Јеремија 2
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Опет ми дође реч Господња говорећи:
1A palavra do SENHOR veio a mim, dizendo:
2Иди и вичи Јерусалиму да чује и говори: Овако вели Господ: Опомињем те се по милости у младости твојој и по љубави о веридби твојој, кад иђаше за мном по пустињи, и по земљи где се не сеје.
2“Vá e proclame aos ouvidos de Jerusalém, dizendo: ‘Assim diz o SENHOR: “Lembro-me, a seu favor, da bondade da sua juventude, do seu amor como noiva, de como você me seguiu no deserto, em uma terra que não foi semeada.
3Израиљ беше светиња Господу и првина од родова Његових; који је јеђаху сви беху криви, зло долажаше на њих, вели Господ.
3Israel era santidade para o SENHOR, as primícias da sua colheita. Todos os que o devorarem serão considerados culpados. O mal virá sobre eles”’, diz o SENHOR.”
4Чујте реч Господњу, доме Јаковљев и све породице дома Израиљевог.
4Ouçam a palavra do SENHOR, ó casa de Jacó, e todas as famílias da casa de Israel!
5Овако вели Господ: Какву неправду нађоше оци ваши у мене, те одступише од мене, и присташе за ништавилом, и посташе ништави?
5Assim diz o SENHOR: “Que injustiça os seus pais encontraram em mim, para que se afastassem de mim, e andassem após a vaidade inútil, e se tornassem inúteis?
6И не рекоше: Где је Господ који нас је извео из земље мисирске, који нас је водио по пустињи, по земљи пустој и пуној пропасти, по земљи сувој и где је сен смртни, по земљи преко које нико није ходио и у којој нико није живео?
6Eles não disseram: ‘Onde está o SENHOR que nos tirou da terra do Egito, que nos guiou pelo deserto, por uma terra de desertos e de covas, por uma terra de seca e da sombra da morte, por uma terra pela qual ninguém passava, e onde nenhum homem habitava?’
7И кад вас доведох у земљу родну да једете род њен и добра њена, дошавши оскврнисте земљу моју и од наследства мог начинисте гад.
7Eu os trouxe a uma terra fértil, para comerem o seu fruto e a sua bondade; mas, quando entraram, vocês contaminaram a minha terra, e fizeram da minha herança uma abominação.
8Свештеници не рекоше: Где је Господ? И који се баве законом не познаше ме, и пастири одусташе ме, и пророци пророковаше Валом и идоше за стварима залудним.
8Os sacerdotes não disseram: ‘Onde está o SENHOR?’ e os que lidam com a lei não me conheceram. Os governantes também transgrediram contra mim, e os profetas profetizaram por Baal e seguiram coisas que não trazem proveito.
9За то ћу се још прети с вама, вели Господ, и са синовима синова ваших прећу се.
9“Portanto, eu ainda contenderei com vocês”, diz o SENHOR, “e contenderei com os filhos dos seus filhos.
10Јер прођите острва китимска и видите и пошљите у Кидар, и разгледајте добро, и видите, је ли било такво шта:
10Pois passem para as ilhas de Quitim, e vejam. Enviem a Quedar, e considerem diligentemente, e vejam se já houve tal coisa.
11Је ли који народ променио богове, ако и нису богови? А мој народ промени славу своју на ствар залудну.
11Alguma nação trocou os seus deuses, que na verdade não são deuses? Mas o meu povo trocou a sua glória por aquilo que não traz proveito.
12Чудите се томе, небеса, и згрозите се и упропастите се! Вели Господ.
12“Espantem-se com isso, ó céus, e fiquem horrorizados. Fiquem muito desolados”, diz o SENHOR.
13Јер два зла учини мој народ: оставише мене, извор живе воде, и ископаше себи студенце, студенце испроваљиване, који не могу да држе воде.
13“Pois o meu povo cometeu dois males: eles me abandonaram, a fonte de águas vivas, e cavaram cisternas para si mesmos: cisternas rachadas que não retêm água.
14Је ли Израиљ роб? Је ли роб у кући рођен? Зашто поста грабеж?
14Acaso Israel é um escravo? Ele nasceu na escravidão? Por que ele se tornou um cativo?
15Рикаше на њ лавићи и дизаше глас свој, и обратише земљу његову у пустош; градови су му попаљени, те нема никога да живи у њима.
15Os leões novos rugiram contra ele e levantaram as suas vozes. Eles fizeram da sua terra uma desolação. Suas cidades estão queimadas, sem habitantes.
16И синови нофски и тафнески опасоше ти теме.
16Os filhos também de Mênfis e de Tafnes quebraram o alto da sua cabeça.
17Ниси ли то сам себи учинио оставивши Господа Бога свог кад те вођаше путем?
17“Você não trouxe isso sobre si mesma, ao abandonar o SENHOR, seu Deus, quando ele a guiava pelo caminho?
18А сада шта ће ти пут мисирски да пијеш воде сиорске? Шта ли ће ти пут асирски да пијеш воде из реке?
18Agora, o que você ganha indo ao Egito, para beber as águas de Sior? Ou por que você vai no caminho para a Assíria, para beber as águas do Rio?
19Твоја ће те злоћа покарати и твоје ће те одметање прекорити. Познај дакле и види да је зло и горко што си оставио Господа Бога свог и што нема страха мог у теби, вели Господ Господ над војскама.
19“A sua própria maldade a corrigirá, e as suas apostasias a repreenderão. Saiba, portanto, e veja que é uma coisa má e amarga, que você tenha abandonado o SENHOR, seu Deus, e que o meu temor não esteja em você”, diz o Senhor, DEUS dos Exércitos.
20Јер давно изломих јарам твој и раскидох свезе твоје, и ти рече: Нећу бити слуга; а на сваки високи хум и под свако зелено дрво идеш да се курваш.
20“Pois há muito tempo eu quebrei o seu jugo, e rompi as suas ataduras. Você disse: ‘Eu não servirei’; pois em cada colina alta e debaixo de cada árvore verde você se curvou, agindo como prostituta.
21Ја те посадих, лозу изабрану, све семе истинито; па како ми се промени и изметну се одвода од туђе лозе?
21Contudo, eu a havia plantado como uma videira nobre, uma semente pura e fiel. Como então você se transformou em ramos degenerados de uma videira estrangeira para mim?
22Да се измијеш салитром и узмеш много сапуна, опет ће се познавати безакоње твоје преда мном, вели Господ Господ.
22Pois, ainda que você se lave com lixívia, e use muito sabão, ainda assim a sua iniquidade está marcada diante de mim”, diz o Senhor DEUS.
23Како можеш рећи: Нисам се оскврнио, нисам ишао за Валима? Погледај пут свој по долу; познај шта си учинила, брза камило, која остављаш знаке на својим путевима.
23“Como você pode dizer: ‘Não estou contaminada. Não fui atrás dos baalins’? Veja o seu caminho no vale. Reconheça o que você fez. Você é uma dromedária ligeira que cruza os seus caminhos,
24Као дивља магарица, која је навикла на пустињу и по жељи душе своје вуче у се ветар, кад навали, ко ће је вратити? Који је траже неће се уморити, наћи ће је у месецу њеном.
24uma jumenta selvagem acostumada ao deserto, que fareja o vento no seu desejo. Quando ela está no cio, quem pode detê-la? Todos os que a procuram não se cansarão. No seu mês, eles a encontrarão.
25Чувај ногу своју, да није боса, и грло своје, да не жедни. Али ти велиш: Од тога нема ништа; не, јер љубим туђе, и за њима ћу ићи.
25“Evite que os seus pés fiquem descalços, e a sua garganta tenha sede. Mas você disse: ‘É em vão. Não, pois eu amei os estrangeiros, e irei atrás deles.’
26Као што се лупеж посрами кад се ухвати, тако ће се посрамити дом Израиљев, они, цареви њихови, кнезови њихови, и свештеници њихови и пророци њихови,
26Como o ladrão se envergonha quando é descoberto, assim a casa de Israel se envergonha — eles, os seus reis, os seus príncipes, os seus sacerdotes e os seus profetas,
27Који говоре дрвету: Ти си отац мој; и камену: Ти си ме родио; јер ми окренуше леђа, а не лице; а кад су у невољи говоре: Устани и избави нас.
27que dizem à madeira: ‘Você é meu pai’, e a uma pedra: ‘Você me deu à luz’, pois eles viraram as costas para mim, e não o rosto, mas no tempo da sua angústia eles dirão: ‘Levanta-te e salva-nos!’
28А где су богови твоји које си начинио себи? Нека устану, ако те могу избавити кад си у невољи, јер имаш, Јуда, богова колико градова.
28“Mas onde estão os seus deuses que você fez para si mesma? Que eles se levantem, se puderem salvá-la no tempo da sua angústia, pois você tem tantos deuses quantas são as suas cidades, ó Judá.
29Зашто хоћете да се правдате са мном? Ви сте се сви одметнули од мене, вели Господ.
29“Por que vocês querem contender comigo? Todos vocês transgrediram contra mim”, diz o SENHOR.
30Узалуд бих синове ваше, не примише науке; мач ваш прождре пророке ваше као лав који дави.
30“Eu castiguei os seus filhos em vão. Eles não aceitaram a correção. A sua própria espada devorou os seus profetas, como um leão destruidor.
31О роде! Видите реч Господњу; бејах ли пустиња Израиљу или мрачна земља? Зашто говори мој народ: Господари смо, нећемо више доћи к теби?
31Ó geração, considere a palavra do SENHOR. Acaso tenho sido um deserto para Israel? Ou uma terra de densas trevas? Por que o meu povo diz: ‘Nós nos libertamos. Não viremos mais a ti’?
32Заборавља ли девојка свој накит и невеста урес свој? А народ мој заборави ме толико дана да им нема броја.
32“Pode uma virgem esquecer-se dos seus enfeites, ou uma noiva do seu vestido? Contudo, o meu povo se esqueceu de mim por dias sem fim.
33Зашто говориш да је добар твој пут тражећи шта љубиш? Па си и неваљале жене научио својим путевима.
33Como você prepara bem o seu caminho para buscar o amor! Por isso, você até ensinou os seus caminhos às mulheres perversas.
34И још на скутовима твојим налази се крв сиромаха правих; не налазим копајући, него је на свима њима.
34Também nas suas saias se encontra o sangue das almas dos pobres inocentes. Você não os flagrou arrombando, mas é por causa de todas essas coisas.
35А ти говориш: Нисам крив, гнев се Његов одвратио од мене. Ево ја ћу се прети с тобом што говориш: Нисам згрешио.
35“Ainda assim você disse: ‘Eu sou inocente. Certamente a sua ira se desviou de mim.’ “Eis que eu a julgarei, porque você diz: ‘Eu não pequei.’
36Зашто трчкаш тако мењајући свој пут? Посрамићеш се од Мисирца како си се посрамио од Асирца.
36Por que você vagueia tanto para mudar os seus caminhos? Você também se envergonhará do Egito, como se envergonhou da Assíria.
37Отићи ћеш и одатле с рукама над главом својом, јер Господ одбацује узданице твоје, и нећеш бити срећан у њима.
37Você também sairá daquele lugar com as mãos sobre a cabeça; pois o SENHOR rejeitou aqueles em quem você confia, e você não prosperará com eles.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.