Eclesiastes 4
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Então eu voltei e vi todas as opressões que são feitas debaixo do sol: e eis as lágrimas dos que eram oprimidos, e eles não tinham consolador; do lado dos seus opressores havia poder, mas eles não tinham consolador.
1Опет видех све неправде које се чине под сунцем, и гле, сузе оних којима се чини неправда, и немају ко би их потешио ни снаге да се избаве из руку оних који им чине неправду; немају никога да их потеши.
2Portanto, eu louvei os mortos que já morreram há muito tempo, mais do que os vivos que ainda vivem.
2Зато хвалих мртве који већ помреше више него живе који још живе.
3Sim, melhor do que ambos é aquele que ainda não existiu, que não viu a obra má que é feita debaixo do sol.
3Али је бољи и од једних и од других онај који још није постао, који није видео зло што бива под сунцем.
4Então eu vi todo o trabalho e realização que despertam a inveja do próximo. Isso também é vaidade e um correr atrás do vento.
4Јер видех сваки труд и свако добро дело да од њега бива завист човеку од ближњег његовог. И то је таштина и мука духу.
5O tolo cruza as mãos e arruína a si mesmo.
5Безумник склапа руке своје, и једе своје тело:
6Melhor é um punhado com tranquilidade, do que dois punhados com fadiga e um correr atrás do vento.
6Боља је једна грст у миру него обе грсти с трудом и муком у духу.
7Então eu voltei e vi vaidade debaixo do sol.
7Опет видех таштину под сунцем:
8Há um homem que está sozinho, e não tem filho nem irmão. Não há fim para todo o seu trabalho, nem os seus olhos se satisfazem com as riquezas. “Para quem, então, eu trabalho e privo a minha alma do prazer?” Isso também é vaidade. Sim, é uma tarefa miserável.
8Има ко је сам, инокосан, нема ни сина ни брата, и опет нема краја труду његовом, и очи његове не могу да се насите богатства; а не мисли: За кога се мучим и одузимам својој души добра? И то је таштина и зао посао.
9Melhor é serem dois do que um, porque eles têm uma boa recompensa pelo seu trabalho.
9Боље је двојици него једном, јер имају добру добит од свог труда.
10Pois, se caírem, um levantará o seu companheiro; mas ai daquele que está sozinho quando cai, e não tem outro para levantá-lo.
10Јер ако један падне, други ће подигнути друга свог; а тешко једном! Ако падне, нема другог да га подигне.
11Além disso, se dois se deitarem juntos, eles se aquecerão; mas como alguém pode se aquecer sozinho?
11Још ако двојица спавају заједно, греје један другог; а један како ће се згрејати?
12Se alguém prevalecer contra um que está sozinho, dois resistirão a ele; e um cordão de três dobras não se rompe facilmente.
12И ако би ко надјачао једног, двојица ће му одолети; и трострука врпца не кида се лако.
13Melhor é um jovem pobre e sábio do que um rei velho e tolo, que já não sabe receber admoestação.
13Боље је дете убого, а мудро него цар стар, а безуман, који се већ не зна поучити.
14Pois ele saiu da prisão para ser rei; sim, mesmo no seu reino ele nasceu pobre.
14Јер један излази из тамнице да царује, а други који се роди да царује осиромаши.
15Eu vi todos os vivos que andam debaixo do sol, que eles estavam com o jovem, o outro, que o sucedeu.
15Видех све живе који ходе под сунцем где пристају за дететом другим, које ће ступити на његово место.
16Não havia fim para todo o povo, mesmo de todos aqueles sobre os quais ele governava; contudo, os que vierem depois não se alegrarão com ele. Certamente isso também é vaidade e um correr atrás do vento.
16Нема краја народу који беше пред њим, а који после настану неће се радовати њему. И то је таштина и мука духу.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.