ฮีบรู 10
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
King James Version with Apocrypha
1ธรรมบัญญัติมีเพียงเงาของสิ่งดีที่จะมา ไม่ใช่ภาพแท้ของสิ่งเหล่านั้น จึงไม่อาจใช้เครื่องบูชาแบบเดิมที่พวกเขาถวายซ้ำปีแล้วปีเล่าอยู่เสมอ ทำให้คนที่เข้าใกล้พระเจ้าสมบูรณ์ได้เลย
1For the law having a shadow of good things to come, and not the very image of the things, can never with those sacrifices which they offered year by year continually make the comers thereunto perfect.
2ถ้าทำได้ เครื่องบูชาเหล่านั้นก็คงหยุดถวายไปแล้วไม่ใช่หรือ เพราะเมื่อผู้นมัสการได้รับการชำระเพียงครั้งเดียวแล้ว จิตสำนึกของพวกเขาก็คงไม่รับรู้ถึงบาปอีก?
2For then would they not have ceased to be offered? because that the worshippers once purged should have had no more conscience of sins.
3แต่เครื่องบูชาเหล่านั้นกลับทำให้ระลึกถึงบาปทุกปี
3But in those sacrifices there is a remembrance again made of sins every year.
4เพราะเลือดวัวและแพะไม่สามารถกำจัดบาปได้
4For it is not possible that the blood of bulls and of goats should take away sins.
5เพราะฉะนั้น เมื่อพระองค์เข้ามาในโลก พระองค์กล่าวว่า “พระองค์ไม่ทรงต้องการเครื่องบูชาและของถวาย แต่ทรงเตรียมร่างกายให้เรา
5Wherefore when he cometh into the world, he saith, Sacrifice and offering thou wouldest not, but a body hast thou prepared me:
6พระองค์ไม่ทรงพอใจเครื่องเผาบูชาทั้งตัวและเครื่องบูชาสำหรับบาป
6In burnt offerings and sacrifices for sin thou hast had no pleasure.
7แล้วเรากล่าวว่า ‘ดูสิเรามาแล้วในม้วนหนังสือมีเขียนถึงเราไว้ เพื่อทำตามความประสงค์ของพระองค์ข้าแต่พระเจ้า’”
7Then said I, Lo, I come (in the volume of the book it is written of me,) to do thy will, O God.
8ก่อนนี้พระองค์กล่าวว่า “พระองค์ไม่ทรงต้องการและไม่ทรงพอใจเครื่องบูชา ของถวาย เครื่องเผาบูชาทั้งตัว และเครื่องบูชาสำหรับบาป” ซึ่งสิ่งเหล่านี้เป็นของที่ถวายตามธรรมบัญญัติ
8Above when he said, Sacrifice and offering and burnt offerings and offering for sin thou wouldest not, neither hadst pleasure therein ; which are offered by the law;
9แล้วพระองค์กล่าวว่า “ดูสิเรามาเพื่อทำตามความประสงค์ของพระองค์” พระองค์ทรงเอาสิ่งแรกออกเพื่อตั้งสิ่งที่สองขึ้น
9Then said he, Lo, I come to do thy will, O God. He taketh away the first, that he may establish the second.
10โดยความประสงค์นั้นเราได้รับการชำระให้บริสุทธิ์ผ่านการถวายร่างกายของพระเยซูคริสต์เพียงครั้งเดียวตลอดไป
10By the which will we are sanctified through the offering of the body of Jesus Christ once for all .
11ปุโรหิตทุกคนยืนรับใช้วันแล้ววันเล่าและถวายเครื่องบูชาแบบเดิมซ้ำแล้วซ้ำอีกซึ่งไม่สามารถกำจัดบาปได้เลย
11And every priest standeth daily ministering and offering oftentimes the same sacrifices, which can never take away sins:
12แต่เมื่อพระองค์ทรงถวายเครื่องบูชาครั้งเดียวสำหรับบาปตลอดไปแล้ว พระองค์ก็ทรงนั่งลงทางขวาของพระเจ้า
12But this man, after he had offered one sacrifice for sins for ever, sat down on the right hand of God;
13จากนั้นทรงรอจนศัตรูของพระองค์ถูกทำให้เป็นที่วางเท้าของพระองค์
13From henceforth expecting till his enemies be made his footstool.
14เพราะด้วยของถวายเพียงครั้งเดียว พระองค์ทรงทำให้ผู้ที่กำลังได้รับการชำระให้บริสุทธิ์สมบูรณ์ตลอดไป
14For by one offering he hath perfected for ever them that are sanctified.
15พระวิญญาณบริสุทธิ์ก็ทรงเป็นพยานแก่เราเช่นกัน เพราะหลังจากกล่าวว่า
15Whereof the Holy Ghost also is a witness to us: for after that he had said before,
16“นี่คือพันธสัญญาที่เราจะทำกับพวกเขา หลังจากวันเหล่านั้น” องค์พระผู้เป็นเจ้ากล่าว “เราจะวางธรรมบัญญัติทั้งหลายของเราไว้บนใจของพวกเขา และจะเขียนไว้ในความคิดของพวกเขา” แล้วพระองค์กล่าวว่า
16This is the covenant that I will make with them after those days, saith the Lord, I will put my laws into their hearts, and in their minds will I write them;
17“เราจะไม่จดจำบาปและการกระทำที่ไร้กฎของพวกเขาอีก”
17And their sins and iniquities will I remember no more.
18เมื่อมีการยกโทษสิ่งเหล่านี้แล้วก็ไม่ต้องมีของถวายสำหรับบาปอีก
18Now where remission of these is, there is no more offering for sin.
19เพราะฉะนั้น พี่น้อง เรามีความกล้าที่จะเข้าไปในสถานที่ศักดิ์สิทธิ์โดยเลือดของพระเยซู
19Having therefore, brethren, boldness to enter into the holiest by the blood of Jesus,
20ผ่านทางใหม่ที่มีชีวิตซึ่งพระองค์ทรงตั้งไว้ให้เรา ทางนี้ผ่านม่าน ซึ่งก็คือเนื้อหนังของพระองค์
20By a new and living way, which he hath consecrated for us, through the veil, that is to say, his flesh;
21และเรามีปุโรหิตผู้ยิ่งใหญ่เหนือบ้านของพระเจ้า
21And having an high priest over the house of God;
22ให้เราเข้าใกล้ด้วยใจจริงและความเชื่ออย่างเต็มเปี่ยมโดยมีใจที่ถูกประพรมให้พ้นจากจิตสำนึกที่ชั่ว และมีร่างกายที่ล้างด้วยน้ำสะอาด
22Let us draw near with a true heart in full assurance of faith, having our hearts sprinkled from an evil conscience, and our bodies washed with pure water.
23ให้เรายึดมั่นในสิ่งที่เราประกาศยอมรับเกี่ยวกับความหวังโดยไม่หวั่นไหวเพราะพระองค์ผู้ทรงสัญญานั้นซื่อสัตย์
23Let us hold fast the profession of our faith without wavering; (for he is faithful that promised;)
24ให้เราคิดกันว่าจะกระตุ้นกันและกันให้มีความรักและทำความดีได้อย่างไร
24And let us consider one another to provoke unto love and to good works:
25อย่าละทิ้งการมาชุมนุมกันของเราเหมือนที่บางคนเคยชิน แต่ให้หนุนใจกัน และยิ่งทำเช่นนี้มากขึ้นเมื่อพวกคุณเห็นว่าวันนั้นใกล้เข้ามาแล้ว
25Not forsaking the assembling of ourselves together, as the manner of some is ; but exhorting one another : and so much the more, as ye see the day approaching.
26เพราะถ้าเราจงใจทำบาปหลังจากได้รับความรู้เรื่องความจริงแล้วก็ไม่มีเครื่องบูชาสำหรับบาปเหลืออยู่อีก
26For if we sin wilfully after that we have received the knowledge of the truth, there remaineth no more sacrifice for sins,
27เหลือเพียงการเฝ้ารอการพิพากษาอย่างหวาดกลัวและไฟอันรุนแรงที่จะเผาผลาญพวกศัตรู
27But a certain fearful looking for of judgment and fiery indignation, which shall devour the adversaries.
28คนที่ไม่ถือธรรมบัญญัติของโมเสสต้องตายโดยไม่ได้รับความเมตตาเมื่อมีพยานสองหรือสามคนให้การ
28He that despised Moses’ law died without mercy under two or three witnesses:
29แล้วพวกคุณคิดว่าคนที่เหยียบย่ำพระบุตรของพระเจ้าและถือว่าเลือดแห่งพันธสัญญาซึ่งชำระเขาให้บริสุทธิ์นั้นเป็นสิ่งไม่ศักดิ์สิทธิ์ ทั้งยังดูหมิ่นพระวิญญาณแห่งพระคุณสมควรจะได้รับโทษที่หนักกว่านั้นสักเพียงใด?
29Of how much sorer punishment, suppose ye, shall he be thought worthy, who hath trodden under foot the Son of God, and hath counted the blood of the covenant, wherewith he was sanctified, an unholy thing, and hath done despite unto the Spirit of grace?
30เพราะเรารู้จักพระองค์ผู้กล่าวว่า “การแก้แค้นเป็นของเรา เราจะตอบแทน” องค์พระผู้เป็นเจ้ากล่าว และยังกล่าวอีกว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้าจะพิพากษาประชาชนของพระองค์”
30For we know him that hath said, Vengeance belongeth unto me, I will recompense, saith the Lord. And again, The Lord shall judge his people.
31การตกอยู่ในมือของพระเจ้าผู้มีชีวิตเป็นเรื่องน่ากลัว
31It is a fearful thing to fall into the hands of the living God.
32แต่จงระลึกถึงวันก่อน ๆ เมื่อพวกคุณได้รับความสว่างแล้วและได้อดทนต่อการต่อสู้อันหนักหน่วงท่ามกลางความทุกข์
32But call to remembrance the former days, in which, after ye were illuminated, ye endured a great fight of afflictions;
33บางครั้งพวกคุณถูกประจานต่อสาธารณะด้วยการดูหมิ่นและการกดขี่ บางครั้งพวกคุณก็เข้าร่วมทุกข์กับคนที่ถูกปฏิบัติเช่นนั้น
33Partly, whilst ye were made a gazingstock both by reproaches and afflictions; and partly, whilst ye became companions of them that were so used.
34เพราะพวกคุณเห็นใจข้าพเจ้าในยามที่ถูกจองจำ และยอมรับการที่ทรัพย์สินของพวกคุณถูกปล้นไปด้วยความยินดี เพราะรู้ว่าพวกคุณมีทรัพย์ที่ดีกว่าและคงอยู่ถาวรในสวรรค์
34For ye had compassion of me in my bonds, and took joyfully the spoiling of your goods, knowing in yourselves that ye have in heaven a better and an enduring substance.
35เพราะฉะนั้น อย่าทิ้งความกล้าของพวกคุณซึ่งมีรางวัลยิ่งใหญ่
35Cast not away therefore your confidence, which hath great recompence of reward.
36พวกคุณจำเป็นต้องมีความอดทนเพื่อว่าเมื่อทำตามความประสงค์ของพระเจ้าแล้ว พวกคุณจะได้รับสิ่งที่พระองค์ทรงสัญญา
36For ye have need of patience, that, after ye have done the will of God, ye might receive the promise.
37“อีกเพียงชั่วครู่เดียว ผู้ที่กำลังมาจะมาและจะไม่ชักช้า
37For yet a little while, and he that shall come will come, and will not tarry.
38แต่คนชอบธรรมจะมีชีวิตโดยความเชื่อ ถ้าเขาถอยกลับ จิตของเราจะไม่พอใจเขา”
38Now the just shall live by faith: but if any man draw back, my soul shall have no pleasure in him.
39แต่เราไม่ใช่คนที่ถอยกลับไปสู่ความพินาศ แต่เป็นคนที่มีความเชื่อเพื่อให้จิตได้รับความรอด
39But we are not of them who draw back unto perdition; but of them that believe to the saving of the soul.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.