ฮีบรู 6
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1เพราะฉะนั้น ให้เราก้าวพ้นคำสอนเบื้องต้นเกี่ยวกับพระคริสต์ และมุ่งต่อไปสู่ความสมบูรณ์ โดยไม่วางรากฐานซ้ำอีก คือการกลับใจจากการกระทำที่ตายแล้ว ความเชื่อต่อพระเจ้า
1Wherefore leaving the word of the beginning of Christ, let us go on to things more perfect, not laying again the foundation of penance from dead works, and of faith towards God,
2คำสอนเรื่องการรับบัพติศมาต่าง ๆ การวางมือ การฟื้นขึ้นจากความตาย และการพิพากษานิรันดร์
2Of the doctrine of baptisms, and imposition of hands, and of the resurrection of the dead, and of eternal judgment.
3เราจะทำเช่นนี้ ถ้าพระเจ้าทรงอนุญาต
3And this will we do, if God permit.
4เพราะสำหรับคนที่ครั้งหนึ่งเคยได้รับความสว่าง เคยลิ้มรสของประทานจากสวรรค์ และได้เป็นผู้มีส่วนในพระวิญญาณบริสุทธิ์
4For it is impossible for those who were once illuminated, have tasted also the heavenly gift, and were made partakers of the Holy Ghost,
5เคยลิ้มรสทั้งถ้อยคำอันดีของพระเจ้าและพลังของยุคที่จะมา
5Have moreover tasted the good word of God, and the powers of the world to come,
6แล้วกลับตกไป ย่อมเป็นไปไม่ได้ที่จะฟื้นฟูพวกเขาอีกครั้งให้กลับใจ ในเมื่อพวกเขาเองตรึงพระบุตรของพระเจ้าบนกางเขนอีกครั้ง และทำให้พระองค์อับอายต่อหน้าคนทั้งหลาย
6And are fallen away: to be renewed again to penance, crucifying again to themselves the Son of God, and making him a mockery.
7แผ่นดินที่ดื่มน้ำฝนซึ่งตกลงมาบนมันบ่อย ๆ และให้พืชผลที่เหมาะสำหรับคนที่เพาะปลูกมัน ย่อมได้รับพระพรจากพระเจ้า
7For the earth that drinketh in the rain which cometh often upon it, and bringeth forth herbs meet for them by whom it is tilled, receiveth blessing from God.
8แต่ถ้ามันให้หนามและพงหนาม มันก็ถูกปฏิเสธ และใกล้จะถูกสาปแช่ง ท้ายที่สุดก็จะถูกเผา
8But that which bringeth forth thorns and briers, is reprobate, and very near unto a curse, whose end is to be burnt.
9แต่พวกคุณที่รัก แม้เรากล่าวเช่นนี้ เราก็มั่นใจว่าสำหรับพวกคุณยังมีสิ่งที่ดีกว่านี้ คือสิ่งที่มาควบคู่กับความรอด
9But, my dearly beloved, we trust better things of you, and nearer to salvation; though we speak thus.
10เพราะพระเจ้าจะไม่ทรงทำอย่างไม่ชอบธรรมด้วยการลืมงานของพวกคุณ และความเหน็ดเหนื่อยที่เกิดจากความรักซึ่งพวกคุณแสดงต่อพระนามของพระองค์ ด้วยการรับใช้บรรดาผู้บริสุทธิ์ และยังคงรับใช้พวกเขาอยู่
10For God is not unjust, that he should forget your work, and the love which you have shewn in his name, you who have ministered, and do minister to the saints.
11เราปรารถนาให้พวกคุณแต่ละคนแสดงความขยันแบบเดียวกัน เพื่อจะมีความหวังอย่างเต็มเปี่ยมจนถึงที่สุด
11And we desire that every one of you shew forth the same carefulness to the accomplishing of hope unto the end:
12เพื่อพวกคุณจะไม่เฉื่อยชา แต่ทำตามแบบอย่างของคนที่ได้รับพระสัญญาเป็นมรดกโดยความเชื่อและความอดทน
12That you become not slothful, but followers of them, who through faith and patience shall inherit the promises.
13เมื่อพระเจ้าทรงให้พระสัญญาแก่อับราฮัม เพราะไม่มีผู้ใดยิ่งใหญ่กว่าที่พระองค์จะทรงสาบานโดยอ้างถึงได้ พระองค์จึงทรงสาบานโดยอ้างถึงพระองค์เอง
13For God making promise to Abraham, because he had no one greater by whom he might swear, swore by himself,
14ว่า “เราจะอวยพรเจ้าอย่างแน่นอน และจะทำให้เจ้าทวีจำนวนขึ้นอย่างมาก”
14Saying: Unless blessing I shall bless thee, and multiplying I shall multiply thee.
15ดังนั้น หลังจากอับราฮัมอดทนรอคอย เขาก็ได้รับสิ่งที่พระเจ้าทรงสัญญา
15And so patiently enduring he obtained the promise.
16มนุษย์ย่อมสาบานโดยอ้างถึงผู้ที่ยิ่งใหญ่กว่า และในข้อโต้แย้งทุกเรื่อง คำสาบานเป็นข้อยุติเพื่อยืนยันเรื่องนั้น
16For men swear by one greater than themselves: and an oath for confirmation is the end of all their controversy.
17เช่นเดียวกัน พระเจ้าทรงตั้งใจจะแสดงให้ผู้รับมรดกตามพระสัญญาเห็นอย่างชัดเจนยิ่งขึ้นว่า ความตั้งใจของพระองค์ไม่เปลี่ยนแปลง พระองค์จึงทรงรับรองด้วยคำสาบาน
17Wherein God, meaning more abundantly to shew to the heirs of the promise the immutability of his counsel, interposed an oath:
18เพื่อว่าโดยสองสิ่งที่ไม่เปลี่ยนแปลง และในสองสิ่งนี้พระเจ้าไม่อาจโกหกได้ เราผู้หนีมาหาที่ลี้ภัยและยึดความหวังที่วางอยู่ตรงหน้าไว้ จะได้รับกำลังใจอย่างมาก
18That by two immutable things, in which it is impossible for God to lie, we may have the strongest comfort, who have fled for refuge to hold fast the hope set before us.
19เรามีความหวังนี้เป็นเหมือนสมอของจิต เป็นความหวังที่มั่นคงและแน่วแน่ และเข้าไปถึงภายในม่าน
19Which we have as an anchor of the soul, sure and firm, and which entereth in even within the veil;
20ที่ซึ่งพระเยซูได้เข้าไปก่อนเพื่อเรา ในฐานะผู้นำหน้า โดยทรงเป็นมหาปุโรหิตตลอดไปตามลำดับปุโรหิตของเมลคีเซเดค
20Where the forerunner Jesus is entered for us, made a high priest for ever according to the order of Melchisedech.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.