Јеремија 16
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Потом дође ми реч Господња говорећи:
1Então a palavra do SENHOR veio a mim, dizendo:
2Немој се женити, и да немаш синове ни кћери на том месту.
2“Você não tomará uma esposa, nem terá filhos ou filhas neste lugar.”
3Јер овако говори Господ за синове и кћери што се роде на том месту и за матере њихове које их роде, и за оце њихове који их роде у тој земљи:
3Pois assim diz o SENHOR a respeito dos filhos e a respeito das filhas que nascerem neste lugar, e a respeito de suas mães que os deram à luz, e a respeito de seus pais que os geraram nesta terra:
4Љутом ће смрћу помрети, неће бити оплакани нити ће се погрепсти, биће гној по земљи, и од мача и од глади изгинуће, и мртва ће телеса њихова бити храна птицама небеским и зверима земаљским.
4“Eles morrerão de mortes terríveis. Não serão pranteados, nem serão sepultados. Serão como esterco sobre a superfície da terra. Serão consumidos pela espada e pela fome. Seus cadáveres servirão de alimento para as aves do céu e para os animais da terra.”
5Јер овако говори Господ: Не улази у кућу у којој је жалост, и не иди да плачеш нити их жали; јер сам узео мир свој од тог народа, говори Господ, милост и жаљење.
5Pois assim diz o SENHOR: “Não entre na casa de luto. Não vá prantear. Não se lamente por eles, pois eu retirei a minha paz deste povo”, diz o SENHOR, “até mesmo o amor leal e as ternas misericórdias.
6Помреће мали и велики у овој земљи, неће бити погребени нити ће се оплакати, нити ће се ко резати ни главе стрићи за њима.
6Tanto grandes como pequenos morrerão nesta terra. Eles não serão sepultados. Os homens não prantearão por eles, não farão cortes em si mesmos, nem raparão a cabeça por causa deles.
7Неће им се дати хлеба у жалости да се потеше за мртвим, нити ће их напојити из чаше ради утехе за оцем или за матером.
7Os homens não partirão o pão para eles no luto, para consolá-los pelos mortos. Os homens não lhes darão a beber o cálice de consolação por seu pai ou por sua mãe.
8Тако не улази у кућу у којој је жалост да седиш с њима да једеш и пијеш.
8“Você não entrará na casa de banquetes para se assentar com eles, para comer e beber.”
9Јер овако вели Господ над војскама, Бог Израиљев: Ево, ја ћу учинити да на овом месту пред вашим очима и за ваших дана не буде гласа радосног ни гласа веселог, гласа жениковог ни гласа невестиног.
9Pois assim diz o SENHOR dos Exércitos, o Deus de Israel: “Eis que farei cessar neste lugar, diante dos seus olhos e em seus dias, a voz de júbilo e a voz de alegria, a voz do noivo e a voz da noiva.
10А кад кажеш том народу све ове речи, ако ти кажу: Зашто изрече Господ све то велико зло на нас? И какво је безакоње наше или какав је грех наш, којим згрешисмо Господу Богу свом?
10Acontecerá que, quando você anunciar a este povo todas estas palavras, e eles lhe perguntarem: 'Por que o SENHOR pronunciou todo este grande mal contra nós?' ou 'Qual é a nossa iniquidade?' ou 'Qual é o nosso pecado que cometemos contra o SENHOR, nosso Deus?'
11Тада им реци: Јер оци ваши оставише мене, говори Господ, и идоше за другим боговима и служише им и клањаше им се, а мене оставише и закон мој не држаше;
11então você lhes dirá: 'Porque os seus pais me abandonaram', diz o SENHOR, 'e andaram após outros deuses, os serviram, os adoraram, me abandonaram e não guardaram a minha lei.
12а ви још горе чините него оци ваши, јер ето идете сваки по мисли срца свог злог не слушајући мене.
12Vocês fizeram pior do que os seus pais, pois eis que cada um de vocês anda segundo a obstinação do seu coração mau, de modo que não me dão ouvidos.
13Зато ћу вас избацити из ове земље у земљу које не познасте ни ви ни оци ваши, и онде ћете служити другим боговима дан и ноћ докле вам не учиним милост.
13Portanto, eu os lançarei fora desta terra, para uma terra que vocês não conheceram, nem vocês nem os seus pais. Lá vocês servirão a outros deuses de dia e de noite, pois não lhes mostrarei favor algum.'
14Зато, ево, иду дани, говори Господ, кад се неће више говорити: Тако да је жив Господ који је извео синове Израиљеве из земље мисирске;
14“Portanto, eis que vêm dias”, diz o SENHOR, “em que não se dirá mais: 'Tão certo como vive o SENHOR, que tirou os filhos de Israel da terra do Egito';
15него: Тако да је жив Господ који је извео синове Израиљеве из земље северне и из свих земаља у које их беше разагнао! Јер ћу их опет довести у земљу њихову коју сам дао оцима њиховим.
15mas sim: 'Tão certo como vive o SENHOR, que tirou os filhos de Israel da terra do norte, e de todos os países para onde os havia expulsado.' Eu os trarei de volta à sua terra, que dei aos seus pais.
16Гле, ја ћу послати многе рибаре, говори Господ, да их лове, и после ћу послати многе ловце да их лове по свакој гори и по сваком хуму и по раселинама каменим.
16“Eis que mandarei chamar muitos pescadores”, diz o SENHOR, “e eles os pescarão. Depois, mandarei chamar muitos caçadores, e eles os caçarão de cada monte, de cada colina e das fendas das rochas.
17Јер очи моје пазе на све путеве њихове, нису сакривени од мене, нити је безакоње њихово заклоњено од мојих очију.
17Pois os meus olhos estão sobre todos os seus caminhos. Eles não estão escondidos da minha face. A sua iniquidade não está oculta aos meus olhos.
18И платићу им прво двојином за безакоње њихово и за грех њихов, што оскврнише земљу моју стрвима гадова својих, и наследство моје напунише гнусобама својим.
18Primeiro, retribuirei em dobro a sua iniquidade e o seu pecado, porque profanaram a minha terra com as carcaças das suas coisas detestáveis, e encheram a minha herança com as suas abominações.”
19Господе, крепости моја и граде мој и уточиште моје у невољи, к Теби ће доћи народи од крајева земаљских, и рећи ће: Доиста оци наши имаше лаж, и таштину и што ни мало не помаже.
19SENHOR, minha força, minha fortaleza, e meu refúgio no dia da aflição, as nações virão a ti desde os confins da terra, e dirão: “Nossos pais herdaram apenas mentiras, vaidade e coisas nas quais não há proveito.
20Еда ли ће човек начинити себи богове, који ипак нису богови?
20Pode um homem fazer para si deuses que, no entanto, não são deuses?”
21Зато, ево, ја ћу их научити сада, показаћу им руку своју и силу своју, да познаду да ми је име Господ.
21“Portanto, eis que eu lhes farei conhecer, desta vez lhes farei conhecer a minha mão e o meu poder. Então eles saberão que o meu nome é SENHOR.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.