אִגֶּרֶת אֶל־הָעִבְרִים

New Testament

מתיוסנט מארקהבְּשׂוֹרָה הַקְּדוֹשָׁה עַל־פִּי לוּקָסג'וןמַעֲשֵׂי הַשְּׁלִיחִיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הָרוֹמִיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הָרִאשׁוֹנָה אֶל־הַקּוֹרִנְתִּיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הָשֵּׁנִית אֶל־הַקּוֹרִנְתִּיִיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הַגָּלָטִיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הָאֶפְסִיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הַפִּילִפִּיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הַקּוֹלַסִּים1 סלוניס2 סלוניס1 טימותי2 טימותיאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס אֶל־טִיטוֹסאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס אֶל־פִּילֵימוֹןאִגֶּרֶת אֶל־הָעִבְרִיםאִגֶּרֶת יַעֲקֹבהָאִגֶּרֶת הָרִאשׁוֹנָה לְפֶטְרוֹס הַשָּׁלִיחַהָאִגֶּרֶת הַשֵּׁנִית לְפֶטְרוֹס הַשָּׁלִיחַהָאִגֶּרֶת הָרִאשׁוֹנָה לְיוֹחָנָן הַשָּׁלִיחַהָאִגֶּרֶת הַשֵּׁנִית לְיוֹחָנָן הַשָּׁלִיחַהָאִגֶּרֶת הַשְּׁלִישִׁית לְיוֹחָנָן הַשָּׁלִיחַאִגֶּרֶת יְהוּדָהחזוֹן יוֹחָנָן
Chapter 10

אִגֶּרֶת אֶל־הָעִבְרִים

Modern Hebrew Bible
vs Clementine Vulgate…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

אִגֶּרֶת אֶל־הָעִבְרִים 10

Modern Hebrew Bible
Clementine Vulgate, 1598
1כי התורה בהיות בה צל הטבות העתידות ולא מראה עצם הדברים אין ביכלתה להשלים את הקרבים בקרבנות ההם אשר יקריבו תמיד מדי שנה בשנה׃
1Umbram enim habens lex futurorum bonorum, non ipsam imaginem rerum: per singulos annos, eisdem ipsis hostiis quas offerunt indesinenter, numquam potest accedentes perfectos facere:
2כי לולא זאת חדלו מהביאם באשר המקריבים בהטהרם פעם אחת לא היתה בהם עוד רגשת חטאים׃
2alioquin cessassent offerri: ideo quod nullam haberent ultra conscientiam peccati, cultores semel mundati:
3אבל יש שם הזכרת החטאים שנה בשנה׃
3sed in ipsis commemoratio peccatorum per singulos annos fit.
4כי דם הפרים והשעירים לא יוכל להסיר חטאים׃
4Impossibile enim est sanguine taurorum et hircorum auferri peccata.
5ובעבור זאת אמר בבואו לעולם זבח ומנחה לא חפצת גוף כוננת לי׃
5Ideo ingrediens mundum dicit: Hostiam et oblationem noluisti: corpus autem aptasti mihi:
6עולה וחטאה לא שאלת׃
6holocautomata pro peccato non tibi placuerunt.
7אז אמרתי הנה באתי במגלת ספר כתוב עלי לעשות רצונך אלהי׃
7Tunc dixi: Ecce venio: in capite libri scriptum est de me: Ut faciam, Deus, voluntatem tuam.
8אחרי אמרו למעלה זבח ומנחה עולה וחטאה לא חפצת ולא שאלת אשר יקריבו אתם על פי התורה׃
8Superius dicens: Quia hostias, et oblationes, et holocautomata pro peccato noluisti, nec placita sunt tibi, quæ secundum legem offeruntur,
9אז אמר הנה באתי לעשות רצונך אלהי מעביר בזה את הראשונה למען הקים את השניה׃
9tunc dixi: Ecce venio, ut faciam, Deus, voluntatem tuam: aufert primum, ut sequens statuat.
10וברצון הזה מקדשים אנחנו על ידי הקרבת קרבן גוף ישוע המשיח בפעם אחת׃
10In qua voluntate sanctificati sumus per oblationem corporis Jesu Christi semel.
11וכל כהן עמד יום יום לשרת ומוסיף פעמים רבות להקריב אתן הקרבנות אשר לא יוכלו לעולם להעביר חטאים׃
11Et omnis quidem sacerdos præsto est quotidie ministrans, et easdem sæpe offerens hostias, quæ numquam possunt auferre peccata:
12אולם זה אחרי הקריבו זבח אחד על החטאים ישב עד עולם לימין האלהים׃
12hic autem unam pro peccatis offerens hostiam, in sempiternum sedet in dextera Dei,
13וחכה יחכה עד כי יושתו איביו הדם לרגליו׃
13de cetero exspectans donec ponantur inimici ejus scabellum pedum ejus.
14כי הוא בקרבן אחת השלים לנצח את המקדשים׃
14Una enim oblatione, consummavit in sempiternum sanctificatos.
15ואף רוח הקדש מעיד לנו על זאת כי אחרי אמרו׃
15Contestatur autem nos et Spiritus Sanctus. Postquam enim dixit:
16זאת הברית אשר אכרת אתם אחרי הימים ההם אמר יהוה נתתי את תורתי בקרבם ועל לבם אכתבנה׃
16Hoc autem testamentum, quod testabor ad illos post dies illos, dicit Dominus, dando leges meas in cordibus eorum, et in mentibus eorum superscribam eas:
17ולעונם ולחטאתם לא אזכר עוד׃
17et peccatorum, et iniquitatum eorum jam non recordabor amplius.
18והנה באשר נסלחו החטאים אין עוד קרבן עליהם׃
18Ubi autem horum remissio: jam non est oblatio pro peccato.
19ועתה אחי בהיות לנו בטחון דרך הקדש בדם ישוע׃
19Habentes itaque, fratres, fiduciam in introitu sanctorum in sanguine Christi,
20דרך חדש וחי אשר חדש לנו בפרכת היא בשרו׃
20quam initiavit nobis viam novam, et viventem per velamen, id est, carnem suam,
21ובהיות לנו כהן גדול על בית אלהים׃
21et sacerdotem magnum super domum Dei:
22נקרבה נא בלבב שלם ובאמונה תמימה מטהרים בהזית לבבנו מרוח רעה ורחוצי בשר במים טהורים׃
22accedamus cum vero corde in plenitudine fidei, aspersi corda a conscientia mala, et abluti corpus aqua munda,
23נחזיקה בהודית התקוה בל נמוט כי נאמן המבטיח׃
23teneamus spei nostræ confessionem indeclinabilem (fidelis enim est qui repromisit),
24ונתבוננה זה על זה לעורר אתנו לאהבה ולמעשים טובים׃
24et consideremus invicem in provocationem caritatis, et bonorum operum:
25ואל נעזב את כנאיתנו כמנהג קצת אנשים כי אם נוכיח איש את אחיו וביותר בראתכם כי קרוב היום׃
25non deserentes collectionem nostram, sicut consuetudinis est quibusdam, sed consolantes, et tanto magis quanto videritis appropinquantem diem.
26כי אם נחטא בזדון אחרי אשר קבלנו דעת האמת לא ישאר עוד זבח קרבן לכפר על החטא׃
26Voluntarie enim peccantibus nobis post acceptam notitiam veritatis, jam non relinquitur pro peccatis hostia,
27כי אם בעותי הדין העתיד ואש קנאה אשר תאכל את הצררים׃
27terribilis autem quædam exspectatio judicii, et ignis æmulatio, quæ consumptura est adversarios.
28הן איש כי יפר תורת משה מות ימות בלי חמלה על פי שנים עדים או שלשה׃
28Irritam quis faciens legem Moysi, sine ulla miseratione duobus vel tribus testibus moritur:
29מה תחשבו כמה יגדל הענש הראוי לרמס ברגלו את בן האלהים וחשב לחל את דם הברית אשר הוא מקדש בו ומחרף את רוח החסד׃
29quanto magis putatis deteriora mereri supplicia qui Filium Dei conculcaverit, et sanguinem testamenti pollutum duxerit, in quo sanctificatus est, et spiritui gratiæ contumeliam fecerit?
30כי ידענו את האמר לי נקם ושלם ועוד כי ידין יהוה עמו׃
30Scimus enim qui dixit: Mihi vindicta, et ego retribuam. Et iterum: Quia judicabit Dominus populum suum.
31מה נורא לנפל ביד אלהים חיים׃
31Horrendum est incidere in manus Dei viventis.
32אבל זכרו נא את הימים הראשונים כי אז אחרי ארו עיניכם נשאתם כבד ענוים רבים׃
32Rememoramini autem pristinos dies, in quibus illuminati, magnum certamen sustinuistis passionum:
33פעם בהיותכם לראי בחרפה ותוגה פעם בהשתתף לאשר הגיע אליהם כזאת׃
33et in altero quidem opprobriis et tribulationibus spectaculum facti: in altero autem socii taliter conversantium effecti.
34כי הצטערתם על מוסרי וגזלת רכושכם סבלתם בשמחה מדעתכם בנפשכם שיש לכם בשמים קנין טוב ממנו וקים לעד׃
34Nam et vinctis compassi estis, et rapinam bonorum vestrorum cum gaudio suscepistis, cognoscentes vos habere meliorem et manentem substantiam.
35לכן אל תשליכו את בטחונכם כי יש לו שכר רב׃
35Nolite itaque amittere confidentiam vestram, quæ magnam habet remunerationem.
36כי צריכים אתם לסבלנות למען תעשו רצון אלהים ונשאתם את ההבטחה׃
36Patientia enim vobis necessaria est: ut voluntatem Dei facientes, reportetis promissionem.
37כי עוד מעט רגע והבא יבא לא יאחר׃
37Adhuc enim modicum aliquantulum, qui venturus est, veniet, et non tardabit.
38הצדיק באמונתו יחיה ואם יסג אחור לא רצתה נפשי בו׃
38Justus autem meus ex fide vivit: quod si subtraxerit se, non placebit animæ meæ.
39אמנם אנחנו איננו מן הנסוגים אחור לאבדם כי אם מן המאמינים להצלת הנפש׃
39Nos autem non sumus subtractionis filii in perditionem, sed fidei in acquisitionem animæ.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.