Eclesiastes 3
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Para tudo há uma época, e um tempo para todo propósito debaixo do céu:
1Свему има време, и сваком послу под небом има време.
2tempo de nascer, e tempo de morrer; tempo de plantar, e tempo de arrancar o que foi plantado;
2Има време кад се рађа, и време кад се умире; време кад се сади, и време кад се чупа посађено;
3tempo de matar, e tempo de curar; tempo de derrubar, e tempo de construir;
3Време кад се убија, и време кад се исцељује; време кад се разваљује, и време кад се гради.
4tempo de chorar, e tempo de rir; tempo de prantear, e tempo de dançar;
4Време плачу и време смеху; време ридању и време игрању;
5tempo de espalhar pedras, e tempo de ajuntar pedras; tempo de abraçar, e tempo de abster-se de abraçar;
5Време кад се размеће камење, и време кад се скупља камење; време кад се грли, и време кад се оставља грљење;
6tempo de buscar, e tempo de perder; tempo de guardar, e tempo de jogar fora;
6Време кад се тече, и време кад се губи; време кад се чува, и време кад се баца;
7tempo de rasgar, e tempo de costurar; tempo de calar, e tempo de falar;
7Време кад се дере, и време кад се сашива; време кад се ћути и време кад се говори.
8tempo de amar, e tempo de odiar; tempo de guerra, e tempo de paz.
8Време кад се љуби, и време кад се мрзи; време рату и време миру.
9Que proveito tem aquele que trabalha naquilo em que se esforça?
9Каква је корист ономе који ради од оног око чега се труди?
10Tenho visto o fardo que Deus deu aos filhos dos homens para com ele se afligirem.
10Видео сам послове које је Бог дао синовима људским да се муче око њих.
11Ele fez tudo belo no seu tempo. Ele também colocou a eternidade no coração deles, contudo, de modo que o homem não pode descobrir a obra que Deus fez desde o princípio até o fim.
11Све је учинио да је лепо у своје време, и савет метнуо им је у срце, али да не може човек докучити дела која Бог твори, ни почетка ни краја.
12Eu sei que não há nada melhor para eles do que se alegrarem e fazerem o bem enquanto viverem.
12Дознах да нема ништа боље за њих него да се веселе и чине добро за живота свог.
13E também que todo homem coma e beba, e desfrute do bem de todo o seu trabalho, isso é dom de Deus.
13И кад сваки човек једе и пије и ужива добра од сваког труда свог, то је дар Божји.
14Eu sei que tudo o que Deus faz durará para sempre. Nada se lhe pode acrescentar, e nada se lhe pode tirar; e Deus tem feito isso, para que os homens temam diante dele.
14Дознах да шта год твори Бог оно траје довека, не може му се ништа додати нити се од тога може шта одузети; и Бог твори да би Га се бојали.
15O que é, já foi há muito tempo, e o que há de ser, já foi há muito tempo. Deus busca de novo o que já passou.
15Шта је било то је сада, и шта ће бити то је већ било; јер Бог повраћа шта је прошло.
16Além disso, vi debaixo do sol, no lugar da justiça, que a maldade estava ali; e no lugar da retidão, que a maldade estava ali.
16Још видех под сунцем где је место суда безбожност и место правде безбожност.
17Eu disse no meu coração: “Deus julgará o justo e o ímpio; pois ali há um tempo para todo propósito e para toda obra.”
17И рекох у срцу свом: Бог ће судити праведнику и безбожнику; јер има време свему и сваком послу.
18Eu disse no meu coração: “Quanto aos filhos dos homens, Deus os prova, para que vejam que eles mesmos são como animais.
18Рекох у срцу свом за синове људске да им је Бог показао да виде да су као стока.
19Pois o que acontece aos filhos dos homens, acontece aos animais. A mesma coisa acontece a eles. Como morre um, assim morre o outro. Sim, todos têm o mesmo fôlego; e o homem não tem vantagem sobre os animais, pois tudo é vaidade.
19Јер шта бива синовима људским то бива и стоци, једнако им бива; како гине она тако гину и они, и сви имају исти дух; и човек ништа није бољи од стоке, јер је све таштина.
20Todos vão para um só lugar. Todos vêm do pó, e todos voltam ao pó novamente.
20Све иде на једно место; све је од праха и све се враћа у прах.
21Quem sabe se o espírito do homem vai para cima, e se o espírito do animal desce para a terra?”
21Ко зна да дух синова људских иде горе, а дух стоке да иде доле под земљу?
22Portanto, vi que não há nada melhor do que o homem se alegrar em suas obras, pois essa é a sua porção; pois quem o fará ver o que será depois dele?
22Зато видех да ништа нема боље човеку него да се весели оним што ради, јер му је то део; јер ко ће га довести да види шта ће бити после њега?
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.