Послание к Римлянам 8
Synodal Translation (Синодальный перевод)Translation
Synodal Translation (Синодальный перевод)
Clementine Vulgate, 1598
1Итак нет ныне никакого осуждения тем, которые во Христе Иисусе живут не по плоти, но по духу,
1Nihil ergo nunc damnationis est iis qui sunt in Christo Jesu: qui non secundum carnem ambulant.
2потому что закон духа жизни во Христе Иисусе освободил меня от закона греха и смерти.
2Lex enim spiritus vitæ in Christo Jesu liberavit me a lege peccati et mortis.
3Как закон, ослабленный плотию, был бессилен, то Бог послал Сына Своего в подобии плоти греховной в жертву за грех и осудил грех во плоти,
3Nam quod impossibile erat legi, in quo infirmabatur per carnem: Deus Filium suum mittens in similitudinem carnis peccati et de peccato, damnavit peccatum in carne,
4чтобы оправдание закона исполнилось в нас, живущих не по плоти, но по духу.
4ut justificatio legis impleretur in nobis, qui non secundum carnem ambulamus, sed secundum spiritum.
5Ибо живущие по плоти о плотском помышляют, а живущие по духу - о духовном.
5Qui enim secundum carnem sunt, quæ carnis sunt, sapiunt: qui vero secundum spiritum sunt, quæ sunt spiritus, sentiunt.
6Помышления плотские суть смерть, а помышления духовные - жизнь и мир,
6Nam prudentia carnis, mors est: prudentia autem spiritus, vita et pax:
7потому что плотские помышления суть вражда против Бога; ибо закону Божию не покоряются, да и не могут.
7quoniam sapientia carnis inimica est Deo: legi enim Dei non est subjecta, nec enim potest.
8Посему живущие по плоти Богу угодить не могут.
8Qui autem in carne sunt, Deo placere non possunt.
9Но вы не по плоти живете, а по духу, если только Дух Божий живет в вас. Если же кто Духа Христова не имеет, тот и не Его.
9Vos autem in carne non estis, sed in spiritu: si tamen Spiritus Dei habitat in vobis. Si quis autem Spiritum Christi non habet, hic non est ejus.
10А если Христос в вас, то тело мертво для греха, но дух жив для праведности.
10Si autem Christus in vobis est, corpus quidem mortuum est propter peccatum, spiritus vero vivit propter justificationem.
11Если же Дух Того, Кто воскресил из мертвых Иисуса, живет в вас, то Воскресивший Христа из мертвых оживит и ваши смертные тела Духом Своим, живущим в вас.
11Quod si Spiritus ejus, qui suscitavit Jesum a mortuis, habitat in vobis: qui suscitavit Jesum Christum a mortuis, vivificabit et mortalia corpora vestra, propter inhabitantem Spiritum ejus in vobis.
12Итак, братия, мы не должники плоти, чтобы жить по плоти;
12Ergo fratres, debitores sumus non carni, ut secundum carnem vivamus.
13ибо если живете по плоти, то умрете, а если духом умерщвляете дела плотские, то живы будете.
13Si enim secundum carnem vixeritis, moriemini: si autem spiritu facta carnis mortificaveritis, vivetis.
14Ибо все водимые Духом Божиим суть сыны Божии.
14Quicumque enim Spiritu Dei aguntur, ii sunt filii Dei.
15Потому что вы не приняли духа рабства, чтобы опять жить в страхе, но приняли Духа усыновления, Которым взываем: “Авва, Отче!”
15Non enim accepistis spiritum servitutis iterum in timore, sed accepistis spiritum adoptionis filiorum, in quo clamamus: Abba (Pater).
16Сей самый Дух свидетельствует духу нашему, что мы - дети Божии.
16Ipse enim Spiritus testimonium reddit spiritui nostro quod sumus filii Dei.
17А если дети, то и наследники, наследники Божии, сонаследники же Христу, если только с Ним страдаем, чтобы с Ним и прославиться.
17Si autem filii, et hæredes: hæredes, quidem Dei, cohæredes autem Christi: si tamen compatimur ut et conglorificemur.
18Ибо думаю, что нынешние временные страдания ничего не стоят в сравнении с тою славою, которая откроется в нас.
18Existimo enim quod non sunt condignæ passiones hujus temporis ad futuram gloriam, quæ revelabitur in nobis.
19Ибо тварь с надеждою ожидает откровения сынов Божиих,
19Nam exspectatio creaturæ revelationem filiorum Dei exspectat.
20потому что тварь покорилась суете не добровольно, но по воле покорившего ее, в надежде,
20Vanitati enim creatura subjecta est non volens, sed propter eum, qui subjecit eam in spe:
21что и сама тварь освобождена будет от рабства тлению в свободу славы детей Божиих.
21quia et ipsa creatura liberabitur a servitute corruptionis in libertatem gloriæ filiorum Dei.
22Ибо знаем, что вся тварь совокупно стенает и мучится доныне;
22Scimus enim quod omnis creatura ingemiscit, et parturit usque adhuc.
23и не только она, но и мы сами, имея начаток Духа, и мы в себе стенаем, ожидая усыновления, искупления тела нашего.
23Non solum autem illa, sed et nos ipsi primitias spiritus habentes: et ipsi intra nos gemimus adoptionem filiorum Dei exspectantes, redemptionem corporis nostri.
24Ибо мы спасены в надежде. Надежда же, когда видит, не есть надежда; ибо если кто видит, то чего ему и надеяться?
24Spe enim salvi facti sumus. Spes autem, quæ videtur, non est spes: nam quod videt quis, quid sperat?
25Но когда надеемся того, чего не видим, тогда ожидаем в терпении.
25Si autem quod non videmus, speramus: per patientiam exspectamus.
26Также и Дух подкрепляет нас в немощах наших; ибо мы не знаем, о чем молиться, как должно, но Сам Дух ходатайствует за нас воздыханиями неизреченными.
26Similiter autem et Spiritus adjuvat infirmitatem nostram: nam quid oremus, sicut oportet, nescimus: sed ipse Spiritus postulat pro nobis gemitibus inenarrabilibus.
27Испытующий же сердца знает, какая мысль у Духа, потому что Он ходатайствует за святых по воле Божией.
27Qui autem scrutatur corda, scit quid desideret Spiritus: quia secundum Deum postulat pro sanctis.
28Притом знаем, что любящим Бога, призванным по Его изволению, все содействует ко благу.
28Scimus autem quoniam diligentibus Deum omnia cooperantur in bonum, iis qui secundum propositum vocati sunt sancti.
29Ибо кого Он предузнал, тем и предопределил быть подобными образу Сына Своего, дабы Он был первородным между многими братиями.
29Nam quos præscivit, et prædestinavit conformes fieri imaginis Filii sui, ut sit ipse primogenitus in multis fratribus.
30А кого Он предопределил, тех и призвал, а кого призвал, тех и оправдал; а кого оправдал, тех и прославил.
30Quos autem prædestinavit, hos et vocavit: et quos vocavit, hos et justificavit: quos autem justificavit, illos et glorificavit.
31Что же сказать на это? Если Бог за нас, кто против нас?
31Quid ergo dicemus ad hæc? si Deus pro nobis, qui contra nos?
32Тот, Который Сына Своего не пощадил, но предал Его за всех нас, как с Ним не дарует нам и всего?
32Qui etiam proprio Filio suo non pepercit, sed pro nobis omnibus tradidit illum: quomodo non etiam cum illo omnia nobis donavit?
33Кто будет обвинять избранных Божиих? Бог оправдывает их.
33Quis accusabit adversus electos Dei? Deus qui justificat,
34Кто осуждает? Христос Иисус умер, но и воскрес: Он и одесную Бога, Он и ходатайствует за нас.
34quis est qui condemnet? Christus Jesus, qui mortuus est, immo qui et resurrexit, qui est ad dexteram Dei, qui etiam interpellat pro nobis.
35Кто отлучит нас от любви Божией: скорбь, или теснота, или гонение, или голод, или нагота, или опасность, или меч? Как написано:
35Quis ergo nos separabit a caritate Christi? tribulatio? an angustia? an fames? an nuditas? an periculum? an persecutio? an gladius?
36за Тебя умерщвляют нас всякий день, считают нас за овец, обреченных на заклание.
36(Sicut scriptum est: [Quia propter te mortificamur tota die: æstimati sumus sicut oves occisionis.)]
37Но все сие преодолеваем силою Возлюбившего нас.
37Sed in his omnibus superamus propter eum qui dilexit nos.
38Ибо я уверен, что ни смерть, ни жизнь, ни Ангелы, ни Начала, ни Силы, ни настоящее, ни будущее,
38Certus sum enim quia neque mors, neque vita, neque angeli, neque principatus, neque virtutes, neque instantia, neque futura, neque fortitudo,
39ни высота, ни глубина, ни другая какая тварь не может отлучить нас от любви Божией во Христе Иисусе, Господе нашем.
39neque altitudo, neque profundum, neque creatura alia poterit nos separare a caritate Dei, quæ est in Christo Jesu Domino nostro.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.