Ezekiel 7
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Freedom Bible (Thai)
1Angraeng ih lok kai khaeah angzoh,
1พระดำรัสของพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าอีกว่า
2kami capa, Angraeng Sithaw mah Israel kawng pongah, Boenghaih ah oh boeh, long takii ahmuen palito nuiah boenghaih to phak boeh.
2“ส่วนเจ้า มนุษย์เอ๋ย พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสแก่แผ่นดินอิสราเอลว่า ‘จุดจบ! จุดจบมาถึงทั่วทั้งสี่มุมแผ่นดินแล้ว
3Boenghaih loe vaihi nangcae nuiah phak boeh, nangcae nuiah palungphuihaih kang patoeh han, na caeh o ih loklam baktih toengah lok kang caek o moe, na sak o ih panuet kathok hmuennawk nuiah lu kang lak han.
3บัดนี้จุดจบมาถึงเจ้า เราจะส่งความโกรธมาเหนือเจ้า พิพากษาเจ้าตามทางที่เจ้าเดิน และให้เจ้ารับผลของสิ่งน่ารังเกียจทั้งปวง
4Kang pathlung o mak ai, tahmen doeh kang tahmen o mak ai; na caeh o haih loklam hoi nangmacae salakah kaom na sak o ih hmuennawk baktiah kang pathok o let han; to naah Kai loe Angraeng ni, tiah na panoek o tih, tiah thuih.
4เราจะไม่ปรานีและจะไม่สงสาร เราจะให้เจ้ารับผลตามทางที่เจ้าเดิน และสิ่งน่ารังเกียจของเจ้าจะปรากฏอยู่ท่ามกลางเจ้า แล้วเจ้าจะรู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์’
5Angraeng Sithaw mah, Khenah, Sethaih maeto, kaom vai ai sethaih maeto phak boeh.
5“พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ ‘หายนะ! หายนะอย่างที่ไม่เคยมี กำลังมา
6Boenghaih phak boeh, boenghaih to phak boeh; khenah, nang to ang zing moe, angzoh boeh.
6จุดจบมาแล้ว จุดจบมาแล้ว มันตื่นขึ้นเพื่อเล่นงานเจ้า ดูสิ มันกำลังมา
7Aw prae thungah kaom kaminawk, akhawnbang atue loe nangcae khaeah phak boeh; atue to phak boeh, khosak binghaih ni loe zoi boeh; oephaih lok na ai, mae nuiah tasoeh takuenhaih to pha tih boeh.
7ชะตากรรมของเจ้ามาถึงแล้ว ผู้อาศัยในแผ่นดินเอ๋ย เวลามาถึงแล้ว วันนั้นใกล้เข้ามา เป็นวันแห่งความโกลาหล ไม่ใช่เสียงโห่ร้องยินดีบนภูเขา
8Akra ai ah palungphuihaih to nangcae nuiah ka kraih han, kho na sak o ih loklam baktih toengah lok kang caek moe, panuet thok na sak o ih hmuennawk boih nuiah lu kang lak o han boeh.
8อีกไม่นานเราจะเทความเดือดดาลลงเหนือเจ้า ระบายความโกรธจนหมด แล้วพิพากษาเจ้าตามทางที่เจ้าเดิน เราจะให้เจ้ารับผลของสิ่งน่ารังเกียจทั้งปวง
9Kang paquem o mak ai, tahmen doeh kang tahmen o mak ai; kho na sak o haih tuinuen hoi nangmacae salakah kaom na sak o ih panuet thok hmuennawk baktih toengah lu kang lak o han; to naah Angraeng, Kai mah danpaek boeh, tiah na panoek o tih.
9เราจะไม่ปรานีและจะไม่สงสาร เราจะลงโทษเจ้าตามทางที่เจ้าเดิน สิ่งน่ารังเกียจของเจ้าจะอยู่ท่ามกลางเจ้า แล้วเจ้าจะรู้ว่าเรา พระยาห์เวห์ เป็นผู้ลงโทษ
10To nito khenah, ani loe angzoh boeh! Khosak binghaih to tacawt boeh; cunghet loe apawk pawk boeh moe, amoekhaih doeh tadok tacawt boeh.
10“‘ดูเถิด วันนั้น! มันมาแล้ว! ชะตากรรมกำลังเผยตัว ไม้เรียวแตกดอก ความหยิ่งผยองผลิยอด
11Sethaih cunghet pongah patangkhanghaih to tacawt tahang boeh; pop parai mi kawbaktih doeh anghmat mak ai; nihcae qah haih kami mi doeh om mak ai.
11ความรุนแรงเติบโตเป็นไม้เรียวแห่งความชั่วร้าย จะไม่มีใครในพวกเขาเหลืออยู่ ไม่เหลือฝูงชน ไม่เหลือทรัพย์สิน และไม่มีสิ่งมีค่าใดคงอยู่
12Atue loe angzoh boeh, ani doeh anghnai boeh; hmuenmae qan kami loe oephaih tawn hmah nasoe loe, hmuen zaw kami doeh palungsae hmah nasoe; pop parai kami nuiah palungphuihaih to oh boeh.
12เวลามาถึงแล้ว วันนั้นใกล้เข้ามา ผู้ซื้ออย่ายินดี ผู้ขายอย่าโศกเศร้า เพราะความเดือดดาลอยู่เหนือฝูงชนทั้งหมด
13Hmuenmae zaw kami loe hing, toe a zawh ih hmuen pakut let mak ai; rangpui hoi kasaeng hnuksakhaih loe amkhrai mak ai; zaehaih ah hing kami loe mi doeh kacakah angdoe thai mak ai.
13ผู้ขายจะไม่ได้กลับไปครอบครองสิ่งที่ขายไป แม้เขายังมีชีวิตอยู่ เพราะนิมิตนี้เกี่ยวกับฝูงชนทั้งหมด ไม่มีใครจะกลับไป และไม่มีใครจะมีกำลังตั้งมั่นอยู่ได้ด้วยความชั่วที่ตนทำ
14Mongkah to uengh o moe, misatuk hanah amsak o, toe palung ka phuihaih rangpui nuiah oh pongah, mi doeh misatuk han caeh o ai.
14พวกเขาเป่าแตรและเตรียมทุกอย่างพร้อมแล้ว แต่ไม่มีใครออกไปรบ เพราะความเดือดดาลของเราอยู่เหนือฝูงชนทั้งหมด
15Tasa bangah sumsen to oh moe, athung bangah kasae nathaih hoi khokhahaih to oh; azawn ah kaom kaminawk loe sumsen hoiah dueh o ueloe, vangpui thungah kaom kaminawk loe kasae nathaih hoi khokhahaih mah paduek tih.
15“‘ข้างนอกมีดาบ ข้างในมีโรคระบาดและความอดอยาก คนที่อยู่ในทุ่งจะตายด้วยดาบ คนที่อยู่ในเมืองจะถูกความอดอยากและโรคระบาดกลืนกิน
16Toe kaloih kaminawk loe loih o pacoeng naah, angmacae zaehaih pongah mae nuiah om o ueloe, kami boih azawn ih pahuu baktiah oi o tih.
16ผู้ที่หนีรอดจะไปอยู่บนภูเขาเหมือนนกพิราบตามหุบเขา ทุกคนคร่ำครวญเพราะความผิดของตน
17Nihcae ih ban thazok boih ueloe, khokkhu doeh tha om mak ai tui baktiah ni om tih.
17ทุกคนจะมืออ่อนแรง เข่าอ่อนยวบเหมือนน้ำ
18Nihcae loe palungset hoiah kazii to angzaeng o tih, toe misa zithaih mah pazawk tih; mikhmai sae o ueloe, lu sam aat o boih tih.
18พวกเขาจะนุ่งผ้ากระสอบ ความสยดสยองจะคลุมพวกเขา ทุกใบหน้าจะเต็มไปด้วยความอับอาย และทุกศีรษะจะถูกโกน
19Sum kanglung to loklamnawk ah va o ueloe, suinawk doeh ciimcai ai hmuen baktiah poek o tih; Angraeng palungphuihaih niah loe angmacae ih sui hoi sumkanglung mah nihcae to pahlong thai mak ai; a koeh o haih to koep thai mak ai ueloe, zok doeh amhah o mak ai; to hmuennawk loe nihcae zaehaih thungah amtimsakkung ah oh.
19พวกเขาจะโยนเงินทิ้งตามถนน และทองจะกลายเป็นของโสโครก เงินและทองช่วยพวกเขาไม่ได้ในวันแห่งความเดือดดาลของพระยาห์เวห์ ไม่อาจทำให้พวกเขาอิ่มใจหรืออิ่มท้อง เพราะทรัพย์เหล่านั้นเป็นสิ่งที่ทำให้พวกเขาสะดุดเข้าสู่ความผิด
20Nihcae loe kahoih khukbuen hoiah amoek o moe, panuet thok krang hoi panuet kaom hmuennawk to a sak o; to pongah to baktih hmuennawk to ciimcai ai hmuen ah ka paqoi pae ving.
20พวกเขาภาคภูมิในเครื่องประดับอันงดงาม แต่เอามันไปสร้างรูปสิ่งน่ารังเกียจและสิ่งน่าขยะแขยง เราจึงทำให้มันกลายเป็นของโสโครกสำหรับพวกเขา
21Prae kalah kaminawk mah, nihcae ih hmuen to paro pae o tih; kasae poekhaih katawn kaminawk hanah to hmuennawk to ka paek han, nihcae mah amhnong o sak tih.
21เราจะมอบมันให้คนต่างชาติปล้น และให้คนชั่วในแผ่นดินยึดเป็นของ พวกเขาจะทำให้มันเสื่อมความศักดิ์สิทธิ์
22Nihcae to kang qoi taak han, to naah nihcae mah kai ih hmuenciim to amhnong o sak tih; mingcahnawk a thungah akun o ueloe, amhnong o sak tih.
22เราจะหันหน้าหนีจากพวกเขา และคนเหล่านั้นจะทำให้สถานที่ลับอันศักดิ์สิทธิ์ของเราเสื่อมความศักดิ์สิทธิ์ พวกโจรจะบุกเข้าไปและทำให้ที่นั้นเสื่อมความศักดิ์สิทธิ์
23Prae loe athii longhaih hoiah koi moe, vangpui doeh pacaekthlaekhaih hoiah koi pongah, sumqui to sah o coek ah.
23“‘จงทำโซ่ตรวน เพราะแผ่นดินเต็มไปด้วยคดีนองเลือด และเมืองเต็มไปด้วยความรุนแรง
24Sithaw panoek ai kasae koek kaminawk to ka hoih han, to kaminawk mah nihcae ih im to la o tih; thacak nihcae amoekhaih to ka boengsak moe, nihcae ih hmuenciimnawk doeh kam hnongsak han.
24เราจะนำชนชาติที่เลวร้ายที่สุดมา พวกเขาจะยึดบ้านเรือนของชาวแผ่นดินนี้ เราจะทำลายความเย่อหยิ่งของผู้มีกำลัง และสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของพวกเขาจะถูกลบหลู่
25Amrohaih phak boeh; nihcae mah monghaih pakrong o tih, toe naa ah doeh monghaih to om mak ai.
25ความพินาศกำลังมา! พวกเขาจะเสาะหาสันติภาพ แต่จะไม่มี
26Khosak sethaih nuiah khosak sethaih to om ueloe, tamthang nuiah tamthang to om tih; to naah tahmaa khaeah hnuksak ih hmuen to pakrong o tih; qaima mah ka thuih ih lok to patuk mak ai boeh, kacoehtanawk mah thuitaek ih lok doeh om mak ai boeh.
26ภัยหนึ่งจะตามมาอีกภัย ข่าวหนึ่งจะซ้อนอีกข่าว พวกเขาจะขอนิมิตจากผู้พยากรณ์ แต่ปุโรหิตจะไม่มีคำสอนให้ และผู้อาวุโสจะไม่มีคำปรึกษาให้
27Siangpahrang loe oi ueloe, siangpahrang capa doeh palung boenghaih mah kraeng hmoek tih, prae kaminawk ih ban doeh tasoeh tih. Angmacae khosakhaih tuinuen baktih toengah ka sak pathok moe, angmacae hoi kating ah lok ka caek han; to naah nihcae mah Kai loe Angraeng ni, tiah panoek o tih, tiah a thuih.
27กษัตริย์จะไว้ทุกข์ ผู้นำจะถูกความสิ้นหวังห่อหุ้ม มือของประชาชนในแผ่นดินจะสั่นเทา เราจะทำกับพวกเขาตามทางของพวกเขา และพิพากษาพวกเขาตามมาตรฐานการตัดสินของพวกเขาเอง แล้วพวกเขาจะรู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์’”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.