ฮีบรู 6
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
King James Version with Apocrypha
1เพราะฉะนั้น ให้เราก้าวพ้นคำสอนเบื้องต้นเกี่ยวกับพระคริสต์ และมุ่งต่อไปสู่ความสมบูรณ์ โดยไม่วางรากฐานซ้ำอีก คือการกลับใจจากการกระทำที่ตายแล้ว ความเชื่อต่อพระเจ้า
1Therefore leaving the principles of the doctrine of Christ, let us go on unto perfection; not laying again the foundation of repentance from dead works, and of faith toward God,
2คำสอนเรื่องการรับบัพติศมาต่าง ๆ การวางมือ การฟื้นขึ้นจากความตาย และการพิพากษานิรันดร์
2Of the doctrine of baptisms, and of laying on of hands, and of resurrection of the dead, and of eternal judgment.
3เราจะทำเช่นนี้ ถ้าพระเจ้าทรงอนุญาต
3And this will we do, if God permit.
4เพราะสำหรับคนที่ครั้งหนึ่งเคยได้รับความสว่าง เคยลิ้มรสของประทานจากสวรรค์ และได้เป็นผู้มีส่วนในพระวิญญาณบริสุทธิ์
4For it is impossible for those who were once enlightened, and have tasted of the heavenly gift, and were made partakers of the Holy Ghost,
5เคยลิ้มรสทั้งถ้อยคำอันดีของพระเจ้าและพลังของยุคที่จะมา
5And have tasted the good word of God, and the powers of the world to come,
6แล้วกลับตกไป ย่อมเป็นไปไม่ได้ที่จะฟื้นฟูพวกเขาอีกครั้งให้กลับใจ ในเมื่อพวกเขาเองตรึงพระบุตรของพระเจ้าบนกางเขนอีกครั้ง และทำให้พระองค์อับอายต่อหน้าคนทั้งหลาย
6If they shall fall away, to renew them again unto repentance; seeing they crucify to themselves the Son of God afresh, and put him to an open shame.
7แผ่นดินที่ดื่มน้ำฝนซึ่งตกลงมาบนมันบ่อย ๆ และให้พืชผลที่เหมาะสำหรับคนที่เพาะปลูกมัน ย่อมได้รับพระพรจากพระเจ้า
7For the earth which drinketh in the rain that cometh oft upon it, and bringeth forth herbs meet for them by whom it is dressed, receiveth blessing from God:
8แต่ถ้ามันให้หนามและพงหนาม มันก็ถูกปฏิเสธ และใกล้จะถูกสาปแช่ง ท้ายที่สุดก็จะถูกเผา
8But that which beareth thorns and briers is rejected, and is nigh unto cursing; whose end is to be burned.
9แต่พวกคุณที่รัก แม้เรากล่าวเช่นนี้ เราก็มั่นใจว่าสำหรับพวกคุณยังมีสิ่งที่ดีกว่านี้ คือสิ่งที่มาควบคู่กับความรอด
9But, beloved, we are persuaded better things of you, and things that accompany salvation, though we thus speak.
10เพราะพระเจ้าจะไม่ทรงทำอย่างไม่ชอบธรรมด้วยการลืมงานของพวกคุณ และความเหน็ดเหนื่อยที่เกิดจากความรักซึ่งพวกคุณแสดงต่อพระนามของพระองค์ ด้วยการรับใช้บรรดาผู้บริสุทธิ์ และยังคงรับใช้พวกเขาอยู่
10For God is not unrighteous to forget your work and labour of love, which ye have shewed toward his name, in that ye have ministered to the saints, and do minister.
11เราปรารถนาให้พวกคุณแต่ละคนแสดงความขยันแบบเดียวกัน เพื่อจะมีความหวังอย่างเต็มเปี่ยมจนถึงที่สุด
11And we desire that every one of you do shew the same diligence to the full assurance of hope unto the end:
12เพื่อพวกคุณจะไม่เฉื่อยชา แต่ทำตามแบบอย่างของคนที่ได้รับพระสัญญาเป็นมรดกโดยความเชื่อและความอดทน
12That ye be not slothful, but followers of them who through faith and patience inherit the promises.
13เมื่อพระเจ้าทรงให้พระสัญญาแก่อับราฮัม เพราะไม่มีผู้ใดยิ่งใหญ่กว่าที่พระองค์จะทรงสาบานโดยอ้างถึงได้ พระองค์จึงทรงสาบานโดยอ้างถึงพระองค์เอง
13For when God made promise to Abraham, because he could swear by no greater, he sware by himself,
14ว่า “เราจะอวยพรเจ้าอย่างแน่นอน และจะทำให้เจ้าทวีจำนวนขึ้นอย่างมาก”
14Saying, Surely blessing I will bless thee, and multiplying I will multiply thee.
15ดังนั้น หลังจากอับราฮัมอดทนรอคอย เขาก็ได้รับสิ่งที่พระเจ้าทรงสัญญา
15And so, after he had patiently endured, he obtained the promise.
16มนุษย์ย่อมสาบานโดยอ้างถึงผู้ที่ยิ่งใหญ่กว่า และในข้อโต้แย้งทุกเรื่อง คำสาบานเป็นข้อยุติเพื่อยืนยันเรื่องนั้น
16For men verily swear by the greater: and an oath for confirmation is to them an end of all strife.
17เช่นเดียวกัน พระเจ้าทรงตั้งใจจะแสดงให้ผู้รับมรดกตามพระสัญญาเห็นอย่างชัดเจนยิ่งขึ้นว่า ความตั้งใจของพระองค์ไม่เปลี่ยนแปลง พระองค์จึงทรงรับรองด้วยคำสาบาน
17Where in God, willing more abundantly to shew unto the heirs of promise the immutability of his counsel, confirmed it by an oath:
18เพื่อว่าโดยสองสิ่งที่ไม่เปลี่ยนแปลง และในสองสิ่งนี้พระเจ้าไม่อาจโกหกได้ เราผู้หนีมาหาที่ลี้ภัยและยึดความหวังที่วางอยู่ตรงหน้าไว้ จะได้รับกำลังใจอย่างมาก
18That by two immutable things, in which it was impossible for God to lie, we might have a strong consolation, who have fled for refuge to lay hold upon the hope set before us:
19เรามีความหวังนี้เป็นเหมือนสมอของจิต เป็นความหวังที่มั่นคงและแน่วแน่ และเข้าไปถึงภายในม่าน
19Which hope we have as an anchor of the soul, both sure and stedfast, and which entereth into that within the veil;
20ที่ซึ่งพระเยซูได้เข้าไปก่อนเพื่อเรา ในฐานะผู้นำหน้า โดยทรงเป็นมหาปุโรหิตตลอดไปตามลำดับปุโรหิตของเมลคีเซเดค
20Whither the forerunner is for us entered, even Jesus, made an high priest for ever after the order of Melchisedec.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.