Jeremiah 11
Baibal Olcim (Matupi Chin)Translation
Baibal Olcim (Matupi Chin)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1BOEIPA taeng lamkah ol te thui hamla Jeremiah taengla ha pawk.
1A palavra que veio a Jeremias da parte do SENHOR, dizendo:
2Paipi ol he hnatun lamtah Judah hlang rhoek taeng neh Jerusalem khosa rhoek taengah thui pah.
2“Ouçam as palavras desta aliança, e falem aos homens de Judá e aos habitantes de Jerusalém;
3Amih taengah he he thui pah. 'Paipi ol he aka hnatun pawt hlang te Israel Pathen BOEIPA loh thae a phoei thil coeng,’ a ti.
3e digam a eles: Assim diz o SENHOR, o Deus de Israel: ‘Maldito é o homem que não ouve as palavras desta aliança,
4Na pa rhoek Egypt diklai neh thi hmai-ulh lamloh ka khuen khohnin ah te te ka uen coeng. “Ka ol he ngai lamtah nangmih kang uen te boeih saii. Te daengah ni kamah taengah pilnam la na om uh vetih kai khaw nangmih taengah Pathen la ka om eh.
4que ordenei aos seus antepassados no dia em que os tirei da terra do Egito, da fornalha de ferro’, dizendo: ‘Obedeçam à minha voz e pratiquem-nas, de acordo com tudo o que eu lhes ordeno; assim vocês serão o meu povo, e eu serei o seu Deus;
5Te daengah ni na pa rhoek taengah tahae khohnin kah bangla suktui neh khoitui aka long khohmuen paek ham olhlo neh ka toemngam te ka thoh sak eh,” a ti. Te dongah ka doo tih, “Amen BOEIPA,” ka ti.
5para que eu possa confirmar o juramento que fiz aos seus antepassados, de dar a eles uma terra que mana leite e mel’, como se vê no dia de hoje.” Então eu respondi e disse: “Amém, SENHOR.”
6Te phoeiah BOEIPA loh kamah taengah,” Judah khopuei neh Jerusalem tollong ah he ol he boeih hoe lamtah amih te, 'Paipi ol he ngai lamtah vai uh vai uh,'ti nah.
6O SENHOR me disse: “Proclame todas estas palavras nas cidades de Judá e nas ruas de Jerusalém, dizendo: ‘Ouçam as palavras desta aliança e as pratiquem.
7Na pa rhoek taengah khaw ka rhalrhing la ka rhalrhing sak. Egypt kho lamloh amih ka khuen khohnin lamkah te tahae khohnin hil pawn ni. A thoh neh ka rhalrhing sak tih, “Kai ol he hnatun,” ka ti nah.
7Pois eu adverti solenemente aos seus antepassados no dia em que os tirei da terra do Egito, e até o dia de hoje, levantando-me cedo e advertindo, dizendo: “Obedeçam à minha voz.”
8Tedae hnatun uh pawt tih a hna te kaeng uh pawh. A lungbuei thae thinthahnah dongah rhip pongpa uh. Te dongah paipi ol cungkuem he amih taengah ka khuen te vai hamla ka uen dae saii uh pawh,” a ti.
8Contudo, eles não obedeceram, nem inclinaram os seus ouvidos, mas cada um andou na teimosia do seu coração mau. Por isso, eu trouxe sobre eles todas as palavras desta aliança, que lhes ordenei que cumprissem, mas que eles não cumpriram.’”
9Te phoeiah BOEIPA loh kai taengah,” Judah hlang lakli neh Jerusalem khosa rhoek lakli kah lairhui te a hmuh.
9O SENHOR me disse: “Encontrou-se uma conspiração entre os homens de Judá e entre os habitantes de Jerusalém.
10A napa rhoek kathaesainah taengla mael uh coeng. Lamhma rhoek loh ka ol hnatun ham a aal uh. Te dongah amih tah te rhoek taengah thothueng hamla pathen tloe hnukah cet uh. Israel imkhui neh Judah imkhui loh a napa rhoek taengah ka saii ka paipi te a phae.
10Eles voltaram às iniquidades dos seus antepassados, que se recusaram a ouvir as minhas palavras. Eles foram atrás de outros deuses para servi-los. A casa de Israel e a casa de Judá quebraram a minha aliança que fiz com os antepassados deles.
11Te dongah BOEIPA loh he ni a thui tangloeng. Kai taengah pang uh cakhaw a poeng thai pawt ham neh amih te ka ngai pawt ham ni amih soah yoethae ka khuen he.
11Portanto, assim diz o SENHOR: ‘Eis que trarei sobre eles um mal do qual não poderão escapar; e eles clamarão a mim, mas eu não os ouvirei.
12Te vaengah Judah khopuei neh Jerusalem khosa rhoek te cet uh vetih a pathen rhoek taengah pang uh ni. Amih taengah te a phum uh dae amih te a yoethae hnin ah tah khang khaw khang uh hae mahpawh.
12Então as cidades de Judá e os habitantes de Jerusalém irão e clamarão aos deuses aos quais eles oferecem incenso, mas eles de modo algum os salvarão no tempo da sua angústia.
13Judah, na khopuei tarhing ah na pathen khaw om. Jerusalem tollong tarhing ah Baal taengah phum ham yahpohnah hmueihtuk te hmueihtuk la na khueh uh.
13Pois segundo o número das suas cidades são os seus deuses, ó Judá; e segundo o número das ruas de Jerusalém vocês ergueram altares para a coisa vergonhosa, sim, altares para queimar incenso a Baal.’
14Te dongah nang tah he pilnam ham thangthui boeh. Amih ham tamlung neh thangthuinah khaw huel boeh. Amih khue tue vaengah amih kah boethae yueng la kai taengkah te ka hnatun moenih.
14“Portanto, não ore por este povo. Não levante clamor nem oração por eles; pois eu não os ouvirei no tempo em que clamarem a mim por causa da sua angústia.
15Tangkhuepnah muep a saii ham ka im kah ka lungnah te baham nim? Na taeng lamkah maeh cim a kan uh tih na boethae neh na sundaep.
15O que a minha amada tem a fazer na minha casa, visto que ela agiu com lascívia com muitos, e a carne santa foi afastada de você? Quando você faz o mal, então você se alegra.”
16BOEIPA loh Olive thinghing neh thaihtae suisaksakthen la na ming hang khue te a kawk ol neh a taengah hmai a hlup khungdaeng vetih a hlaeng te a talh pah ni.
16O SENHOR chamou o seu nome de “Oliveira verde, formosa e de bons frutos.” Com o estrondo de um grande tumulto, ele acendeu fogo nela, e os seus ramos estão quebrados.
17Israel imkhui neh Judah imkhui kah boethae kong ah Nang aka phung caempuei BOEIPA loh nang hamla yoethae a thui coeng. Baal taengah amamih loh a phum te kai veet ham ni a saii uh.
17Pois o SENHOR dos Exércitos, que a plantou, pronunciou o mal contra você, por causa da maldade da casa de Israel e da casa de Judá, que eles fizeram a si mesmos, provocando-me à ira ao oferecer incenso a Baal.
18BOEIPA loh kai n'tueng tih ka ming dongah amih khoboe te kai m'hmuh sak.
18O SENHOR me deu conhecimento disso, e eu soube. Então o Senhor me mostrou as suas ações.
19Tedae kai tah ngawn ham a khuen tuca boeimong bangla ka om. Te dongah a kopoek neh 'A kung neh a thaih he hum uh sih lamtah amah te mulhing khohmuen lamloh saii sih. Te daengah ni a ming koep a poek pawt eh' tila kai taengah a moeh uh te ka ming pawh.
19Mas eu era como um cordeiro manso que é levado ao matadouro. Eu não sabia que eles haviam tramado planos contra mim, dizendo: “Vamos destruir a árvore com o seu fruto, e vamos cortá-lo da terra dos viventes, para que o seu nome não seja mais lembrado.”
20Tedae ka dumlai te namah taengla ka phoe coeng dongah kuel neh lungbuei aka loepdak tih duengnah neh lai aka tloek caempuei BOEIPA loh amih sokah na tawnlohnah te m'hmuh sak.
20Mas, ó SENHOR dos Exércitos, que julga com justiça, que prova o coração e a mente, eu verei a sua vingança sobre eles; pois ao Senhor revelei a minha causa.
21Te dongah BOEIPA loh he ni a thui pai. Na hinglu aka toem Anathoth hlang rhoek te thui pah. BOEIPA ming neh na tonghma pawt daengah ni kaimih kut ah na duek pawt eh.
21“Portanto, assim diz o SENHOR a respeito dos homens de Anatote, que buscam a sua vida, dizendo: ‘Você não profetizará no nome do SENHOR, para que não morra por nossas mãos’ —
22Te dongah caempuei BOEIPA loh he ni a thui tangloeng. Kai loh amih te ka cawh coeng tih tongpang rhoek te cunghang dongah duek uh ni. A ca tongpa rhoek neh a ca huta rhoek te khokha neh duek uh ni.
22portanto, assim diz o SENHOR dos Exércitos: ‘Eis que eu os punirei. Os jovens morrerão à espada. Os seus filhos e as suas filhas morrerão de fome.
23Amamih kah cawhnah kum ah Anathoth hlang rhoek soah boethae ka khuen vetih amih te a meet pataeng om mahpawh.
23Não haverá remanescente para eles, pois trarei o mal sobre os homens de Anatote, no ano da sua visitação.’”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.