Јеремија 11
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Реч која дође Јеремији од Господа говорећи:
1A palavra que veio a Jeremias da parte do SENHOR, dizendo:
2Слушајте речи овог завета, и казујте људима Јудиним и становницима јерусалимским.
2“Ouçam as palavras desta aliança, e falem aos homens de Judá e aos habitantes de Jerusalém;
3И реци им: Овако вели Господ Бог Израиљев: Проклет да је ко не послуша речи овог завета,
3e digam a eles: Assim diz o SENHOR, o Deus de Israel: ‘Maldito é o homem que não ouve as palavras desta aliança,
4који заповедих оцима вашим кад их изведох из земље мисирске, из пећи гвоздене, говорећи: Слушајте глас мој и творите ово све како вам заповедам, па ћете ми бити народ и ја ћу вам бити Бог,
4que ordenei aos seus antepassados no dia em que os tirei da terra do Egito, da fornalha de ferro’, dizendo: ‘Obedeçam à minha voz e pratiquem-nas, de acordo com tudo o que eu lhes ordeno; assim vocês serão o meu povo, e eu serei o seu Deus;
5да бих испунио заклетву којом се заклех оцима вашим да ћу им дати земљу у којој тече млеко и мед, како се види данас. А ја одговорих и рекох: Амин, Господе.
5para que eu possa confirmar o juramento que fiz aos seus antepassados, de dar a eles uma terra que mana leite e mel’, como se vê no dia de hoje.” Então eu respondi e disse: “Amém, SENHOR.”
6По том рече ми Господ: Казуј све ове речи по градовима Јудиним и по улицама јерусалимским говорећи: Слушајте речи овог завета, и извршујте их.
6O SENHOR me disse: “Proclame todas estas palavras nas cidades de Judá e nas ruas de Jerusalém, dizendo: ‘Ouçam as palavras desta aliança e as pratiquem.
7Јер тврдо засведочавах оцима вашим од кад их изведох из земље мисирске до данас, зарана једнако говорећи: Слушајте глас мој.
7Pois eu adverti solenemente aos seus antepassados no dia em que os tirei da terra do Egito, e até o dia de hoje, levantando-me cedo e advertindo, dizendo: “Obedeçam à minha voz.”
8Али не послушаше и не пригнуше уха свог, него ходише сваки за мислима злог срца свог; за то пустих на њих све речи овог завета, који заповедих да врше, а они не вршише.
8Contudo, eles não obedeceram, nem inclinaram os seus ouvidos, mas cada um andou na teimosia do seu coração mau. Por isso, eu trouxe sobre eles todas as palavras desta aliança, que lhes ordenei que cumprissem, mas que eles não cumpriram.’”
9Тада ми рече Господ: Буна је међу људима Јудиним и становницима јерусалимским.
9O SENHOR me disse: “Encontrou-se uma conspiração entre os homens de Judá e entre os habitantes de Jerusalém.
10Вратили су се на безакоња старих својих, који не хтеше слушати моје речи, и иду за другим боговима, те им служе; дом Израиљев и дом Јудин покварише завет мој, који учиних с оцима њиховим.
10Eles voltaram às iniquidades dos seus antepassados, que se recusaram a ouvir as minhas palavras. Eles foram atrás de outros deuses para servi-los. A casa de Israel e a casa de Judá quebraram a minha aliança que fiz com os antepassados deles.
11Зато овако вели Господ: Ево, ја ћу пустити на њих зло, из ког неће моћи изаћи, и вапиће к мени, али их нећу услишити.
11Portanto, assim diz o SENHOR: ‘Eis que trarei sobre eles um mal do qual não poderão escapar; e eles clamarão a mim, mas eu não os ouvirei.
12Тада ће градови Јудини и становници јерусалимски ићи и вапити к боговима којима каде, али им неће помоћи у невољи њиховој.
12Então as cidades de Judá e os habitantes de Jerusalém irão e clamarão aos deuses aos quais eles oferecem incenso, mas eles de modo algum os salvarão no tempo da sua angústia.
13Јер имаш богова, Јуда, колико градова, и колико има улица у Јерусалиму, толико подигосте олтара срамотних, олтара да кадите Валу.
13Pois segundo o número das suas cidades são os seus deuses, ó Judá; e segundo o número das ruas de Jerusalém vocês ergueram altares para a coisa vergonhosa, sim, altares para queimar incenso a Baal.’
14Ти се дакле не моли за тај народ, и не подижи вике ни молбе за њих, јер их нећу услишити кад завапе к мени у невољи својој.
14“Portanto, não ore por este povo. Não levante clamor nem oração por eles; pois eu não os ouvirei no tempo em que clamarem a mim por causa da sua angústia.
15Шта ће мили мој у дому мом, кад чини грдило с многима, и свето месо отиде од тебе, и веселиш се кад зло чиниш?
15O que a minha amada tem a fazer na minha casa, visto que ela agiu com lascívia com muitos, e a carne santa foi afastada de você? Quando você faz o mal, então você se alegra.”
16Господ те назва маслином зеленом, лепом ради доброг рода; али с хуком великог ветра распали огањ око ње, и гране јој се поломише.
16O SENHOR chamou o seu nome de “Oliveira verde, formosa e de bons frutos.” Com o estrondo de um grande tumulto, ele acendeu fogo nela, e os seus ramos estão quebrados.
17Јер Господ над војскама, који те је посадио, изрече зло по те, за злоћу дома Израиљевог и дома Јудиног, коју чинише међу собом да би ме разгневили кадећи Валу.
17Pois o SENHOR dos Exércitos, que a plantou, pronunciou o mal contra você, por causa da maldade da casa de Israel e da casa de Judá, que eles fizeram a si mesmos, provocando-me à ira ao oferecer incenso a Baal.
18Господ ми објави, те знам; Ти ми показа дела њихова.
18O SENHOR me deu conhecimento disso, e eu soube. Então o Senhor me mostrou as suas ações.
19А ја бејах као јагње и теле које се води на клање, јер не знах да се договарају на ме: Оборимо дрво с родом његовим, и истребимо га из земље живих, да му се име не спомиње више.
19Mas eu era como um cordeiro manso que é levado ao matadouro. Eu não sabia que eles haviam tramado planos contra mim, dizendo: “Vamos destruir a árvore com o seu fruto, e vamos cortá-lo da terra dos viventes, para que o seu nome não seja mais lembrado.”
20Али, Господе над војскама, Судијо праведни, који испитујеш бубреге и срце, дај да видим освету Твоју на њима, јер Теби казах парбу своју.
20Mas, ó SENHOR dos Exércitos, que julga com justiça, que prova o coração e a mente, eu verei a sua vingança sobre eles; pois ao Senhor revelei a minha causa.
21Зато овако вели Господ за Анатоћане, који траже душу твоју говорећи: Не пророкуј у име Господње, да не погинеш од наших руку;
21“Portanto, assim diz o SENHOR a respeito dos homens de Anatote, que buscam a sua vida, dizendo: ‘Você não profetizará no nome do SENHOR, para que não morra por nossas mãos’ —
22зато овако вели Господ над војскама: Ево, ја ћу их походити; младићи ће њихови изгинути од мача, синови њихови и кћери њихове изгинуће од глади.
22portanto, assim diz o SENHOR dos Exércitos: ‘Eis que eu os punirei. Os jovens morrerão à espada. Os seus filhos e as suas filhas morrerão de fome.
23И неће бити од њих остатка; јер ћу пустити зло на Анатоћане кад их походим.
23Não haverá remanescente para eles, pois trarei o mal sobre os homens de Anatote, no ano da sua visitação.’”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.