Jeremiah
Chapter 11
Asang Khongca Bible (Eas…
vs Bíblia Portuguesa …
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Jeremiah khaeah angzo Angraeng ih lok loe hae tiah oh;
1A palavra que veio a Jeremias da parte do SENHOR, dizendo:
2hae lokmaihaih hae tahngai ah loe, Judah hoi Jerusalem ah kaom kaminawk khaeah,
2“Ouçam as palavras desta aliança, e falem aos homens de Judá e aos habitantes de Jerusalém;
3Israelnawk ih Angraeng Sithaw mah, a lokmaihaih pazui ai kami loe tahamsethaih tong tih,
3e digam a eles: Assim diz o SENHOR, o Deus de Israel: ‘Maldito é o homem que não ouve as palavras desta aliança,
4Izip prae ih sum pakawhaih hmaipalai thung hoiah ka zaeh na niah, nam panawk khaeah:
4que ordenei aos seus antepassados no dia em que os tirei da terra do Egito, da fornalha de ferro’, dizendo: ‘Obedeçam à minha voz e pratiquem-nas, de acordo com tudo o que eu lhes ordeno; assim vocês serão o meu povo, e eu serei o seu Deus;
5Ka lok hae tahngai oh, ka thuih ih lok baktiah sah oh, to tiah nahaeloe kai ih kami ah na om o ueloe, kai doeh nangcae ih Sithaw ah ka om tih. Vaihniah na toep o ih, tahnutui hoi khoitui longhaih prae to paek hanah, nam panawk khaeah lokkamhaih to ka koepsak han, tiah a thuih tiah, thui pae han ang naa. To naah kai mah, Aw Angraeng, to tiah om nasoe, tiah ka naa.
5para que eu possa confirmar o juramento que fiz aos seus antepassados, de dar a eles uma terra que mana leite e mel’, como se vê no dia de hoje.” Então eu respondi e disse: “Amém, SENHOR.”
6Angraeng mah kai khaeah, Hae loknawk hae Judah vangpuinawk hoi Jerusalem ah kaom loklamnawk boih ah, Hae lokmaihaih loknawk hae tahngai oh loe, pazui oh, tiah thui ah, tiah ang naa.
6O SENHOR me disse: “Proclame todas estas palavras nas cidades de Judá e nas ruas de Jerusalém, dizendo: ‘Ouçam as palavras desta aliança e as pratiquem.
7Izip prae hoiah nam panawk ka zaehhoihaih ni hoi kamtong vaihni ni khoek to, khawnthaw ah kang thawk moe, Ka lok hae tahngai oh, tiah acoehaih lok to ka thuih pae.
7Pois eu adverti solenemente aos seus antepassados no dia em que os tirei da terra do Egito, e até o dia de hoje, levantando-me cedo e advertindo, dizendo: “Obedeçam à minha voz.”
8Toe nihcae mah tahngai o ai, naa doeh patueng o ai; angmacae kasae poekhaih palung mah thuih ih lok baktiah a caeh o lat; to pongah pazui hanah nihcae khaeah ka paek e, nihcae mah pazui o ai ih hae lokmaihaih loknawk boih nihcae nuiah ka kraksak han, tiah a thuih.
8Contudo, eles não obedeceram, nem inclinaram os seus ouvidos, mas cada um andou na teimosia do seu coração mau. Por isso, eu trouxe sobre eles todas as palavras desta aliança, que lhes ordenei que cumprissem, mas que eles não cumpriram.’”
9To pacoengah Angraeng mah, kai khaeah, Judah hoi Jerusalem ah kaom kaminawk salakah kasae sak pacaenghaih to oh.
9O SENHOR me disse: “Encontrou-se uma conspiração entre os homens de Judá e entre os habitantes de Jerusalém.
10Kai ih loknawk tahngai koeh ai kaminawk loe, ampanawk sakpazaehaih bangah angqoi o boih let boeh; kalah sithawnawk ih toksak hanah hnukah bang o; Israel imthung takoh hoi Judah imthung takoh mah nihcae ampanawk hoiah ka sak ih lokmaihaih to phraek o boeh, tiah thuih.
10Eles voltaram às iniquidades dos seus antepassados, que se recusaram a ouvir as minhas palavras. Eles foram atrás de outros deuses para servi-los. A casa de Israel e a casa de Judá quebraram a minha aliança que fiz com os antepassados deles.
11To pongah Angraeng mah hae tiah thuih; Khenah, nihcae nuiah amrohaih ka phaksak han, nihcae loe loih o thai mak ai; nihcae mah kai khaeah hang o cadoeh, nihcae ih lok to ka tahngai pae mak ai.
11Portanto, assim diz o SENHOR: ‘Eis que trarei sobre eles um mal do qual não poderão escapar; e eles clamarão a mim, mas eu não os ouvirei.
12Judah vangpuinawk hoi Jerusalem ih kaminawk loe caeh o ueloe, hmuihoih thlaek o ih sithawnawk khaeah hang o tih; toe nihcae raihaih tong naah pahlong thai mak ai.
12Então as cidades de Judá e os habitantes de Jerusalém irão e clamarão aos deuses aos quais eles oferecem incenso, mas eles de modo algum os salvarão no tempo da sua angústia.
13Aw Judah, nangcae ih sithaw loe nangmacae ih vangpuinawk zetto pop o; Jerusalem ih lampuinawk zetto kaom Baal sithawnawk khaeah hmuihoih thlaek hanah, azat thok hmuen ah kaom, hmaicamnawk to na sak.
13Pois segundo o número das suas cidades são os seus deuses, ó Judá; e segundo o número das ruas de Jerusalém vocês ergueram altares para a coisa vergonhosa, sim, altares para queimar incenso a Baal.’
14Jeremiah, to kaminawk hanah lawkthui pae hmah loe, tahmen hnikhaih hoiah doeh ban payangh pae hmah, raihaih tongh o moe, kai na kawk o cadoeh ka tahngai pae mak ai.
14“Portanto, não ore por este povo. Não levante clamor nem oração por eles; pois eu não os ouvirei no tempo em que clamarem a mim por causa da sua angústia.
15Ka palung ih kami loe pop parai kaminawk hoiah zaehaih sak pongah, anih loe ka im thungah timaw sah tih? Moi tathlanghaih mah nang danpaekhaih to loisak tih maw? Kahoih ai hmuen na sak naah mataeng doeh, poek kanawm ah na oh thaih.
15O que a minha amada tem a fazer na minha casa, visto que ela agiu com lascívia com muitos, e a carne santa foi afastada de você? Quando você faz o mal, então você se alegra.”
16Angraeng mah, Kranghoih, athaih kahoih, kahing olive thing, tiah na hmin to kawk; toe na tanghangnawk loe katuen parai ah angkhaeh moe, hmai thlaek hanah kami to ka patoeh boeh.
16O SENHOR chamou o seu nome de “Oliveira verde, formosa e de bons frutos.” Com o estrondo de um grande tumulto, ele acendeu fogo nela, e os seus ramos estão quebrados.
17Israel imthung takoh hoi Judah imthung takoh loe Baal khaeah hmuihoih to thlaek o moe, kai palungphuisak hanah angmacae sethaih to a sak o pongah, nang kathling kami, misatuh Angraeng mah na nuiah amrohaih phaksak hanah lok takroek boeh.
17Pois o SENHOR dos Exércitos, que a plantou, pronunciou o mal contra você, por causa da maldade da casa de Israel e da casa de Judá, que eles fizeram a si mesmos, provocando-me à ira ao oferecer incenso a Baal.
18Angraeng mah panoek thaihaih ang paek pongah, ka panoek; to naah nihcae mah sak o ih hmuennawk to ang patuek.
18O SENHOR me deu conhecimento disso, e eu soube. Então o Senhor me mostrou as suas ações.
19Kai loe hum han suek ih tuinom kahoih tuucaa baktiah ka oh; nihcae mah anih ih ahmin anghmatsak hanah, akung hoi athaih nawnto pakhruh o si loe, kahing kaminawk ih prae thung hoiah tamit si, tiah kai hum hanah pacaeng o ih hmuen to ka panoek ai.
19Mas eu era como um cordeiro manso que é levado ao matadouro. Eu não sabia que eles haviam tramado planos contra mim, dizendo: “Vamos destruir a árvore com o seu fruto, e vamos cortá-lo da terra dos viventes, para que o seu nome não seja mais lembrado.”
20Toe, kaimah hae nang khaeah kang tathlang boeh, katoengah lokcaekkung, poekhaih palungthin khenkung, Aw misatuh kaminawk ih Angraeng, nihcae nuiah lu na lakhaih to na hnusak ah;
20Mas, ó SENHOR dos Exércitos, que julga com justiça, que prova o coração e a mente, eu verei a sua vingança sobre eles; pois ao Senhor revelei a minha causa.
21to pacoengah Angraeng Sithaw mah hae tiah thuih: Jeremiah, na hinghaih pakrong, Anathoth kaminawk mah, Kaicae ban hoi na duek han ai ah, Angraeng ih ahmin to thui hmah lai ah, tiah thuih o:
21“Portanto, assim diz o SENHOR a respeito dos homens de Anatote, que buscam a sua vida, dizendo: ‘Você não profetizará no nome do SENHOR, para que não morra por nossas mãos’ —
22to pongah misatuh kaminawk ih Angraeng mah hae tiah thuih; Khenah, nihcae to ka thuitaek han; thendoengnawk loe sumsen hoiah dueh o tih; nihcae ih capa hoi canunawk doeh khokhahaih hoiah dueh o tih:
22portanto, assim diz o SENHOR dos Exércitos: ‘Eis que eu os punirei. Os jovens morrerão à espada. Os seus filhos e as suas filhas morrerão de fome.
23Maeto doeh anghmat o mak ai; nihcae thuitaekhaih saning ah, Anathoth kaminawk nuiah amrohaih ka phaksak han, tiah a thuih.
23Não haverá remanescente para eles, pois trarei o mal sobre os homens de Anatote, no ano da sua visitação.’”

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.