Ezekiel 34
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)Translation
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
Freedom Bible (Thai)
1And the word of the Lord came to me, saying:
1พระดำรัสของพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าว่า
2Son of man, prophesy concerning the shepherds of Israel: prophesy, and say to the shepherds: Thus saith the Lord God: Woe to the shepherds of Israel, that fed themselves: should not the hocks be fed by the shepherds?
2“มนุษย์เอ๋ย จงพยากรณ์กล่าวโทษพวกผู้เลี้ยงแกะแห่งอิสราเอล จงพยากรณ์และบอกผู้เลี้ยงเหล่านั้นว่า ‘พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ วิบัติแก่ผู้เลี้ยงแกะแห่งอิสราเอลที่เลี้ยงแต่ตัวเอง! ผู้เลี้ยงไม่ควรเลี้ยงฝูงแกะหรือ?
3You ate the milk, and you clothed yourselves with the wool, and you killed that which was fat: but my flock you did not feed.
3พวกเจ้ากินไขมัน เอาขนแกะมาทำเสื้อ และฆ่าแกะอ้วน แต่ไม่เลี้ยงฝูงแกะ
4The weak you have not strengthened, and that which was sick you have not healed, that which was broken you have not bound up, and that which was driven away you have not brought again, neither have you sought that which was lost: but you ruled over them with rigour, and with a high hand.
4แกะอ่อนแอพวกเจ้าก็ไม่เสริมกำลัง ตัวป่วยไม่รักษา ตัวบาดเจ็บไม่พันแผล ตัวที่ถูกไล่ไปไม่พากลับ ตัวที่หลงหายไม่ออกตามหา แต่กลับปกครองด้วยกำลังและความโหดร้าย
5And my sheep were scattered, because there was no shepherd: and they became the prey of all the beasts of the field, and were scattered.
5แกะจึงกระจัดกระจายเพราะไม่มีผู้เลี้ยง และกลายเป็นอาหารของสัตว์ทุกชนิดในทุ่ง
6My sheep have wandered in every mountain, and in every high hill: and my flocks mere scattered upon the face of the earth, and there was none that sought them, there was none, I say, that sought them.
6แกะของเราเร่ร่อนไปตามภูเขาทุกลูกและเนินสูงทุกแห่ง กระจัดกระจายไปทั่วพื้นแผ่นดิน ไม่มีใครออกค้นหาหรือตามหา”
7Therefore, ye shepherds, hear the word of the Lord:
7“‘เพราะฉะนั้น พวกผู้เลี้ยงเอ๋ย จงฟังพระดำรัสของพระยาห์เวห์
8As I live, saith the Lord God, forasmuch as my flocks have been made a spoil, and my sheep are become a prey to all the beasts of the field, because there was no shepherd: for my shepherds did not seek after my flock, but the shepherds fed themselves, and fed not my flocks:
8พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสว่า “เรามีชีวิตอยู่แน่ฉันใด เพราะแกะของเรากลายเป็นของปล้นและเป็นอาหารของสัตว์ในทุ่งเนื่องจากไม่มีผู้เลี้ยง เพราะผู้เลี้ยงของเราไม่ออกตามหาแกะ แต่เลี้ยงตัวเองและไม่เลี้ยงแกะของเรา
9Therefore, ye shepherds, hear the word of the Lord:
9เพราะฉะนั้น พวกผู้เลี้ยงเอ๋ย จงฟังพระดำรัสของพระยาห์เวห์!”
10Thus saith the Lord God: Behold I myself come upon the shepherds, I will require my hock at their hand, and I will cause them to cease from feeding the flock any more, neither shall the shepherds feed themselves any more: and I will deliver my flock from their mouth, and it shall no more be meat for them.
10พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ “เราเป็นศัตรูกับพวกผู้เลี้ยง เราจะทวงแกะของเราคืนจากมือพวกเขา และให้พวกเขาเลิกเลี้ยงฝูงแกะ พวกผู้เลี้ยงจะเลี้ยงตัวเองไม่ได้อีก เราจะช่วยแกะของเราออกจากปากพวกเขา ไม่ให้เป็นอาหารของพวกเขา”
11For thus saith the Lord God: Behold I myself will seek my sheep, and will visit them.
11“‘เพราะพระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ “เราเองจะออกค้นหาแกะของเราและตามหาพวกมัน
12As the shepherd visiteth his hock in the day when he shall be in the midst of his sheep that were scattered, so will I visit my sheep, and will deliver them out of all the places where they have been scattered in the cloudy and dark day.
12เหมือนผู้เลี้ยงตามหาฝูงแกะเมื่ออยู่ท่ามกลางแกะที่กระจัดกระจาย เราก็จะตามหาแกะของเรา และช่วยพวกมันออกจากทุกแห่งที่กระจัดกระจายในวันที่มีเมฆและความมืด
13And I will bring them out from the peoples, and will gather them out of the countries, and will bring them to their own land: and I will feed them in the mountains of Israel, by the rivers, and in all the habitations of the land.
13เราจะนำพวกมันออกจากชนชาติต่าง ๆ รวบรวมจากดินแดนทั้งหลาย แล้วพากลับสู่แผ่นดินของตน เราจะเลี้ยงพวกมันตามภูเขาแห่งอิสราเอล ริมลำธาร และทุกถิ่นที่มีคนอาศัยในแผ่นดิน
14I will feed them in the most fruitful pastures, and their pastures shall be in the high mountains of Israel: there shall they rest on the green grass, and be fed in fat pastures upon the mountains of Israel.
14เราจะเลี้ยงพวกมันในทุ่งหญ้าดี คอกของพวกมันจะอยู่บนภูเขาสูงแห่งอิสราเอล ที่นั่นพวกมันจะนอนในคอกที่ดี และกินหญ้าอุดมบนภูเขาแห่งอิสราเอล
15I will feed my sheep: and I will cause them to lie down, saith the Lord God.
15เราเองจะเป็นผู้เลี้ยงแกะของเรา และจะให้พวกมันนอนพัก” พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้
16I will seek that which was lost: and that which was driven away, I will bring again: and I will bind up that which was broken, and I will strengthen that which was weak, and that which was fat and strong I will preserve: and I will feed them in judgment.
16“เราจะตามหาตัวที่หลงหาย พาตัวที่ถูกไล่ไปกลับมา พันแผลตัวที่บาดเจ็บ และเสริมกำลังตัวที่ป่วย แต่ตัวอ้วนและตัวแข็งแรงเราจะทำลาย เราจะเลี้ยงพวกมันด้วยความยุติธรรม”’
17And as for you, O my flocks, thus saith the Lord God: Behold I judge between cattle and cattle, of rams and of he goats.
17“ส่วนพวกเจ้า ฝูงแกะของเราเอ๋ย พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ ‘เราจะพิพากษาระหว่างแกะกับแกะ ระหว่างแกะผู้กับแพะผู้
18Was it not enough for you to feed upon good pastures? but you must also tread down with your feet the residue of your pastures: and when you drank the dearest water, you troubled the rest with your feet.
18แค่พวกเจ้ากินหญ้าดีแล้วยังไม่พอหรือ จึงต้องใช้เท้าเหยียบหญ้าที่เหลือ? แค่ดื่มน้ำใสแล้วยังไม่พอหรือ จึงต้องใช้เท้ากวนน้ำที่เหลือให้ขุ่น?
19And my sheep were fed with that which you had trodden with your feet: and they drank what your feet had troubled.
19แล้วแกะของเราต้องกินหญ้าที่พวกเจ้าเหยียบ และดื่มน้ำที่พวกเจ้ากวนให้ขุ่น’
20Therefore thus saith the Lord God to you: Behold, I myself will judge between the fat cattle and the lean.
20“เพราะฉะนั้น พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสกับพวกเขาว่า ‘เราเองจะพิพากษาระหว่างแกะอ้วนกับแกะผอม
21Because you thrusted with sides and shoulders, and struck all the weak cattle with your horns, till they were scattered abroad:
21เพราะพวกเจ้าใช้สีข้างและไหล่กระแทก ใช้เขาขวิดตัวอ่อนแอทั้งหมด จนทำให้พวกมันกระจัดกระจายออกไป
22I will save my dock, and it shall be no more a spoil, and I will judge between cattle and cattle.
22เราจึงจะช่วยฝูงแกะของเรา และพวกมันจะไม่เป็นของปล้นอีก เราจะพิพากษาระหว่างแกะกับแกะ
23AND I WILL SET UP ONE SHEPHERD OVER THEM, and he shall feed them, even my servant David: he shall feed them, and he shall be their shepherd.
23เราจะตั้งผู้เลี้ยงคนเดียวเหนือพวกมัน คือดาวิดผู้รับใช้ของเรา เขาจะเลี้ยงพวกมันและเป็นผู้เลี้ยงของพวกมัน
24And I the Lord will be their God: and my servant David the prince in the midst of them: I the Lord have spoken it.
24เรา พระยาห์เวห์ จะเป็นพระเจ้าของพวกเขา และดาวิดผู้รับใช้ของเราจะเป็นผู้นำท่ามกลางพวกเขา เรา พระยาห์เวห์ ได้พูดไว้แล้ว
25And I will make a covenant of peace with them, and will cause the evil beasts to cease out of the land: and they that dwell in the wilderness shall sleep secure in the forests.
25“‘เราจะทำพันธสัญญาแห่งสันติภาพกับพวกเขา และทำให้สัตว์ร้ายหมดไปจากแผ่นดิน พวกเขาจะอยู่อย่างปลอดภัยในถิ่นทุรกันดาร และนอนในป่าได้
26And I will make them a blessing round about my hill: and I will send down the rain in its season, there shall be showers of blessing.
26เราจะทำให้พวกเขาและบริเวณรอบภูเขาของเราเป็นพร เราจะให้ฝนตกตามฤดู เป็นสายฝนแห่งพระพร
27And the tree of the field shall yield its fruit, and the earth shall yield her increase, and they shall be in their land without fear: and they shall know that I am the Lord, when I shall have broken the bonds of their yoke, and shall have delivered them out of the hand of those that rule over them.
27ต้นไม้ในทุ่งจะออกผล แผ่นดินจะให้ผลผลิต และพวกเขาจะอยู่อย่างปลอดภัยในแผ่นดิน เมื่อเราหักคานแอกและช่วยพวกเขาให้พ้นจากมือผู้ทำให้เป็นทาส พวกเขาจะรู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์
28And they shall be no more for a spoil to the nations, neither shall the beasts of the earth devour them: but they shall dwell securely without any terror.
28พวกเขาจะไม่เป็นของปล้นแก่ประชาชาติอีก สัตว์บนแผ่นดินจะไม่กินพวกเขา แต่จะอยู่อย่างปลอดภัย ไม่มีใครทำให้หวาดกลัว
29And I will raise up for them a bud of renown: and they shall be no more consumed with famine in the land, neither shall they bear any more the reproach of the Gentiles.
29เราจะทำให้มีพื้นที่เพาะปลูกที่มีชื่อเสียงสำหรับพวกเขา พวกเขาจะไม่ถูกความอดอยากกลืนกินในแผ่นดิน และไม่ต้องแบกรับความอับอายจากประชาชาติอีก
30And they shall know that I the Lord their God am with them, and that they are my people the house of Israel: saith the Lord God.
30พวกเขาจะรู้ว่าเรา พระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเขา อยู่กับพวกเขา และชนอิสราเอลคือประชาชนของเรา’ พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้
31And you my flocks, the flocks of my pasture are men: and I am the Lord your God, saith the Lord God.
31‘พวกเจ้าเป็นแกะของเรา เป็นแกะในทุ่งหญ้าของเรา พวกเจ้าเป็นมนุษย์ และเราเป็นพระเจ้าของพวกเจ้า’ พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.