Jeremia
Chapter 2
Petrus Canisius Bible, 1…
vs Bíblia Portuguesa …
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Het woord van Jahweh werd tot mij gericht.
1A palavra do SENHOR veio a mim, dizendo:
2Ga, en roep het Jerusalem toe: Zo spreekt Jahweh! Ik denk terug aan de liefde uwer jeugd, Aan de min van uw bruidstijd, Toen ge Mij in de woestijn zijt gevolgd, In een onbebouwd land.
2“Vá e proclame aos ouvidos de Jerusalém, dizendo: ‘Assim diz o SENHOR: “Lembro-me, a seu favor, da bondade da sua juventude, do seu amor como noiva, de como você me seguiu no deserto, em uma terra que não foi semeada.
3Toen was Israël nog Jahweh’s heilig bezit, De eersteling van zijn oogst; Allen die er van aten, moesten het boeten, Rampen zouden hen treffen, spreekt Jahweh!
3Israel era santidade para o SENHOR, as primícias da sua colheita. Todos os que o devorarem serão considerados culpados. O mal virá sobre eles”’, diz o SENHOR.”
4Hoort dan het woord van Jahweh, Huis van Jakob En alle geslachten van Israëls huis:
4Ouçam a palavra do SENHOR, ó casa de Jacó, e todas as famílias da casa de Israel!
5Zo spreekt Jahweh! Wat onrecht hebben uw vaderen in Mij wel ontdekt, Dat ze Mij hebben verlaten, Om nietigheden te volgen, En zelf een niet te worden?
5Assim diz o SENHOR: “Que injustiça os seus pais encontraram em mim, para que se afastassem de mim, e andassem após a vaidade inútil, e se tornassem inúteis?
6Ze vroegen niet meer: Waar is Jahweh toch, Die ons uit Egypteland voerde, En ons geleid heeft door de woestijn? Een land van steppe en ravijnen, Een land van dorheid en donker, Een land, waar niemand doorheen trekt, Waar niemand wil wonen.
6Eles não disseram: ‘Onde está o SENHOR que nos tirou da terra do Egito, que nos guiou pelo deserto, por uma terra de desertos e de covas, por uma terra de seca e da sombra da morte, por uma terra pela qual ninguém passava, e onde nenhum homem habitava?’
7Ik heb u in een land van tuinen gebracht, Om er de heerlijkste vruchten te eten; Maar na uw intocht hebt ge mijn land verpest, Mijn erfdeel tot een gruwel gemaakt.
7Eu os trouxe a uma terra fértil, para comerem o seu fruto e a sua bondade; mas, quando entraram, vocês contaminaram a minha terra, e fizeram da minha herança uma abominação.
8Zelfs de priesters vroegen niet meer: Waar is Jahweh toch? Die de wet moesten handhaven, kenden Mij niet, De leiders werden Mij ontrouw. De profeten voorspelden in den naam van den Báal, En liepen machteloze afgoden na.
8Os sacerdotes não disseram: ‘Onde está o SENHOR?’ e os que lidam com a lei não me conheceram. Os governantes também transgrediram contra mim, e os profetas profetizaram por Baal e seguiram coisas que não trazem proveito.
9Daarom zal Ik u richten, zegt Jahweh, En de kinderen van uw zonen nog straffen.
9“Portanto, eu ainda contenderei com vocês”, diz o SENHOR, “e contenderei com os filhos dos seus filhos.
10Gaat naar de eilanden der Kittiërs kijken, Zendt boden naar Kédar; Onderzoekt het nauwkeurig, En ziet, of zo iets ooit is gebeurd!
10Pois passem para as ilhas de Quitim, e vejam. Enviem a Quedar, e considerem diligentemente, e vejam se já houve tal coisa.
11Heeft ooit een volk zijn goden verruild; En dat zijn niet eens goden! Maar mijn volk heeft zijn Glorie verruild, Voor machteloze afgoden.
11Alguma nação trocou os seus deuses, que na verdade não são deuses? Mas o meu povo trocou a sua glória por aquilo que não traz proveito.
12Hemelen, huivert er van, Beeft en verstart van ontzetting, Is de godsspraak van Jahweh: Mijn volk heeft een dubbele misdaad begaan!
12“Espantem-se com isso, ó céus, e fiquem horrorizados. Fiquem muito desolados”, diz o SENHOR.
13Mij hebben ze durven verlaten, Mij, de bron van levende wateren: Om zich gebarsten putten te slaan, Die geen water kunnen houden.
13“Pois o meu povo cometeu dois males: eles me abandonaram, a fonte de águas vivas, e cavaram cisternas para si mesmos: cisternas rachadas que não retêm água.
14Israël was toch geen knecht, Hij was toch geen slaaf? Waarom is hij dan een prooi geworden
14Acaso Israel é um escravo? Ele nasceu na escravidão? Por que ele se tornou um cativo?
15Waarover leeuwen briesen en brullen. Men heeft zijn land tot een steppe gemaakt, Zijn steden verwoest en ontvolkt;
15Os leões novos rugiram contra ele e levantaram as suas vozes. Eles fizeram da sua terra uma desolação. Suas cidades estão queimadas, sem habitantes.
16Ja, de mannen van Nof en Tachpanches Hebben uw schedel kaal gegraasd.
16Os filhos também de Mênfis e de Tafnes quebraram o alto da sua cabeça.
17Hebt ge dit u zelf niet berokkend, Door Mij te verlaten, Toen Ik u nog wilde leiden, Spreekt Jahweh, uw God?
17“Você não trouxe isso sobre si mesma, ao abandonar o SENHOR, seu Deus, quando ele a guiava pelo caminho?
18Wat hadt ge dan naar Egypte te lopen, Om water uit de Nijl te drinken; Wat hadt ge naar Assjoer te gaan, Om water uit de Eufraat te slurpen?
18Agora, o que você ganha indo ao Egito, para beber as águas de Sior? Ou por que você vai no caminho para a Assíria, para beber as águas do Rio?
19Neen, het was uw misdaad, die u sloeg, En uw afval, die u bestrafte; Opdat ge zoudt weten en inzien, hoe kwaad en bitter het is, Jahweh, uw God te verlaten! Maar ge vreest Mij niet meer, Spreekt de Heer, Jahweh der heirscharen!
19“A sua própria maldade a corrigirá, e as suas apostasias a repreenderão. Saiba, portanto, e veja que é uma coisa má e amarga, que você tenha abandonado o SENHOR, seu Deus, e que o meu temor não esteja em você”, diz o Senhor, DEUS dos Exércitos.
20Want lang reeds hebt gij uw juk verbroken, Uw banden verscheurd. Ge hebt gezegd: Ik wil U niet dienen! Maar op iedere hoge heuvel, En onder elke groene boom Zijt ge gaan liggen als een deerne!
20“Pois há muito tempo eu quebrei o seu jugo, e rompi as suas ataduras. Você disse: ‘Eu não servirei’; pois em cada colina alta e debaixo de cada árvore verde você se curvou, agindo como prostituta.
21Ik had u geplant als een edele wijnstok, Van het zuiverste ras: Hoe zijt ge dan tot bocht verbasterd, Een wilde wingerd?
21Contudo, eu a havia plantado como uma videira nobre, uma semente pura e fiel. Como então você se transformou em ramos degenerados de uma videira estrangeira para mim?
22Al zoudt ge u wassen met loog, Met zeep, zoveel ge maar wilt, Vuil blijft uw schuld in mijn ogen: Is de godsspraak van Jahweh, den Heer!
22Pois, ainda que você se lave com lixívia, e use muito sabão, ainda assim a sua iniquidade está marcada diante de mim”, diz o Senhor DEUS.
23Hoe durft ge zeggen: Ik ben niet bezoedeld, Ik liep de Báals niet na; Kijk maar eens naar uw gedoe in het Dal, Denk terug aan wat ge daar hebt gedaan! Vlugge kameel, die steeds heen en weer draaft,
23“Como você pode dizer: ‘Não estou contaminada. Não fui atrás dos baalins’? Veja o seu caminho no vale. Reconheça o que você fez. Você é uma dromedária ligeira que cruza os seus caminhos,
24Wilde ezelin, aan de steppe gewend, Die in haar geilheid naar lucht snapt: Wie tempert haar bronst? Wie haar wil vangen, hoeft zich niet te vermoeien, In haar bronsttijd vindt men ze wel:
24uma jumenta selvagem acostumada ao deserto, que fareja o vento no seu desejo. Quando ela está no cio, quem pode detê-la? Todos os que a procuram não se cansarão. No seu mês, eles a encontrarão.
25Pas op, dat ge uw voeten niet doorloopt, Dat uw keel niet verdroogt! Maar ge antwoordt: ‘t Is onmogelijk; ‘t is tevergeefs; Want ik houd van de vreemden, Hèn loop ik na!
25“Evite que os seus pés fiquem descalços, e a sua garganta tenha sede. Mas você disse: ‘É em vão. Não, pois eu amei os estrangeiros, e irei atrás deles.’
26Zoals een dief, die betrapt wordt, zich schaamt, Wordt het huis van Israël te schande: Zij met hun koningen en vorsten, Met hun priesters en hun profeten.
26Como o ladrão se envergonha quando é descoberto, assim a casa de Israel se envergonha — eles, os seus reis, os seus príncipes, os seus sacerdotes e os seus profetas,
27Die tot een stuk hout durven zeggen: Gij zijt mijn vader; Tot een blok steen: Gij hebt mij verwekt; Die Mij de nek toekeren, niet hun gelaat; Die enkel in tijden van rampspoed roepen: Op, ons te hulp!
27que dizem à madeira: ‘Você é meu pai’, e a uma pedra: ‘Você me deu à luz’, pois eles viraram as costas para mim, e não o rosto, mas no tempo da sua angústia eles dirão: ‘Levanta-te e salva-nos!’
28Waar zijn toch uw goden, die gij u hebt gemaakt: Laat ze opstaan, als ze u kunnen helpen in tijden van nood. Want even talrijk als uw steden, Zijn uw goden, o Juda!
28“Mas onde estão os seus deuses que você fez para si mesma? Que eles se levantem, se puderem salvá-la no tempo da sua angústia, pois você tem tantos deuses quantas são as suas cidades, ó Judá.
29Hoe durft ge nog over Mij klagen: Ge zijt Mij allen ontrouw geworden, spreekt Jahweh!
29“Por que vocês querem contender comigo? Todos vocês transgrediram contra mim”, diz o SENHOR.
30Tevergeefs heb Ik uw vaders geslagen, Gij hebt er niets uit geleerd. Het zwaard heeft uw profeten verslonden Als een verscheurende leeuw;
30“Eu castiguei os seus filhos em vão. Eles não aceitaram a correção. A sua própria espada devorou os seus profetas, como um leão destruidor.
31Broed, dat ge zijt, Hebt ge ooit naar het woord van Jahweh geluisterd? Ben Ik voor Israël een woestijn geweest, Of een land van akelig donker? Waarom zegt dan mijn volk: We lopen weg, We komen niet bij U terug?
31Ó geração, considere a palavra do SENHOR. Acaso tenho sido um deserto para Israel? Ou uma terra de densas trevas? Por que o meu povo diz: ‘Nós nos libertamos. Não viremos mais a ti’?
32Vergeet een meisje haar opschik, Een bruid soms haar gordel? Maar Mij heeft mijn volk wèl vergeten, Sinds onafzienbare tijden.
32“Pode uma virgem esquecer-se dos seus enfeites, ou uma noiva do seu vestido? Contudo, o meu povo se esqueceu de mim por dias sem fim.
33Hoe goed verstaat ge het toch, Naar liefde te zoeken, En daarom uw wandel Aan misdaad te wennen!
33Como você prepara bem o seu caminho para buscar o amor! Por isso, você até ensinou os seus caminhos às mulheres perversas.
34Ja, aan uw handen kleeft bloed, Het leven van onschuldige kleinen: Ik heb ze niet in de groeve gevonden, Maar overal onder de eiken.
34Também nas suas saias se encontra o sangue das almas dos pobres inocentes. Você não os flagrou arrombando, mas é por causa de todas essas coisas.
35En dan durft ge nog zeggen: Ik ben onschuldig; Zijn gramschap is van mij weg! Hier ben Ik, om u te kastijden, Omdat ge nog zegt: Ik hèb niet gezondigd!
35“Ainda assim você disse: ‘Eu sou inocente. Certamente a sua ira se desviou de mim.’ “Eis que eu a julgarei, porque você diz: ‘Eu não pequei.’
36Waarom maakt ge zo’n haast, Om van weg te veranderen: Ook Egypte zal u beschamen, Zoals Assjoer het deed!
36Por que você vagueia tanto para mudar os seus caminhos? Você também se envergonhará do Egito, como se envergonhou da Assíria.
37Ook vandaar komt ge terug Met het hoofd in uw handen; Want Jahweh heeft uw stut verstoten, Daar zult ge geen vreugd aan beleven!
37Você também sairá daquele lugar com as mãos sobre a cabeça; pois o SENHOR rejeitou aqueles em quem você confia, e você não prosperará com eles.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.