יְחֶזְקֵאל
Chapter 2
Hebrew Old Testament (Ma…
vs Freedom Bible (Thai)
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

יְחֶזְקֵאל 2

Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
Freedom Bible (Thai)
1וַיֹּ֖אמֶר אֵלָ֑י בֶּן־אָדָם֙ עֲמֹ֣ד עַל־רַגְלֶ֔יךָ וַאֲדַבֵּ֖ר אֹתָֽךְ׃
1พระองค์​ตรัส​กับ​ข้าพเจ้า​ว่า​ “มนุษย์​เอ๋ย​ จง​ยืน​ขึ้น​ เรา​จะ​พูด​กับ​เจ้า​”
2וַתָּ֧בֹא בִ֣י ר֗וּחַ כַּֽאֲשֶׁר֙ דִּבֶּ֣ר אֵלַ֔י וַתַּעֲמִדֵ֖נִי עַל־רַגְלָ֑י וָאֶשְׁמַ֕ע אֵ֖ת מִדַּבֵּ֥ר אֵלָֽי׃ פ
2ขณะ​ที่​พระองค์​ตรัส​กับ​ข้าพเจ้า​ พระ​วิญญาณ​ก็​เข้า​มา​ใน​ข้าพเจ้า​และ​ทำให้​ข้าพเจ้า​ยืน​ขึ้น​ แล้ว​ข้าพเจ้า​ก็ได้​ยิน​พระองค์​ตรัส​
3וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֗י בֶּן־אָדָם֙ שֹׁולֵ֨חַ אֲנִ֤י אֹֽותְךָ֙ אֶל־בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל אֶל־גֹּויִ֥ם הַמֹּורְדִ֖ים אֲשֶׁ֣ר מָרְדוּ־בִ֑י הֵ֤מָּה וַאֲבֹותָם֙ פָּ֣שְׁעוּ בִ֔י עַד־עֶ֖צֶם הַיֹּ֥ום הַזֶּֽה׃
3พระองค์​ตรัส​ว่า​ “มนุษย์​เอ๋ย​ เรา​ส่ง​เจ้า​ไป​หา​ชน​อิสราเอล​ ชนชาติ​ที่​กบฏ​และ​แข็ง​ข้อ​ต่อ​เรา​ ทั้ง​พวก​เขา​และ​บรรพบุรุษ​ล่วง​ละเมิด​ต่อ​เรา​มา​จนถึง​วัน​นี้​
4וְהַבָּנִ֗ים קְשֵׁ֤י פָנִים֙ וְחִזְקֵי־לֵ֔ב אֲנִ֛י שֹׁולֵ֥חַ אֹותְךָ֖ אֲלֵיהֶ֑ם וְאָמַרְתָּ֣ אֲלֵיהֶ֔ם כֹּ֥ה אָמַ֖ר אֲדֹנָ֥י יְהֹוִֽה׃
4ลูก​หลาน​ของ​พวก​เขา​หน้า​ด้าน​และ​ใจแข็ง​ เรา​กำลัง​ส่ง​เจ้า​ไป​หา​พวก​เขา​ เจ้า​จง​บอก​ว่า​ ‘พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​ พระ​ยาห์เวห์​ ตรัส​ดังนี้​’
5וְהֵ֙מָּה֙ אִם־יִשְׁמְע֣וּ וְאִם־יֶחְדָּ֔לוּ כִּ֛י בֵּ֥ית מְרִ֖י הֵ֑מָּה וְיָ֣דְע֔וּ כִּ֥י נָבִ֖יא הָיָ֥ה בְתֹוכָֽם׃ פ
5แม้​พวก​เขา​เป็น​ชน​กบฏ​ ไม่​ว่า​จะ​ฟัง​หรือ​ปฏิเสธ​ พวก​เขา​ก็​จะ​รู้​ว่า​เคย​มี​ผู้​พยากรณ์​อยู่​ท่ามกลาง​พวก​เขา​
6וְאַתָּ֣ה בֶן־אָ֠דָם אַל־תִּירָ֨א מֵהֶ֜ם וּמִדִּבְרֵיהֶ֣ם אַל־תִּירָ֗א כִּ֣י סָרָבִ֤ים וְסַלֹּונִים֙ אֹותָ֔ךְ וְאֶל־עַקְרַבִּ֖ים אַתָּ֣ה יֹושֵׁ֑ב מִדִּבְרֵיהֶ֤ם אַל־תִּירָא֙ וּמִפְּנֵיהֶ֣ם אַל־תֵּחָ֔ת כִּ֛י בֵּ֥ית מְרִ֖י הֵֽמָּה׃
6ส่วน​เจ้า​ มนุษย์​เอ๋ย​ อย่า​กลัว​พวก​เขา​หรือ​คำ​พูด​ของ​พวก​เขา​ แม้​เจ้า​จะ​อยู่​ท่ามกลาง​หนาม​และ​พง​หนาม​ และ​อาศัย​อยู่​ท่ามกลาง​แมงป่อง​ ก็​อย่า​กลัว​คำ​พูด​ของ​พวก​เขา​ อย่า​หวั่น​ต่อ​สีหน้า​ของ​พวก​เขา​ เพราะ​พวก​เขา​เป็น​ชน​กบฏ​
7וְדִבַּרְתָּ֤ אֶת־דְּבָרַי֙ אֲלֵיהֶ֔ם אִֽם־יִשְׁמְע֖וּ וְאִם־יֶחְדָּ֑לוּ כִּ֥י מְרִ֖י הֵֽמָּה׃ פ
7เจ้า​จง​พูด​ถ้อยคำ​ของ​เรา​แก่​พวก​เขา​ ไม่​ว่า​พวก​เขา​จะ​ฟัง​หรือ​ปฏิเสธ​ เพราะ​พวก​เขา​ดื้อ​รั้น​ยิ่ง​นัก​
8וְאַתָּ֣ה בֶן־אָדָ֗ם שְׁמַע֙ אֵ֤ת אֲשֶׁר־אֲנִי֙ מְדַבֵּ֣ר אֵלֶ֔יךָ אַל־תְּהִי־מֶ֖רִי כְּבֵ֣ית הַמֶּ֑רִי פְּצֵ֣ה פִ֔יךָ וֶאֱכֹ֕ל אֵ֥ת אֲשֶׁר־אֲנִ֖י נֹתֵ֥ן אֵלֶֽיךָ׃
8แต่​เจ้า​ มนุษย์​เอ๋ย​ จง​ฟัง​สิ่ง​ที่​เรา​บอก​ อย่า​กบฏ​เหมือน​ชน​กบฏ​เหล่า​นั้น​ อ้า​ปาก​และ​กิน​สิ่ง​ที่​เรา​จะ​ให้​เจ้า​”
9וָאֶרְאֶ֕ה וְהִנֵּה־יָ֖ד שְׁלוּחָ֣ה אֵלָ֑י וְהִנֵּה־בֹ֖ו מְגִלַּת־סֵֽפֶר׃
9ข้าพเจ้า​มอง​ดู​ ก็​เห็น​มือ​หนึ่ง​ยื่น​มา​หา​ข้าพเจ้า​ ใน​มือ​นั้น​มี​ม้วน​หนังสือ​
10וַיִּפְרֹ֤שׂ אֹותָהּ֙ לְפָנַ֔י וְהִ֥יא כְתוּבָ֖ה פָּנִ֣ים וְאָחֹ֑ור וְכָת֣וּב אֵלֶ֔יהָ קִנִ֥ים וָהֶ֖גֶה וָהִֽי׃ ס
10พระองค์​คลี่​ม้วน​หนังสือ​ต่อ​หน้า​ข้าพเจ้า​ มี​ข้อความ​เขียน​ไว้​ทั้ง​ด้าน​หน้า​และ​ด้าน​หลัง​ เป็น​บท​คร่ำครวญ​ คำ​ไว้​ทุกข์​ และ​คำ​วิบัติ​

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.