יְחֶזְקֵאל 25

Hebrew Old Testament (Masoretic Text)Original language

Hebrew Old Testament (Masoretic Text)

Freedom Bible (Thai)

1וַיְהִ֥י דְבַר־יְהוָ֖ה אֵלַ֥י לֵאמֹֽר׃

1พระดำรัสของพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าว่า

2בֶּן־אָדָ֕ם שִׂ֥ים פָּנֶ֖יךָ אֶל־בְּנֵ֣י עַמֹּ֑ון וְהִנָּבֵ֖א עֲלֵיהֶֽם׃

2“มนุษย์เอ๋ย จงหันหน้าไปทางชนอัมโมน และพยากรณ์กล่าวโทษพวกเขา

3וְאָֽמַרְתָּ֙ לִבְנֵ֣י עַמֹּ֔ון שִׁמְע֖וּ דְּבַר־אֲדֹנָ֣י יְהוִ֑ה כֹּה־אָמַ֣ר אֲדֹנָ֣י יְהוִ֡ה יַעַן֩ אָמְרֵ֨ךְ הֶאָ֜ח אֶל־מִקְדָּשִׁ֣י כִֽי־נִחָ֗ל וְאֶל־אַדְמַ֤ת יִשְׂרָאֵל֙ כִּ֣י נָשַׁ֔מָּה וְאֶל־בֵּ֣ית יְהוּדָ֔ה כִּ֥י הָלְכ֖וּ בַּגֹּולָֽה׃

3จงบอกชนอัมโมนว่า ‘จงฟังพระดำรัสของพระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ เพราะเจ้าร้องว่า “สะใจ!” เมื่อสถานบริสุทธิ์ของเราถูกทำให้เสื่อมความศักดิ์สิทธิ์ เมื่อแผ่นดินอิสราเอลร้างเปล่า และเมื่อชนยูดาห์ถูกกวาดไปเป็นเชลย

4לָכֵ֡ן הִנְנִי֩ נֹתְנָ֨ךְ לִבְנֵי־קֶ֜דֶם לְמֹֽורָשָׁ֗ה וְיִשְּׁב֤וּ טִירֹֽותֵיהֶם֙ בָּ֔ךְ וְנָ֥תְנוּ בָ֖ךְ מִשְׁכְּנֵיהֶ֑ם הֵ֚מָּה יֹאכְל֣וּ פִרְיֵ֔ךְ וְהֵ֖מָּה יִשְׁתּ֥וּ חֲלָבֵֽךְ׃

4เราจึงจะมอบเจ้าให้ชนตะวันออกเป็นกรรมสิทธิ์ พวกเขาจะตั้งค่ายและสร้างที่อยู่อาศัยในแผ่นดินเจ้า จะกินผลผลิตและดื่มน้ำนมของเจ้า

5וְנָתַתִּ֤י אֶת־רַבָּה֙ לִנְוֵ֣ה גְמַלִּ֔ים וְאֶת־בְּנֵ֥י עַמֹּ֖ון לְמִרְבַּץ־צֹ֑אן וִֽידַעְתֶּ֖ם כִּֽי־אֲנִ֥י יְהוָֽה׃ ס

5เราจะทำให้รับบาห์เป็นคอกอูฐ และแผ่นดินของชนอัมโมนเป็นที่พักฝูงแกะ แล้วพวกเจ้าจะรู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์”

6כִּ֣י כֹ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה יַ֚עַן מַחְאֲךָ֣ יָ֔ד וְרַקְעֲךָ֖ בְּרָ֑גֶל וַתִּשְׂמַ֤ח בְּכָל־שָֽׁאטְךָ֙ בְּנֶ֔פֶשׁ אֶל־אַדְמַ֖ת יִשְׂרָאֵֽל׃

6เพราะพระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ “เพราะเจ้าตบมือ กระทืบเท้า และดีใจด้วยความดูหมิ่นสุดใจต่อแผ่นดินอิสราเอล

7לָכֵ֡ן הִנְנִי֩ נָטִ֨יתִי אֶת־יָדִ֜י עָלֶ֗יךָ וּנְתַתִּ֤יךָ־*לְבַג (לְבַז֙) לַגֹּויִ֔ם וְהִכְרַתִּ֙יךָ֙ מִן־הָ֣עַמִּ֔ים וְהַאֲבַדְתִּ֖יךָ מִן־הָאֲרָצֹ֑ות אַשְׁמִ֣ידְךָ֔ וְיָדַעְתָּ֖ כִּֽי־אֲנִ֥י יְהוָֽה׃ ס

7เราจึงจะเหยียดมือออกต่อสู้เจ้า มอบเจ้าให้ประชาชาติปล้น ตัดเจ้าออกจากชนชาติต่าง ๆ และทำให้สูญสิ้นจากดินแดนทั้งหลาย เราจะทำลายเจ้า แล้วเจ้าจะรู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์”

8כֹּ֥ה אָמַ֖ר אֲדֹנָ֣י יְהוִ֑ה יַ֗עַן אֲמֹ֤ר מֹואָב֙ וְשֵׂעִ֔יר הִנֵּ֥ה כְּכָֽל־הַגֹּויִ֖ם בֵּ֥ית יְהוּדָֽה׃

8“‘พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ เพราะโมอับกับเสอีร์พูดว่า “ดูสิ ชนยูดาห์ก็เหมือนประชาชาติอื่นทั้งหมด”

9לָכֵן֩ הִנְנִ֨י פֹתֵ֜חַ אֶת־כֶּ֤תֶף מֹואָב֙ מֵהֶ֣עָרִ֔ים מֵֽעָרָ֖יו מִקָּצֵ֑הוּ צְבִ֗י אֶ֚רֶץ בֵּ֣ית הַיְשִׁימֹ֔ת בַּ֥עַל מְעֹ֖ון *וְקִרְיָתְמָה (וְקִרְיָתָֽיְמָה)׃

9เราจึงจะเปิดด้านข้างของโมอับตั้งแต่เมืองชายแดนซึ่งเป็นความรุ่งโรจน์ของแผ่นดิน คือเบธเยชิโมท บาอัลเมโอน และคีริยาธาอิม

10לִבְנֵי־קֶ֙דֶם֙ עַל־בְּנֵ֣י עַמֹּ֔ון וּנְתַתִּ֖יהָ לְמֹֽורָשָׁ֑ה לְמַ֛עַן לֹֽא־תִזָּכֵ֥ר בְּנֵֽי־עַמֹּ֖ון בַּגֹּויִֽם׃

10เราจะเปิดให้ชนตะวันออกเข้ามาพร้อมกับการยึดครองชนอัมโมน และมอบพวกเขาเป็นกรรมสิทธิ์ จนประชาชาติจะไม่ระลึกถึงชนอัมโมนอีก

11וּבְמֹואָ֖ב אֶעֱשֶׂ֣ה שְׁפָטִ֑ים וְיָדְע֖וּ כִּֽי־אֲנִ֥י יְהוָֽה׃ ס

11เราจะพิพากษาโมอับ แล้วพวกเขาจะรู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์”

12כֹּ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה יַ֣עַן עֲשֹׂ֥ות אֱדֹ֛ום בִּנְקֹ֥ם נָקָ֖ם לְבֵ֣ית יְהוּדָ֑ה וַיֶּאְשְׁמ֥וּ אָשֹׁ֖ום וְנִקְּמ֥וּ בָהֶֽם׃

12“‘พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ เพราะเอโดมแก้แค้นชนยูดาห์ ทำผิดอย่างร้ายแรงด้วยการแก้แค้นพวกเขา

13לָכֵ֗ן כֹּ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה וְנָטִ֤תִי יָדִי֙ עַל־אֱדֹ֔ום וְהִכְרַתִּ֥י מִמֶּ֖נָּה אָדָ֣ם וּבְהֵמָ֑ה וּנְתַתִּ֤יהָ חָרְבָּה֙ מִתֵּימָ֔ן וּדְדָ֖נֶה בַּחֶ֥רֶב יִפֹּֽלוּ׃

13พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์จึงตรัสว่า “เราจะเหยียดมือออกต่อสู้เอโดม กำจัดทั้งคนและสัตว์ ทำให้แผ่นดินร้างตั้งแต่เทมาน และผู้คนจะล้มด้วยดาบไปจนถึงเดดาน

14וְנָתַתִּ֨י אֶת־נִקְמָתִ֜י בֶּאֱדֹ֗ום בְּיַד֙ עַמִּ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל וְעָשׂ֣וּ בֶאֱדֹ֔ום כְּאַפִּ֖י וְכַחֲמָתִ֑י וְיָֽדְעוּ֙ אֶת־נִקְמָתִ֔י נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה׃ פ

14เราจะให้ประชาชนอิสราเอลของเราเป็นผู้ลงโทษเอโดมแทนเรา พวกเขาจะทำกับเอโดมตามความโกรธและความเดือดดาลของเรา แล้วเอโดมจะรู้จักการแก้แค้นของเรา” พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้

15כֹּ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה יַ֛עַן עֲשֹׂ֥ות פְּלִשְׁתִּ֖ים בִּנְקָמָ֑ה וַיִּנָּקְמ֤וּ נָקָם֙ בִּשְׁאָ֣ט בְּנֶ֔פֶשׁ לְמַשְׁחִ֖ית אֵיבַ֥ת עֹולָֽם׃

15“‘พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ เพราะชาวฟีลิสเตียแก้แค้น และด้วยใจดูหมิ่นได้แก้แค้นเพื่อทำลายด้วยความเป็นศัตรูไม่รู้จบ

16לָכֵ֗ן כֹּ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה הִנְנִ֨י נֹוטֶ֤ה יָדִי֙ עַל־פְּלִשְׁתִּ֔ים וְהִכְרַתִּ֖י אֶת־כְּרֵתִ֑ים וְהַ֣אֲבַדְתִּ֔י אֶת־שְׁאֵרִ֖ית חֹ֥וף הַיָּֽם׃

16พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์จึงตรัสว่า “เราจะเหยียดมือออกต่อสู้ชาวฟีลิสเตีย กำจัดชาวเคเรธี และทำลายผู้ที่เหลืออยู่ตามชายฝั่งทะเล

17וְעָשִׂ֤יתִי בָם֙ נְקָמֹ֣ות גְּדֹלֹ֔ות בְּתֹוכְחֹ֖ות חֵמָ֑ה וְיָֽדְעוּ֙ כִּֽי־אֲנִ֣י יְהוָ֔ה בְּתִתִּ֥י אֶת־נִקְמָתִ֖י בָּֽם׃ ס

17เราจะลงโทษพวกเขาอย่างหนักด้วยการแก้แค้นและการตำหนิด้วยความเดือดดาล เมื่อเราแก้แค้นพวกเขา พวกเขาจะรู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์”’”

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.