יְחֶזְקֵאל
Chapter 22
Hebrew Old Testament (Ma…
vs Freedom Bible (Thai)
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

יְחֶזְקֵאל 22

Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
Freedom Bible (Thai)
1וַיְהִ֥י דְבַר־יְהוָ֖ה אֵלַ֥י לֵאמֹֽר׃
1พระ​ดำรัส​ของ​พระ​ยาห์เวห์​มา​ถึง​ข้าพเจ้า​อีก​ว่า​
2וְאַתָּ֣ה בֶן־אָדָ֔ם הֲתִשְׁפֹּ֥ט הֲתִשְׁפֹּ֖ט אֶת־עִ֣יר הַדָּמִ֑ים וְהֹ֣ודַעְתָּ֔הּ אֵ֖ת כָּל־תֹּועֲבֹותֶֽיהָ׃
2“มนุษย์​เอ๋ย​ เจ้า​จะ​พิพากษา​ไหม​? เจ้า​จะ​พิพากษา​เมือง​นอง​เลือด​ไหม​? ถ้า​เช่น​นั้น​จง​ทำให้​นาง​รู้​ถึง​สิ่ง​น่า​รังเกียจ​ทั้ง​ปวง​
3וְאָמַרְתָּ֗ כֹּ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה עִ֣יר שֹׁפֶ֥כֶת דָּ֛ם בְּתֹוכָ֖הּ לָבֹ֣וא עִתָּ֑הּ וְעָשְׂתָ֧ה גִלּוּלִ֛ים עָלֶ֖יהָ לְטָמְאָֽה׃
3จง​พูด​ว่า​ ‘พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​ พระ​ยาห์เวห์​ตรัส​ดังนี้​ เมือง​เอ๋ย​ เจ้า​นอง​เลือด​อยู่​ภายใน​จน​เวลา​ของ​เจ้า​มา​ถึง​ และ​สร้าง​รูป​เคารพ​ทำให้​ตัว​เอง​เป็น​มลทิน​!
4בְּדָמֵ֨ךְ אֲשֶׁר־שָׁפַ֜כְתְּ אָשַׁ֗מְתְּ וּבְגִלּוּלַ֤יִךְ אֲשֶׁר־עָשִׂית֙ טָמֵ֔את וַתַּקְרִ֣יבִי יָמַ֔יִךְ וַתָּבֹ֖וא עַד־שְׁנֹותָ֑יִךְ עַל־כֵּ֗ן נְתַתִּ֤יךְ חֶרְפָּה֙ לַגֹּויִ֔ם וְקַלָּסָ֖ה לְכָל־הָאֲרָצֹֽות׃
4เจ้า​ต้อง​รับ​ผิด​เพราะ​เลือด​ที่​หลั่ง​ และ​เป็น​มลทิน​เพราะ​รูป​เคารพ​ที่​สร้าง​ เจ้า​เร่ง​วัน​ของ​ตน​ให้​ใกล้​ และ​มา​ถึง​ปลาย​ปี​ของ​เจ้า​แล้ว​ เรา​จึง​ทำให้​เจ้า​เป็น​ที่​ดู​หมิ่น​ของ​ประชาชาติ​และ​เป็น​ที่​เยาะ​เย้ย​ของ​ทุก​ดิน​แดน​
5הַקְּרֹבֹ֛ות וְהָרְחֹקֹ֥ות מִמֵּ֖ךְ יִתְקַלְּסוּ־בָ֑ךְ טְמֵאַ֣ת הַשֵּׁ֔ם רַבַּ֖ת הַמְּהוּמָֽה׃
5ทั้งคน​ใกล้​และ​คน​ไกล​จะ​เยาะ​เย้ย​เจ้า​ เมือง​ชื่อ​ฉาว​ที่​เต็ม​ไป​ด้วย​ความ​วุ่นวาย​
6הִנֵּה֙ נְשִׂיאֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל אִ֥ישׁ לִזְרֹעֹ֖ו הָ֣יוּ בָ֑ךְ לְמַ֖עַן שְׁפָךְ־דָּֽם׃
6“‘“ดูสิ ผู้นำ​อิสราเอล​ที่​อยู่​ใน​เจ้า​ ต่าง​ใช้​อำนาจ​ของ​ตน​เพื่อ​หลั่ง​เลือด​
7אָ֤ב וָאֵם֙ הֵקַ֣לּוּ בָ֔ךְ לַגֵּ֛ר עָשׂ֥וּ בַעֹ֖שֶׁק בְּתֹוכֵ֑ךְ יָתֹ֥ום וְאַלְמָנָ֖ה הֹ֥ונוּ בָֽךְ׃
7ใน​เจ้า​ พวก​เขา​ดู​หมิ่น​พ่อ​และ​แม่​ ข่มเหง​คน​ต่างด้าว​ และ​ข่มเหง​เด็ก​กำพร้า​กับ​หญิง​ม่าย​
8קָדָשַׁ֖י בָּזִ֑ית וְאֶת־שַׁבְּתֹתַ֖י חִלָּֽלְתְּ׃
8เจ้า​ดู​หมิ่น​ของ​ศักดิ์สิทธิ์​ของ​เรา​ และ​ทำให้​วัน​พัก​อัน​ศักดิ์สิทธิ์​ของ​เรา​เสื่อม​ความ​ศักดิ์สิทธิ์​
9אַנְשֵׁ֥י רָכִ֛יל הָ֥יוּ בָ֖ךְ לְמַ֣עַן שְׁפָךְ־דָּ֑ם וְאֶל־הֶֽהָרִים֙ אָ֣כְלוּ בָ֔ךְ זִמָּ֖ה עָשׂ֥וּ בְתֹוכֵֽךְ׃
9ใน​เจ้า​มี​คน​ใส่​ร้าย​เพื่อ​ให้​มี​การ​หลั่ง​เลือด​ มี​คน​กิน​ของ​ถวาย​ตาม​สถาน​บูชา​บน​ภูเขา​ และ​ทำ​เรื่อง​ลามก​ท่ามกลาง​เจ้า​
10עֶרְוַת־אָ֖ב גִּלָּה־בָ֑ךְ טְמֵאַ֥ת הַנִּדָּ֖ה עִנּוּ־בָֽךְ׃
10ใน​เจ้า​มี​คน​เปิด​เผย​ความ​เปลือย​เปล่า​ของ​ภรรยา​พ่อ​ และ​มี​คน​ข่มเหง​หญิง​ที่​มี​มลทิน​เพราะ​ประจำ​เดือน​
11וְאִ֣ישׁ ׀ אֶת־אֵ֣שֶׁת רֵעֵ֗הוּ עָשָׂה֙ תֹּֽועֵבָ֔ה וְאִ֥ישׁ אֶת־כַּלָּתֹ֖ו טִמֵּ֣א בְזִמָּ֑ה וְאִ֛ישׁ אֶת־אֲחֹתֹ֥ו בַת־אָבִ֖יו עִנָּה־בָֽךְ׃
11คน​หนึ่ง​ทำ​สิ่ง​น่า​รังเกียจ​กับ​ภรรยา​ของ​เพื่อน​บ้าน​ อีก​คน​ทำให้​ลูก​สะใภ้​เป็น​มลทิน​อย่าง​ลามก​ และ​อีก​คน​ข่มเหง​น้อง​สาว​ร่วม​พ่อ​ของ​ตน​
12שֹׁ֥חַד לָֽקְחוּ־בָ֖ךְ לְמַ֣עַן שְׁפָךְ־דָּ֑ם נֶ֧שֶׁךְ וְתַרְבִּ֣ית לָקַ֗חַתְּ וַתְּבַצְּעִ֤י רֵעַ֙יִךְ֙ בַּעֹ֔שֶׁק וְאֹתִ֣י שָׁכַ֔חַתְּ נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה׃
12ใน​เจ้า​มี​คน​รับ​สินบน​เพื่อ​หลั่ง​เลือด​ เจ้า​เก็บ​ดอกเบี้ย​และ​กำไร​เกิน​ควร​ ใช้​การ​ข่มเหง​หา​กำไร​จาก​เพื่อน​บ้าน​อย่าง​ละโมบ​ และ​ลืม​เรา​” พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​ พระ​ยาห์เวห์​ตรัส​ดังนี้​
13וְהִנֵּה֙ הִכֵּ֣יתִי כַפִּ֔י אֶל־בִּצְעֵ֖ךְ אֲשֶׁ֣ר עָשִׂ֑ית וְעַ֨ל־דָּמֵ֔ךְ אֲשֶׁ֥ר הָי֖וּ בְּתֹוכֵֽךְ׃
13“‘“เพราะ​ฉะนั้น​เรา​จึง​ตบมือ​ด้วย​ความ​ไม่​พอใจ​ต่อ​กำไร​ทุจริต​ที่​เจ้า​หา​ และ​ต่อ​เลือด​ที่​หลั่ง​อยู่​ใน​เจ้า​
14הֲיַעֲמֹ֤ד לִבֵּךְ֙ אִם־תֶּחֱזַ֣קְנָה יָדַ֔יִךְ לַיָּמִ֕ים אֲשֶׁ֥ר אֲנִ֖י עֹשֶׂ֣ה אֹותָ֑ךְ אֲנִ֥י יְהוָ֖ה דִּבַּ֥רְתִּי וְעָשִֽׂיתִי׃
14ใน​วัน​ที่​เรา​จัดการ​เจ้า​ ใจ​ของ​เจ้า​จะ​ทน​ได้​หรือ​? มือ​ของ​เจ้า​จะ​ยัง​มี​กำลัง​หรือ​? เรา พระ​ยาห์เวห์​ ได้​พูด​และ​จะ​ทำ​
15וַהֲפִיצֹותִ֤י אֹותָךְ֙ בַּגֹּויִ֔ם וְזֵרִיתִ֖יךְ בָּאֲרָצֹ֑ות וַהֲתִמֹּתִ֥י טֻמְאָתֵ֖ךְ מִמֵּֽךְ׃
15เรา​จะ​กระจาย​เจ้า​ไป​ท่ามกลาง​ประชาชาติ​ ทำให้​กระจัดกระจาย​ตาม​ดิน​แดน​ต่าง​ ๆ และ​ชำระ​ความ​โสโครก​ออก​จาก​เจ้า​
16וְנִחַ֥לְתְּ בָּ֖ךְ לְעֵינֵ֣י גֹויִ֑ם וְיָדַ֖עַתְּ כִּֽי־אֲנִ֥י יְהוָֽה׃ פ
16เจ้า​จะ​ถูก​ทำให้​เสื่อม​เกียรติ​ต่อ​หน้า​ประชาชาติ​ แล้ว​เจ้า​จะ​รู้​ว่า​เรา​คือ​พระ​ยาห์เวห์​”’”
17וַיְהִ֥י דְבַר־יְהוָ֖ה אֵלַ֥י לֵאמֹֽר׃
17พระ​ดำรัส​ของ​พระ​ยาห์เวห์​มา​ถึง​ข้าพเจ้า​ว่า​
18בֶּן־אָדָ֕ם הָיוּ־לִ֥י בֵֽית־יִשְׂרָאֵ֖ל *לְסוּג (לְסִ֑יג) כֻּלָּ֡ם נְ֠חֹשֶׁת וּבְדִ֨יל וּבַרְזֶ֤ל וְעֹופֶ֙רֶת֙ בְּתֹ֣וךְ כּ֔וּר סִגִ֥ים כֶּ֖סֶף הָיֽוּ׃ ס
18“มนุษย์​เอ๋ย​ ชน​อิสราเอล​กลาย​เป็น​กาก​โลหะ​สำหรับ​เรา​ พวก​เขา​ทั้งหมด​เป็น​ทอง​สัมฤทธิ์​ ดีบุก เหล็ก และ​ตะกั่ว​อยู่​กลาง​เตา​หลอม​ เป็น​กาก​ของ​เงิน​
19לָכֵ֗ן כֹּ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה יַ֛עַן הֱיֹ֥ות כֻּלְּכֶ֖ם לְסִגִ֑ים לָכֵן֙ הִנְנִ֣י קֹבֵ֣ץ אֶתְכֶ֔ם אֶל־תֹּ֖וךְ יְרוּשָׁלָֽ͏ִם׃
19เพราะ​ฉะนั้น​ พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​ พระ​ยาห์เวห์​ตรัส​ดังนี้​ ‘เพราะ​พวก​เจ้า​ทั้งหมด​กลาย​เป็น​กาก​โลหะ​ เรา​จะ​รวบรวม​พวก​เจ้า​ไว้​กลาง​เยรูซาเล็ม​
20קְבֻ֣צַת כֶּ֡סֶף וּ֠נְחֹשֶׁת וּבַרְזֶ֨ל וְעֹופֶ֤רֶת וּבְדִיל֙ אֶל־תֹּ֣וךְ כּ֔וּר לָפַֽחַת־עָלָ֥יו אֵ֖שׁ לְהַנְתִּ֑יךְ כֵּ֤ן אֶקְבֹּץ֙ בְּאַפִּ֣י וּבַחֲמָתִ֔י וְהִנַּחְתִּ֥י וְהִתַּכְתִּ֖י אֶתְכֶֽם׃
20เหมือน​คน​รวบรวม​เงิน​ ทอง​สัมฤทธิ์​ เหล็ก ตะกั่ว และ​ดีบุก​ใส่​ใน​เตา​หลอม​ แล้ว​เป่า​ไฟ​ให้​หลอมละลาย​ เรา​ก็​จะ​รวบรวม​พวก​เจ้า​ด้วย​ความ​โกรธ​และ​ความ​เดือดดาล​ วาง​ไว้​ที่​นั่น​แล้ว​หลอม​พวก​เจ้า​
21וְכִנַּסְתִּ֣י אֶתְכֶ֔ם וְנָפַחְתִּ֥י עֲלֵיכֶ֖ם בְּאֵ֣שׁ עֶבְרָתִ֑י וְנִתַּכְתֶּ֖ם בְּתֹוכָֽהּ׃
21เรา​จะ​รวบรวม​พวก​เจ้า​และ​เป่า​ไฟ​แห่ง​ความ​เดือดดาล​ใส่​ แล้ว​พวก​เจ้า​จะ​หลอมละลาย​อยู่​ท่ามกลาง​ไฟ​
22כְּהִתּ֥וּךְ כֶּ֙סֶף֙ בְּתֹ֣וךְ כּ֔וּר כֵּ֖ן תֻּתְּכ֣וּ בְתֹוכָ֑הּ וִֽידַעְתֶּם֙ כִּֽי־אֲנִ֣י יְהוָ֔ה שָׁפַ֥כְתִּי חֲמָתִ֖י עֲלֵיכֶֽם׃ פ
22เหมือน​เงิน​หลอมละลาย​ใน​เตา​ พวก​เจ้า​ก็​จะ​หลอมละลาย​อยู่​ใน​เมือง​ แล้ว​จะ​รู้​ว่า​เรา​ พระ​ยาห์เวห์​ ได้​เท​ความ​เดือดดาล​เหนือ​พวก​เจ้า​’”
23וַיְהִ֥י דְבַר־יְהוָ֖ה אֵלַ֥י לֵאמֹֽר׃
23พระ​ดำรัส​ของ​พระ​ยาห์เวห์​มา​ถึง​ข้าพเจ้า​ว่า​
24בֶּן־אָדָ֕ם אֱמָר־לָ֕הּ אַ֣תְּ אֶ֔רֶץ לֹ֥א מְטֹהָרָ֖ה הִ֑יא לֹ֥א גֻשְׁמָ֖הּ בְּיֹ֥ום זָֽעַם׃
24“มนุษย์​เอ๋ย​ จง​บอก​แผ่น​ดิน​นั้น​ว่า​ ‘เจ้า​เป็น​แผ่น​ดิน​ที่​ไม่​ได้​รับ​การ​ชำระ​และ​ไม่มี​ฝน​ใน​วัน​แห่ง​ความ​กริ้ว​’
25קֶ֤שֶׁר נְבִיאֶ֙יהָ֙ בְּתֹוכָ֔הּ כַּאֲרִ֥י שֹׁואֵ֖ג טֹ֣רֵֽף טָ֑רֶף נֶ֣פֶשׁ אָכָ֗לוּ חֹ֤סֶן וִיקָר֙ יִקָּ֔חוּ אַלְמְנֹותֶ֖יהָ הִרְבּ֥וּ בְתֹוכָֽהּ׃
25ผู้​พยากรณ์​ใน​แผ่น​ดิน​สมคบ​กัน​ เหมือน​สิงโต​คำราม​ฉีก​เหยื่อ​ พวก​เขา​กิน​ชีวิต​คน​ ยึด​ทรัพย์​สมบัติ​และ​ของ​มี​ค่า​ และ​ทำให้​หญิง​มากมาย​เป็น​ม่าย​
26כֹּהֲנֶ֜יהָ חָמְס֣וּ תֹורָתִי֮ וַיְחַלְּל֣וּ קָדָשַׁי֒ בֵּֽין־קֹ֤דֶשׁ לְחֹל֙ לֹ֣א הִבְדִּ֔ילוּ וּבֵין־הַטָּמֵ֥א לְטָהֹ֖ור לֹ֣א הֹודִ֑יעוּ וּמִשַׁבְּתֹותַי֙ הֶעְלִ֣ימוּ עֵֽינֵיהֶ֔ם וָאֵחַ֖ל בְּתֹוכָֽם׃
26ปุโรหิต​ของ​นาง​บิดเบือน​บทบัญญัติ​ของ​เรา​ และ​ทำให้​ของ​ศักดิ์สิทธิ์​ของ​เรา​เสื่อม​ความ​ศักดิ์สิทธิ์​ ไม่​แยก​ของ​ศักดิ์สิทธิ์​ออก​จาก​ของ​สามัญ​ ไม่​สอน​ให้​คน​รู้​ความ​แตก​ต่าง​ระหว่าง​สิ่ง​ไม่​สะอาด​กับ​สิ่ง​สะอาด​ และ​เมิน​เฉย​ต่อ​วัน​พัก​อัน​ศักดิ์สิทธิ์​ของ​เรา​ เรา​จึง​ถูก​ทำให้​เสื่อม​ความ​ศักดิ์สิทธิ์​ท่ามกลาง​พวก​เขา​
27שָׂרֶ֣יהָ בְקִרְבָּ֔הּ כִּזְאֵבִ֖ים טֹ֣רְפֵי טָ֑רֶף לִשְׁפָּךְ־דָּם֙ לְאַבֵּ֣ד נְפָשֹׁ֔ות לְמַ֖עַן בְּצֹ֥עַ בָּֽצַע׃
27ผู้นำ​ของ​นาง​เป็น​เหมือน​หมาป่า​ฉีก​เหยื่อ​ หลั่ง​เลือด​และ​ทำลาย​ชีวิต​เพื่อ​หา​กำไร​ทุจริต​
28וּנְבִיאֶ֗יהָ טָח֤וּ לָהֶם֙ תָּפֵ֔ל חֹזִ֣ים שָׁ֔וְא וְקֹסְמִ֥ים לָהֶ֖ם כָּזָ֑ב אֹמְרִ֗ים כֹּ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה וַֽיהוָ֖ה לֹ֥א דִבֵּֽר׃
28ผู้​พยากรณ์​ของ​นาง​ฉาบ​ปูน​ขาว​ให้​พวก​เขา​ โดย​เห็น​นิมิต​เท็จ​และ​ทำนาย​คำ​โกหก​ พูด​ว่า​ ‘พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​ พระ​ยาห์เวห์​ตรัส​’ ทั้ง​ที่​พระ​ยาห์เวห์​ไม่​ได้​พูด​
29עַ֤ם הָאָ֙רֶץ֙ עָ֣שְׁקוּ עֹ֔שֶׁק וְגָזְל֖וּ גָּזֵ֑ל וְעָנִ֤י וְאֶבְיֹון֙ הֹונ֔וּ וְאֶת־הַגֵּ֥ר עָשְׁק֖וּ בְּלֹ֥א מִשְׁפָּֽט׃
29ประชาชน​ใน​แผ่น​ดิน​ใช้​การ​ข่มเหง​และ​ปล้น​ชิง​ รังแก​คน​ยากจน​และ​คน​ขัดสน​ และ​ข่มเหง​คน​ต่างด้าว​อย่า​งอ​ยุติธรรม​
30וָאֲבַקֵּ֣שׁ מֵהֶ֡ם אִ֣ישׁ גֹּֽדֵר־גָּדֵר֩ וְעֹמֵ֨ד בַּפֶּ֧רֶץ לְפָנַ֛י בְּעַ֥ד הָאָ֖רֶץ לְבִלְתִּ֣י שַׁחֲתָ֑הּ וְלֹ֖א מָצָֽאתִי׃
30“เรา​มอง​หา​คน​สัก​คนใน​หมู่​พวก​เขา​ที่​จะ​ซ่อม​กำแพง​และ​ยืน​อุด​ช่อง​โหว่​ต่อ​หน้า​เรา​เพื่อ​แผ่น​ดิน​ เพื่อ​เรา​จะ​ไม่​ทำลาย​มัน​ แต่​หาไม่​พบ​แม้แต่​คน​เดียว​
31וָאֶשְׁפֹּ֤ךְ עֲלֵיהֶם֙ זַעְמִ֔י בְּאֵ֥שׁ עֶבְרָתִ֖י כִּלִּיתִ֑ים דַּרְכָּם֙ בְּרֹאשָׁ֣ם נָתַ֔תִּי נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהֹוִֽה׃ פ
31เพราะ​ฉะนั้น​เรา​จึง​เท​ความ​กริ้ว​ลง​เหนือ​พวก​เขา​ เผา​ผลาญ​ด้วย​ไฟ​แห่ง​ความ​เดือดดาล​ และ​ให้​ผล​แห่ง​ทาง​ที่​พวก​เขา​เดิน​ย้อน​กลับ​มา​ตก​บน​ศีรษะ​ของ​พวก​เขา​เอง​” พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​ พระ​ยาห์เวห์​ตรัส​ดังนี้​

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.