ฮีบรู 6
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Berean Standard Bible
1เพราะฉะนั้น ให้เราก้าวพ้นคำสอนเบื้องต้นเกี่ยวกับพระคริสต์ และมุ่งต่อไปสู่ความสมบูรณ์ โดยไม่วางรากฐานซ้ำอีก คือการกลับใจจากการกระทำที่ตายแล้ว ความเชื่อต่อพระเจ้า
1Therefore let us leave the elementary teachings about Christ and go on to maturity, not laying again the foundation of repentance from dead works, and of faith in God,
2คำสอนเรื่องการรับบัพติศมาต่าง ๆ การวางมือ การฟื้นขึ้นจากความตาย และการพิพากษานิรันดร์
2instruction about baptisms, the laying on of hands, the resurrection of the dead, and eternal judgment.
3เราจะทำเช่นนี้ ถ้าพระเจ้าทรงอนุญาต
3And this we will do, if God permits.
4เพราะสำหรับคนที่ครั้งหนึ่งเคยได้รับความสว่าง เคยลิ้มรสของประทานจากสวรรค์ และได้เป็นผู้มีส่วนในพระวิญญาณบริสุทธิ์
4It is impossible for those who have once been enlightened, who have tasted the heavenly gift, who have shared in the Holy Spirit,
5เคยลิ้มรสทั้งถ้อยคำอันดีของพระเจ้าและพลังของยุคที่จะมา
5who have tasted the goodness of the word of God and the powers of the coming age—
6แล้วกลับตกไป ย่อมเป็นไปไม่ได้ที่จะฟื้นฟูพวกเขาอีกครั้งให้กลับใจ ในเมื่อพวกเขาเองตรึงพระบุตรของพระเจ้าบนกางเขนอีกครั้ง และทำให้พระองค์อับอายต่อหน้าคนทั้งหลาย
6and then have fallen away—to be restored to repentance, because they themselves are crucifying the Son of God all over again and subjecting Him to open shame.
7แผ่นดินที่ดื่มน้ำฝนซึ่งตกลงมาบนมันบ่อย ๆ และให้พืชผลที่เหมาะสำหรับคนที่เพาะปลูกมัน ย่อมได้รับพระพรจากพระเจ้า
7For land that drinks in the rain often falling on it and that produces a crop useful to those for whom it is tended receives the blessing of God.
8แต่ถ้ามันให้หนามและพงหนาม มันก็ถูกปฏิเสธ และใกล้จะถูกสาปแช่ง ท้ายที่สุดก็จะถูกเผา
8But land that produces thorns and thistles is worthless, and its curse is imminent. In the end it will be burned.
9แต่พวกคุณที่รัก แม้เรากล่าวเช่นนี้ เราก็มั่นใจว่าสำหรับพวกคุณยังมีสิ่งที่ดีกว่านี้ คือสิ่งที่มาควบคู่กับความรอด
9Even though we speak like this, beloved, we are convinced of better things in your case—things that accompany salvation.
10เพราะพระเจ้าจะไม่ทรงทำอย่างไม่ชอบธรรมด้วยการลืมงานของพวกคุณ และความเหน็ดเหนื่อยที่เกิดจากความรักซึ่งพวกคุณแสดงต่อพระนามของพระองค์ ด้วยการรับใช้บรรดาผู้บริสุทธิ์ และยังคงรับใช้พวกเขาอยู่
10For God is not unjust. He will not forget your work and the love you have shown for His name as you have ministered to the saints and continue to do so.
11เราปรารถนาให้พวกคุณแต่ละคนแสดงความขยันแบบเดียวกัน เพื่อจะมีความหวังอย่างเต็มเปี่ยมจนถึงที่สุด
11We want each of you to show this same diligence to the very end, in order to make your hope sure.
12เพื่อพวกคุณจะไม่เฉื่อยชา แต่ทำตามแบบอย่างของคนที่ได้รับพระสัญญาเป็นมรดกโดยความเชื่อและความอดทน
12Then you will not be sluggish, but will imitate those who through faith and patience inherit what has been promised.
13เมื่อพระเจ้าทรงให้พระสัญญาแก่อับราฮัม เพราะไม่มีผู้ใดยิ่งใหญ่กว่าที่พระองค์จะทรงสาบานโดยอ้างถึงได้ พระองค์จึงทรงสาบานโดยอ้างถึงพระองค์เอง
13When God made His promise to Abraham, since He had no one greater to swear by, He swore by Himself,
14ว่า “เราจะอวยพรเจ้าอย่างแน่นอน และจะทำให้เจ้าทวีจำนวนขึ้นอย่างมาก”
14saying, “I will surely bless you and multiply your descendants.”
15ดังนั้น หลังจากอับราฮัมอดทนรอคอย เขาก็ได้รับสิ่งที่พระเจ้าทรงสัญญา
15And so Abraham, after waiting patiently, obtained the promise.
16มนุษย์ย่อมสาบานโดยอ้างถึงผู้ที่ยิ่งใหญ่กว่า และในข้อโต้แย้งทุกเรื่อง คำสาบานเป็นข้อยุติเพื่อยืนยันเรื่องนั้น
16Men swear by someone greater than themselves, and their oath serves as a confirmation to end all argument.
17เช่นเดียวกัน พระเจ้าทรงตั้งใจจะแสดงให้ผู้รับมรดกตามพระสัญญาเห็นอย่างชัดเจนยิ่งขึ้นว่า ความตั้งใจของพระองค์ไม่เปลี่ยนแปลง พระองค์จึงทรงรับรองด้วยคำสาบาน
17So when God wanted to make the unchanging nature of His purpose very clear to the heirs of the promise, He guaranteed it with an oath.
18เพื่อว่าโดยสองสิ่งที่ไม่เปลี่ยนแปลง และในสองสิ่งนี้พระเจ้าไม่อาจโกหกได้ เราผู้หนีมาหาที่ลี้ภัยและยึดความหวังที่วางอยู่ตรงหน้าไว้ จะได้รับกำลังใจอย่างมาก
18Thus by two unchangeable things in which it is impossible for God to lie, we who have fled to take hold of the hope set before us may be strongly encouraged.
19เรามีความหวังนี้เป็นเหมือนสมอของจิต เป็นความหวังที่มั่นคงและแน่วแน่ และเข้าไปถึงภายในม่าน
19We have this hope as an anchor for the soul, firm and secure. It enters the inner sanctuary behind the curtain,
20ที่ซึ่งพระเยซูได้เข้าไปก่อนเพื่อเรา ในฐานะผู้นำหน้า โดยทรงเป็นมหาปุโรหิตตลอดไปตามลำดับปุโรหิตของเมลคีเซเดค
20where Jesus our forerunner has entered on our behalf. He has become a high priest forever in the order of Melchizedek.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.