทุกชาติบนโลกออกจากร่มเงาและทอดทิ้งมัน
13und alle Vögel des Himmels auf seinem umgefallenen Stamm saßen und alle Tiere im Felde sich legten auf seine Äste;
13นกทุกชนิดบนท้องฟ้าจะมาอยู่บนซาก และสัตว์ทุกชนิดในทุ่งจะอยู่ตามกิ่งของมัน
14auf daß sich forthin kein Baum am Wasser seiner Höhe überhebe, daß sein Wipfel unter großen, dichten Zweigen stehe, und kein Baum am Wasser sich erhebe über die andern; denn sie müssen alle unter die Erde und dem Tod übergeben werden wie andere Menschen, die in die Grube fahren.
14เพื่อไม่มีต้นไม้ริมน้ำต้นใดยกตนเพราะความสูง หรือชูยอดเข้าไปในพุ่มกิ่งหนา และไม่มีต้นใหญ่ใดที่ดื่มน้ำจะตั้งตนสูง เพราะทั้งหมดถูกมอบให้แก่ความตาย ลงสู่ส่วนลึกของแผ่นดิน อยู่ท่ามกลางมนุษย์กับผู้ที่ลงสู่หลุม’
15So spricht der Herr HERR: Zu der Zeit, da er hinunter in die Hölle fuhr, da machte ich ein Trauern, daß ihn die Tiefe bedeckte und seine Ströme stillstehen mußten und die großen Wasser nicht laufen konnten; und machte, daß der Libanon um ihn trauerte und alle Feldbäume verdorrten über ihm.
15“พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ ‘ในวันที่มันลงสู่เชโอล เราทำให้เกิดการไว้ทุกข์ เราปิดห้วงลึกเพราะมัน กั้นแม่น้ำและหยุดน้ำมหาศาล เราทำให้เลบานอนไว้ทุกข์ และต้นไม้ทุกต้นในทุ่งเหี่ยวเฉาเพราะมัน
16Ich erschreckte die Heiden, da sie ihn hörten fallen, da ich ihn hinunterließ zur Hölle, zu denen, so in die Grube gefahren sind. Und alle lustigen Bäume unter der Erde, die edelsten und besten auf dem Libanon, und alle, die am Wasser gestanden hatten, gönnten's ihm wohl.
16เราทำให้ประชาชาติสั่นสะเทือนด้วยเสียงที่มันล้ม เมื่อเราเหวี่ยงมันลงสู่เชโอล พร้อมกับผู้ที่ลงสู่หลุม ต้นไม้ทั้งหมดแห่งเอเดน ต้นชั้นดีและดีที่สุดของเลบานอน ทุกต้นที่ดื่มน้ำ ต่างได้รับการปลอบใจในส่วนลึกของแผ่นดิน
17Denn sie mußten auch mit ihm hinunter zur Hölle, zu den Erschlagenen mit dem Schwert, weil sie unter dem Schatten seines Arms gewohnt hatten unter den Heiden.
17พวกเขาลงสู่เชโอลพร้อมกับมัน ไปหาผู้ถูกฆ่าด้วยดาบ รวมทั้งผู้ที่เคยเป็นกำลังหนุนของมันและอาศัยใต้ร่มเงาของมันท่ามกลางประชาชาติ
18Wie groß meinst du denn, Pharao, daß du seist mit deiner Pracht und Herrlichkeit unter den lustigen Bäumen? Denn du mußt mit den lustigen Bäumen unter die Erde hinabfahren und unter den Unbeschnittenen liegen, so mit dem Schwert erschlagen sind. Also soll es Pharao gehen samt allem seinem Volk, spricht der Herr HERR.
18“‘ในบรรดาต้นไม้แห่งเอเดน มีใครบ้างที่รุ่งโรจน์และยิ่งใหญ่เหมือนเจ้า? ถึงกระนั้น เจ้าจะถูกนำลงไปพร้อมต้นไม้แห่งเอเดนสู่ส่วนลึกของแผ่นดิน เจ้าจะนอนอยู่ท่ามกลางคนไม่เข้าสุหนัต ร่วมกับผู้ถูกฆ่าด้วยดาบ “‘นี่คือฟาโรห์และฝูงชนทั้งหมดของเขา’ พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.