יחזקאל 2

Westminster Leningrad Codex (Hebrew Old Testament)Original language

Westminster Leningrad Codex (Hebrew Old Testament)

Freedom Bible (Thai)

1וַיֹּ֖אמֶר אֵלָ֑י בֶּן־אָדָם֙ עֲמֹ֣ד עַל־רַגְלֶ֔יךָ וַאֲדַבֵּ֖ר אֹתָֽךְ׃

1พระองค์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า “มนุษย์เอ๋ย จงยืนขึ้น เราจะพูดกับเจ้า”

2וַתָּ֧בֹא בִ֣י ר֗וּחַ כַּֽאֲשֶׁר֙ דִּבֶּ֣ר אֵלַ֔י וַתַּעֲמִדֵ֖נִי עַל־רַגְלָ֑י וָאֶשְׁמַ֕ע אֵ֖ת מִדַּבֵּ֥ר אֵלָֽי׃ פ

2ขณะที่พระองค์ตรัสกับข้าพเจ้า พระวิญญาณก็เข้ามาในข้าพเจ้าและทำให้ข้าพเจ้ายืนขึ้น แล้วข้าพเจ้าก็ได้ยินพระองค์ตรัส

3וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֗י בֶּן־אָדָם֙ שׁוֹלֵ֨חַ אֲנִ֤י אֽוֹתְךָ֙ אֶל־בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל אֶל־גּוֹיִ֥ם הַמּוֹרְדִ֖ים אֲשֶׁ֣ר מָרְדוּ־בִ֑י הֵ֤מָּה וַאֲבוֹתָם֙ פָּ֣שְׁעוּ בִ֔י עַד־עֶ֖צֶם הַיּ֥וֹם הַזֶּֽה׃

3พระองค์ตรัสว่า “มนุษย์เอ๋ย เราส่งเจ้าไปหาชนอิสราเอล ชนชาติที่กบฏและแข็งข้อต่อเรา ทั้งพวกเขาและบรรพบุรุษล่วงละเมิดต่อเรามาจนถึงวันนี้

4וְהַבָּנִ֗ים קְשֵׁ֤י פָנִים֙ וְחִזְקֵי־לֵ֔ב אֲנִ֛י שׁוֹלֵ֥חַ אוֹתְךָ֖ אֲלֵיהֶ֑ם וְאָמַרְתָּ֣ אֲלֵיהֶ֔ם כֹּ֥ה אָמַ֖ר אֲדֹנָ֥י יְהֹוִֽה׃

4ลูกหลานของพวกเขาหน้าด้านและใจแข็ง เรากำลังส่งเจ้าไปหาพวกเขา เจ้าจงบอกว่า ‘พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ ตรัสดังนี้’

5וְהֵ֙מָּה֙ אִם־יִשְׁמְע֣וּ וְאִם־יֶחְדָּ֔לוּ כִּ֛י בֵּ֥ית מְרִ֖י הֵ֑מָּה וְיָ֣דְע֔וּ כִּ֥י נָבִ֖יא הָיָ֥ה בְתוֹכָֽם׃ פ

5แม้พวกเขาเป็นชนกบฏ ไม่ว่าจะฟังหรือปฏิเสธ พวกเขาก็จะรู้ว่าเคยมีผู้พยากรณ์อยู่ท่ามกลางพวกเขา

6וְאַתָּ֣ה בֶן־אָ֠דָם אַל־תִּירָ֨א מֵהֶ֜ם וּמִדִּבְרֵיהֶ֣ם אַל־תִּירָ֗א כִּ֣י סָרָבִ֤ים וְסַלּוֹנִים֙ אוֹתָ֔ךְ וְאֶל־עַקְרַבִּ֖ים אַתָּ֣ה יוֹשֵׁ֑ב מִדִּבְרֵיהֶ֤ם אַל־תִּירָא֙ וּמִפְּנֵיהֶ֣ם אַל־תֵּחָ֔ת כִּ֛י בֵּ֥ית מְרִ֖י הֵֽמָּה׃

6ส่วนเจ้า มนุษย์เอ๋ย อย่ากลัวพวกเขาหรือคำพูดของพวกเขา แม้เจ้าจะอยู่ท่ามกลางหนามและพงหนาม และอาศัยอยู่ท่ามกลางแมงป่อง ก็อย่ากลัวคำพูดของพวกเขา อย่าหวั่นต่อสีหน้าของพวกเขา เพราะพวกเขาเป็นชนกบฏ

7וְדִבַּרְתָּ֤ אֶת־דְּבָרַי֙ אֲלֵיהֶ֔ם אִֽם־יִשְׁמְע֖וּ וְאִם־יֶחְדָּ֑לוּ כִּ֥י מְרִ֖י הֵֽמָּה׃ פ

7เจ้าจงพูดถ้อยคำของเราแก่พวกเขา ไม่ว่าพวกเขาจะฟังหรือปฏิเสธ เพราะพวกเขาดื้อรั้นยิ่งนัก

8וְאַתָּ֣ה בֶן־אָדָ֗ם שְׁמַע֙ אֵ֤ת אֲשֶׁר־אֲנִי֙ מְדַבֵּ֣ר אֵלֶ֔יךָ אַל־תְּהִי־מֶ֖רִי כְּבֵ֣ית הַמֶּ֑רִי פְּצֵ֣ה פִ֔יךָ וֶאֱכֹ֕ל אֵ֥ת אֲשֶׁר־אֲנִ֖י נֹתֵ֥ן אֵלֶֽיךָ׃

8แต่เจ้า มนุษย์เอ๋ย จงฟังสิ่งที่เราบอก อย่ากบฏเหมือนชนกบฏเหล่านั้น อ้าปากและกินสิ่งที่เราจะให้เจ้า”

9וָאֶרְאֶ֕ה וְהִנֵּה־יָ֖ד שְׁלוּחָ֣ה אֵלָ֑י וְהִנֵּה־ב֖וֹ מְגִלַּת־סֵֽפֶר ׃

9ข้าพเจ้ามองดู ก็เห็นมือหนึ่งยื่นมาหาข้าพเจ้า ในมือนั้นมีม้วนหนังสือ

10וַיִּפְרֹ֤שׂ אוֹתָהּ֙ לְפָנַ֔י וְהִ֥יא כְתוּבָ֖ה פָּנִ֣ים וְאָח֑וֹר וְכָת֣וּב אֵלֶ֔יהָ קִנִ֥ים וָהֶ֖גֶה וָהִֽי׃ ס

10พระองค์คลี่ม้วนหนังสือต่อหน้าข้าพเจ้า มีข้อความเขียนไว้ทั้งด้านหน้าและด้านหลัง เป็นบทคร่ำครวญ คำไว้ทุกข์ และคำวิบัติ

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.