Послание к Римлянам 2
Synodal Translation (Синодальный перевод)Translation
Synodal Translation (Синодальный перевод)
Clementine Vulgate, 1598
1Итак, неизвинителен ты, всякий человек, судящий другого, ибо тем же судом, каким судишь другого, осуждаешь себя, потому что, судя другого, делаешь то же.
1Propter quod inexcusabilis es, o homo omnis qui judicas. In quo enim judicas alterum, teipsum condemnas: eadem enim agis quæ judicas.
2А мы знаем, что поистине есть суд Божий на делающих такие дела.
2Scimus enim quoniam judicium Dei est secundum veritatem in eos qui talia agunt.
3Неужели думаешь ты, человек, что избежишь суда Божия, осуждая делающих такие дела и сам делая то же?
3Existimas autem hoc, o homo, qui judicas eos qui talia agunt, et facis ea, quia tu effugies judicium Dei?
4Или пренебрегаешь богатство благости, кротости и долготерпения Божия, не разумея, что благость Божия ведет тебя к покаянию?
4an divitias bonitatis ejus, et patientiæ, et longanimitatis contemnis? ignoras quoniam benignitas Dei ad pœnitentiam te adducit?
5Но, по упорству твоему и нераскаянному сердцу, ты сам себе собираешь гнев на день гнева и откровения праведного суда от Бога,
5Secundum autem duritiam tuam, et impœnitens cor, thesaurizas tibi iram in die iræ, et revelationis justi judicii Dei,
6Который воздаст каждому по делам его:
6qui reddet unicuique secundum opera ejus:
7тем, которые постоянством в добром деле ищут славы, чести и бессмертия, жизнь вечную;
7iis quidem qui secundum patientiam boni operis, gloriam, et honorem, et incorruptionem quærunt, vitam æternam:
8а тем, которые упорствуют и не покоряются истине, но предаются неправде, - ярость и гнев.
8iis autem qui sunt ex contentione, et qui non acquiescunt veritati, credunt autem iniquitati, ira et indignatio.
9Скорбь и теснота всякой душе человека, делающего злое, во-первых, Иудея, потом и Еллина!
9Tribulatio et angustia in omnem animam hominis operantis malum, Judæi primum, et Græci:
10Напротив, слава и честь и мир всякому, делающему доброе, во-первых, Иудею, потом и Еллину!
10gloria autem, et honor, et pax omni operanti bonum, Judæo primum, et Græco:
11Ибо нет лицеприятия у Бога.
11non enim est acceptio personarum apud Deum.
12Те, которые, не имея закона, согрешили, вне закона и погибнут; а те, которые под законом согрешили, по закону осудятся,
12Quicumque enim sine lege peccaverunt, sine lege peribunt: et quicumque in lege peccaverunt, per legem judicabuntur.
13потому что не слушатели закона праведны пред Богом, но исполнители закона оправданы будут,
13Non enim auditores legis justi sunt apud Deum, sed factores legis justificabuntur.
14ибо когда язычники, не имеющие закона, по природе законное делают, то, не имея закона, они сами себе закон:
14Cum autem gentes, quæ legem non habent, naturaliter ea, quæ legis sunt, faciunt, ejusmodi legem non habentes, ipsi sibi sunt lex:
15они показывают, что дело закона у них написано в сердцах, о чем свидетельствует совесть их и мысли их, то обвиняющие, то оправдывающие одна другую
15qui ostendunt opus legis scriptum in cordibus suis, testimonium reddente illis conscientia ipsorum, et inter se invicem cogitationibus accusantibus, aut etiam defendentibus,
16в день, когда, по благовествованию моему, Бог будет судить тайные дела человеков через Иисуса Христа.
16in die, cum judicabit Deus occulta hominum, secundum Evangelium meum per Jesum Christum.
17Вот ты называешься Иудеем, и успокаиваешь себя законом, и хвалишься Богом,
17Si autem tu Judæus cognominaris, et requiescis in lege, et gloriaris in Deo,
18и знаешь волю Его, и разумеешь лучшее, научаясь из закона,
18et nosti voluntatem ejus, et probas utiliora, instructus per legem,
19и уверен о себе, что ты путеводитель слепых, свет для находящихся во тьме,
19confidis teipsum esse ducem cæcorum, lumen eorum qui in tenebris sunt,
20наставник невежд, учитель младенцев, имеющий в законе образец ведения и истины:
20eruditorem insipientium, magistrum infantium, habentem formam scientiæ, et veritatis in lege.
21как же ты, уча другого, не учишь себя самого?
21Qui ergo alium doces, teipsum non doces: qui prædicas non furandum, furaris:
22Проповедуя не красть, крадешь? Говоря: “Не прелюбодействуй”, прелюбодействуешь? Гнушаясь идолов, святотатствуешь?
22qui dicis non mœchandum, mœcharis: qui abominaris idola, sacrilegium facis:
23Хвалишься законом, а преступлением закона бесчестишь Бога?
23qui in lege gloriaris, per prævaricationem legis Deum inhonoras.
24Ибо ради вас, как написано, имя Божие хулится у язычников.
24(Nomen enim Dei per vos blasphematur inter gentes, sicut scriptum est.)
25Обрезание полезно, если исполняешь закон; а если ты преступник закона, то обрезание твое стало необрезанием.
25Circumcisio quidem prodest, si legem observes: si autem prævaricator legis sis, circumcisio tua præputium facta est.
26Итак, если необрезанный соблюдает постановления закона, то его необрезание не вменится ли ему в обрезание?
26Si igitur præputium justitias legis custodiat, nonne præputium illius in circumcisionem reputabitur?
27И необрезанный по природе, исполняющий закон, не осудит ли тебя, преступника закона при Писании и обрезании?
27et judicabit id quod ex natura est præputium, legem consummans, te, qui per litteram et circumcisionem prævaricator legis es?
28Ибо не тот Иудей, кто таков по наружности, и не то обрезание, которое наружно, на плоти;
28Non enim qui in manifesto, Judæus est: neque quæ in manifesto, in carne, est circumcisio:
29но тот Иудей, кто внутренне таков, и то обрезание, которое в сердце, по духу, а не по букве: ему и похвала не от людей, но от Бога.
29sed qui in abscondito, Judæus est: et circumcisio cordis in spiritu, non littera: cujus laus non ex hominibus, sed ex Deo est.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.