ฮีบรู 12
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1เพราะฉะนั้น เมื่อมีพยานมากมายดุจเมฆล้อมรอบเราอยู่ ให้เราวางสิ่งถ่วงทุกอย่างและบาปที่พันรัดเราได้อย่างง่ายดาย แล้ววิ่งด้วยความอดทนในการแข่งขันที่อยู่ตรงหน้าเรา
1And therefore we also having so great a cloud of witnesses over our head, laying aside every weight and sin which surrounds us, let us run by patience to the fight proposed to us:
2โดยจับตามองพระเยซูผู้ริเริ่มและผู้ทำให้ความเชื่อสมบูรณ์ เพราะเห็นแก่ความยินดีที่วางอยู่ตรงหน้า พระองค์ทรงอดทนต่อกางเขน ทรงดูแคลนความอับอายของกางเขน และบัดนี้ทรงนั่งลงทางขวาของบัลลังก์พระเจ้า
2Looking on Jesus, the author and finisher of faith, who having joy set before him, endured the cross, despising the shame, and now sitteth on the right hand of the throne of God.
3จงพิจารณาพระองค์ผู้ทรงอดทนต่อการต่อต้านอย่างมากจากคนบาป เพื่อพวกคุณจะไม่เหนื่อยล้าและจิตของพวกคุณไม่อ่อนแรง
3For think diligently upon him that endured such opposition from sinners against himself; that you be not wearied, fainting in your minds.
4ในการต่อสู้กับบาปพวกคุณยังไม่ได้ต่อต้านจนถึงขั้นหลั่งเลือด
4For you have not yet resisted unto blood, striving against sin:
5และพวกคุณลืมคำหนุนใจที่กล่าวกับพวกคุณเหมือนกล่าวกับลูกว่า “ลูกของเราอย่ามองข้ามการอบรมสั่งสอนขององค์พระผู้เป็นเจ้า และอย่าหมดกำลังใจเมื่อพระองค์ทรงตักเตือนเจ้า
5And you have forgotten the consolation, which speaketh to you, as unto children, saying: My son, neglect not the discipline of the Lord; neither be thou wearied whilst thou art rebuked by him.
6เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงอบรมสั่งสอนคนที่พระองค์ทรงรัก และทรงลงโทษลูกทุกคนที่พระองค์ทรงรับไว้”
6For whom the Lord loveth, he chastiseth; and he scourgeth every son whom he receiveth.
7สิ่งที่พวกคุณอดทนอยู่นั้นก็เพื่อการอบรมสั่งสอน พระเจ้าทรงปฏิบัติต่อพวกคุณเหมือนลูก เพราะมีลูกคนไหนบ้างที่พ่อไม่อบรมสั่งสอน?
7Persevere under discipline. God dealeth with you as with his sons; for what son is there, whom the father doth not correct?
8แต่ถ้าพวกคุณไม่ได้รับการอบรมสั่งสอนซึ่งทุกคนมีส่วนได้รับ พวกคุณก็เป็นลูกนอกสมรสไม่ใช่ลูกที่แท้จริง
8But if you be without chastisement, whereof all are made partakers, then are you bastards, and not sons.
9ยิ่งกว่านั้นเราเคยมีพ่อทางร่างกายที่อบรมสั่งสอนเรา และเราก็ให้ความเคารพพวกเขา เราไม่ยิ่งควรยอมอยู่ใต้การปกครองของพระบิดาแห่งวิญญาณทั้งหลาย และมีชีวิตอยู่หรือ?
9Moreover we have had fathers of our flesh, for instructors, and we reverenced them: shall we not much more obey the Father of spirits, and live?
10พ่อเหล่านั้นอบรมสั่งสอนเราเพียงไม่กี่วันตามที่พวกเขาเห็นว่าดี แต่พระองค์ทรงอบรมสั่งสอนเพื่อประโยชน์ของเรา เพื่อเราจะมีส่วนในความบริสุทธิ์ของพระองค์
10And they indeed for a few days, according to their own pleasure, instructed us: but he, for our profit, that we might receive his sanctification.
11การอบรมสั่งสอนทุกอย่างในเวลาที่ได้รับดูไม่น่ายินดีแต่น่าเจ็บปวด อย่างไรก็ตาม ภายหลังกลับให้ผลแห่งความชอบธรรมที่มีสันติสุขแก่คนที่ได้รับการฝึกฝนด้วยสิ่งนั้น
11Now all chastisement for the present indeed seemeth not to bring with it joy, but sorrow: but afterwards it will yield, to them that are exercised by it, the most peaceable fruit of justice.
12เพราะฉะนั้นจงยกมือที่ห้อยลงและเข่าที่อ่อนแรงขึ้น
12Wherefore lift up the hands which hang down, and the feeble knees,
13และทำทางให้ตรงสำหรับเท้าของพวกคุณ เพื่อส่วนที่พิการจะไม่เคลื่อนออกจากข้อแต่กลับหายดี
13And make straight steps with your feet: that no one, halting, may go out of the way; but rather be healed.
14จงมุ่งหาสันติกับทุกคน และการชำระให้บริสุทธิ์ ซึ่งถ้าไม่มีแล้วก็ไม่มีใครจะเห็นองค์พระผู้เป็นเจ้า
14Follow peace with all men, and holiness: without which no man shall see God.
15จงระวังให้ดีไม่ให้มีใครพลาดจากพระคุณของพระเจ้า และไม่ให้มีรากแห่งความขมขื่นงอกขึ้นมาสร้างความเดือดร้อน จนหลายคนเป็นมลทินเพราะมัน
15Looking diligently, lest any man be wanting to the grace of God; lest any root of bitterness springing up do hinder, and by it many be defiled.
16อย่าให้มีใครผิดศีลธรรมทางเพศหรือดูหมิ่นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ เหมือนเอซาวผู้ขายสิทธิของบุตรหัวปีเพื่อแลกกับอาหารเพียงมื้อเดียว
16Lest there be any fornicator, or profane person, as Esau; who for one mess, sold his first birthright.
17เพราะพวกคุณรู้ว่าต่อมาเมื่อเขาต้องการรับพระพรเป็นมรดก เขาก็ถูกปฏิเสธ เพราะเขาไม่พบทางให้มีการเปลี่ยนใจ แม้จะแสวงหาอย่างจริงจังด้วยน้ำตา
17For know ye that afterwards, when he desired to inherit the benediction, he was rejected; for he found no place of repentance, although with tears he had sought it.
18เพราะพวกคุณไม่ได้เข้ามาถึงภูเขาที่แตะต้องได้ซึ่งลุกเป็นไฟ และไม่ได้เข้ามาถึงความมืดดำ ความมืด และพายุ
18For you are not come to a mountain that might be touched, and a burning fire, and a whirlwind, and darkness, and storm,
19เสียงแตรและเสียงถ้อยคำซึ่งคนที่ได้ยินขอร้องไม่ให้มีถ้อยคำใดกล่าวแก่พวกเขาอีก
19And the sound of a trumpet, and the voice of words, which they that heard excused themselves, that the word might not be spoken to them:
20เพราะพวกเขาทนต่อคำบัญชานี้ไม่ได้ที่ว่า “แม้สัตว์ตัวหนึ่งแตะภูเขาก็ต้องถูกขว้างด้วยหิน”
20For they did not endure that which was said: And if so much as a beast shall touch the mount, it shall be stoned.
21ภาพที่เห็นนั้นน่ากลัวมากจนโมเสสกล่าวว่า “ข้าพเจ้าหวาดกลัวและตัวสั่น”
21And so terrible was that which was seen, Moses said: I am frighted, and tremble.
22แต่พวกคุณได้เข้ามาถึงภูเขาศิโยน เมืองของพระเจ้าผู้มีชีวิต คือเยรูซาเล็มในสวรรค์ และทูตสวรรค์จำนวนนับไม่ถ้วน
22But you are come to mount Sion, and to the city of the living God, the heavenly Jerusalem, and to the company of many thousands of angels,
23มาถึงการชุมนุมฉลองและประชาคมของบุตรหัวปีซึ่งมีชื่อลงทะเบียนไว้ในสวรรค์ มาถึงพระเจ้าผู้ทรงเป็นผู้พิพากษาของคนทั้งปวง และมาถึงวิญญาณของคนชอบธรรมที่ถูกทำให้สมบูรณ์แล้ว
23And to the church of the firstborn, who are written in the heavens, and to God the judge of all, and to the spirits of the just made perfect,
24มาถึงพระเยซูคนกลางของพันธสัญญาใหม่ และมาถึงเลือดที่ใช้ประพรมซึ่งพูดสิ่งที่ดีกว่าเลือดของอาเบล
24And to Jesus the mediator of the new testament, and to the sprinkling of blood which speaketh better than that of Abel.
25จงระวังอย่าปฏิเสธผู้ที่กำลังพูด เพราะถ้าคนเหล่านั้นยังหนีไม่พ้นเมื่อปฏิเสธผู้ที่เตือนพวกเขาบนโลก เราก็ยิ่งจะหนีไม่พ้นหากหันหลังให้ผู้ที่เตือนจากสวรรค์
25See that you refuse him not that speaketh. For if they escaped not who refused him that spoke upon the earth, much more shall not we, that turn away from him that speaketh to us from heaven.
26ในครั้งนั้นเสียงของพระองค์ทำให้แผ่นดินสั่นสะเทือน แต่บัดนี้พระองค์ทรงสัญญาว่า “อีกครั้งหนึ่ง เราจะทำให้แผ่นดินสั่นสะเทือน และไม่ใช่แผ่นดินเท่านั้น แต่จะทำให้ฟ้าสวรรค์สั่นสะเทือนด้วย”
26Whose voice then moved the earth; but now he promiseth, saying: Yet once more, and I will move not only the earth, but heaven also.
27คำว่า “อีกครั้งหนึ่ง” ชี้ว่าสิ่งที่สั่นคลอนได้ ซึ่งเป็นสิ่งที่ถูกสร้างขึ้น จะถูกเอาออก เพื่อสิ่งที่สั่นคลอนไม่ได้จะคงอยู่
27And in that he saith, Yet once more, he signifieth the translation of the moveable things as made, that those things may remain which are immoveable.
28เพราะฉะนั้น เมื่อเรากำลังได้รับอาณาจักรที่สั่นคลอนไม่ได้ ให้เรามีใจขอบคุณ และด้วยใจขอบคุณนี้ให้เรารับใช้พระเจ้าอย่างที่พระองค์ทรงพอใจด้วยความเคารพยำเกรงและความครั่นคร้าม
28Therefore receiving an immoveable kingdom, we have grace; whereby let us serve, pleasing God, with fear and reverence.
29เพราะพระเจ้าของเราทรงเป็นไฟที่เผาผลาญ
29For our God is a consuming fire.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.