Ezekiel 12
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Freedom Bible (Thai)
1Angraeng ih lok kai khaeah angzoh,
1พระดำรัสของพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าอีกว่า
2kami capa, nang loe angaek karah kaminawk salakah na oh, nihcae loe hnuk hanah mik a tawnh o, toe hnu o ai; thaih hanah naa a tawnh o, toe thaih o ai; nihcae loe laisaep thaih imthung takoh ah oh o.
2“มนุษย์เอ๋ย เจ้าอาศัยอยู่ท่ามกลางชนกบฏ พวกเขามีตาแต่ไม่ยอมดู มีหูแต่ไม่ยอมฟัง เพราะพวกเขาเป็นชนกบฏ
3To pongah, kami capa nang, misong ah laemh baktiah ahmuen kalah bangah caeh hanah hmuenmae to paroep ah, khodai naah nihcae mikhnuk ah na ohhaih ahmuen hoiah angthawk ah loe, nihcae mah hnuk o naah ahmuen kalah bangah caeh ah; laisaep thaih imthung takoh ah om o cadoeh, nihcae mah kho na poek pae khoe doeh om tih.
3“เพราะฉะนั้น มนุษย์เอ๋ย จงเตรียมสัมภาระสำหรับเดินทางไปเป็นเชลย แล้วออกเดินทางในเวลากลางวันต่อหน้าพวกเขา ย้ายจากที่ของเจ้าไปยังอีกที่หนึ่งให้พวกเขาเห็น บางทีพวกเขาอาจฉุกคิดได้ แม้จะเป็นชนกบฏ
4Angpoeng hanah paroep ih hmuenmae baktih toengah, khodai naah nihcae mikhnuk roe ah nangmah ih hmuenmaenawk to sin ah; misong ah naeh ih kaminawk baktiah, aduembang ah nihcae mikhnuk roe ah caeh ah.
4จงนำสัมภาระออกมาในเวลากลางวันต่อหน้าพวกเขา เหมือนคนเตรียมไปเป็นเชลย แล้วตอนเย็นก็ออกไปต่อหน้าพวกเขาอย่างคนที่ถูกกวาดไปเป็นเชลย
5Nihcae mikhnuk ah tapang to taqawt ah loe, to akhaw thung hoiah nangmah ih hmuenmae to sin ah.
5จงเจาะกำแพงต่อหน้าพวกเขา แล้วขนสัมภาระออกทางช่องนั้น
6Na palaeng ah apu ah loe nihcae mikhnuk ah khoving hmawk naah caeh haih ah, long to na hnuk han ai ah mikhmai padap khoep ah; Israel imthung takoh hanah angmathaih ah kang sak boeh, tiah ang naa.
6ต่อหน้าพวกเขา จงแบกสัมภาระขึ้นบ่าและขนออกไปในความมืด ปิดหน้าไว้ไม่ให้มองเห็นแผ่นดิน เพราะเราแต่งตั้งเจ้าให้เป็นหมายสำคัญแก่ชนอิสราเอล”
7To pongah lokpaek ih baktih toengah ka sak; kai loe misong ah naeh ih kami ih hmuennawk baktih toengah, kaimah ih hmuennawk to khodai naah ka lak moe, aduembang ah ka ban hoiah tapang to ka taqawt; khoving hmawk naah hmuennawk to ka lak moe, nihcae mikhnuk roe ah palaeng nuiah ka put.
7ข้าพเจ้าทำตามที่ได้รับบัญชา ในเวลากลางวันข้าพเจ้านำสัมภาระออกมาเหมือนสัมภาระของคนที่จะย้ายไปเป็นเชลย พอตกเย็นข้าพเจ้าก็ใช้มือเจาะกำแพง แล้วขนของออกไปในความมืด แบกขึ้นบ่าต่อหน้าพวกเขา
8Akhawnbang ah Angraeng ih lok to kai khaeah angzoh,
8เช้าวันรุ่งขึ้น พระดำรัสของพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าว่า
9kami capa, laisaep karah Israel imthung takoh mah, Tih maw na sak, tiah na naa o ai maw?
9“มนุษย์เอ๋ย ชนอิสราเอลซึ่งเป็นชนกบฏไม่ได้ถามเจ้าหรือว่า ‘เจ้ากำลังทำอะไร?’
10Nihcae khaeah, Angraeng Sithaw mah hae tiah thuih, Hae loknawk loe Jerusalem ah kaom siangpahrang hoi to vangpui thungah kaom Israel imthung takohnawk boih han ih ni oh.
10“จงบอกพวกเขาว่า ‘พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ ภาระแห่งคำพยากรณ์นี้เกี่ยวกับผู้นำในเยรูซาเล็มและชนอิสราเอลทั้งหมดที่อยู่ในเมืองนั้น’
11Kai loe nangcae han angmathaih ah ka oh; ka sak ih baktih toengah nihcae khaeah sah tih; nihcae angpoeng o ueloe, misong ah naeh ih kami ah om o tih.
11“จงบอกว่า ‘ข้าพเจ้าเป็นหมายสำคัญสำหรับพวกท่าน สิ่งที่ข้าพเจ้าทำจะเกิดขึ้นกับพวกเขา พวกเขาจะถูกกวาดไปเป็นเชลย
12Nihcae salakah kaom siangpahrang loe angmah ih hmuennawk to palaeng ah apuu ueloe, khoving ah caeh haih tih, anih caeh haih hanah tapang to taqawt o tih; anih mah long to hnuk han ai ah mikhmai to padap pae o khoep tih.
12“‘ผู้นำที่อยู่ท่ามกลางพวกเขาจะยกสัมภาระขึ้นบ่าในความมืดแล้วออกไป พวกเขาจะเจาะกำแพงเพื่อขนของออกทางนั้น เขาจะปิดหน้าเพื่อไม่ให้ตาของตนมองเห็นแผ่นดิน
13Anih han palok ka payang pae han, anih loe kai ih thaang pongah aman tih; anih to Khaldian prae Babylon ah ka caeh haih han, anih loe to vangpui ah dueh tih, toe vangpui to hnu mak ai.
13เราจะกางตาข่ายดักเขา และเขาจะติดบ่วงของเรา เราจะนำเขาไปยังบาบิโลนในแผ่นดินของชาวเคลเดีย แต่เขาจะไม่ได้เห็นแผ่นดินนั้น แม้เขาจะตายที่นั่น
14Anih abomh hanah a taengah kaom kaminawk hoi anih ih toksah kaminawk boih takhi songhaih ahmuen kruekah kang haehsak phaeng han; Sumsen to ka laek moe, nihcae to ka patom han.
14เราจะกระจายทุกคนที่อยู่รอบตัวเขา ทั้งผู้ช่วยเหลือและกองกำลัง ไปตามลมทุกทิศ แล้วจะชักดาบไล่ตามพวกเขา
15Nihcae to prae kaminawk salakah kang haehsak phang moe, prae congca ah kam praeksak phang naah loe, nihcae mah Kai loe Angraeng ni, tito panoek o tih.
15“‘เมื่อเราทำให้พวกเขากระจัดกระจายท่ามกลางประชาชาติและตามดินแดนต่าง ๆ พวกเขาจะรู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์
16Toe a caeh o haih Sithaw panoek ai prae kruekah a sak o ih panuet thok hmuennawk to a thuih o hanah, sumsen, khokhahaih hoi kasae nathaih thung hoiah kami zetta ka pathlung han; to naah nihcae mah Kai loe Angraeng ni, tiah panoek o tih, tiah ang naa.
16แต่เราจะให้บางคนรอดจากดาบ ความอดอยาก และโรคระบาด เพื่อเมื่อไปอยู่ท่ามกลางประชาชาติ พวกเขาจะบอกเล่าสิ่งน่ารังเกียจทั้งปวงที่ตนเคยทำ แล้วพวกเขาจะรู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์’”
17Angraeng ih lok kai khaeah angzoh;
17พระดำรัสของพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าอีกว่า
18kami capa, tasoehhaih hoi buh to caa ah loe, zithaih hoiah tui to nae ah.
18“มนุษย์เอ๋ย จงกินขนมปังด้วยตัวสั่น และดื่มน้ำด้วยอาการตัวสั่นและหวาดกลัว
19Prae kaminawk khaeah, Jerusalem ah kaom kaminawk hoi Israel prae thungah kaom kaminawk khaeah, Angraeng Sithaw mah, Nihcae loe tasoeh takuenhaih hoiah buh to caa o tih, dawnraihaih hoiah tui to nae o ueloe, prae thungah kaom kaminawk ih khoaehaih pongah, prae thungah kaom hmuenmaenawk to anghmaa boih tih boeh.
19จงบอกประชาชนในแผ่นดินว่า ‘พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสถึงชาวเยรูซาเล็มและแผ่นดินอิสราเอลว่า พวกเขาจะกินขนมปังด้วยความหวาดกลัว และดื่มน้ำด้วยความตื่นตระหนก เพราะแผ่นดินและทุกสิ่งในนั้นจะถูกทำให้ร้างเปล่า เนื่องจากความรุนแรงของทุกคนที่อาศัยอยู่
20Kami ohhaih vangpuinawk to amro ueloe, prae loe pong sut tih boeh; to naah Kai loe Angraeng ni, tiah na panoek o tih, tiah thuih, tiah thui paeh, tiah ang naa.
20เมืองที่มีผู้คนอาศัยอยู่จะถูกทำลาย และแผ่นดินจะร้างเปล่า แล้วพวกเจ้าจะรู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์’”
21Angraeng ih lok kai khaeah angzoh,
21พระดำรัสของพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าว่า
22kami capa, aninawk loe laemh o boeh moe, hnuksakhaih doeh amro boeh, tiah thuih ih palungha lok to Israel prae thungah om ai maw?
22“มนุษย์เอ๋ย สุภาษิตที่พวกเจ้าพูดกันในแผ่นดินอิสราเอลว่า ‘วันเวลายืดยาวออกไป และนิมิตทุกอย่างก็ไม่เป็นจริง’ หมายความว่าอย่างไร?
23Nihcae khaeah, Angraeng Sithaw mah, Hae tiah a thuih o ih palungha lok to ka boengsak han boeh, nihcae mah Israel prae thungah palungha lok patoh o mak ai boeh; nihcae khaeah, Hnuksak ih hmuennawk akoep boihhaih ani loe zoi boeh, tiah thuih.
23เพราะฉะนั้นจงบอกพวกเขาว่า ‘พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ เราจะทำให้สุภาษิตนี้หมดไป และพวกเขาจะไม่ใช้มันในอิสราเอลอีก’ แล้วจงบอกพวกเขาว่า ‘วันนั้นใกล้เข้ามาแล้ว และนิมิตทุกอย่างกำลังจะสำเร็จ
24To naah loe Israel imthung takoh ah avang ai hnuksakhaih hoi lok amlai tahmaahaih to om mak ai boeh.
24ต่อไปจะไม่มีนิมิตเท็จหรือคำทำนายประจบประแจงในหมู่ชนอิสราเอลอีก
25Kai loe Angraeng ah ka oh; ka thuih han koi lok to ka thuih naah, aekhaih om ai ah akoep tih, akoephaih ni doeh akra mak ai; Aw angaek karah imthung takoh, nangcae dung ah lok ka thuih moe, thuih ih lok baktih toengah ka koepsak han, tiah Angraeng Sithaw mah thuih, tiah thuih paeh, tiah ang naa.
25เพราะเราคือพระยาห์เวห์ เราจะพูด และถ้อยคำที่เราพูดจะเกิดขึ้น จะไม่ถูกเลื่อนออกไปอีก ชนกบฏเอ๋ย ในช่วงชีวิตของพวกเจ้าเองเราจะกล่าวถ้อยคำและทำให้สำเร็จ’ พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้”
26Angraeng ih lok kai khaeah angzoh,
26พระดำรัสของพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าอีกว่า
27kami capa, khenah, A hnuk ih hnuksakhaih loe angzo han koi pop parai aninawk to thuikoehhaih ih ni, a thuih ih atuenawk loe angthla parai vop, tiah Israel imthung takoh mah thuih o.
27“มนุษย์เอ๋ย ชนอิสราเอลพูดกันว่า ‘นิมิตที่เขาเห็นเป็นเรื่องของอีกนานหลายวันข้างหน้า เขาพยากรณ์ถึงเวลาที่ห่างไกล’
28To pongah nihcae khaeah, Angraeng Sithaw mah, Ka thuih ih loknawk loe akra mak ai, ka thuih ih lok to ka koepsak han, tiah Angraeng Sithaw mah thuih, tiah thui paeh, tiah ang naa.
28“เพราะฉะนั้นจงบอกพวกเขาว่า ‘พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ จะไม่มีถ้อยคำใดของเราถูกเลื่อนออกไปอีก สิ่งที่เราพูดจะเกิดขึ้น’ พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.