Jeremiah 34
Baibal Olcim (Matupi Chin)Translation
Baibal Olcim (Matupi Chin)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Babylon manghai Nebukhanezar neh amah kah tatthai boeih, a kut dongkah a khohung diklai ram boeih neh pilnam boeih loh Jerusalem neh a khopuei boeih a vathoh thil vaengah BOEIPA taeng lamkah ol te Jeremiah taengla ha pawk.
1A palavra que veio a Jeremias da parte do SENHOR, quando Nabucodonosor, rei da Babilônia, com todo o seu exército, todos os reinos da terra que estavam sob o seu domínio, e todos os povos, lutavam contra Jerusalém e contra todas as suas cidades, dizendo:
2“Israel Pathen BOEIPA loh he ni a thui. Judah manghai Zedekiah te paan lamtah thui pah. Amah taengah, “BOEIPA loh he ni a thui. Khopuei he kai Babylon manghai kut dongah ka tloeng coeng tih hmai neh a hoeh ni.
2“Assim diz o SENHOR, o Deus de Israel: ‘Vá e fale com Zedequias, rei de Judá, e diga-lhe: Assim diz o SENHOR: “Eis que entregarei esta cidade nas mãos do rei da Babilônia, e ele a queimará com fogo.
3Nang khaw anih kut lamloh na loeih pawt vetih n'tuuk rhoe n'tuuk ni. A kut dongla n'tloeng vaengah na mik neh Babylon manghai kah mik te hmu uh bitni. A ka neh na ka khaw cal rhoi vetih Babylon la na pawk ni.
3Você não escapará das mãos dele, mas certamente será capturado e entregue em suas mãos. Seus olhos verão os olhos do rei da Babilônia, e ele falará com você boca a boca. Você irá para a Babilônia.”’
4Judah manghai Zedekiah BOEIPA ol he hnatun dae. BOEIPA loh nang ham he ni a thui. cunghang ha dongah na duek mahpawh?
4“Contudo, ouça a palavra do SENHOR, ó Zedequias, rei de Judá. Assim diz o SENHOR a seu respeito: ‘Você não morrerá à espada.
5Ngaimong la na duek vetih hnukbuet kah manghai namah napa rhoek kah hlanhmai la na mikhmuh ah ha pawk uh ni. Nang te n'tih uh vetih, “Anunae boeipa aih,” tila nang ham rhaengsae uh ni. Ol ka thui BOEIPA olphong ni.
5Você morrerá em paz; e com as queimas de incenso de seus pais, os antigos reis que vieram antes de você, assim farão uma queima para você. Eles o lamentarão, dizendo: “Ah, senhor!” pois eu falei a palavra’, diz o SENHOR.”
6He ol boeih he tonghma Jeremiah loh Jerusalem kah Judah manghai Zedekiah taengah a thui.
6Então o profeta Jeremias falou todas estas palavras a Zedequias, rei de Judá, em Jerusalém,
7Babylon manghai kah tatthai te Jerusalem neh Judah khopuei boeih khuikah aka sueng Lakhish neh Azekah te a vathoh thil ni. Te rhoi te Judah khopuei rhoek khuiah hmuencak khopuei la sueng van.
7quando o exército do rei da Babilônia lutava contra Jerusalém e contra todas as cidades de Judá que restavam, contra Laquis e contra Azeca; pois somente estas restaram das cidades de Judá como cidades fortificadas.
8Manghai Zedekiah loh sayalhnah ham aka pang Jerusalem kah pilnam boeih neh paipi a saii phoeiah BOEIPA taeng lamkah ol te Jeremiah taengla pawk.
8A palavra veio a Jeremias da parte do SENHOR, depois que o rei Zedequias fez uma aliança com todo o povo que estava em Jerusalém, para lhes proclamar a liberdade,
9Hlang boeih loh a sal te, hlang boeih loh a sal huta te, Hebrewpa neh Hebrunu khaw sayalh sak tih hlang loh a manuca te Judah taengah thohtat sak pawt ham pang uh.
9de que cada um deveria deixar o seu servo, e cada um a sua serva, que fosse hebreu ou hebreia, ir livre, para que ninguém fizesse deles escravos, sendo um judeu, seu irmão.
10Te dongah mangpa boeih neh pilnam boeih loh a ngai uh. A salpa boeih neh a sal huta boeih te sayalh la hlah ham paipi khuiah kun uh. Amih te thohtat sak voel pawt ham a ngai uh tih a hlah uh.
10Todos os príncipes e todo o povo que haviam entrado na aliança obedeceram, de que cada um deixaria livre o seu servo e cada um a sua serva, para que ninguém mais os fizesse escravos. Eles obedeceram e os deixaram ir,
11Tedae a hnukah mael uh tih salpa neh sal huta te koep a lat uh. Sayalh la a tueih tangtae salpa neh sal huta te a khoh rhoela a khoh uh.
11mas depois voltaram atrás, e fizeram voltar os servos e as servas que haviam deixado ir livres, e os sujeitaram como servos e como servas.
12Te dongah BOEIPA ol he BOEIPA taeng lamloh Jeremiah taengla ha pawk tih koep a thui pah.
12Portanto, a palavra do SENHOR veio a Jeremias da parte do SENHOR, dizendo:
13Israel Pathen BOEIPA loh he ni a thui. Na pa rhoek he Egypt kho lamkah neh sal imkhui lamloh ka doek hnin vaengah amih taengah paipi ka saii.
13“Assim diz o SENHOR, o Deus de Israel: ‘Eu fiz uma aliança com os seus pais no dia em que os tirei da terra do Egito, da casa da escravidão, dizendo:
14Te vaengah, 'Na taengla han yoih a manuca Hebrew hlang tah kum rhih a cuum vaengah hlah laeh. Kum rhuk nang taengah thotat tih, namah lamloh sayalh la hlah laeh,” a ti. Tedae na poek rhoek loh kai taengkah he hnatun uh pawt tih a hna kaeng uh pawh.
14Ao final de sete anos, cada um de vocês libertará o seu irmão que é hebreu, que foi vendido a você e o serviu por seis anos. Você o deixará ir livre de você. Mas os seus pais não me deram ouvidos, nem inclinaram os seus ouvidos.
15Na mael uh khohnin vaengah tah ka mikhmuh ah a thuem la na saii uh. Hlang boeih loh a hui taengah sayalhnah doek ham kai ming neh a khue im khuikah ka mikhmuh ah paipi pataeng na saii uh.
15Vocês haviam se voltado agora, e feito o que é reto aos meus olhos, cada um proclamando liberdade ao seu próximo. Vocês haviam feito uma aliança diante de mim na casa que é chamada pelo meu nome;
16Tedae na mael uh tih kai ming he na poeih uh. Hlang boeih loh a salpa neh a sal huta te koep na lat uh. Amih hinglu te sayalh la na hlah coeng dae namamih taengah salpa neh sal huta la om sak ham amih te na khoh uh.
16mas vocês voltaram atrás e profanaram o meu nome, e cada um fez voltar o seu servo e cada um a sua serva, a quem vocês haviam deixado ir livres conforme a vontade deles. Vocês os sujeitaram, para serem seus servos e suas servas.’”
17Te dongah BOEIPA loh he ni a thui. Nangmih khuikah hlang boeih loh a manuca ham neh a hui ham sayalhnah hoe ham akhaw kai taengkah he na hnatun moenih. Kamah loh nangmih ham sayalhnah khaw ka hoe pueng ne. He tah BOEIPA kah olphong ni. Nangmih te cunghang taengla, duektahaw taengla, khokha taengla, diklai ram tom taengah tonganah neh ngaihuetnah la kang khueh ni.
17Portanto, assim diz o SENHOR: “Vocês não me deram ouvidos, para proclamar a liberdade, cada um ao seu irmão, e cada um ao seu próximo. Eis que eu proclamo a vocês uma liberdade”, diz o SENHOR, “para a espada, para a peste e para a fome. Eu farei com que sejam lançados de um lado para o outro entre todos os reinos da terra.
18Ka paipi aka poe hlang rhoek te ka saii pueng ni. Ka mikhmuh kah a saii bangla paipi ol te a thoh puei uh moenih. Vaitoca ni panit la a saii tih a kaekvang laklo ah a pongpa uh bangla vai uh pawh. Paipi aka poe te ngawn tah ka saii pueng ni.
18Entregarei os homens que transgrediram a minha aliança, que não cumpriram as palavras da aliança que fizeram diante de mim quando cortaram o bezerro em dois e passaram entre as suas partes:
19Judah mangpa rhoek neh Jerusalem mangpa tildit rhoek khaw, khosoih rhoek neh khohmuen kah pilnam boeih khaw vaitoca kah kaekvang laklo ah pongpa uh.
19os príncipes de Judá, os príncipes de Jerusalém, os eunucos, os sacerdotes e todo o povo da terra, que passaram entre as partes do bezerro.
20Te dongah amih te a thunkha kut dongah khaw, amih kah hinglu aka toem kah kut dongah khaw ka tloeng ni. Te vaengah a rhok te vaan kah vaa ham neh diklai rhamsa ham caak la poeh ni.
20Eu os entregarei nas mãos de seus inimigos e nas mãos daqueles que buscam a sua vida. Seus cadáveres servirão de alimento para as aves do céu e para os animais da terra.
21Judah manghai Zedekiah neh a mangpa rhoek te khaw a thunkha kut dongah, a hinglu aka toem kut dongla, nangmih taeng lamloh aka nong Babylon manghai kah tatthai kut dongla ka paek ni.
21“Entregarei Zedequias, rei de Judá, e os seus príncipes nas mãos de seus inimigos, nas mãos daqueles que buscam a sua vida e nas mãos do exército do rei da Babilônia, que se retirou de vocês.
22Kai loh BOEIPA kah olphong ni kang uen ne. Te dongah amih te he khopuei la kam mael puei vetih a vathoh thil uh ni. Khopuei he a buem vetih hmai neh a hoeh uh vaengah Judah khopuei rhoek te khopong la ka khueh vetih khosa om mahpawh.
22Eis que eu darei ordem”, diz o SENHOR, “e farei com que eles retornem a esta cidade. Eles lutarão contra ela, a tomarão e a queimarão com fogo. Farei das cidades de Judá uma desolação, sem habitantes.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.