Ezekiel 17
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Freedom Bible (Thai)
1Angraeng ih lok kai khaeah angzoh,
1พระดำรัสของพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าว่า
2kami capa, hmuen patahhaih maeto sah ah loe, Israel imthung takoh khaeah patahhaih lok to thui ah,
2“มนุษย์เอ๋ย จงตั้งปริศนาและเล่าเรื่องเปรียบแก่ชนอิสราเอล
3nihcae khaeah, Angraeng Sithaw mah, Pakhraeh tha kaom parai, pakhraeh kasawk, amui kapop, rong congca kaom tahmu maeto loe Lebanon ah angzoh moe, Sidar thing tanghang to a koeng;
3แล้วพูดว่า ‘พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ นกอินทรีตัวใหญ่ ปีกกว้าง ขนยาว และมีขนหลากสีเต็มตัว มายังเลบานอน แล้วเด็ดส่วนยอดของต้นสนซีดาร์
4anih loe kasang koek tadok to takoih moe, hmuenmae zawhhaih prae ah azawk haih, hmuenmae zawhhaih vangpui ah a thling.
4มันหักยอดอ่อนบนสุด นำไปยังแผ่นดินแห่งการค้า และปลูกไว้ในเมืองพ่อค้า
5Prae thung ih amuu to a lak moe, kahoih long ah et pacoengah, kapop tui taeng ih akung baktiah a ohsak.
5“‘“จากนั้นมันเอาเมล็ดพันธุ์ของแผ่นดินมาปลูกในดินอุดม ตั้งไว้ริมน้ำมากมาย และปลูกเหมือนต้นหลิว
6Amprawk moe, a qoeng tahang pacoengah, kahnaem ah amzam misurkung ah angcoeng, tanghangnawk loe tahmu angmah ohhaih bangah angqoi o, toe a ohhaih tlim ah tangzun to sak pongah, misurkung ah angcoeng, tanghangnawk to cawnh moe, tadok tacawt o.
6มันเติบโตเป็นเถาองุ่นเตี้ยแผ่กิ่ง กิ่งหันเข้าหานกอินทรี ส่วนรากอยู่ใต้ตัวมัน เถาองุ่นนั้นแตกกิ่งและแตกยอด
7Toe to ahmuen ah amui kapop, pakhraeh thacak, kalen parai kalah tahmu maeto oh toeng; khenah, misurkung loe angmah ahmuen ah tahmu khae hoi tui hak thai hanah, anih ohhaih bangah tangzun to caeh moe, tanghangnawk doeh anih ohhaih bangah amzam.
7“‘“ต่อมามีนกอินทรีใหญ่อีกตัวหนึ่ง ปีกกว้างและมีขนมาก เถาองุ่นนี้กลับชอนไชรากไปหานกตัวนั้น และยื่นกิ่งจากแปลงที่ปลูกไปหา เพื่อให้นกตัวนั้นรดน้ำ
8Tanghangnawk to tacawt moe, athaih pacoengah, kahoih parai misurkung ah angcoeng thai hanah, kahoih long hoi tui pophaih ahmuen ah a thling, tiah thui paeh, tiah ang naa.
8ทั้งที่มันถูกปลูกไว้ในดินดีริมน้ำมากมาย เพื่อจะแตกกิ่ง ออกผล และเป็นเถาองุ่นงาม”’
9Nihcae khaeah, Angraeng Sithaw mah, To baktih misurkung loe hoih tangtang tih maw? Anih mah tangzun to aphong ueloe, athai pakhrik boih pacoengah, misurkung loe azaem ving mak ai maw? Aqamnawk zai boih moe, tangzunnawk aphong pacoengah loe, vah hanah thacak kami hoi kami pop angai mak ai boeh.
9“จงพูดว่า ‘พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ มันจะเจริญหรือ? นกอินทรีตัวแรกจะไม่ถอนรากและเด็ดผลของมันหรือ จนใบอ่อนทั้งหมดเหี่ยวแห้ง? ไม่ต้องใช้แขนที่แข็งแรงหรือคนจำนวนมากก็ถอนมันออกจากรากได้
10Ue, khenah, misurkung to thling let cadoeh hoih tang tih maw? Ni angzae bang ih takhi mah hmuh naah azaem ving mak ai maw? Anih loe amprawkhaih ahmuen ah azaem ving tih, tiah thui paeh, tiah ang naa.
10ถึงจะปลูกไว้แล้ว มันจะเจริญหรือ? เมื่อลมตะวันออกพัดต้องมัน จะไม่เหี่ยวแห้งหมดหรือ? มันจะเหี่ยวอยู่ในแปลงที่มันเติบโตนั้นเอง’”
11To pacoengah Angraeng ih lok kai khaeah angzoh,
11พระดำรัสของพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าอีกว่า
12laisaep karah imthung takoh khaeah, Hae hmuennawk thuikoehhaih hae na panoek ai maw? tiah thui paeh. Nihcae khaeah, Khenah, Babylon siangpahrang loe Jerusalem ah caeh moe, Judah siangpahrang hoi angraengnawk to naeh pacoengah, Babylon ah caeh haih ving;
12“จงถามชนกบฏว่า ‘พวกเจ้าไม่รู้หรือว่าสิ่งเหล่านี้หมายถึงอะไร?’ แล้วบอกพวกเขาว่า ‘กษัตริย์แห่งบาบิโลนมายังเยรูซาเล็ม จับกษัตริย์และพวกผู้นำของเมืองไปยังบาบิโลน
13anih loe siangpahrang ih caanawk to kawk moe, angmah hoi lokmaihaih a sak pacoengah, anih khaeah lokkamhaih a saksak; prae thung ih thacak zaehoikungnawk doeh anih mah naeh moe, caeh haih:
13เขาเลือกคนหนึ่งจากเชื้อพระวงศ์ มาทำพันธสัญญาด้วย ให้สาบานต่อเขา และพาคนสำคัญของแผ่นดินไป
14to pongah to prae loe azaem tathuk, angthawk let thai ai boeh; toe a lokmaihaih pazui naah ni angdoe thai tih.
14เพื่ออาณาจักรจะถูกกดให้ต่ำ ไม่อาจยกตนขึ้น แต่จะดำรงอยู่ได้ด้วยการรักษาพันธสัญญานั้น
15Toe siangpahrang mah anih ih lok to aek moe, hrangnawk, kaminawk to paek let hanah angmah ih laicaehnawk to Izip prae ah patoeh. To hmuen loe angcoeng thai tang tih maw? To baktih hmuen sah kami loe loih tih maw? To tih ai boeh loe lokmaikhaih phrae kami to loih tih maw?
15แต่เขากลับกบฏ ส่งทูตไปอียิปต์เพื่อขอม้าและคนจำนวนมาก เขาจะเจริญหรือ? คนที่ทำเช่นนี้จะรอดหรือ? เขาทำลายพันธสัญญาแล้วจะยังรอดได้หรือ?
16Angraeng Sithaw mah, Kai ka hing baktiah, anih han siangpahrang ah sahkung, siangpahrang lokkamhaih to aek moe, lokmaihaih to phraek pongah, anih loe siangpahrang ohhaih ahmuen Babylon vangpui thungah dueh tih.
16“‘พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสว่า เรามีชีวิตอยู่แน่ฉันใด เขาจะตายในบาบิโลน ที่ซึ่งกษัตริย์ผู้ตั้งเขาเป็นกษัตริย์ประทับอยู่ เพราะเขาดูหมิ่นคำสาบานและทำลายพันธสัญญาของกษัตริย์นั้น
17Faro siangpahrang loe kaminawk hum hanah thacak misatuh kaminawk, paroeai kaminawk hoi vangpui sipae to sak moe, misa abuephaih imnawk to sah cadoeh misatuk pazawk mak ai:
17เมื่อศัตรูก่อเชิงเทินและสร้างป้อมล้อมเพื่อทำลายชีวิตคนจำนวนมาก ฟาโรห์กับกองทัพใหญ่และฝูงชนมากมายก็ช่วยเขาในการรบไม่ได้
18Jerusalem siangpahrang loe lokmaihaih to patoek moe, lokkamhaihaih a phraek, khenah, lokmaihaih ah a ban to paek boeh, toe hae baktih hmuennawk boih a sak pongah, loih mak ai, tiah thuih.
18เพราะเขาดูหมิ่นคำสาบานด้วยการทำลายพันธสัญญา ทั้งที่ได้ยื่นมือให้คำมั่นแล้ว แต่ยังทำสิ่งเหล่านี้ เขาจะหนีไม่พ้น
19To pongah Angraeng Sithaw mah, Kai ka hing baktiah, anih mah ka lokkamhaih to patoek moe, ka lokkamhaih a phraek baktih toengah, anih lu nuiah ka kraksak tangtang han.
19“เพราะฉะนั้น พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ เรามีชีวิตอยู่แน่ฉันใด คำสาบานของเราที่เขาดูหมิ่นและพันธสัญญาของเราที่เขาทำลาย เราจะให้ผลของมันตกบนศีรษะของเขาเอง
20Anih han palok ka payang pae moe, thaang pongah ka mansak han, kai khaeah oep kaom ah khosah ai, zaehaih a sak pongah, anih to Babylon ah ka hoih moe, to ah lok ka caek han, tiah thuih.
20เราจะกางตาข่ายดักเขา และเขาจะติดบ่วงของเรา เราจะพาเขาไปบาบิโลน และพิพากษาเขาที่นั่นเพราะความไม่ซื่อสัตย์ที่เขาได้ทำต่อเรา
21Anih khae hoi kacawn kaminawk hoi misatuh kaminawk loe sumsen hoi dueh o tih, anghmat kaminawk loe takhi songhaih ahmuen kruekah amhet o phang tih; to naah Kai, Angraeng mah thuih boeh, tiah na panoek o tih, tiah thuih.
21คนที่หลบหนีจากกองกำลังทั้งหมดของเขาจะล้มด้วยดาบ ส่วนคนที่เหลือจะกระจัดกระจายไปตามลมทุกทิศ แล้วพวกเจ้าจะรู้ว่าเรา พระยาห์เวห์ ได้พูดไว้แล้ว
22Angraeng Sithaw mah, Kaimah roe sidar thing tadong nui ih tadok to ka lak moe, ka thling han; tadong ih tadok kanawknawk to ka khaeh moe, ahmuen kamtueng maesang nuiah ka thling han.
22“พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ ‘เราจะเอากิ่งหนึ่งจากยอดสูงของต้นสนซีดาร์มาปลูก เราจะเด็ดกิ่งอ่อนจากยอดสูงสุด แล้วปลูกไว้บนภูเขาสูงตระหง่าน
23Israel maesang nuiah ka thling han; to naah tanghangnawk to tacawt o tih, athaih athai o ueloe, kahoih parai sidarkung ah angcoeng o tih: van ih tavaa congcanawk loe, to thingkung tlim hoi tanghangnawk tahlip ah abuep o tih, tiah thuih.
23เราจะปลูกมันบนภูเขาสูงแห่งอิสราเอล มันจะแตกกิ่ง ออกผล และกลายเป็นต้นสนซีดาร์งาม นกทุกชนิดจะมาอาศัยและพักใต้ร่มกิ่งของมัน
24Taw ih thingkungnawk boih mah, Kai, Angraeng mah kasang parai thing to ahnaemsak moe, kahnaem thing to sangsak boeh, kahing thing to angqosak moe, angqo thing to hingsak boeh, tito panoek o tih; Kai, Angraeng loe thuih ih lok baktiah ka sak han, tiah thuih.
24ต้นไม้ทุกต้นในทุ่งจะรู้ว่าเรา พระยาห์เวห์ เป็นผู้กดต้นสูงให้ต่ำ ยกต้นต่ำให้สูง ทำต้นเขียวให้แห้ง และทำต้นแห้งให้งอกงาม “‘เรา พระยาห์เวห์ ได้พูดและได้ทำแล้ว’”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.