Ezekiel 4
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Freedom Bible (Thai)
1Kami capa, kangphaek daek amlai long to la ah, na hma ah suem ah loe, a nuiah Jerusalem, vangpui krang to soi ah;
1“ส่วนเจ้า มนุษย์เอ๋ย จงเอาแผ่นอิฐมาวางไว้ตรงหน้า แล้ววาดเมืองเยรูซาเล็มลงบนแผ่นนั้น
2vangpui to takui ah, misa buephaih im to sah ah loe, sipae to thungah; misatuh kaminawk to pakhueng ah loe, a taengah thing abumnawk to suem boih ah.
2จงจำลองการล้อมเมือง สร้างป้อมล้อม ก่อเชิงเทิน ตั้งค่ายทหารรอบเมือง และตั้งเครื่องกระทุ้งกำแพงไว้ทุกด้าน
3To pacoengah nangmah hoi vangpui salakah, sum sipae to thung ah; na mikhmai vangpui bangah anghae hmah, to tiah na takui baktih toengah, vang pui takui khoephaih to om tih. Hae loe Israel imthung takoh hanah angmathaih ah om tih.
3แล้วเอากระทะเหล็กมาตั้งเป็นกำแพงเหล็กระหว่างเจ้ากับเมือง หันหน้าเข้าหาเมืองนั้น เมืองจะถูกล้อม และเจ้าจงจำลองการล้อมเมืองนั้น นี่จะเป็นหมายสำคัญแก่ชนอิสราเอล
4Banqoi bangah angqoi ah loe, angsong ah, a nuiah Isarael imthung takoh zaehaih to amtii ah; to tiah nang songhaih ni zetto nihcae zaehaih to na phaw tih.
4“ต่อจากนั้นจงนอนตะแคงซ้าย และรับความผิดของชนอิสราเอลไว้บนตัวเจ้า เจ้าจะรับความผิดของพวกเขาตามจำนวนวันที่เจ้านอนตะแคงอยู่นั้น
5Ani nambat baktih toengah, nihcae zaehaih saningnawk to na nuiah kam tik boeh; to pongah ni cumvai thum, qui takawtto thung, Israel imthung takoh zaehaih to na phaw tih.
5เรากำหนดจำนวนวันให้เจ้าเท่ากับจำนวนปีแห่งความผิดของพวกเขา คือสามร้อยเก้าสิบวัน เจ้าจะต้องรับความผิดของชนอิสราเอล
6To tiah na sak pacoengah, bantang bangah angqoi ah loe, angsong let ah, vaihi loe Judah imthung takoh zaehaih to ni qui palito thung na phaw tih; nang hanah nito hae saningto ah kang suek pae.
6“เมื่อครบวันเหล่านั้นแล้ว จงนอนตะแคงขวาและรับความผิดของชนยูดาห์ เรากำหนดให้เจ้าสี่สิบวัน วันหนึ่งแทนหนึ่งปี
7To tiah na takui ih Jerusalem to anghae thui ah, ban payangh loe, vangpui misa haih lok to thui ah.
7จงหันหน้าไปทางเยรูซาเล็มที่กำลังถูกล้อม เปิดแขนของเจ้า แล้วพยากรณ์กล่าวโทษเมืองนั้น
8Khenah, na takuihaih ni boeng ai karoek to, hae bang hoi ho bangah nang qoi thaih han ai ah, qui hoiah kang taoeng han.
8เราจะเอาเชือกมามัดเจ้าไว้ เจ้าจะพลิกจากข้างหนึ่งไปอีกข้างหนึ่งไม่ได้ จนกว่าจะครบวันแห่งการล้อมเมืองของเจ้า
9Ata dip, barli dip, peh, peh kathim, maket hoi tunhnawk to la ah, laom maeto thungah atok ah loe, takaw to sah ah; panak bang hoi nang songhaih ni, cumvai thum, qui takawtto karoek to takaw to buh ah caa ah.
9“จงเอาข้าวสาลี ข้าวบาร์เลย์ ถั่ว ถั่วเลนทิล ข้าวฟ่าง และข้าวสเปลต์ ใส่รวมกันในภาชนะเดียว แล้วทำเป็นขนมปัง เจ้าจะกินมันตลอดสามร้อยเก้าสิบวันที่นอนตะแคงอยู่
10To takaw to tah ah loe, nito naah shekel pumto caa ah; atue phak naah caa ah.
10อาหารที่เจ้ากินในแต่ละวันให้ชั่งหนักยี่สิบเชเขล และแบ่งกินตามเวลาที่กำหนด
11To tiah tui to tah pacoengah, pailang hin vai tarukto ah tapraek ah loe, nae ah; atue phak naah nae ah.
11น้ำที่เจ้าดื่มให้ตวงครั้งละหนึ่งในหกฮิน และแบ่งดื่มตามเวลาที่กำหนด
12Barli cang hoi sak ih takaw to buh ah caa ah; Kaminawk mikhnuk ah, kami aek kazaek hoiah takaw to hmai pahai ah, tiah ang naa.
12จงกินเหมือนขนมข้าวบาร์เลย์ และต่อหน้าพวกเขาให้ใช้มูลมนุษย์เป็นเชื้อไฟอบขนม”
13Angraeng mah, Israel kaminawk ka haek ih prae, Gentel kaminawk salakah angmacae mah amhnongsak ih ciimcai ai buh to caa o tih, tiah thuih.
13พระยาห์เวห์ตรัสว่า “ชนอิสราเอลจะต้องกินอาหารที่เป็นมลทินเช่นนี้ท่ามกลางประชาชาติที่เราจะขับไล่พวกเขาไปอยู่”
14To naah kai mah, Angraeng Sithaw, khenah, ka hinghaih kam hnongsak ai vop, thendoeng nathuem hoi vaihi khoek to, angmah koeh ah kadueh moi, to tih ai boeh loe moi kasan mah kaek ih moi to ka caa vai ai vop; panuet kathok moi roe ka pakha thungah akun vai ai vop, tiah ka naa.
14ข้าพเจ้าจึงทูลว่า “โอ พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์! ข้าพเจ้าไม่เคยทำให้ตัวเองเป็นมลทิน ตั้งแต่วัยหนุ่มจนถึงบัดนี้ ข้าพเจ้าไม่เคยกินสัตว์ที่ตายเองหรือถูกสัตว์อื่นฉีก และไม่เคยเอาเนื้อที่น่ารังเกียจเข้าปากเลย”
15To pacoengah anih mah, Khenah, kami ih aek na ai maitaw aek to kang paek, maitaw aek hoiah takaw to pahai ah, tiah ang naa.
15พระองค์จึงตรัสกับข้าพเจ้าว่า “เราอนุญาตให้เจ้าใช้มูลวัวแทนมูลมนุษย์ เจ้าจงใช้มันเป็นเชื้อไฟทำขนมปัง”
16To pacoengah anih mah kai khaeah, Kami capa, khenah, Jerusalem comhaih takaw to ka boengsak ving han; kaminawk mah buh to tah o ueloe, mawnhaih hoiah caa o tih; tui doeh tah o ueloe, dawnraihaih hoiah nae o tih,
16แล้วพระองค์ตรัสอีกว่า “มนุษย์เอ๋ย เราจะตัดเสบียงอาหารของเยรูซาเล็ม พวกเขาจะต้องชั่งขนมปังกินด้วยความหวาดกลัว และตวงน้ำดื่มด้วยความตื่นตระหนก
17takaw hoi tui khahaih to om tih, maeto hoi maeto dawnraihaih hoiah om o ueloe, angmacae zaehaih pongah dueh o boih tih.
17พวกเขาจะขาดทั้งอาหารและน้ำ ต่างคนต่างมองกันด้วยความหวาดผวา และจะซูบโทรมลงเพราะความผิดของตน
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.