Sabedoria 14
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Outra pessoa, preparando-se para navegar e viajar sobre ondas furiosas, invoca um pedaço de madeira mais frágil que o barco que a transporta.
1Weer een ander, die een zeereis begint, En de wilde golven gaat doorklieven, Roept een hout aan, dat veel brozer is Dan het vaartuig, dat hem draagt.
2Pois o desejo de lucro planejou o barco, e a sabedoria foi a artífice que o construiu.
2Want hieraan werd door winzucht de nodige zorg besteed, En met vakkundig inzicht werd het gebouwd.
3Tua providência, ó Pai, o conduz, porque até no mar abriste um caminho e, nas ondas, uma passagem segura,
3En het is uw Voorzienigheid, o Vader, die het bestuurt; Want Gij baant ook op zee een weg, Een veilig pad te midden der golven.
4mostrando que podes salvar de todo perigo, para que até alguém sem experiência possa navegar.
4Gij toont daardoor, dat Gij in staat zijt, uit alles te redden, Zodat men ook zonder stuurmanskunst zee zou durven kiezen.
5É tua vontade que as obras de tua sabedoria não sejam inúteis. Por isso os homens confiam a vida a um pequeno pedaço de madeira e, atravessando as ondas numa embarcação, chegam em segurança à terra.
5Maar daar Gij de werken uwer wijsheid niet onbenut wilt laten, Vertrouwen de mensen hun leven toe aan een klein stuk hout, En varen op een scheepje behouden door de branding.
6Pois também antigamente, quando os gigantes orgulhosos pereciam, a esperança do mundo, refugiada numa embarcação, foi guiada por tua mão e preservou a semente das futuras gerações da humanidade.
6Ook in de oude tijd, bij de ondergang der trotse reuzen, Ontkwam de hoop der wereld op een schip; En door uw hand bestuurd, bewaarde hij voor de wereld Het zaad voor een nageslacht.
7Bendita é a madeira por meio da qual vem a justiça;
7Want gezegend is het hout, dat tot gerechtigheid dient.
8mas maldito é o ídolo feito por mãos humanas, tanto ele como quem o fez: este, porque o produziu; aquele, porque, sendo corruptível, foi chamado de deus.
8Maar vervloekt het beeld, door mensenhand gemaakt, tegelijk met zijn maker: Deze, omdat hij het heeft gemaakt; Het vergankelijk beeld, omdat het god wordt genoemd.
9Pois tanto o ímpio como sua impiedade são igualmente odiosos a Deus;
9Want de goddeloze is bij God gehaat met zijn goddeloos werk;
10porque a obra será castigada juntamente com quem a praticou.
10En het maaksel wordt gestraft tegelijk met hem, die het maakte.
11Por isso também haverá julgamento sobre os ídolos das nações, porque, embora formados de coisas criadas por Deus, tornaram-se abominação, pedras de tropeço para as almas humanas e armadilha para os pés dos insensatos.
11Ja, ook over de beelden der heidenen komt het gericht, Omdat zij een gruwel werden onder de schepselen Gods, Een ergernis voor de zielen der mensen, En een valstrik voor de voeten der dwazen.
12Pois a invenção dos ídolos foi o princípio da prostituição, e sua descoberta, a corrupção da vida.
12Want de gedachte aan beelden was het begin van de afval, Het uitvinden ervan werd het bederf des levens.
13Eles não existiam desde o princípio e não existirão para sempre.
13Ze bestonden niet van de aanvang af, En zullen niet eeuwig blijven;
14Entraram no mundo pela vaidade dos homens, e por isso foi determinado para eles um fim rápido.
14Want door de ijdele waan der mensen kwamen ze in de wereld, En daarom is hun een spoedig einde beschoren.
15Um pai, consumido por uma dor prematura, fez uma imagem do filho que lhe fora tirado cedo demais. Aquele que pouco antes era apenas um ser humano morto passou a ser honrado como deus, e o pai transmitiu aos que estavam sob sua autoridade mistérios e ritos solenes.
15Een vader toch, verteerd door onverwachte smart, Maakte een beeld van zijn kind, te vroeg hem ontrukt; Die als mens was gestorven, vereerde hij nu als god, En stelde voor zijn ondergeschikten een plechtige eredienst in.
16Depois, com o passar do tempo, o costume ímpio se fortaleceu e passou a ser observado como lei, e as imagens esculpidas começaram a ser adoradas por ordem dos governantes.
16Toen die slechte gewoonte zich mettertijd had verbreid,
17Quando os homens não podiam honrá-los pessoalmente por morarem longe, imaginavam de longe sua aparência, faziam uma imagem visível do rei a quem honravam e, com seu zelo, bajulavam o ausente como se estivesse presente.
17Gold zij als wet, en vereerde men beelden op bevel der vorsten. Want als men om de verre afstand henzelf niet kon vereren, Maakte men zich uit de verte een voorstelling van hun gestalte. Men vervaardigde een prachtig beeld van den gevierden koning, Om met alle ijver den afwezige te vleien, als was hij er bij;
18Até mesmo os que não o conheciam foram levados a uma adoração ainda mais intensa, impulsionados pela ambição do artista;
18En de eerzucht van den kunstenaar bewoog zelfs wie den koning niet kenden. Om diens verering nog te vergroten.
19pois ele, talvez desejando agradar ao governante, usava sua arte para tornar a imagem ainda mais bela.
19Want om den vorst te behagen, gaf hij zich alle moeite, Om door zijn kunst het beeld zo schoon mogelijk te maken;
20Então a multidão, atraída pela beleza do trabalho, passou a considerar objeto de adoração aquele que pouco antes era honrado apenas como homem.
20En het volk, misleid door de schoonheid van het werk, Aanbad, dien men te voren als mens eerde, voortaan als god.
21Isso se tornou uma armadilha, porque os homens, escravizados pela desgraça ou pela tirania, atribuíram a pedras e pedaços de madeira o Nome que não deve ser compartilhado.
21En dit is voor de mensen een valstrik geworden: Dat zij door ongeluk gedreven of om vorsten te vleien, Aan hout of steen de Naam gaven, die slechts toekomt aan Eén.
22Depois, já não lhes bastava errar quanto ao conhecimento de Deus; vivendo numa grande guerra de ignorância, chamavam de paz a tantos males.
22Maar, zij dwalen niet alleen in de kennis van God! Neen, terwijl zij door hun onkunde leven in grote strijd, Begroeten zij zulk een ellende nog als vrede.
23Pois, sacrificando crianças em ritos solenes, celebrando mistérios secretos ou realizando festas frenéticas com costumes estranhos,
23Want zij offeren hun kinderen, vieren verborgen geheimen, Of dolle feestgelagen met vreemde gebruiken,
24já não preservavam nem a vida nem a pureza do casamento, mas um matava o outro por traição ou lhe causava sofrimento por adultério.
24En verwaarlozen de reinheid van leven en huwelijk. De een vermoordt den ander of krenkt hem door echtbreuk;
25Tudo se encheu, em confusão, de sangue e assassinato, roubo e engano, corrupção, infidelidade, tumulto e perjúrio,
25Overal heerst zonder onderscheid moord en doodslag, Diefstal, bedrog en verleiding, onbetrouwbaarheid, oproer en meineed;
26confusão sobre o que é bom, esquecimento dos favores recebidos, ingratidão pelos benefícios, corrupção das almas, desordem sexual, perturbação do casamento, adultério e libertinagem.
26Vervolging der goeden, ondank voor weldaden, Verpesting der zielen, onkuisheid tegen de natuur, Verwording van het huwelijk, echtbreuk en ontucht.
27Pois a adoração de ídolos que nem sequer devem ser nomeados é princípio, causa e fim de todo mal.
27Want de verering der verfoeilijke afgoden Is het begin, de oorzaak en het einde van alle kwaad.
28Pois seus adoradores ou se entregam à alegria até a loucura, ou profetizam mentiras, ou vivem injustamente, ou juram falso com facilidade.
28Ja, zij vieren hun dolle feesten en profeteren leugens, Leven losbandig en doen valse eden zonder wroeging;
29Como depositam sua confiança em ídolos sem vida, quando fazem um juramento perverso, não esperam sofrer dano algum.
29Want zij stellen hun vertrouwen op levenloze goden, En verwachten daarom geen straf voor hun meineed.
30Mas, por ambas as razões, o justo castigo os perseguirá: porque pensaram mal de Deus ao darem atenção aos ídolos e porque juraram injustamente e com engano, desprezando a santidade.
30Maar een rechtvaardige straf treft hen voor dit dubbel vergrijp: Dat zij goden vereren, maar kwaad denken van God; En door meineed en bedrog de deugd vertreden.
31Pois não é o poder das coisas pelas quais os homens juram, mas a justa punição dos que pecam que sempre visita a transgressão dos injustos.
31Ja, al bezitten zij, bij wie men zweert, ook geen macht, Toch volgt de straf der zonde steeds op het misdrijf der bozen.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.