ฮีบรู 10
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Clementine Vulgate, 1598
1ธรรมบัญญัติมีเพียงเงาของสิ่งดีที่จะมา ไม่ใช่ภาพแท้ของสิ่งเหล่านั้น จึงไม่อาจใช้เครื่องบูชาแบบเดิมที่พวกเขาถวายซ้ำปีแล้วปีเล่าอยู่เสมอ ทำให้คนที่เข้าใกล้พระเจ้าสมบูรณ์ได้เลย
1Umbram enim habens lex futurorum bonorum, non ipsam imaginem rerum: per singulos annos, eisdem ipsis hostiis quas offerunt indesinenter, numquam potest accedentes perfectos facere:
2ถ้าทำได้ เครื่องบูชาเหล่านั้นก็คงหยุดถวายไปแล้วไม่ใช่หรือ เพราะเมื่อผู้นมัสการได้รับการชำระเพียงครั้งเดียวแล้ว จิตสำนึกของพวกเขาก็คงไม่รับรู้ถึงบาปอีก?
2alioquin cessassent offerri: ideo quod nullam haberent ultra conscientiam peccati, cultores semel mundati:
3แต่เครื่องบูชาเหล่านั้นกลับทำให้ระลึกถึงบาปทุกปี
3sed in ipsis commemoratio peccatorum per singulos annos fit.
4เพราะเลือดวัวและแพะไม่สามารถกำจัดบาปได้
4Impossibile enim est sanguine taurorum et hircorum auferri peccata.
5เพราะฉะนั้น เมื่อพระองค์เข้ามาในโลก พระองค์กล่าวว่า “พระองค์ไม่ทรงต้องการเครื่องบูชาและของถวาย แต่ทรงเตรียมร่างกายให้เรา
5Ideo ingrediens mundum dicit: Hostiam et oblationem noluisti: corpus autem aptasti mihi:
6พระองค์ไม่ทรงพอใจเครื่องเผาบูชาทั้งตัวและเครื่องบูชาสำหรับบาป
6holocautomata pro peccato non tibi placuerunt.
7แล้วเรากล่าวว่า ‘ดูสิเรามาแล้วในม้วนหนังสือมีเขียนถึงเราไว้ เพื่อทำตามความประสงค์ของพระองค์ข้าแต่พระเจ้า’”
7Tunc dixi: Ecce venio: in capite libri scriptum est de me: Ut faciam, Deus, voluntatem tuam.
8ก่อนนี้พระองค์กล่าวว่า “พระองค์ไม่ทรงต้องการและไม่ทรงพอใจเครื่องบูชา ของถวาย เครื่องเผาบูชาทั้งตัว และเครื่องบูชาสำหรับบาป” ซึ่งสิ่งเหล่านี้เป็นของที่ถวายตามธรรมบัญญัติ
8Superius dicens: Quia hostias, et oblationes, et holocautomata pro peccato noluisti, nec placita sunt tibi, quæ secundum legem offeruntur,
9แล้วพระองค์กล่าวว่า “ดูสิเรามาเพื่อทำตามความประสงค์ของพระองค์” พระองค์ทรงเอาสิ่งแรกออกเพื่อตั้งสิ่งที่สองขึ้น
9tunc dixi: Ecce venio, ut faciam, Deus, voluntatem tuam: aufert primum, ut sequens statuat.
10โดยความประสงค์นั้นเราได้รับการชำระให้บริสุทธิ์ผ่านการถวายร่างกายของพระเยซูคริสต์เพียงครั้งเดียวตลอดไป
10In qua voluntate sanctificati sumus per oblationem corporis Jesu Christi semel.
11ปุโรหิตทุกคนยืนรับใช้วันแล้ววันเล่าและถวายเครื่องบูชาแบบเดิมซ้ำแล้วซ้ำอีกซึ่งไม่สามารถกำจัดบาปได้เลย
11Et omnis quidem sacerdos præsto est quotidie ministrans, et easdem sæpe offerens hostias, quæ numquam possunt auferre peccata:
12แต่เมื่อพระองค์ทรงถวายเครื่องบูชาครั้งเดียวสำหรับบาปตลอดไปแล้ว พระองค์ก็ทรงนั่งลงทางขวาของพระเจ้า
12hic autem unam pro peccatis offerens hostiam, in sempiternum sedet in dextera Dei,
13จากนั้นทรงรอจนศัตรูของพระองค์ถูกทำให้เป็นที่วางเท้าของพระองค์
13de cetero exspectans donec ponantur inimici ejus scabellum pedum ejus.
14เพราะด้วยของถวายเพียงครั้งเดียว พระองค์ทรงทำให้ผู้ที่กำลังได้รับการชำระให้บริสุทธิ์สมบูรณ์ตลอดไป
14Una enim oblatione, consummavit in sempiternum sanctificatos.
15พระวิญญาณบริสุทธิ์ก็ทรงเป็นพยานแก่เราเช่นกัน เพราะหลังจากกล่าวว่า
15Contestatur autem nos et Spiritus Sanctus. Postquam enim dixit:
16“นี่คือพันธสัญญาที่เราจะทำกับพวกเขา หลังจากวันเหล่านั้น” องค์พระผู้เป็นเจ้ากล่าว “เราจะวางธรรมบัญญัติทั้งหลายของเราไว้บนใจของพวกเขา และจะเขียนไว้ในความคิดของพวกเขา” แล้วพระองค์กล่าวว่า
16Hoc autem testamentum, quod testabor ad illos post dies illos, dicit Dominus, dando leges meas in cordibus eorum, et in mentibus eorum superscribam eas:
17“เราจะไม่จดจำบาปและการกระทำที่ไร้กฎของพวกเขาอีก”
17et peccatorum, et iniquitatum eorum jam non recordabor amplius.
18เมื่อมีการยกโทษสิ่งเหล่านี้แล้วก็ไม่ต้องมีของถวายสำหรับบาปอีก
18Ubi autem horum remissio: jam non est oblatio pro peccato.
19เพราะฉะนั้น พี่น้อง เรามีความกล้าที่จะเข้าไปในสถานที่ศักดิ์สิทธิ์โดยเลือดของพระเยซู
19Habentes itaque, fratres, fiduciam in introitu sanctorum in sanguine Christi,
20ผ่านทางใหม่ที่มีชีวิตซึ่งพระองค์ทรงตั้งไว้ให้เรา ทางนี้ผ่านม่าน ซึ่งก็คือเนื้อหนังของพระองค์
20quam initiavit nobis viam novam, et viventem per velamen, id est, carnem suam,
21และเรามีปุโรหิตผู้ยิ่งใหญ่เหนือบ้านของพระเจ้า
21et sacerdotem magnum super domum Dei:
22ให้เราเข้าใกล้ด้วยใจจริงและความเชื่ออย่างเต็มเปี่ยมโดยมีใจที่ถูกประพรมให้พ้นจากจิตสำนึกที่ชั่ว และมีร่างกายที่ล้างด้วยน้ำสะอาด
22accedamus cum vero corde in plenitudine fidei, aspersi corda a conscientia mala, et abluti corpus aqua munda,
23ให้เรายึดมั่นในสิ่งที่เราประกาศยอมรับเกี่ยวกับความหวังโดยไม่หวั่นไหวเพราะพระองค์ผู้ทรงสัญญานั้นซื่อสัตย์
23teneamus spei nostræ confessionem indeclinabilem (fidelis enim est qui repromisit),
24ให้เราคิดกันว่าจะกระตุ้นกันและกันให้มีความรักและทำความดีได้อย่างไร
24et consideremus invicem in provocationem caritatis, et bonorum operum:
25อย่าละทิ้งการมาชุมนุมกันของเราเหมือนที่บางคนเคยชิน แต่ให้หนุนใจกัน และยิ่งทำเช่นนี้มากขึ้นเมื่อพวกคุณเห็นว่าวันนั้นใกล้เข้ามาแล้ว
25non deserentes collectionem nostram, sicut consuetudinis est quibusdam, sed consolantes, et tanto magis quanto videritis appropinquantem diem.
26เพราะถ้าเราจงใจทำบาปหลังจากได้รับความรู้เรื่องความจริงแล้วก็ไม่มีเครื่องบูชาสำหรับบาปเหลืออยู่อีก
26Voluntarie enim peccantibus nobis post acceptam notitiam veritatis, jam non relinquitur pro peccatis hostia,
27เหลือเพียงการเฝ้ารอการพิพากษาอย่างหวาดกลัวและไฟอันรุนแรงที่จะเผาผลาญพวกศัตรู
27terribilis autem quædam exspectatio judicii, et ignis æmulatio, quæ consumptura est adversarios.
28คนที่ไม่ถือธรรมบัญญัติของโมเสสต้องตายโดยไม่ได้รับความเมตตาเมื่อมีพยานสองหรือสามคนให้การ
28Irritam quis faciens legem Moysi, sine ulla miseratione duobus vel tribus testibus moritur:
29แล้วพวกคุณคิดว่าคนที่เหยียบย่ำพระบุตรของพระเจ้าและถือว่าเลือดแห่งพันธสัญญาซึ่งชำระเขาให้บริสุทธิ์นั้นเป็นสิ่งไม่ศักดิ์สิทธิ์ ทั้งยังดูหมิ่นพระวิญญาณแห่งพระคุณสมควรจะได้รับโทษที่หนักกว่านั้นสักเพียงใด?
29quanto magis putatis deteriora mereri supplicia qui Filium Dei conculcaverit, et sanguinem testamenti pollutum duxerit, in quo sanctificatus est, et spiritui gratiæ contumeliam fecerit?
30เพราะเรารู้จักพระองค์ผู้กล่าวว่า “การแก้แค้นเป็นของเรา เราจะตอบแทน” องค์พระผู้เป็นเจ้ากล่าว และยังกล่าวอีกว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้าจะพิพากษาประชาชนของพระองค์”
30Scimus enim qui dixit: Mihi vindicta, et ego retribuam. Et iterum: Quia judicabit Dominus populum suum.
31การตกอยู่ในมือของพระเจ้าผู้มีชีวิตเป็นเรื่องน่ากลัว
31Horrendum est incidere in manus Dei viventis.
32แต่จงระลึกถึงวันก่อน ๆ เมื่อพวกคุณได้รับความสว่างแล้วและได้อดทนต่อการต่อสู้อันหนักหน่วงท่ามกลางความทุกข์
32Rememoramini autem pristinos dies, in quibus illuminati, magnum certamen sustinuistis passionum:
33บางครั้งพวกคุณถูกประจานต่อสาธารณะด้วยการดูหมิ่นและการกดขี่ บางครั้งพวกคุณก็เข้าร่วมทุกข์กับคนที่ถูกปฏิบัติเช่นนั้น
33et in altero quidem opprobriis et tribulationibus spectaculum facti: in altero autem socii taliter conversantium effecti.
34เพราะพวกคุณเห็นใจข้าพเจ้าในยามที่ถูกจองจำ และยอมรับการที่ทรัพย์สินของพวกคุณถูกปล้นไปด้วยความยินดี เพราะรู้ว่าพวกคุณมีทรัพย์ที่ดีกว่าและคงอยู่ถาวรในสวรรค์
34Nam et vinctis compassi estis, et rapinam bonorum vestrorum cum gaudio suscepistis, cognoscentes vos habere meliorem et manentem substantiam.
35เพราะฉะนั้น อย่าทิ้งความกล้าของพวกคุณซึ่งมีรางวัลยิ่งใหญ่
35Nolite itaque amittere confidentiam vestram, quæ magnam habet remunerationem.
36พวกคุณจำเป็นต้องมีความอดทนเพื่อว่าเมื่อทำตามความประสงค์ของพระเจ้าแล้ว พวกคุณจะได้รับสิ่งที่พระองค์ทรงสัญญา
36Patientia enim vobis necessaria est: ut voluntatem Dei facientes, reportetis promissionem.
37“อีกเพียงชั่วครู่เดียว ผู้ที่กำลังมาจะมาและจะไม่ชักช้า
37Adhuc enim modicum aliquantulum, qui venturus est, veniet, et non tardabit.
38แต่คนชอบธรรมจะมีชีวิตโดยความเชื่อ ถ้าเขาถอยกลับ จิตของเราจะไม่พอใจเขา”
38Justus autem meus ex fide vivit: quod si subtraxerit se, non placebit animæ meæ.
39แต่เราไม่ใช่คนที่ถอยกลับไปสู่ความพินาศ แต่เป็นคนที่มีความเชื่อเพื่อให้จิตได้รับความรอด
39Nos autem non sumus subtractionis filii in perditionem, sed fidei in acquisitionem animæ.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.