Послание к Евреям

Old Testament

New Testament

Chapter 7

Послание к Евреям

Synodal Translation (Син…
vs Clementine Vulgate…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Послание к Евреям 7

Synodal Translation (Синодальный перевод)
Clementine Vulgate, 1598
1Ибо Мелхиседек, царь Салима, священник Бога Всевышнего, тот, который встретил Авраама и благословил его, возвращающегося после поражения царей,
1Hic enim Melchisedech, rex Salem, sacerdos Dei summi, qui obviavit Abrahæ regresso a cæde regum, et benedixit ei:
2Которому и десятину отделил Авраам от всего, - во первых по знаменованию имени царь правды, а потом и царь Салима, то есть, царь мира,
2cui et decimas omnium divisit Abraham: primum quidem qui interpretatur rex justitiæ: deinde autem et rex Salem, quod est, rex pacis,
3Без отца, без матери, без родословия, не имеющий ни начала дней, ни конца жизни, уподобляясь Сыну Божию, пребывает священником навсегда.
3sine patre, sine matre, sine genealogia, neque initium dierum, neque finem vitæ habens, assimilatus autem Filio Dei, manet sacerdos in perpetuum.
4Видите, как велик тот, которому и патриарх Авраам дал десятину из лучших добыч своих.
4Intuemini autem quantus sit hic, cui et decimas dedit de præcipuis Abraham patriarcha.
5Получающие священство из сынов Левиных имеют заповедь - брать по закону десятину с народа, то есть, со своих братьев, хотя и сии произошли от чресл Авраамовых.
5Et quidem de filiis Levi sacerdotium accipientes, mandatum habent decimas sumere a populo secundum legem, id est, a fratribus suis: quamquam et ipsi exierint de lumbis Abrahæ.
6Но сей, не происходящий от рода их, получил десятину от Авраама и благословил имевшего обетования.
6Cujus autem generatio non annumeratur in eis, decimas sumpsit ab Abraham, et hunc, qui habebat repromissiones, benedixit.
7Без всякого же прекословия меньший благословляется большим.
7Sine ulla autem contradictione, quod minus est, a meliore benedicitur.
8И здесь десятины берут человеки смертные, а там имеющий о себе свидетельство, что он живет.
8Et hic quidem, decimas morientes homines accipiunt: ibi autem contestatur, quia vivit.
9И, так сказать, сам Левий, принимающий десятины, в лице Авраама дал десятину:
9Et (ut ita dictum sit) per Abraham, et Levi, qui decimas accepit, decimatus est:
10Ибо он был еще в чреслах отца, когда Мелхиседек встретил его.
10adhuc enim in lumbis patris erat, quando obviavit ei Melchisedech.
11Итак, если бы совершенство достигалось посредством левитского священства,- и с ним сопряжен закон народа,- то какая бы еще нужда была восставать иному священнику по чину Мелхиседека, а не по чину Аарона именоваться?
11Si ergo consummatio per sacerdotium Leviticum erat (populus enim sub ipso legem accepit) quid adhuc necessarium fuit secundum ordinem Melchisedech, alium surgere sacerdotem, et non secundum ordinem Aaron dici?
12Потому что с переменой священства необходимо быть перемене закона.
12Translato enim sacerdotio, necesse est ut et legis translatio fiat.
13Ибо Тот, о Котором говорится сие, принадлежал к иному колену, из которого никто не приступал к жертвеннику;
13In quo enim hæc dicuntur, de alia tribu est, de qua nullus altari præsto fuit.
14Ибо известно, что Господь наш воссиял из колена Иудина, о котором Моисей ничего не сказал относительно священства.
14Manifestum est enim quod ex Juda ortus sit Dominus noster: in qua tribu nihil de sacerdotibus Moyses locutus est.
15И это еще яснее видно из того, что по подобию Мелхиседека восстает священник иной,
15Et amplius adhuc manifestum est: si secundum similitudinem Melchisedech exsurgat alius sacerdos,
16Который таков не по закону заповеди плотской, но по силе жизни непрестающей.
16qui non secundum legem mandati carnalis factus est, sed secundum virtutem vitæ insolubilis.
17Ибо засвидетельствовано: “Ты священник вовек по чину Мелхиседека”.
17Contestatur enim: Quoniam tu es sacerdos in æternum, secundum ordinem Melchisedech.
18Отменение же прежде бывшей заповеди бывает по причине ее немощи и бесполезности,
18Reprobatio quidem fit præcedentis mandati, propter infirmitatem ejus, et inutilitatem:
19Ибо закон ничего не довел до совершенства; но вводится лучшая надежда, посредством которой мы приближаемся к Богу.
19nihil enim ad perfectum adduxit lex: introductio vero melioris spei, per quam proximamus ad Deum.
20И как сие не без клятвы, -
20Et quantum est non sine jurejurando (alii quidem sine jurejurando sacerdotes facti sunt,
21Ибо те были священниками без клятвы, а Сей с клятвою, потому что о Нем сказано: “клялся Господь и не раскается: Ты священник вовек по чину Мелхиседека”,-
21hic autem cum jurejurando per eum, qui dixit ad illum: Juravit Dominus, et non pœnitebit eum: tu es sacerdos in æternum):
22То лучшего завета поручителем соделался Иисус.
22in tantum melioris testamenti sponsor factus est Jesus.
23Притом тех священников было много, потому что смерть не допускала пребывать одному;
23Et alii quidem plures facti sunt sacerdotes, idcirco quod morte prohiberentur permanere:
24А Сей, как пребывающий вечно, имеет и священство непреходящее,
24hic autem eo quod maneat in æternum, sempiternum habet sacerdotium.
25Посему и может всегда спасать приходящих чрез Него к Богу, будучи всегда жив, чтобы ходатайствовать за них.
25Unde et salvare in perpetuum potest accedentes per semetipsum ad Deum: semper vivens ad interpellandum pro nobis.
26Таков и должен быть у нас первосвященник: святый, непричастный злу, непорочный, отделенный от грешников и превознесенный выше небес,
26Talis enim decebat ut nobis esset pontifex, sanctus, innocens, impollutus, segregatus a peccatoribus, et excelsior cælis factus:
27Который не имеет нужды ежедневно, как те первосвященники, приносить жертвы сперва за свои грехи, потом за грехи народа; ибо Он совершил это однажды, принесши в жертву Себя Самого.
27qui non habet necessitatem quotidie, quemadmodum sacerdotes, prius pro suis delictis hostias offerre, deinde pro populi: hoc enim fecit semel, seipsum offerendo.
28Ибо закон поставляет первосвященниками человеков, имеющих немощи; а слово клятвенное, после закона, поставило Сына, навеки совершенного.
28Lex enim homines constituit sacerdotes infirmitatem habentes: sermo autem jurisjurandi, qui post legem est, Filium in æternum perfectum.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.