יְחֶזְקֵאל 21
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)Original language
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
Freedom Bible (Thai)
1וַיְהִ֥י דְבַר־יְהוָ֖ה אֵלַ֥י לֵאמֹֽר׃
1พระดำรัสของพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าว่า
2בֶּן־אָדָ֗ם שִׂ֤ים פָּנֶ֙יךָ֙ דֶּ֣רֶךְ תֵּימָ֔נָה וְהַטֵּ֖ף אֶל־דָּרֹ֑ום וְהִנָּבֵ֛א אֶל־יַ֥עַר הַשָּׂדֶ֖ה נֶֽגֶב׃
2“มนุษย์เอ๋ย จงหันหน้าไปทางเยรูซาเล็ม กล่าวถ้อยคำต่อสถานบริสุทธิ์ทั้งหลาย และพยากรณ์กล่าวโทษแผ่นดินอิสราเอล
3וְאָֽמַרְתָּ֙ לְיַ֣עַר הַנֶּ֔גֶב שְׁמַ֖ע דְּבַר־יְהוָ֑ה כֹּֽה־אָמַ֣ר אֲדֹנָ֣י יְהוִ֡ה הִנְנִ֣י מַֽצִּית־בְּךָ֣ ׀ אֵ֡שׁ וְאָכְלָ֣ה בְךָ֣ כָל־עֵֽץ־לַח֩ וְכָל־עֵ֨ץ יָבֵ֤שׁ לֹֽא־תִכְבֶּה֙ לַהֶ֣בֶת שַׁלְהֶ֔בֶת וְנִצְרְבוּ־בָ֥הּ כָּל־פָּנִ֖ים מִנֶּ֥גֶב צָפֹֽונָה׃
3จงบอกแผ่นดินอิสราเอลว่า ‘พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ เราเป็นศัตรูกับเจ้า เราจะชักดาบออกจากฝัก และกำจัดทั้งคนชอบธรรมและคนชั่วออกจากเจ้า
4וְרָאוּ֙ כָּל־בָּשָׂ֔ר כִּ֛י אֲנִ֥י יְהוָ֖ה בִּֽעַרְתִּ֑יהָ לֹ֖א תִּכְבֶּֽה׃
4เพราะเราจะกำจัดทั้งคนชอบธรรมและคนชั่ว ดาบของเราจึงจะออกจากฝักฟาดฟันมนุษย์ทุกคนตั้งแต่ใต้จรดเหนือ
5וָאֹמַ֕ר אֲהָ֖הּ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֑ה הֵ֚מָּה אֹמְרִ֣ים לִ֔י הֲלֹ֛א מְמַשֵּׁ֥ל מְשָׁלִ֖ים הֽוּא׃ פ
5แล้วมนุษย์ทุกคนจะรู้ว่าเรา พระยาห์เวห์ ได้ชักดาบออกจากฝัก และจะไม่เก็บกลับเข้าฝักอีก’
6וַיְהִ֥י דְבַר־יְהוָ֖ה אֵלַ֥י לֵאמֹֽר׃
6“ส่วนเจ้า มนุษย์เอ๋ย จงถอนหายใจ จงถอนหายใจต่อหน้าพวกเขาด้วยใจแตกสลาย และด้วยความขมขื่น
7בֶּן־אָדָ֗ם שִׂ֤ים פָּנֶ֙יךָ֙ אֶל־יְר֣וּשָׁלַ֔͏ִם וְהַטֵּ֖ף אֶל־מִקְדָּשִׁ֑ים וְהִנָּבֵ֖א אֶל־אַדְמַ֥ת יִשְׂרָאֵֽל׃
7เมื่อพวกเขาถามว่า ‘ทำไมเจ้าถึงถอนหายใจ?’ จงตอบว่า ‘เพราะข่าวที่กำลังมา เมื่อมันมาถึง ทุกคนจะใจเสีย มืออ่อนแรง จิตใจทุกคนจะสิ้นกำลัง และทุกเข่าจะอ่อนยวบ ดูสิ มันกำลังมาและจะเกิดขึ้นแน่’ พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้”
8וְאָמַרְתָּ֞ לְאַדְמַ֣ת יִשְׂרָאֵ֗ל כֹּ֚ה אָמַ֣ר יְהוָ֔ה הִנְנִ֣י אֵלַ֔יִךְ וְהֹוצֵאתִ֥י חַרְבִּ֖י מִתַּעְרָ֑הּ וְהִכְרַתִּ֥י מִמֵּ֖ךְ צַדִּ֥יק וְרָשָֽׁע׃
8พระดำรัสของพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าว่า
9יַ֛עַן אֲשֶׁר־הִכְרַ֥תִּי מִמֵּ֖ךְ צַדִּ֣יק וְרָשָׁ֑ע לָ֠כֵן תֵּצֵ֨א חַרְבִּ֧י מִתַּעְרָ֛הּ אֶל־כָּל־בָּשָׂ֖ר מִנֶּ֥גֶב צָפֹֽון׃
9“มนุษย์เอ๋ย จงพยากรณ์และกล่าวว่า ‘พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ “ดาบ! ดาบ! มันถูกลับจนคม และขัดจนวาว
10וְיָֽדְעוּ֙ כָּל־בָּשָׂ֔ר כִּ֚י אֲנִ֣י יְהוָ֔ה הֹוצֵ֥אתִי חַרְבִּ֖י מִתַּעְרָ֑הּ לֹ֥א תָשׁ֖וּב עֹֽוד׃ ס
10ลับคมไว้เพื่อสังหาร ขัดวาวให้วาบเหมือนสายฟ้า แล้วเราจะยังรื่นเริงกันหรือ? คทาของลูกเราดูหมิ่นไม้ทุกต้น
11וְאַתָּ֥ה בֶן־אָדָ֖ם הֵֽאָנַ֑ח בְּשִׁבְרֹ֤ון מָתְנַ֙יִם֙ וּבִמְרִיר֔וּת תֵּֽאָנַ֖ח לְעֵינֵיהֶֽם׃
11ดาบถูกส่งไปขัดให้วาว เพื่อพร้อมอยู่ในมือ ดาบถูกลับจนคม และขัดจนวาว เพื่อมอบไว้ในมือผู้สังหาร”’
12וְהָיָה֙ כִּֽי־יֹאמְר֣וּ אֵלֶ֔יךָ עַל־מָ֖ה אַתָּ֣ה נֶאֱנָ֑ח וְאָמַרְתָּ֡ אֶל־שְׁמוּעָ֣ה כִֽי־בָאָ֡ה וְנָמֵ֣ס כָּל־לֵב֩ וְרָפ֨וּ כָל־יָדַ֜יִם וְכִהֲתָ֣ה כָל־ר֗וּחַ וְכָל־בִּרְכַּ֙יִם֙ תֵּלַ֣כְנָה מַּ֔יִם הִנֵּ֤ה בָאָה֙ וְנִֽהְיָ֔תָה נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה׃ פ
12มนุษย์เอ๋ย จงร้องไห้และคร่ำครวญ เพราะดาบนั้นมาถึงประชาชนของเรา มาถึงผู้นำทุกคนของอิสราเอล ทั้งพวกเขาและประชาชนของเรา ถูกมอบไว้แก่ดาบ เพราะฉะนั้นจงตีต้นขา
13וַיְהִ֥י דְבַר־יְהוָ֖ה אֵלַ֥י לֵאמֹֽר׃
13“เพราะนี่เป็นการทดสอบ และถ้าแม้แต่คทาที่ดูหมิ่นนั้นไม่เหลืออยู่แล้วจะเป็นอย่างไร?” พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้
14בֶּן־אָדָ֕ם הִנָּבֵא֙ וְאָ֣מַרְתָּ֔ כֹּ֖ה אָמַ֣ר אֲדֹנָ֑י אֱמֹ֕ר חֶ֥רֶב חֶ֛רֶב הוּחַ֖דָּה וְגַם־מְרוּטָֽה׃
14“ส่วนเจ้า มนุษย์เอ๋ย จงพยากรณ์ และตบมือทั้งสองเข้าด้วยกัน ให้ดาบฟาดซ้ำเป็นครั้งที่สาม ดาบที่ทำให้บาดเจ็บถึงตาย เป็นดาบที่ทำให้ผู้ยิ่งใหญ่บาดเจ็บถึงตาย และบุกเข้าไปถึงห้องของพวกเขา
15לְמַ֨עַן טְבֹ֤חַ טֶ֙בַח֙ הוּחַ֔דָּה לְמַעַן־הֱיֵה־לָ֥הּ בָּ֖רָק מֹרָ֑טָּה אֹ֣ו נָשִׂ֔ישׂ שֵׁ֥בֶט בְּנִ֖י מֹאֶ֥סֶת כָּל־עֵֽץ׃
15เราตั้งดาบน่าสะพรึงไว้หน้าประตูทุกแห่ง เพื่อให้ใจของพวกเขาละลาย และให้คนล้มลงมากมาย โอ้ มันวาบเหมือนสายฟ้า! มันถูกลับไว้เพื่อสังหาร
16וַיִּתֵּ֥ן אֹתָ֛הּ לְמָרְטָ֖ה לִתְפֹּ֣שׂ בַּכָּ֑ף הִֽיא־הוּחַ֤דָּה חֶ֙רֶב֙ וְהִ֣יא מֹרָ֔טָּה לָתֵ֥ת אֹותָ֖הּ בְּיַד־הֹורֵֽג׃
16ดาบเอ๋ย รวมกำลังเข้า! ฟาดไปทางขวา ตั้งตัวให้พร้อม! ฟาดไปทางซ้าย ไม่ว่าคมของเจ้าจะหันไปทางใด
17זְעַ֤ק וְהֵילֵל֙ בֶּן־אָדָ֔ם כִּי־הִיא֙ הָיתָ֣ה בְעַמִּ֔י הִ֖יא בְּכָל־נְשִׂיאֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל מְגוּרֵ֤י אֶל־חֶ֙רֶב֙ הָי֣וּ אֶת־עַמִּ֔י לָכֵ֖ן סְפֹ֥ק אֶל־יָרֵֽךְ׃
17เราเองก็จะฟาดมือเข้าหากัน และระบายความเดือดดาลจนสงบ เรา พระยาห์เวห์ ได้พูดไว้แล้ว”
18כִּ֣י בֹ֔חַן וּמָ֕ה אִם־גַּם־שֵׁ֥בֶט מֹאֶ֖סֶת לֹ֣א יִֽהְיֶ֑ה נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה׃ פ
18พระดำรัสของพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าอีกว่า
19וְאַתָּ֣ה בֶן־אָדָ֔ם הִנָּבֵ֕א וְהַ֖ךְ כַּ֣ף אֶל־כָּ֑ף וְתִכָּפֵ֞ל חֶ֤רֶב שְׁלִישִׁ֙תָה֙ חֶ֣רֶב חֲלָלִ֔ים הִ֗יא חֶ֚רֶב חָלָ֣ל הַגָּדֹ֔ול הַחֹדֶ֖רֶת לָהֶֽם׃
19“ส่วนเจ้า มนุษย์เอ๋ย จงกำหนดถนนสองสายให้ดาบของกษัตริย์แห่งบาบิโลนเดินมา ทั้งสองสายออกมาจากแผ่นดินเดียวกัน จงทำป้ายตรงหัวทางที่แยกไปยังเมือง
20לְמַ֣עַן ׀ לָמ֣וּג לֵ֗ב וְהַרְבֵּה֙ הַמִּכְשֹׁלִ֔ים עַ֚ל כָּל־שַׁ֣עֲרֵיהֶ֔ם נָתַ֖תִּי אִבְחַת־חָ֑רֶב אָ֛ח עֲשׂוּיָ֥ה לְבָרָ֖ק מְעֻטָּ֥ה לְטָֽבַח׃
20กำหนดทางหนึ่งให้ดาบไปยังรับบาห์ของชนอัมโมน และอีกทางไปยังยูดาห์ คือเยรูซาเล็มเมืองมีป้อม
21הִתְאַחֲדִ֥י הֵימִ֖נִי הָשִׂ֣ימִי הַשְׂמִ֑ילִי אָ֖נָה פָּנַ֥יִךְ מֻעָדֹֽות׃
21เพราะกษัตริย์แห่งบาบิโลนยืนอยู่ตรงทางแยก ที่ต้นทางทั้งสอง เพื่อเสี่ยงทาย เขาเขย่าลูกธนูไปมา ปรึกษาเทราฟิม และตรวจดูตับ
22וְגַם־אֲנִ֗י אַכֶּ֤ה כַפִּי֙ אֶל־כַּפִּ֔י וַהֲנִחֹתִ֖י חֲמָתִ֑י אֲנִ֥י יְהוָ֖ה דִּבַּֽרְתִּי׃ פ
22ในมือขวาของเขาได้คำทำนายว่าเยรูซาเล็ม เพื่อให้ตั้งเครื่องกระทุ้งกำแพง ออกเสียงสั่งให้ฆ่า เปล่งเสียงโห่ร้อง ตั้งเครื่องกระทุ้งประตู ก่อเชิงเทิน และสร้างป้อมล้อม
23וַיְהִ֥י דְבַר־יְהוָ֖ה אֵלַ֥י לֵאמֹֽר׃
23สำหรับชาวเยรูซาเล็มซึ่งได้ให้คำสาบานไว้ คำทำนายนั้นจะดูเหมือนเท็จ แต่กษัตริย์จะทำให้ความผิดของพวกเขาถูกระลึกขึ้นมา และพวกเขาจะถูกจับ
24וְאַתָּ֨ה בֶן־אָדָ֜ם שִׂים־לְךָ֣ ׀ שְׁנַ֣יִם דְּרָכִ֗ים לָבֹוא֙ חֶ֣רֶב מֶֽלֶךְ־בָּבֶ֔ל מֵאֶ֥רֶץ אֶחָ֖ד יֵצְא֣וּ שְׁנֵיהֶ֑ם וְיָ֣ד בָּרֵ֔א בְּרֹ֥אשׁ דֶּֽרֶךְ־עִ֖יר בָּרֵֽא׃
24“เพราะฉะนั้น พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ ‘เพราะพวกเจ้าทำให้ความผิดของตนถูกระลึกขึ้นมา การล่วงละเมิดถูกเปิดเผย และบาปปรากฏอยู่ในการกระทำทั้งหมด เพราะพวกเจ้าถูกระลึกถึง พวกเจ้าจะถูกจับด้วยมือ
25דֶּ֣רֶךְ תָּשִׂ֔ים לָבֹ֣וא חֶ֔רֶב אֵ֖ת רַבַּ֣ת בְּנֵֽי־עַמֹּ֑ון וְאֶת־יְהוּדָ֥ה בִירוּשָׁלַ֖͏ִם בְּצוּרָֽה׃
25“‘ส่วนเจ้า ผู้ชั่วร้ายที่บาดเจ็บถึงตาย ผู้นำแห่งอิสราเอล วันของเจ้ามาถึงแล้ว ในเวลาแห่งความผิดขั้นสุดท้าย
26כִּֽי־עָמַ֨ד מֶלֶךְ־בָּבֶ֜ל אֶל־אֵ֣ם הַדֶּ֗רֶךְ בְּרֹ֛אשׁ שְׁנֵ֥י הַדְּרָכִ֖ים לִקְסָם־קָ֑סֶם קִלְקַ֤ל בַּֽחִצִּים֙ שָׁאַ֣ל בַּתְּרָפִ֔ים רָאָ֖ה בַּכָּבֵֽד׃
26พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ “จงถอดผ้าโพกศีรษะและเอามงกุฎออก สิ่งต่าง ๆ จะไม่เป็นเหมือนเดิม จงยกผู้ต่ำต้อยขึ้น และกดผู้สูงส่งลง
27בִּֽימִינֹ֞ו הָיָ֣ה ׀ הַקֶּ֣סֶם יְרוּשָׁלַ֗͏ִם לָשׂ֤וּם כָּרִים֙ לִפְתֹּ֤חַ פֶּה֙ בְּרֶ֔צַח לְהָרִ֥ים קֹ֖ול בִּתְרוּעָ֑ה לָשׂ֤וּם כָּרִים֙ עַל־שְׁעָרִ֔ים לִשְׁפֹּ֥ךְ סֹלְלָ֖ה לִבְנֹ֥ות דָּיֵֽק׃
27เราจะพลิกคว่ำ พลิกคว่ำ และพลิกคว่ำมัน สิ่งนี้จะไม่มีอีก จนกว่าผู้มีสิทธิจะมา แล้วเราจะมอบให้เขา”’
28וְהָיָ֨ה לָהֶ֤ם *כִּקְסֹום־ (כִּקְסָם)־שָׁוְא֙ בְּעֵ֣ינֵיהֶ֔ם שְׁבֻעֵ֥י שְׁבֻעֹ֖ות לָהֶ֑ם וְהֽוּא־מַזְכִּ֥יר עָוֹ֖ן לְהִתָּפֵֽשׂ׃ פ
28“ส่วนเจ้า มนุษย์เอ๋ย จงพยากรณ์ว่า ‘พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสเกี่ยวกับชนอัมโมนและคำเยาะเย้ยของพวกเขาดังนี้ “ดาบ! ดาบถูกชักออกแล้ว! ถูกขัดวาวเพื่อการสังหาร เพื่อให้มันกลืนกิน และวาบเหมือนสายฟ้า
29לָכֵ֗ן כֹּֽה־אָמַר֮ אֲדֹנָ֣י יְהוִה֒ יַ֗עַן הַזְכַּרְכֶם֙ עֲוֹ֣נְכֶ֔ם בְּהִגָּלֹ֣ות פִּשְׁעֵיכֶ֗ם לְהֵֽרָאֹות֙ חַטֹּ֣אותֵיכֶ֔ם בְּכֹ֖ל עֲלִילֹֽותֵיכֶ֑ם יַ֚עַן הִזָּ֣כֶרְכֶ֔ם בַּכַּ֖ף תִּתָּפֵֽשׂוּ׃ פ
29ขณะที่พวกผู้ทำนายเห็นนิมิตเท็จให้เจ้า และทำนายคำโกหกให้เจ้า เพื่อวางเจ้าบนคอของคนชั่วที่บาดเจ็บถึงตาย ผู้ซึ่งวันของเขามาถึงแล้วในเวลาแห่งความผิดขั้นสุดท้าย
30וְאַתָּה֙ חָלָ֣ל רָשָׁ֔ע נְשִׂ֖יא יִשְׂרָאֵ֑ל אֲשֶׁר־בָּ֣א יֹומֹ֔ו בְּעֵ֖ת עֲוֹ֥ן קֵֽץ׃ ס
30จงเก็บดาบกลับเข้าฝัก ในสถานที่ที่เจ้าถูกสร้าง ในแผ่นดินเกิดของเจ้า เราจะพิพากษาเจ้า
31כֹּ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה הָסִיר֙ הַמִּצְנֶ֔פֶת וְהָרִ֖ים הָֽעֲטָרָ֑ה זֹ֣את לֹא־זֹ֔את הַשָּׁפָ֣לָה הַגְבֵּ֔הַ וְהַגָּבֹ֖הַ הַשְׁפִּֽיל׃
31เราจะเทความกริ้วลงเหนือเจ้า เป่าไฟแห่งความเดือดดาลใส่เจ้า และมอบเจ้าไว้ในมือคนป่าเถื่อน ผู้ชำนาญการทำลาย
32עַוָּ֥ה עַוָּ֖ה עַוָּ֣ה אֲשִׂימֶ֑נָּה גַּם־זֹאת֙ לֹ֣א הָיָ֔ה עַד־בֹּ֛א אֲשֶׁר־לֹ֥ו הַמִּשְׁפָּ֖ט וּנְתַתִּֽיו׃ פ
32เจ้าจะเป็นเชื้อเพลิงของไฟ เลือดของเจ้าจะอยู่กลางแผ่นดิน จะไม่มีใครระลึกถึงเจ้าอีก เพราะเรา พระยาห์เวห์ ได้พูดไว้แล้ว”’”
33וְאַתָּ֣ה בֶן־אָדָ֗ם הִנָּבֵ֤א וְאָֽמַרְתָּ֙ כֹּ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יְהֹוִ֔ה אֶל־בְּנֵ֥י עַמֹּ֖ון וְאֶל־חֶרְפָּתָ֑ם וְאָמַרְתָּ֗ חֶ֣רֶב חֶ֤רֶב פְּתוּחָה֙ לְטֶ֣בַח מְרוּטָ֔ה לְהָכִ֖יל לְמַ֥עַן בָּרָֽק׃
no verse 33 in this text
34בַּחֲזֹ֥ות לָךְ֙ שָׁ֔וְא בִּקְסָם־לָ֖ךְ כָּזָ֑ב לָתֵ֣ת אֹותָ֗ךְ אֶֽל־צַוְּארֵי֙ חַֽלְלֵ֣י רְשָׁעִ֔ים אֲשֶׁר־בָּ֣א יֹומָ֔ם בְּעֵ֖ת עֲוֹ֥ן קֵֽץ׃
no verse 34 in this text
35הָשַׁ֖ב אֶל־תַּעְרָ֑הּ בִּמְקֹ֧ום אֲשֶׁר־נִבְרֵ֛את בְּאֶ֥רֶץ מְכֻרֹותַ֖יִךְ אֶשְׁפֹּ֥ט אֹתָֽךְ׃
no verse 35 in this text
36וְשָׁפַכְתִּ֤י עָלַ֙יִךְ֙ זַעְמִ֔י בְּאֵ֥שׁ עֶבְרָתִ֖י אָפִ֣יחַ עָלָ֑יִךְ וּנְתַתִּ֗יךְ בְּיַד֙ אֲנָשִׁ֣ים בֹּֽעֲרִ֔ים חָרָשֵׁ֖י מַשְׁחִֽית׃
no verse 36 in this text
37לָאֵ֤שׁ תִּֽהְיֶה֙ לְאָכְלָ֔ה דָּמֵ֥ךְ יִהְיֶ֖ה בְּתֹ֣וךְ הָאָ֑רֶץ לֹ֣א תִזָּכֵ֔רִי כִּ֛י אֲנִ֥י יְהוָ֖ה דִּבַּֽרְתִּי׃ פ
no verse 37 in this text
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.