Hebru 11
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Reina-Valera 1909
1Tanghaih loe oep ih hmuen oh tangtang, tiah hnukhaih ah oh moe, hnuk ai ih hmuen to oh, tiah panoekthaihaih ih to ni.
1ES pues la fe la sustancia de las cosas que se esperan, la demostración de las cosas que no se ven.
2Hae pongah ni canghnii ih kacoehtanawk mah pakoehhaih to hnuk o.
2Porque por ella alcanzaron testimonio los antiguos.
3Long ah kaom hmuennawk loe Sithaw ih lok hoiah ni sak, tito tanghaih rang hoiah a panoek o; a hnuk o ih hmuennawk loe kamtueng hmuennawk hoiah sak ih na ai ni.
3Por la fe entendemos haber sido compuestos los siglos por la palabra de Dios, siendo hecho lo que se ve, de lo que no se veía.
4Tanghaih rang hoiah ni Abel mah Kain pongah kahoih kue hmuen to Sithaw khaeah paek, to tiah hmuenpaekhaih rang hoiah anih loe kami katoeng ni, tito amtuengsak, anih mah paek ih tangqumnawk loe Sithaw mah talawk pae: anih loe duek boeh, toe vaihi khoek to lok a thuih vop.
4Por la fe Abel ofreció á Dios mayor sacrificio que Caín, por la cual alcanzó testimonio de que era justo, dando Dios testimonio á sus presentes; y difunto, aun habla por ella.
5Tanghaih rang hoiah ni Enok loe duekhaih pataeng han ai ah lak ving ah oh; anih loe Sithaw mah lak ving boeh pongah, hnu thai ai boeh; anih to la ving ai naah, anih loe Sithaw palung tongh kami, tiah thuihaih to a hnuk.
5Por la fe Enoc fué traspuesto para no ver muerte, y no fué hallado, porque lo traspuso Dios. Y antes que fuese traspuesto, tuvo testimonio de haber agradado á Dios.
6Toe tanghaih om ai ah loe Sithaw palung anghoesak thai ai: Sithaw khaeah angzo kami mah Sithaw loe oh, Anih loe loktang hoi Anih pakrong kaminawk khaeah tangqum paekkung ah oh, tiah tang han angaih.
6Empero sin fe es imposible agradar á Dios; porque es menester que el que á Dios se allega, crea que le hay, y que es galardonador de los que le buscan.
7Tanghaih rang hoiah ni Noah loe, hnuk vai ai ih angzo han koi hmuen to Sithaw mah thuih pae coek, Sithaw zithaih hoiah khosak pongah, angmah ih imthung takoh kaminawk pahlong hanah palong to a thuk; a tanghaih rang hoiah long kaminawk to lokcaek moe, tanghaih rang hoiah toenghaih qawk toepkung ah oh.
7Por la fe Noé, habiendo recibido respuesta de cosas que aun no se veían, con temor aparejó el arca en que su casa se salvase: por la cual fe condenó al mundo, y fué hecho heredero de la justicia que es por la fe.
8Qawktoep han ih prae ah caeh hanah Abraham to kawk naah, anih mah naa ah maw a caeh, tito panoek ai, tanghaih rang hoiah ni Anih ih lok to tahngaih moe a caeh.
8Por la fe Abraham, siendo llamado, obedeció para salir al lugar que había de recibir por heredad; y salió sin saber dónde iba.
9Tanghaih rang hoiah ni lokkam ih prae ah kholong a caeh moe, angvin baktiah a oh, angmah hoi kanghmong lokkamhaih qawktoep koi Isak, Jakob hoi nawnto kahni imthung ah a oh:
9Por fe habitó en la tierra prometida como en tierra ajena, morando en cabañas con Isaac y Jacob, herederos juntamente de la misma promesa:
10Abraham loe Sithaw mah sak ih, angdoethaih kaom kacak vangpui to ni pakrong.
10Porque esperaba ciudad con fundamentos, el artífice y hacedor de la cual es Dios.
11Tanghaih rang hoiah ni Sarah mah doeh lokkamhaih paek, Anih loe oepthoh, tiah panoek moe, mitong pacoengah zokpom hanah, thacakhaih to a hnuk.
11Por la fe también la misma Sara, siendo estéril, recibió fuerza para concebir simiente; y parió aun fuera del tiempo de la edad, porque creyó ser fiel el que lo había prometido.
12Kadueh hoi kanghmong, anih maeto khae hoiah ni, van cakaeh zetto kapop, tuipui taeng ih kroek laek ai savuet baktiah angpung o.
12Por lo cual también, de uno, y ése ya amortecido, salieron como las estrellas del cielo en multitud, y como la arena innumerable que está á la orilla de la mar.
13Hae kaminawk loe lokkamhaih hnu ai ah duek o boih, toe palung thung hoiah panoek o moe, pakuem o; to hmuennawk to kangthla ahmuen hoiah a danh o, nihcae mah kaicae loe long nuiah angvin hoi kholong caeh kami ah ni ka oh o, tiah panoek o.
13Conforme á la fe murieron todos éstos sin haber recibido las promesas, sino mirándolas de lejos, y creyéndolas, y saludándolas, y confesando que eran peregrinos y advenedizos sobre la tierra.
14To tiah lokthui kaminawk mah nihcae loe angmacae ohhaih prae to ni pakrong o, tito amtueng o sak.
14Porque los que esto dicen, claramente dan á entender que buscan una patria.
15Nihcae mah angmacae tacawthaih prae to poek o nahaeloe, to prae ah amlaem thaihaih atue karaem to hnu o tih boeh.
15Que si se acordaran de aquella de donde salieron, cierto tenían tiempo para volverse:
16Toe vaihi loe nihcae mah kahoih kue, van ah kaom prae to a koeh o; to pongah Sithaw mah kai loe nihcae ih Sithaw ah ka oh, tiah thuih han azat ai: Sithaw mah nihcae ohhaih vangpui to paroep pae boeh.
16Empero deseaban la mejor, es á saber, la celestial; por lo cual Dios no se avergüenza de llamarse Dios de ellos: porque les había aparejado ciudad.
17Abraham mah tanoekhaih tongh naah, tanghaih rang hoiah ni Isak to a paek: to tiah Sithaw lokkamhaih kahnuh Abraham mah maeto khue a tawnh ih a capa to a paek kik,
17Por fe ofreció Abraham á Isaac cuando fué probado, y ofrecía al unigénito el que había recibido las promesas,
18anih kawng pongah, Nang ih atii loe Isak khae hoiah ni kroek tih, tiah thuih ih lok to oh:
18Habiéndole sido dicho: En Isaac te será llamada simiente:
19Sithaw mah loe kadueh kami to pathawk thaih, tiah anih mah tang; to pongah patahhaih baktiah duekhaih thung hoiah angthawk let a capa to anih mah hnuk.
19Pensando que aun de los muertos es Dios poderoso para levantar; de donde también le volvió á recibir por figura.
20Tanghaih rang hoiah ni angzo han koi hmuennawk pongah, Isak mah Jakob hoi Esau to tahamhoihaih paek.
20Por fe bendijo Isaac á Jacob y á Esaú respecto á cosas que habían de ser.
21Tanghaih rang hoiah ni Jakob mah duek tom naah, Joseph ih caanawk to tahamhoihaih paek; angmah ih cunghet pongah amha moe, Sithaw to a bok.
21Por fe Jacob, muriéndose, bendijo á cada uno de los hijos de José, y adoró estribando sobre la punta de su bordón.
22Tanghaih rang hoiah ni Joseph mah duek tom naah, Israel kaminawk tacawthaih kawng hoi angmah ih ahuh kawng to a thuih.
22Por fe José, muriéndose, se acordó de la partida de los hijos de Israel; y dió mandamiento acerca de sus huesos.
23Mosi tapen naah, tanghaih rang hoiah ni kranghoih nawkta, tiah a hnuk o naah, siangpahrang lokpaekhaih zii ai ah, amno hoi ampa mah khrah thumto thungah hawk hoi ving.
23Por fe Moisés, nacido, fué escondido de sus padres por tres meses, porque le vieron hermoso niño; y no temieron el mandamiento del rey.
24Tanghaih rang hoiah ni Mosi loe saning akoep pacoengah, Faro canu ih capa ah oh han koeh ai;
24Por fe Moisés, hecho ya grande, rehusó ser llamado hijo de la hija de Faraón;
25zae koehhaih thungah atue setta thung kanawm acaeng pongah loe, anih mah Sithaw kaminawk hoi nawnto patangkhanghaih to qoih lat;
25Escogiendo antes ser afligido con el pueblo de Dios, que gozar de comodidades temporales de pecado.
26Kri pongah kasae thuihaih loe, Izip prae ih tacongnawk pongah atho oh kue, tiah a poek moe, a hnuk han koi tangqum to a khet lat.
26Teniendo por mayores riquezas el vituperio de Cristo que los tesoros de los Egipcios; porque miraba á la remuneración.
27Tanghaih rang hoiah ni siangpahrang palungphuihaih to zii ai ah, Izip prae to a caehtaak: hnuk thai ai ih Sithaw to a hnuk thaih pongah, pauephaih hoiah khosak.
27Por fe dejó á Egipto, no temiendo la ira del rey; porque se sostuvo como viendo al Invisible.
28Tanghaih rang hoiah ni misong loihaih poih hoi athii pathaekhaih to a sak, to tih ai nahaeloe calu humkung Anih mah Israel kaminawk to hum tih.
28Por fe celebró la pascua y el derramamiento de la sangre, para que el que mataba los primogénitos no los tocase.
29Tanghaih rang hoiah ni nihcae mah, tuipui kathim to saoeng ah caeh baktiah a caeh o: Izip kaminawk mah to tiah caeh o toeng han amsak o naah loe, tui mah nihcae to uem boih.
29Por fe pasaron el mar Bermejo como por tierra seca: lo cual probando los Egipcios, fueron sumergidos.
30Tanghaih rang hoiah ni Jeriko tapang to ni sarihto takui o pacoengah amtimh rup.
30Por fe cayeron los muros de Jericó con rodearlos siete días.
31Tanghaih rang hoiah ni tangzat zaw Rahap loe tamquta hoi misa khen kaminawk to oephaih hoiah talawk moe, katang ai kaminawk hoi nawnto anghmaa ai.
31Por fe Rahab la ramera no pereció juntamente con los incrédulos, habiendo recibido á los espías con paz.
32To khue ai timaw ka thuih bae han vop? Gideon, Barak, Samson, Japhet, David, Samuel hoi tahmaanawk kawng to ka thuih nahaeloe, atue mah khawt mak ai:
32¿Y qué más digo? porque el tiempo me faltará contando de Gedeón, de Barac, de Samsón, de Jephté, de David, de Samuel, y de los profetas:
33tanghaih rang hoiah ni nihcae mah praenawk to lak o, toenghaih to a sak o pongah lokkamhaih to a hnuk o moe, kaipui pakha to tamuep o,
33Que por fe ganaron reinos, obraron justicia, alcanzaron promesas, taparon las bocas de leones,
34tha kaom hmaipalai to paduek o, aha kanoe sumsen thung hoiah a loih o, thacak ai thung hoiah thacakhaih to a tawnh o pongah, acaeng kalah misanawk to a haek o.
34Apagaron fuegos impetuosos, evitaron filo de cuchillo, convalecieron de enfermedades, fueron hechos fuertes en batallas, trastornaron campos de extraños.
35Nongpatanawk mah kangthawk let kadueh a caa to hnuk o: kalah kaminawk loe pacaekthlaekhaih tongh o, kahoih kue angthawk lethaih to hnuk o hanah, loihaih to koeh o ai.
35Las mujeres recibieron sus muertos por resurrección; unos fueron estirados, no aceptando el rescate, para ganar mejor resurrección;
36Thoemto kaminawk loe pahnui thuihaih hoi bohhaihnawk to tong o, ue, sumqui hoiah pathlet o moe, thongim ah pakhrak o:
36Otros experimentaron vituperios y azotes; y á más de esto prisiones y cárceles;
37nihcae to thlung hoiah vah o moe, sarang hoiah aah o pat, hraem o moe, sumsen hoiah hum o: amtanghaih, patangkhanghaih, pacaekthlaekhaih hoiah oh o moe, tuu hin hoi maeh hin angkhuk hoiah amhet o;
37Fueron apedreados, aserrados, tentados, muertos á cuchillo; anduvieron de acá para allá cubiertos de pieles de ovejas y de cabras, pobres, angustiados, maltratados;
38(nihcae hanah loe long hae atho om ai:) nihcae loe praezaek hoi mae nuiah amhet o moe, tahawt hoi thlungkhaw thungah khosak o.
38De los cuales el mundo no era digno; perdidos por los desiertos, por los montes, por las cuevas y por las cavernas de la tierra.
39Tanghaih rang hoiah ni hae kaminawk boih mah pakoehhaih to hnuk o, toe lokkamhaih loe hnu o ai:
39Y todos éstos, aprobados por testimonio de la fe, no recibieron la promesa;
40Sithaw mah aicae hanah kahoih kue hmuen ang suek pae pongah, aicae ai ah loe nihcae mah akoephaih hnu o thai mak ai.
40Proveyendo Dios alguna cosa mejor para nosotros, para que no fuesen perfeccionados sin nosotros.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.