Ezekiel 2
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)Translation
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
Freedom Bible (Thai)
1This was the vision of the likeness of the glory of the Lord. And I saw, and I fell upon my face, and I heard the voice of one that spoke. And he said to me: Son of man, stand upon thy feet, and I will speak to thee.
1พระองค์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า “มนุษย์เอ๋ย จงยืนขึ้น เราจะพูดกับเจ้า”
2And the spirit entered into me after that he spoke to me, and he set me upon my feet: and I heard him speaking to me,
2ขณะที่พระองค์ตรัสกับข้าพเจ้า พระวิญญาณก็เข้ามาในข้าพเจ้าและทำให้ข้าพเจ้ายืนขึ้น แล้วข้าพเจ้าก็ได้ยินพระองค์ตรัส
3And saying: Son of man, I send thee to the children of Israel, to a rebellious people, that hath revolted from me, they, and their fathers, have transgressed my covenant even unto this day.
3พระองค์ตรัสว่า “มนุษย์เอ๋ย เราส่งเจ้าไปหาชนอิสราเอล ชนชาติที่กบฏและแข็งข้อต่อเรา ทั้งพวกเขาและบรรพบุรุษล่วงละเมิดต่อเรามาจนถึงวันนี้
4And they to whom I send thee are children of a hard face, and of an obstinate heart: and thou shalt say to them: Thus saith the Lord God:
4ลูกหลานของพวกเขาหน้าด้านและใจแข็ง เรากำลังส่งเจ้าไปหาพวกเขา เจ้าจงบอกว่า ‘พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ ตรัสดังนี้’
5If so be they at least will hear, and if so be they will forbear, for they are a provoking house: and they shall know that there hath been a prophet in the midst of them.
5แม้พวกเขาเป็นชนกบฏ ไม่ว่าจะฟังหรือปฏิเสธ พวกเขาก็จะรู้ว่าเคยมีผู้พยากรณ์อยู่ท่ามกลางพวกเขา
6And thou, O son of man, fear not, neither be thou afraid of their words: for thou art among unbelievers and destroyers, and thou dwellest with scorpions. Fear not their words, neither be thou dismayed at their looks: for they are a provoking house.
6ส่วนเจ้า มนุษย์เอ๋ย อย่ากลัวพวกเขาหรือคำพูดของพวกเขา แม้เจ้าจะอยู่ท่ามกลางหนามและพงหนาม และอาศัยอยู่ท่ามกลางแมงป่อง ก็อย่ากลัวคำพูดของพวกเขา อย่าหวั่นต่อสีหน้าของพวกเขา เพราะพวกเขาเป็นชนกบฏ
7And thou shalt speak my words to them, if perhaps they will hear, and forbear: for they provoke me to anger.
7เจ้าจงพูดถ้อยคำของเราแก่พวกเขา ไม่ว่าพวกเขาจะฟังหรือปฏิเสธ เพราะพวกเขาดื้อรั้นยิ่งนัก
8But thou, O son of man, hear all that I say to thee: and do not thou provoke me, as that house provoketh me: open thy mouth, and eat what I give thee.
8แต่เจ้า มนุษย์เอ๋ย จงฟังสิ่งที่เราบอก อย่ากบฏเหมือนชนกบฏเหล่านั้น อ้าปากและกินสิ่งที่เราจะให้เจ้า”
9And I looked, and behold, a hand was sent to me, wherein was a book rolled up: and he spread it before me, and it was written within and without: and there were written in it lamentations, and canticles, and woe.
9ข้าพเจ้ามองดู ก็เห็นมือหนึ่งยื่นมาหาข้าพเจ้า ในมือนั้นมีม้วนหนังสือ
no verse 10 in this text
10พระองค์คลี่ม้วนหนังสือต่อหน้าข้าพเจ้า มีข้อความเขียนไว้ทั้งด้านหน้าและด้านหลัง เป็นบทคร่ำครวญ คำไว้ทุกข์ และคำวิบัติ
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.