Hesekiel 4
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Und du, Menschenkind, nimm einen Ziegel; den lege vor dich und entwirf darauf die Stadt Jerusalem
1“ส่วนเจ้า มนุษย์เอ๋ย จงเอาแผ่นอิฐมาวางไว้ตรงหน้า แล้ววาดเมืองเยรูซาเล็มลงบนแผ่นนั้น
2und mache eine Belagerung darum und baue ein Bollwerk darum und schütte einen Wall darum und mache ein Heerlager darum und stelle Sturmböcke rings um sie her.
2จงจำลองการล้อมเมือง สร้างป้อมล้อม ก่อเชิงเทิน ตั้งค่ายทหารรอบเมือง และตั้งเครื่องกระทุ้งกำแพงไว้ทุกด้าน
3Vor dich aber nimm eine eiserne Pfanne; die laß eine eiserne Mauer sein zwischen dir und der Stadt, und richte dein Angesicht gegen sie und belagere sie. Das sei ein Zeichen dem Hause Israel.
3แล้วเอากระทะเหล็กมาตั้งเป็นกำแพงเหล็กระหว่างเจ้ากับเมือง หันหน้าเข้าหาเมืองนั้น เมืองจะถูกล้อม และเจ้าจงจำลองการล้อมเมืองนั้น นี่จะเป็นหมายสำคัญแก่ชนอิสราเอล
4Du sollst dich auch auf deine linke Seite legen und die Missetat des Hauses Israel auf dieselbe legen; soviel Tage du darauf liegst, so lange sollst du auch ihre Missetat tragen.
4“ต่อจากนั้นจงนอนตะแคงซ้าย และรับความผิดของชนอิสราเอลไว้บนตัวเจ้า เจ้าจะรับความผิดของพวกเขาตามจำนวนวันที่เจ้านอนตะแคงอยู่นั้น
5Ich will dir aber die Jahre ihrer Missetat zur Anzahl der Tage machen, nämlich dreihundertundneunzig Tage; so lange sollst du die Missetat des Hauses Israel tragen.
5เรากำหนดจำนวนวันให้เจ้าเท่ากับจำนวนปีแห่งความผิดของพวกเขา คือสามร้อยเก้าสิบวัน เจ้าจะต้องรับความผิดของชนอิสราเอล
6Und wenn du solches ausgerichtet hast, sollst du darnach dich auf deine rechte Seite legen und sollst tragen die Missetat des Hauses Juda vierzig Tage lang; denn ich gebe dir hier auch je einen Tag für ein Jahr.
6“เมื่อครบวันเหล่านั้นแล้ว จงนอนตะแคงขวาและรับความผิดของชนยูดาห์ เรากำหนดให้เจ้าสี่สิบวัน วันหนึ่งแทนหนึ่งปี
7Und richte dein Angesicht und deinen bloßen Arm wider das belagerte Jerusalem und weissage wider dasselbe.
7จงหันหน้าไปทางเยรูซาเล็มที่กำลังถูกล้อม เปิดแขนของเจ้า แล้วพยากรณ์กล่าวโทษเมืองนั้น
8Und sieh, ich will dir Stricke anlegen, daß du dich nicht wenden könnest von einer Seite zur andern, bis du die Tage deiner Belagerung vollendet hast.
8เราจะเอาเชือกมามัดเจ้าไว้ เจ้าจะพลิกจากข้างหนึ่งไปอีกข้างหนึ่งไม่ได้ จนกว่าจะครบวันแห่งการล้อมเมืองของเจ้า
9So nimm nun zu dir Weizen, Gerste, Bohnen, Linsen, Hirse und Spelt und tue alles in ein Faß und mache dir Brot daraus, soviel Tage du auf deiner Seite liegst, daß du dreihundertundneunzig Tage daran zu essen hast,
9“จงเอาข้าวสาลี ข้าวบาร์เลย์ ถั่ว ถั่วเลนทิล ข้าวฟ่าง และข้าวสเปลต์ ใส่รวมกันในภาชนะเดียว แล้วทำเป็นขนมปัง เจ้าจะกินมันตลอดสามร้อยเก้าสิบวันที่นอนตะแคงอยู่
10also daß deine Speise, die du täglich essen sollst, sei zwanzig Lot nach dem Gewicht. Solches sollst du von einer Zeit zur andern essen.
10อาหารที่เจ้ากินในแต่ละวันให้ชั่งหนักยี่สิบเชเขล และแบ่งกินตามเวลาที่กำหนด
11Das Wasser sollst du auch nach dem Maß trinken, nämlich das sechste Teil vom Hin, und sollst solches auch von einer Zeit zur andern trinken.
11น้ำที่เจ้าดื่มให้ตวงครั้งละหนึ่งในหกฮิน และแบ่งดื่มตามเวลาที่กำหนด
12Gerstenkuchen sollst du essen, die du vor ihren Augen auf Menschenmist backen sollst.
12จงกินเหมือนขนมข้าวบาร์เลย์ และต่อหน้าพวกเขาให้ใช้มูลมนุษย์เป็นเชื้อไฟอบขนม”
13Und der HERR sprach: Also müssen die Kinder Israel ihr unreines Brot essen unter den Heiden, dahin ich sie verstoßen werde.
13พระยาห์เวห์ตรัสว่า “ชนอิสราเอลจะต้องกินอาหารที่เป็นมลทินเช่นนี้ท่ามกลางประชาชาติที่เราจะขับไล่พวกเขาไปอยู่”
14Ich aber sprach: Ach Herr HERR! siehe, meine Seele ist noch nie unrein geworden; denn ich habe von meiner Jugend auf bis auf diese Zeit kein Aas oder Zerrissenes gegessen, und ist nie unreines Fleisch in meinen Mund gekommen.
14ข้าพเจ้าจึงทูลว่า “โอ พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์! ข้าพเจ้าไม่เคยทำให้ตัวเองเป็นมลทิน ตั้งแต่วัยหนุ่มจนถึงบัดนี้ ข้าพเจ้าไม่เคยกินสัตว์ที่ตายเองหรือถูกสัตว์อื่นฉีก และไม่เคยเอาเนื้อที่น่ารังเกียจเข้าปากเลย”
15Er aber sprach zu mir: Siehe, ich will dir Kuhmist für Menschenmist zulassen, darauf du dein Brot machen sollst.
15พระองค์จึงตรัสกับข้าพเจ้าว่า “เราอนุญาตให้เจ้าใช้มูลวัวแทนมูลมนุษย์ เจ้าจงใช้มันเป็นเชื้อไฟทำขนมปัง”
16Und sprach zu mir: Du Menschenkind, siehe, ich will den Vorrat des Brots zu Jerusalem wegnehmen, daß sie das Brot essen müssen nach dem Gewicht und mit Kummer, und das Wasser nach dem Maß mit Kummer trinken,
16แล้วพระองค์ตรัสอีกว่า “มนุษย์เอ๋ย เราจะตัดเสบียงอาหารของเยรูซาเล็ม พวกเขาจะต้องชั่งขนมปังกินด้วยความหวาดกลัว และตวงน้ำดื่มด้วยความตื่นตระหนก
17darum daß es an Brot und Wasser mangeln und einer mit dem andern trauern wird und sie in ihrer Missetat verschmachten sollen.
17พวกเขาจะขาดทั้งอาหารและน้ำ ต่างคนต่างมองกันด้วยความหวาดผวา และจะซูบโทรมลงเพราะความผิดของตน
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.