Јеремија 44
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Реч која дође Јеремији за све Јудејце који живљаху у земљи мисирској, који живљаху у Мигдолу и у Тафнесу и у Нофу и у земљи Патросу, говорећи:
1A palavra que veio a Jeremias a respeito de todos os judeus que moravam na terra do Egito, que moravam em Migdol, em Tafnes, em Mênfis e na região de Patros, dizendo:
2Овако вели Господ над војскама Бог Израиљев: Ви видесте све зло што наведох на Јерусалим и на све градове Јудине, и ево су данас пусти и нема никога да живи у њима,
2“Assim diz o SENHOR dos Exércitos, o Deus de Israel: 'Vocês viram todo o mal que eu trouxe sobre Jerusalém e sobre todas as cidades de Judá. Eis que hoje elas são uma desolação, e ninguém mora nelas,
3за злоћу њихову коју чинише да би ме гневили ходећи да каде и служе другим боговима, којих не знаше ни они ни ви ни оци ваши.
3por causa da maldade que cometeram para me provocar à ira, indo queimar incenso e servir a outros deuses que eles não conheciam, nem eles, nem vocês, nem os seus pais.
4И слах к вама све слуге своје пророке зарана једнако говорећи: Не чините тај гад на који мрзим.
4Contudo, eu lhes enviei todos os meus servos, os profetas, levantando-me cedo e enviando-os para dizer: “Oh, não façam esta coisa abominável que eu odeio.”
5Али не послушаше нити пригнуше уха свог да се врате од злоће своје, да не каде другим боговима.
5Mas eles não ouviram, nem inclinaram os seus ouvidos. Não se desviaram da sua maldade, para deixarem de queimar incenso a outros deuses.
6Зато се изли јарост моја и гнев мој, и разгоре се у градовима Јудиним и по улицама јерусалимским, те посташе развалине и пустош, као што се види данас.
6Portanto, o meu furor e a minha ira foram derramados e se acenderam nas cidades de Judá e nas ruas de Jerusalém; e elas se tornaram em ruínas e desolação, como se vê hoje.'
7А сада овако вели Господ Бог над војскама, Бог Израиљев: зашто сами себи чините тако велико зло да истребите из Јуде људе и жене, децу и која сисају, да не остане у вас остатка,
7“Portanto, agora assim diz o SENHOR, o Deus dos Exércitos, o Deus de Israel: 'Por que vocês cometem um mal tão grande contra as suas próprias almas, a ponto de eliminarem do meio de Judá homens e mulheres, crianças e bebês de peito, sem deixarem para si nenhum remanescente,
8гневећи ме делима руку својих, кадећи другим боговима у земљи мисирској, у коју дођосте да се станите да бисте се истребили и постали клетва и руг у свих народа на земљи.
8provocando-me à ira com as obras das suas mãos, queimando incenso a outros deuses na terra do Egito, para onde vocês foram morar, para que sejam eliminados e se tornem uma maldição e uma ofensa entre todas as nações da terra?
9Јесте ли заборавили зла отаца својих и зла царева Јудиних и зла жена њихових, и своја зла и зла жена својих, која чинише у земљи Јудиној и по улицама јерусалимским?
9Será que vocês se esqueceram da maldade dos seus pais, da maldade dos reis de Judá, da maldade das esposas deles, da sua própria maldade e da maldade das suas esposas, cometidas na terra de Judá e nas ruas de Jerusalém?
10Не покорише се до данас нити се побојаше, нити ходише по мом закону и уредбама мојим, које ставих пред вас и пред оце ваше.
10Eles não se humilharam até o dia de hoje, nem temeram, nem andaram na minha lei, nem nos meus estatutos, que coloquei diante de vocês e diante dos seus pais.'
11За то овако вели Господ над војскама, Бог Израиљев: ево, ја ћу вам обратити лице своје на зло, да истребим све Јудејце.
11“Portanto, assim diz o SENHOR dos Exércitos, o Deus de Israel: 'Eis que voltarei o meu rosto contra vocês para o mal, para eliminar todo o Judá.
12И узећу остатак Јудин, који окрену лице своје да иде у земљу мисирску да се онде стани, и изгинуће сви; у земљи ће мисирској пасти и изгинути од мача и од глади, мало и велико, изгинуће од мача и од глади, и биће уклин и чудо и проклетство и руг.
12Tomarei o remanescente de Judá que decidiu ir para a terra do Egito para morar lá, e todos eles serão consumidos. Eles cairão na terra do Egito. Serão consumidos pela espada e pela fome. Eles morrerão, desde o menor até o maior, pela espada e pela fome. Eles serão objeto de horror, de espanto, de maldição e de ofensa.
13И походићу оне који наставају у земљи мисирској, као што сам походио Јерусалим, мачем, глађу и помором;
13Pois castigarei os que moram na terra do Egito, assim como castiguei Jerusalém, pela espada, pela fome e pela peste;
14и ниједан од остатка Јудиног, што отидоше у земљу мисирску да се онде стане, неће утећи нити се избавити да се врате у земљу Јудину, у коју се желе вратити да се населе; јер се неће вратити, осим који побегну.
14de modo que nenhum do remanescente de Judá, que foi para a terra do Egito para morar lá, escapará ou sobreviverá para voltar à terra de Judá, para a qual eles têm o desejo de voltar para morar lá; pois ninguém voltará, exceto aqueles que escaparem.'”
15Тада одговорише Јеремији сви људи који знаху да жене њихове каде другим боговима, и све жене, којих стајаше онде велик збор, и сав народ што живљаше у земљи мисирској, у Патросу, говорећи:
15Então todos os homens que sabiam que as suas esposas queimavam incenso a outros deuses, e todas as mulheres que estavam presentes, uma grande assembleia, e todo o povo que morava na terra do Egito, em Patros, responderam a Jeremias, dizendo:
16Шта нам каза у име Господње, нећемо те послушати;
16“Quanto à palavra que você nos falou em nome do SENHOR, nós não vamos ouvi-lo.
17него ћемо чинити све што је изашло из наших уста кадећи царици небеској и лијући јој наливе, као што смо чинили ми и оци наши, цареви наши и кнезови наши по градовима Јудиним и по улицама јерусалимским, јер бејасмо сити хлеба и беше нам добро и зло не виђасмо.
17Mas certamente cumpriremos toda palavra que saiu da nossa boca, de queimar incenso à rainha dos céus e derramar ofertas de bebidas a ela, como nós temos feito, nós e os nossos pais, os nossos reis e os nossos príncipes, nas cidades de Judá e nas ruas de Jerusalém; pois naquela época tínhamos fartura de comida, estávamos bem e não víamos nenhum mal.
18А од кад престасмо кадити царици небеској и лити јој наливе, ништа немамо и гинемо од мача и од глади.
18Mas desde que paramos de queimar incenso à rainha dos céus e de derramar ofertas de bebidas a ela, tem nos faltado tudo, e temos sido consumidos pela espada e pela fome.”
19И кад кадимо царици небеској и лијемо јој наливе, еда ли јој без главара својих печемо колаче служећи јој и лијемо јој наливе?
19As mulheres disseram: “Quando queimávamos incenso à rainha dos céus e derramávamos ofertas de bebidas a ela, por acaso fazíamos bolos para adorá-la e derramávamos ofertas de bebidas a ela sem o consentimento dos nossos maridos?”
20Тада рече Јеремија свему народу, људима и женама, и свему народу, који му онако одговорише, говорећи:
20Então Jeremias disse a todo o povo — aos homens e às mulheres, e a todo o povo que lhe havia dado essa resposta, dizendo:
21Еда ли се не опомену Господ када, којим кадисте у градовима Јудиним и по улицама јерусалимским ви и оци ваши, цареви ваши и кнезови ваши и народ земаљски? И не дође ли Му у срце?
21“O incenso que vocês queimaram nas cidades de Judá e nas ruas de Jerusalém, vocês e os seus pais, os seus reis e os seus príncipes, e o povo da terra, por acaso o SENHOR não se lembrou disso, e não lhe veio isso à mente?
22И не може Господ више подносити злоћу дела ваших и гадове које чинисте, те земља ваша поста пустош и чудо и проклетство, да нико на живи у њој, како се види данас.
22Assim, o SENHOR não pôde mais suportar, por causa da maldade das suas ações e por causa das abominações que vocês cometeram. Portanto, a terra de vocês se tornou uma desolação, um espanto e uma maldição, sem habitantes, como se vê hoje.
23Зато што кадисте и што грешисте Господу и не слушасте глас Господњи, и по закону Његовом и уредбама Његовим и сведочанствима Његовим не ходисте, зато вас задеси ово зло, како се види данас.
23Porque vocês queimaram incenso e porque pecaram contra o SENHOR, e não obedeceram à voz do SENHOR, nem andaram na sua lei, nem nos seus estatutos, nem nos seus testemunhos; por isso este mal lhes aconteceu, como se vê hoje.”
24Још рече Јеремија свему народу и свим женама: Чујте реч Господњу, сви Јудејци, који сте у земљи мисирској.
24Além disso, Jeremias disse a todo o povo, incluindo todas as mulheres: “Ouçam a palavra do SENHOR, todo o Judá que está na terra do Egito!
25Овако вели Господ над војскама, Бог Израиљев, говорећи: ви и жене ваше рекосте устима својим и рукама својим извршисте говорећи: Извршаваћемо завете своје што заветовасмо кадећи царици небеској и лијући јој наливе. Доиста, испунисте завете своје и извршисте.
25Assim diz o SENHOR dos Exércitos, o Deus de Israel: 'Vocês e as suas esposas falaram com as suas bocas, e com as suas mãos o cumpriram, dizendo: “Certamente cumpriremos os nossos votos que fizemos, de queimar incenso à rainha dos céus e de derramar ofertas de bebidas a ela.”' “'Confirmem, então, os seus votos, e cumpram os seus votos.'
26Зато чујте Јудејци реч Господњу, сви Јудејци који станујете у земљи мисирској: ево, ја се заклињем великим именом својим, вели Господ, да се име моје неће више изрицати устима ни једног Јудејца у свој земљи мисирској да би рекао: тако да је жив Господ Господ!
26“Portanto, ouçam a palavra do SENHOR, todo o Judá que mora na terra do Egito: 'Eis que jurei pelo meu grande nome', diz o SENHOR, 'que o meu nome não será mais invocado pela boca de nenhum homem de Judá em toda a terra do Egito, dizendo: “Tão certo como vive o Senhor DEUS.”
27Ево, ја ћу пазити на њих зла ради, не добра ради, и Јудејци који су у земљи мисирској, сви ће гинути од мача и од глади, докле их не буде ни једног.
27Eis que eu vigio sobre eles para o mal, e não para o bem; e todos os homens de Judá que estão na terra do Egito serão consumidos pela espada e pela fome, até que todos sejam destruídos.
28А који утеку од мача, вратиће се из земље мисирске у земљу Јудину, мало њих, јер сав остатак Јудин, што отидоше у земљу мисирску да се онде настане, познаће чија ће се реч навршити, моја или њихова.
28Aqueles que escaparem da espada voltarão da terra do Egito para a terra de Judá em pequeno número. Todo o remanescente de Judá, que foi para a terra do Egito para morar lá, saberá de quem é a palavra que permanecerá, a minha ou a deles.
29А ово да вам је знак, говори Господ, да ћу вас походити на том месту да знате да ће се доиста испунити речи моје вама на зло;
29“'Este será o sinal para vocês', diz o SENHOR, 'de que eu os castigarei neste lugar, para que saibam que as minhas palavras certamente permanecerão contra vocês para o mal.'
30овако вели Господ: Ево, ја ћу дати Фараона Вафрија, цара мисирског, у руке непријатељима његовим и у руке оним који траже душу његову, као што сам дао Седекију цара Јудиног у руке Навуходоносору цару вавилонском, непријатељу његовом и који тражаше душу његову.
30Assim diz o SENHOR: 'Eis que entregarei o faraó Hofra, rei do Egito, nas mãos dos seus inimigos e nas mãos daqueles que buscam tirar a sua vida, assim como entreguei Zedequias, rei de Judá, nas mãos de Nabucodonosor, rei da Babilônia, que era seu inimigo e buscava tirar a sua vida.'”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.