Hebru 11
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Clementine Vulgate, 1598
1Tanghaih loe oep ih hmuen oh tangtang, tiah hnukhaih ah oh moe, hnuk ai ih hmuen to oh, tiah panoekthaihaih ih to ni.
1Est autem fides sperandarum substantia rerum, argumentum non apparentium.
2Hae pongah ni canghnii ih kacoehtanawk mah pakoehhaih to hnuk o.
2In hac enim testimonium consecuti sunt senes.
3Long ah kaom hmuennawk loe Sithaw ih lok hoiah ni sak, tito tanghaih rang hoiah a panoek o; a hnuk o ih hmuennawk loe kamtueng hmuennawk hoiah sak ih na ai ni.
3Fide intelligimus aptata esse sæcula verbo Dei: ut ex invisibilibus visibilia fierent.
4Tanghaih rang hoiah ni Abel mah Kain pongah kahoih kue hmuen to Sithaw khaeah paek, to tiah hmuenpaekhaih rang hoiah anih loe kami katoeng ni, tito amtuengsak, anih mah paek ih tangqumnawk loe Sithaw mah talawk pae: anih loe duek boeh, toe vaihi khoek to lok a thuih vop.
4Fide plurimam hostiam Abel, quam Cain, obtulit Deo, per quam testimonium consecutus est esse justus, testimonium perhibente muneribus ejus Deo, et per illam defunctus adhuc loquitur.
5Tanghaih rang hoiah ni Enok loe duekhaih pataeng han ai ah lak ving ah oh; anih loe Sithaw mah lak ving boeh pongah, hnu thai ai boeh; anih to la ving ai naah, anih loe Sithaw palung tongh kami, tiah thuihaih to a hnuk.
5Fide Henoch translatus est ne videret mortem, et non inveniebatur, quia transtulit illum Deus: ante translationem enim testimonium habuit placuisse Deo.
6Toe tanghaih om ai ah loe Sithaw palung anghoesak thai ai: Sithaw khaeah angzo kami mah Sithaw loe oh, Anih loe loktang hoi Anih pakrong kaminawk khaeah tangqum paekkung ah oh, tiah tang han angaih.
6Sine fide autem impossibile est placere Deo. Credere enim oportet accedentem ad Deum quia est, et inquirentibus se remunerator sit.
7Tanghaih rang hoiah ni Noah loe, hnuk vai ai ih angzo han koi hmuen to Sithaw mah thuih pae coek, Sithaw zithaih hoiah khosak pongah, angmah ih imthung takoh kaminawk pahlong hanah palong to a thuk; a tanghaih rang hoiah long kaminawk to lokcaek moe, tanghaih rang hoiah toenghaih qawk toepkung ah oh.
7Fide Noë responso accepto de iis quæ adhuc non videbantur, metuens aptavit arcam in salutem domus suæ, per quam damnavit mundum: et justitiæ, quæ per fidem est, hæres est institutus.
8Qawktoep han ih prae ah caeh hanah Abraham to kawk naah, anih mah naa ah maw a caeh, tito panoek ai, tanghaih rang hoiah ni Anih ih lok to tahngaih moe a caeh.
8Fide qui vocatur Abraham obedivit in locum exire, quem accepturus erat in hæreditatem: et exiit, nesciens quo iret.
9Tanghaih rang hoiah ni lokkam ih prae ah kholong a caeh moe, angvin baktiah a oh, angmah hoi kanghmong lokkamhaih qawktoep koi Isak, Jakob hoi nawnto kahni imthung ah a oh:
9Fide demoratus est in terra repromissionis, tamquam in aliena, in casulis habitando cum Isaac et Jacob cohæredibus repromissionis ejusdem.
10Abraham loe Sithaw mah sak ih, angdoethaih kaom kacak vangpui to ni pakrong.
10Exspectabat enim fundamenta habentem civitatem: cujus artifex et conditor Deus.
11Tanghaih rang hoiah ni Sarah mah doeh lokkamhaih paek, Anih loe oepthoh, tiah panoek moe, mitong pacoengah zokpom hanah, thacakhaih to a hnuk.
11Fide et ipsa Sara sterilis virtutem in conceptionem seminis accepit, etiam præter tempus ætatis: quoniam fidelem credidit esse eum qui repromiserat.
12Kadueh hoi kanghmong, anih maeto khae hoiah ni, van cakaeh zetto kapop, tuipui taeng ih kroek laek ai savuet baktiah angpung o.
12Propter quod et ab uno orti sunt (et hoc emortuo) tamquam sidera cæli in multitudinem, et sicut arena, quæ est ad oram maris, innumerabilis.
13Hae kaminawk loe lokkamhaih hnu ai ah duek o boih, toe palung thung hoiah panoek o moe, pakuem o; to hmuennawk to kangthla ahmuen hoiah a danh o, nihcae mah kaicae loe long nuiah angvin hoi kholong caeh kami ah ni ka oh o, tiah panoek o.
13Juxta fidem defuncti sunt omnes isti, non acceptis repromissionibus, sed a longe eas aspicientes, et salutantes, et confitentes quia peregrini et hospites sunt super terram.
14To tiah lokthui kaminawk mah nihcae loe angmacae ohhaih prae to ni pakrong o, tito amtueng o sak.
14Qui enim hæc dicunt, significant se patriam inquirere.
15Nihcae mah angmacae tacawthaih prae to poek o nahaeloe, to prae ah amlaem thaihaih atue karaem to hnu o tih boeh.
15Et si quidem ipsius meminissent de qua exierunt, habebant utique tempus revertendi:
16Toe vaihi loe nihcae mah kahoih kue, van ah kaom prae to a koeh o; to pongah Sithaw mah kai loe nihcae ih Sithaw ah ka oh, tiah thuih han azat ai: Sithaw mah nihcae ohhaih vangpui to paroep pae boeh.
16nunc autem meliorem appetunt, id est, cælestem. Ideo non confunditur Deus vocari Deus eorum: paravit enim illis civitatem.
17Abraham mah tanoekhaih tongh naah, tanghaih rang hoiah ni Isak to a paek: to tiah Sithaw lokkamhaih kahnuh Abraham mah maeto khue a tawnh ih a capa to a paek kik,
17Fide obtulit Abraham Isaac, cum tentaretur, et unigenitum offerebat, qui susceperat repromissiones:
18anih kawng pongah, Nang ih atii loe Isak khae hoiah ni kroek tih, tiah thuih ih lok to oh:
18ad quem dictum est: Quia in Isaac vocabitur tibi semen:
19Sithaw mah loe kadueh kami to pathawk thaih, tiah anih mah tang; to pongah patahhaih baktiah duekhaih thung hoiah angthawk let a capa to anih mah hnuk.
19arbitrans quia et a mortuis suscitare potens est Deus: unde eum et in parabolam accepit.
20Tanghaih rang hoiah ni angzo han koi hmuennawk pongah, Isak mah Jakob hoi Esau to tahamhoihaih paek.
20Fide et de futuris benedixit Isaac Jacob et Esau.
21Tanghaih rang hoiah ni Jakob mah duek tom naah, Joseph ih caanawk to tahamhoihaih paek; angmah ih cunghet pongah amha moe, Sithaw to a bok.
21Fide Jacob, moriens, singulos filiorum Joseph benedixit: et adoravit fastigium virgæ ejus.
22Tanghaih rang hoiah ni Joseph mah duek tom naah, Israel kaminawk tacawthaih kawng hoi angmah ih ahuh kawng to a thuih.
22Fide Joseph, moriens, de profectione filiorum Israël memoratus est, et de ossibus suis mandavit.
23Mosi tapen naah, tanghaih rang hoiah ni kranghoih nawkta, tiah a hnuk o naah, siangpahrang lokpaekhaih zii ai ah, amno hoi ampa mah khrah thumto thungah hawk hoi ving.
23Fide Moyses, natus, occultatus est mensibus tribus a parentibus suis, eo quod vidissent elegantem infantem, et non timuerunt regis edictum.
24Tanghaih rang hoiah ni Mosi loe saning akoep pacoengah, Faro canu ih capa ah oh han koeh ai;
24Fide Moyses grandis factus negavit se esse filium filiæ Pharaonis,
25zae koehhaih thungah atue setta thung kanawm acaeng pongah loe, anih mah Sithaw kaminawk hoi nawnto patangkhanghaih to qoih lat;
25magis eligens affligi cum populo Dei, quam temporalis peccati habere jucunditatem,
26Kri pongah kasae thuihaih loe, Izip prae ih tacongnawk pongah atho oh kue, tiah a poek moe, a hnuk han koi tangqum to a khet lat.
26majores divitias æstimans thesauro Ægyptiorum, improperium Christi: aspiciebat enim in remunerationem.
27Tanghaih rang hoiah ni siangpahrang palungphuihaih to zii ai ah, Izip prae to a caehtaak: hnuk thai ai ih Sithaw to a hnuk thaih pongah, pauephaih hoiah khosak.
27Fide reliquit Ægyptum, non veritus animositatem regis: invisibilem enim tamquam videns sustinuit.
28Tanghaih rang hoiah ni misong loihaih poih hoi athii pathaekhaih to a sak, to tih ai nahaeloe calu humkung Anih mah Israel kaminawk to hum tih.
28Fide celebravit Pascha, et sanguinis effusionem: ne qui vastabat primitiva, tangeret eos.
29Tanghaih rang hoiah ni nihcae mah, tuipui kathim to saoeng ah caeh baktiah a caeh o: Izip kaminawk mah to tiah caeh o toeng han amsak o naah loe, tui mah nihcae to uem boih.
29Fide transierunt mare Rubrum tamquam per aridam terram: quod experti Ægyptii, devorati sunt.
30Tanghaih rang hoiah ni Jeriko tapang to ni sarihto takui o pacoengah amtimh rup.
30Fide muri Jericho corruerunt, circuitu dierum septem.
31Tanghaih rang hoiah ni tangzat zaw Rahap loe tamquta hoi misa khen kaminawk to oephaih hoiah talawk moe, katang ai kaminawk hoi nawnto anghmaa ai.
31Fide Rahab meretrix non periit cum incredulis, excipiens exploratores cum pace.
32To khue ai timaw ka thuih bae han vop? Gideon, Barak, Samson, Japhet, David, Samuel hoi tahmaanawk kawng to ka thuih nahaeloe, atue mah khawt mak ai:
32Et quid adhuc dicam? deficiet enim me tempus enarrantem de Gedeon, Barac, Samson, Jephte, David, Samuel, et prophetis:
33tanghaih rang hoiah ni nihcae mah praenawk to lak o, toenghaih to a sak o pongah lokkamhaih to a hnuk o moe, kaipui pakha to tamuep o,
33qui per fidem vicerunt regna, operati sunt justitiam, adepti sunt repromissiones, obturaverunt ora leonum,
34tha kaom hmaipalai to paduek o, aha kanoe sumsen thung hoiah a loih o, thacak ai thung hoiah thacakhaih to a tawnh o pongah, acaeng kalah misanawk to a haek o.
34extinxerunt impetum ignis, effugerunt aciem gladii, convaluerunt de infirmitate, fortes facti sunt in bello, castra verterunt exterorum:
35Nongpatanawk mah kangthawk let kadueh a caa to hnuk o: kalah kaminawk loe pacaekthlaekhaih tongh o, kahoih kue angthawk lethaih to hnuk o hanah, loihaih to koeh o ai.
35acceperunt mulieres de resurrectione mortuos suos: alii autem distenti sunt non suscipientes redemptionem ut meliorem invenirent resurrectionem.
36Thoemto kaminawk loe pahnui thuihaih hoi bohhaihnawk to tong o, ue, sumqui hoiah pathlet o moe, thongim ah pakhrak o:
36Alii vero ludibria, et verbera experti, insuper et vincula, et carceres:
37nihcae to thlung hoiah vah o moe, sarang hoiah aah o pat, hraem o moe, sumsen hoiah hum o: amtanghaih, patangkhanghaih, pacaekthlaekhaih hoiah oh o moe, tuu hin hoi maeh hin angkhuk hoiah amhet o;
37lapidati sunt, secti sunt, tentati sunt, in occisione gladii mortui sunt, circuierunt in melotis, in pellibus caprinis, egentes, angustiati, afflicti:
38(nihcae hanah loe long hae atho om ai:) nihcae loe praezaek hoi mae nuiah amhet o moe, tahawt hoi thlungkhaw thungah khosak o.
38quibus dignus non erat mundus: in solitudinibus errantes, in montibus, in speluncis, et in cavernis terræ.
39Tanghaih rang hoiah ni hae kaminawk boih mah pakoehhaih to hnuk o, toe lokkamhaih loe hnu o ai:
39Et hi omnes testimonio fidei probati, non acceperunt repromissionem,
40Sithaw mah aicae hanah kahoih kue hmuen ang suek pae pongah, aicae ai ah loe nihcae mah akoephaih hnu o thai mak ai.
40Deo pro nobis melius aliquid providente, ut non sine nobis consummarentur.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.