Послание к Евреям

Old Testament

New Testament

Chapter 11

Послание к Евреям

Synodal Translation (Син…
vs Clementine Vulgate…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Послание к Евреям 11

Synodal Translation (Синодальный перевод)
Clementine Vulgate, 1598
1Вера же есть осуществление ожидаемого и уверенность в невидимом.
1Est autem fides sperandarum substantia rerum, argumentum non apparentium.
2В ней свидетельствованы древние.
2In hac enim testimonium consecuti sunt senes.
3Верою познаем, что веки сотворены словом Божиим, так что из невидимого произошло видимое.
3Fide intelligimus aptata esse sæcula verbo Dei: ut ex invisibilibus visibilia fierent.
4Верою Авель принес Богу жертву лучшую, нежели Каин; ею получил свидетельство, что он праведен, как засвидетельствовал Бог о дарах его; ею он и по смерти говорит еще.
4Fide plurimam hostiam Abel, quam Cain, obtulit Deo, per quam testimonium consecutus est esse justus, testimonium perhibente muneribus ejus Deo, et per illam defunctus adhuc loquitur.
5Верою Енох переселен был так, что не видел смерти; и не стало его, потому что Бог переселил его. Ибо прежде переселения своего получил он свидетельство, что угодил Богу.
5Fide Henoch translatus est ne videret mortem, et non inveniebatur, quia transtulit illum Deus: ante translationem enim testimonium habuit placuisse Deo.
6А без веры угодить Богу невозможно; ибо надобно, чтобы приходящий к Богу веровал, что он есть, и ищущим его воздает.
6Sine fide autem impossibile est placere Deo. Credere enim oportet accedentem ad Deum quia est, et inquirentibus se remunerator sit.
7Верою Ной, получив откровение о том что еще не было видно, благоговея приготовил ковчег для спасения дома своего; ею осудил он (весь) мир, и сделался наследником праведности по вере.
7Fide Noë responso accepto de iis quæ adhuc non videbantur, metuens aptavit arcam in salutem domus suæ, per quam damnavit mundum: et justitiæ, quæ per fidem est, hæres est institutus.
8Верою Авраам повиновался призванию идти в страну, которую имел получить в наследие, и пошел, не зная куда идет.
8Fide qui vocatur Abraham obedivit in locum exire, quem accepturus erat in hæreditatem: et exiit, nesciens quo iret.
9Верою обитал он на земле обетованной, как на чужой, и жил в шатрах с Исааком и Иаковым, сонаследниками того же обетования;
9Fide demoratus est in terra repromissionis, tamquam in aliena, in casulis habitando cum Isaac et Jacob cohæredibus repromissionis ejusdem.
10Ибо он ожидал города, имеющего основание, которого художник и строитель - Бог.
10Exspectabat enim fundamenta habentem civitatem: cujus artifex et conditor Deus.
11Верою и сама Сарра (будучи неплодна) получила сила к принятию семени и не по времени возраста родила; ибо знала, что верен Обещавший.
11Fide et ipsa Sara sterilis virtutem in conceptionem seminis accepit, etiam præter tempus ætatis: quoniam fidelem credidit esse eum qui repromiserat.
12И потому от одного, и притом омертвелого, родилось так много, как много звезд на небе и как бесчислен песок на берегу морском.
12Propter quod et ab uno orti sunt (et hoc emortuo) tamquam sidera cæli in multitudinem, et sicut arena, quæ est ad oram maris, innumerabilis.
13Все сии умерли в вере, не получивши обетований, а только издали видели оные и радовались и говорили о себе, что они странники и пришельцы на земле;
13Juxta fidem defuncti sunt omnes isti, non acceptis repromissionibus, sed a longe eas aspicientes, et salutantes, et confitentes quia peregrini et hospites sunt super terram.
14Ибо те, которые так говорят, показывают что они ищут отечества.
14Qui enim hæc dicunt, significant se patriam inquirere.
15И если бы они в мыслях имели то отечество, из которого вышли, то имели бы время возвратиться;
15Et si quidem ipsius meminissent de qua exierunt, habebant utique tempus revertendi:
16Но они стремились к лучшему, то есть, к небесному; посему и Бог не стыдится их, называя Себя их Богом: ибо Он уготовил им город.
16nunc autem meliorem appetunt, id est, cælestem. Ideo non confunditur Deus vocari Deus eorum: paravit enim illis civitatem.
17Верою Авраам, будучи искушаем, принес в жертву Исаака, и, имея обетование, принес единородного,
17Fide obtulit Abraham Isaac, cum tentaretur, et unigenitum offerebat, qui susceperat repromissiones:
18О котором было сказано: “в Исааке наречется тебе семя”;
18ad quem dictum est: Quia in Isaac vocabitur tibi semen:
19Ибо он думал, что Бог силен и из мертвых воскресить, почему и получил его в предзнаменование.
19arbitrans quia et a mortuis suscitare potens est Deus: unde eum et in parabolam accepit.
20Верою в будущее Исаак благословил Иакова и Исава.
20Fide et de futuris benedixit Isaac Jacob et Esau.
21Верою Иаков, умирая, благословил каждого сына Иосифова и поклонился на верх жезла своего.
21Fide Jacob, moriens, singulos filiorum Joseph benedixit: et adoravit fastigium virgæ ejus.
22Верою Иосиф, при кончине напоминал об исходе сынов Израилевых и завещал о костях своих.
22Fide Joseph, moriens, de profectione filiorum Israël memoratus est, et de ossibus suis mandavit.
23Верою Моисей по рождении три месяца скрываем был родителями своими; ибо видели они, что дитя прекрасно, и не устрашились царского повеления.
23Fide Moyses, natus, occultatus est mensibus tribus a parentibus suis, eo quod vidissent elegantem infantem, et non timuerunt regis edictum.
24Верою Моисей, пришед в возраст, отказался называться сыном дочери фараоновой,
24Fide Moyses grandis factus negavit se esse filium filiæ Pharaonis,
25И лучше захотел страдать с народом Божиим, нежели иметь временное греховное наслаждение,
25magis eligens affligi cum populo Dei, quam temporalis peccati habere jucunditatem,
26И поношение Христово почел большим для себя богатством, нежели Египетские сокровища; ибо он взирал на воздаяние.
26majores divitias æstimans thesauro Ægyptiorum, improperium Christi: aspiciebat enim in remunerationem.
27Верою оставил он Египет, не убоявшись гнева царского; ибо он, как бы видя Невидимого, был тверд.
27Fide reliquit Ægyptum, non veritus animositatem regis: invisibilem enim tamquam videns sustinuit.
28Верою совершил он пасху и пролитие крови, дабы истребитель первенцев не коснулся их.
28Fide celebravit Pascha, et sanguinis effusionem: ne qui vastabat primitiva, tangeret eos.
29Верою перешли они Чермное море, как по суше, на что покусившись Египтяне потонули.
29Fide transierunt mare Rubrum tamquam per aridam terram: quod experti Ægyptii, devorati sunt.
30Верою пали стены Иерихонские по семидневном обхождении.
30Fide muri Jericho corruerunt, circuitu dierum septem.
31Верою Раав блудница, с миром принявши соглядатаев (и проводивши их другим путем), не погибла с неверными.
31Fide Rahab meretrix non periit cum incredulis, excipiens exploratores cum pace.
32И что еще скажу? Не достанет мне времени. чтобы повествовать о Гедеоне, о Вараке, о Самсоне и Иеффае, о Давиде, Самуиле и (других) пророках,
32Et quid adhuc dicam? deficiet enim me tempus enarrantem de Gedeon, Barac, Samson, Jephte, David, Samuel, et prophetis:
33Которые верою побеждали царства, творили правду, получали обетования, заграждали уста львов,
33qui per fidem vicerunt regna, operati sunt justitiam, adepti sunt repromissiones, obturaverunt ora leonum,
34Угашали силу огня, избегали острия меча, укреплялись от немощи, были крепки на войне, прогоняли полки чужих;
34extinxerunt impetum ignis, effugerunt aciem gladii, convaluerunt de infirmitate, fortes facti sunt in bello, castra verterunt exterorum:
35Жены получали умерших своих воскресшими; иные же замучены были, не принявши освобождения, дабы получить лучшее воскресение;
35acceperunt mulieres de resurrectione mortuos suos: alii autem distenti sunt non suscipientes redemptionem ut meliorem invenirent resurrectionem.
36Другие испытали поругания и побои, а также узы и темницу.
36Alii vero ludibria, et verbera experti, insuper et vincula, et carceres:
37Были побиваемы камнями, перепиливаемы, подвергаемы пытке, умирали от меча, скитались в милотях и козьих кожах, терпя недостатки, скорби, озлобления;
37lapidati sunt, secti sunt, tentati sunt, in occisione gladii mortui sunt, circuierunt in melotis, in pellibus caprinis, egentes, angustiati, afflicti:
38Те, которых весь мир не был достоин, скитались по пустыням и горам, по пещерам и ущельям земли.
38quibus dignus non erat mundus: in solitudinibus errantes, in montibus, in speluncis, et in cavernis terræ.
39И все сии, свидетельствованные в вере, не получили обещанного,
39Et hi omnes testimonio fidei probati, non acceperunt repromissionem,
40Потому что Бог предусмотрел о нас нечто лучшее, дабы они не без нас достигли совершенства.
40Deo pro nobis melius aliquid providente, ut non sine nobis consummarentur.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.