Ezekiel 14
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Freedom Bible (Thai)
1To pacoengah thoemto Israel kacoehtanawk kai khaeah angzoh o moe, ka hmaa ah anghnut o.
1ต่อมาผู้อาวุโสของอิสราเอลบางคนมาหาข้าพเจ้าและนั่งอยู่ตรงหน้า
2To naah Angraeng ih lok kai khaeah angzoh,
2พระดำรัสของพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าว่า
3kami capa, hae kaminawk loe angmacae palung thungah krang to suek o moe, angmacae mikhmai ah amthaek han koi thingboeng to a suek o; nihcae mah kai lokdueng o thai tih maw?
3“มนุษย์เอ๋ย คนเหล่านี้ยกเอารูปเคารพไว้ในใจ และวางสิ่งที่ทำให้ตนสะดุดเข้าสู่ความผิดไว้ตรงหน้า แล้วเราควรยอมให้พวกเขามาถามเราหรือ?
4To pongah nihcae khaeah, lokthui ah, nihcae khaeah, Angraeng Sithaw mah, angmah ih palung thungah krang kasuem Israel kaminawk, angmah hma ah amthaek han koi thingboeng kasuem kami mah tahmaa khaeah caeh nahaeloe, Kai Angraeng mah roe pop parai krang bokhaih hoi sak ih zaehaih hoiah kating ah anih han lok ka pathim pae han.
4เพราะฉะนั้นจงพูดกับพวกเขาว่า ‘พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ คนใดในชนอิสราเอลที่ยกเอารูปเคารพไว้ในใจ วางสิ่งที่ทำให้ตนสะดุดเข้าสู่ความผิดไว้ตรงหน้า แล้วมาหาผู้พยากรณ์ เรา พระยาห์เวห์ จะตอบเขาที่นั่นให้สมกับรูปเคารพมากมายของเขา
5A bok o ih krang pongah Kai ang caeh o taak boeh, angmacae poekhaih palung baktih toengah Israel imthung takoh to ka lak han, tiah thuih.
5เพื่อเราจะจับใจของชนอิสราเอล เพราะรูปเคารพของพวกเขาทำให้ทุกคนเหินห่างจากเรา’
6To pongah Israel imthung takoh khaeah, Angraeng Sithaw mah, Dawnpakhuem ah loe krang bokhaih hoiah amlaem let ah, na sak o ih panuet thok hmuennawk to angqoi o taak boih ah!
6“เพราะฉะนั้นจงบอกชนอิสราเอลว่า ‘พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ จงกลับมา หันจากรูปเคารพของพวกเจ้า และหันหน้าหนีจากสิ่งน่ารังเกียจทั้งปวง
7Israel imthung takoh, to tih ai boeh loe Israel prae thungah kaom angvin mi kawbaktih doeh, Kai khae hoi amkhraeng moe, a palung thungah krang to bok kami, amthaek hanah angmah hma ah zaehaih thingboeng suem kami mah, kai khae lokdueng hanah tahmaa khaeah caeh nahaeloe, Kai, Angraeng mah roe anih hanah lok ka pathim pae han.
7“‘เพราะคนใดในชนอิสราเอลหรือคนต่างด้าวที่อาศัยอยู่ในอิสราเอล ซึ่งแยกตัวออกจากเรา ยกเอารูปเคารพไว้ในใจ วางสิ่งที่ทำให้ตนสะดุดเข้าสู่ความผิดไว้ตรงหน้า แล้วมาหาผู้พยากรณ์เพื่อถามเราสำหรับตนเอง เรา พระยาห์เวห์ จะตอบเขาด้วยตัวเราเอง
8To kami to kang qoi thuih moe, misa ah ka suek han, anih to minawk mah thuih poe hanah angmathaih ah ka sak han, kai ih kaminawk thung hoiah anih to ka vah ving han; to naah Kai loe Angraeng ni, tiah na panoek o tih.
8เราจะหันหน้าต่อต้านคนนั้น ทำให้เขาเป็นสิ่งที่คนตกตะลึง เป็นหมายสำคัญและคำกล่าวขาน และจะตัดเขาออกจากประชาชนของเรา แล้วพวกเจ้าจะรู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์
9Tahmaa mah amsawnlok thui nahaeloe, Angraeng, Kai mah ni to tahmaa to amsawnlok ka thuisak, anih nuiah ban ka phok moe, Kaimah ih Israel kaminawk thung hoiah kam rosak han.
9“‘ถ้าผู้พยากรณ์ถูกหลอกให้กล่าวถ้อยคำหนึ่ง เรา พระยาห์เวห์ เป็นผู้หลอกผู้พยากรณ์คนนั้น เราจะเหยียดมือออกต่อสู้เขา และทำลายเขาออกจากท่ามกลางประชาชนอิสราเอลของเรา
10A sakpazae o haih atho loe angmacae mah zok o tih, tahmaa danpaekhaih loe anih khae lokdueng kami danpaekhaih hoiah anghmong tih;
10ทั้งสองฝ่ายจะต้องรับความผิดของตน ความผิดของผู้พยากรณ์จะเท่ากับความผิดของผู้ที่มาถามเขา
11to pacoengah loe Israel imthung takoh mah kai khae hoi loklam amkhraeng o mak ai boeh, a sak o ih zaehaihnawk boih mah doeh amhnong o sak mak ai boeh; nihcae loe kai ih kami ah om o ueloe, Kai doeh nihcae ih Sithaw ah om tih boeh, tiah thuih, tiah thui paeh, tiah ang naa.
11เพื่อชนอิสราเอลจะไม่หลงจากเราอีก และไม่ทำให้ตัวเองเป็นมลทินด้วยการล่วงละเมิดทั้งปวงอีก แต่จะเป็นประชาชนของเรา และเราจะเป็นพระเจ้าของพวกเขา’ พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้”
12Angraeng ih lok kai khaeah angzoh let,
12พระดำรัสของพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าว่า
13kami capa, prae kaminawk loe Ka koeh ai ih kanung parai zaehaih to sak o pongah, ban ka phok moe, takaw sakhaih to kam rosak han, nihcae nuiah khokhahaih to ka patoeh moe, kaminawk hoi taw ih moinawk to ka dueksak boih han:
13“มนุษย์เอ๋ย เมื่อแผ่นดินหนึ่งทำบาปต่อเราโดยประพฤติไม่ซื่อสัตย์ แล้วเราเหยียดมือออกต่อสู้มัน ตัดเสบียงอาหาร ส่งความอดอยากมา และกำจัดทั้งคนและสัตว์ออกจากแผ่นดินนั้น
14Noah, Daniel hoi Job: kami thumto a thungah om o langlacadoeh, nihcae toenghaih mah loe angmacae hinghaih khue ni pahlong o thai tih, tiah Angraeng Sithaw mah thuih.
14ต่อให้โนอาห์ ดาเนียล และโยบ สามคนนี้อยู่ในแผ่นดิน พวกเขาก็ช่วยได้เพียงชีวิตของตนเองด้วยความชอบธรรมของตน” พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้
15Kai mah moi kasannawk prae thungah ka patoeh naah, to ih moi kasannawk mah kaminawk to caa o tih, moi kasannawk pongah mi kawbaktih doeh to ah caeh o mak ai, to naah to ahmuen to angqai krang tih,
15“ถ้าเราปล่อยสัตว์ร้ายผ่านแผ่นดิน ทำให้ผู้คนสูญเสียลูกหลานและแผ่นดินร้างเปล่า จนไม่มีใครกล้าผ่านเพราะสัตว์เหล่านั้น
16kai ka hing baktiah, hae kami thumtonawk a thungah om o langlacadoeh, nihcae mah a capa hoi a canunawk mataeng doeh pahlong o thai mak ai, angmacae khue ni pahlong tih, toe prae loe angqai krang tih boeh, tiah Angraeng Sithaw mah thuih.
16ต่อให้สามคนนี้อยู่ในแผ่นดิน เรามีชีวิตอยู่แน่ฉันใด” พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัส “พวกเขาก็ช่วยลูกชายหรือลูกสาวไม่ได้ ช่วยได้เพียงตัวเอง ส่วนแผ่นดินจะร้างเปล่า
17To tih ai boeh loe to prae nuiah sumsen ka sin han, Sumsen mah prae to alaek boih nasoe, tiah ka thuih pacoengah, Kaimah ih kaminawk hoi taw ih moinawk to ka hum nahaeloe,
17“หรือถ้าเรานำดาบมาเหนือแผ่นดินนั้นและสั่งว่า ‘ดาบเอ๋ย จงผ่านแผ่นดินไป’ เพื่อกำจัดทั้งคนและสัตว์
18kai ka hing baktiah, hae kami thumto a thungah om o langlacadoeh, nihcae mah a capa hoi a canunawk mataeng doeh pahlong o thai mak ai, tiah Angraeng Sithaw mah thuih; angmacae khue ni pahlong tih.
18ต่อให้สามคนนี้อยู่ในแผ่นดิน เรามีชีวิตอยู่แน่ฉันใด” พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัส “พวกเขาก็ช่วยลูกชายหรือลูกสาวไม่ได้ ช่วยได้เพียงตัวเอง
19To tih ai boeh loe, to prae thungah kasae nathaih to ka patoeh moe, kami hoi taw ih moi paduek hanah nihcae nuiah palung ka phuihaih athii to ka kraih nahaeloe,
19“หรือถ้าเราส่งโรคระบาดเข้าไปในแผ่นดิน และเทความเดือดดาลลงด้วยการนองเลือด เพื่อกำจัดทั้งคนและสัตว์
20kai ka hing baktiah, Noah, Daniel hoi Job cae to a thungah om o langlacadoeh, nihcae loe a capa hoi a canu mataeng doeh pahlong o thai mak ai, tiah Angraeng Sithaw mah thuih; angmacae toenghaih rang hoiah angmacae khue ni pahlong ah om o thai tih.
20ต่อให้โนอาห์ ดาเนียล และโยบอยู่ในแผ่นดิน เรามีชีวิตอยู่แน่ฉันใด” พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัส “พวกเขาก็ช่วยลูกชายหรือลูกสาวไม่ได้ ช่วยได้เพียงชีวิตของตนเองด้วยความชอบธรรมของตน”
21Kawbangmaw tih nahaeloe Angraeng Sithaw mah hae tiah thuih; kaminawk hoi taw ih moinawk to hum hanah, Kai mah Jerusalem nuiah zit thok parai lokcaekhaih palito, tiah thuih ih sumsen, khokhahaih, moi kasan hoi nathaih kasae to ka patoeh naah loe kawkruk maw sethaih to om aep tih?
21เพราะพระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ “ยิ่งกว่านั้นสักเพียงใด เมื่อเราส่งการพิพากษาร้ายแรงทั้งสี่อย่างมาเหนือเยรูซาเล็ม คือดาบ ความอดอยาก สัตว์ร้าย และโรคระบาด เพื่อกำจัดทั้งคนและสัตว์ออกจากเมือง
22Toe khenah, kanghmat capanawk hoi canunawk to a thungah om o vop tih; khenah, nihcae to nangcae khaeah angzo o haih tih; nihcae khosakhaih tuinuen hoi a toksakhaih to na hnu o tih; Kai mah Jerusalem nuiah patoeh ih raihaih pongah mawnhaih na tawn o mak ai, poek monghaih na tawn o tih.
22แต่จะมีบางคนเหลือรอด ทั้งลูกชายและลูกสาว และจะถูกพาออกมา พวกเขาจะมาหาพวกเจ้า แล้วพวกเจ้าจะเห็นทางที่พวกเขาเดินและสิ่งที่พวกเขาทำ พวกเจ้าจึงจะได้รับการปลอบใจเรื่องภัยร้ายที่เรานำมาเหนือเยรูซาเล็ม คือทุกสิ่งที่เราได้นำมาเหนือเมือง
23Nihcae toksakhaih hoi a pazui o ih loklam to na hnuk o naah, nihcae mah poek na mong o sak tih; Jerusalem nuiah ka sak ih hmuennawk boih ahlong om ai ah ka sah ai, tito na panoek o tih, tiah Angraeng Sithaw mah thuih, tiah a thuih.
23เมื่อพวกเจ้าเห็นทางที่พวกเขาเดินและสิ่งที่พวกเขาทำ พวกเขาจะทำให้พวกเจ้าเข้าใจและสงบใจ แล้วพวกเจ้าจะรู้ว่าเรามีเหตุผลสำหรับทุกสิ่งที่เราทำแก่เมืองนั้น” พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.