Јеремија 18
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Реч која дође Јеремији од Господа говорећи:
1A palavra que veio a Jeremias da parte do SENHOR, dizendo:
2Устани, и сиђи у кућу лончареву, и онде ћу ти казати речи своје.
2“Levante-se e desça à casa do oleiro, e lá farei você ouvir as minhas palavras.”
3Тада сиђох у кућу лончареву, и гле, он рађаше посао на свом колу.
3Então desci à casa do oleiro, e eis que ele estava fazendo algo sobre a roda.
4И поквари се у руци лончару суд који грађаше од кала, па начини изнова од њега други суд, како беше воља лончару да начини.
4Quando o vaso que ele fazia de barro se estragou na mão do oleiro, ele o fez novamente, transformando-o em outro vaso, conforme pareceu bem ao oleiro fazer.
5Тада дође ми реч Господња говорећи:
5Então a palavra do SENHOR veio a mim, dizendo:
6Не могу ли чинити од вас као овај лончар, доме Израиљев? Говори Господ; гле, шта је као у руци лончаревој, то сте ви у мојој руци, доме Израиљев.
6“Casa de Israel, não posso eu fazer com vocês como este oleiro?” diz o SENHOR. “Eis que, como o barro na mão do oleiro, assim são vocês na minha mão, casa de Israel.
7Кад бих рекао за народ и за царство да га истребим и разорим и затрем;
7No instante em que eu falar a respeito de uma nação e a respeito de um reino, para arrancar, para derrubar e para destruí-lo,
8ако се обрати народ ода зла, за које бих рекао, и мени ће бити жао са зла које мишљах да му учиним.
8se aquela nação, contra a qual falei, se converter da sua maldade, eu me arrependerei do mal que pensava em fazer a ela.
9А кад бих рекао за народ и за царства да га сазидам и насадим;
9E no instante em que eu falar a respeito de uma nação e a respeito de um reino, para edificar e para plantá-lo,
10ако учини шта је зло преда мном не слушајући глас мој, и мени ће бити жао добра које рекох да му учиним.
10se fizerem o que é mau aos meus olhos, não obedecendo à minha voz, então me arrependerei do bem com o qual eu disse que os beneficiaria.
11Зато сада реци Јудејцима и Јерусалимљанима говорећи: Овако вели Господ: Ево спремам на вас зло, и мислим мисли на вас; вратите се, дакле, сваки са свог пута злог, и поправите путеве своје и дела своја.
11“Agora, portanto, fale aos homens de Judá e aos habitantes de Jerusalém, dizendo: 'Assim diz o SENHOR: “Eis que preparo o mal contra vocês e elaboro um plano contra vocês. Converta-se agora cada um do seu mau caminho, e corrijam os seus caminhos e as suas ações.”'”
12А они рекоше: Нема ништа од тога, него ћемо ићи за својим мислима и чинићемо сваки по мисли срца свог злог.
12Mas eles dizem: 'É em vão; pois andaremos segundo os nossos próprios planos, e cada um de nós seguirá a obstinação do seu mau coração.'”
13Зато овако говори Господ: Питајте по народима је ли ко чуо такво шта? Грдило велико учини девојка Израиљева.
13Portanto, assim diz o SENHOR: “Perguntem agora entre as nações: 'Quem já ouviu coisas semelhantes?' A virgem de Israel fez uma coisa muito horrível.
14Оставља ли снег ливански са стене моја поља? Остављају ли се воде студене, које теку?
14Acaso a neve do Líbano desaparecerá da rocha do campo? Ou secarão as águas frias que descem de longe?
15А народ мој мене заборави, кади таштини, и спотичу се на својим путевима, на старим стазама, да ходе стазама пута непоравњеног,
15Pois o meu povo se esqueceu de mim. Eles queimaram incenso a falsos deuses. Eles foram levados a tropeçar em seus caminhos, nas veredas antigas, para andarem em desvios, em um caminho não aterrado;
16Да бих обратио земљу њихову у пустош, на вечну срамоту, да се чуди ко год прође преко ње и маше главом својом.
16para fazerem da sua terra um espanto, e um perpétuo assobio. Todo aquele que passar por ela ficará espantado, e balançará a cabeça.
17Као устоком разметнућу их пред непријатељем; леђа а не лице показаћу им у невољи њиховој.
17Eu os espalharei como com um vento oriental diante do inimigo. Eu lhes mostrarei as costas, e não o rosto, no dia da sua calamidade.”
18А они рекоше: Ходите да смислимо шта Јеремији, јер неће нестати закона свештенику ни савета мудрацу ни речи пророку; ходите, убијмо га језиком и не пазимо на речи његове.
18Então eles disseram: “Venham! Vamos elaborar planos contra Jeremias; pois a lei não perecerá do sacerdote, nem o conselho do sábio, nem a palavra do profeta. Venham, e vamos atacá-lo com a língua, e não prestemos atenção a nenhuma das suas palavras.”
19Пази на ме, Господе, и чуј глас мојих противника.
19Presta atenção em mim, SENHOR, e ouve a voz daqueles que contendem comigo.
20Еда ли ће се зло вратити за добро, кад ми копају јаму? Опомени се да сам стајао пред Тобом говорећи за њихово добро, да бих одвратио гнев Твој од њих.
20Acaso o mal deve ser retribuído pelo bem? Pois eles cavaram uma cova para a minha alma. Lembra-te de como me coloquei diante de ti para falar o bem a favor deles, para desviar deles a tua ira.
21Зато предај синове њихове глади и учини да изгину од мача, и жене њихове да буду сироте и удове, и мужеви њихови да се погубе, младиће њихове да побије мач у боју.
21Portanto, entrega os filhos deles à fome, e entrega-os ao poder da espada. Que as suas mulheres fiquem sem filhos e viúvas. Que os seus homens sejam mortos, e os seus jovens feridos à espada na batalha.
22Нека се чује вика из кућа њихових, кад доведеш на њих војску изненада; јер ископаше јаму да ме ухвате, и замке наместише ногама мојим.
22Que se ouça um clamor vindo de suas casas, quando trouxeres um bando de repente sobre eles; pois cavaram uma cova para me prender, e esconderam armadilhas para os meus pés.
23А Ти, Господе, знаш све што су наумили мени да ме убију, немој им опростити безакоња ни грех њихов избрисати испред себе; него нека попадају пред Тобом, у гневу свом ради супрот њима.
23Contudo, SENHOR, tu conheces todo o conselho deles contra mim para me matar. Não perdoes a iniquidade deles. Não apagues o seu pecado da tua vista. Que eles sejam derrubados diante de ti. Lida com eles no tempo da tua ira.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.